Κάθε καλοκαίρι, τα μουσικά φεστιβάλ γίνονται σημεία συνάντησης για χιλιάδες ανθρώπους που αναζητούν κάτι περισσότερο από μια συναυλία. Είναι μικρές αποδράσεις που συνδυάζουν τη μουσική με τη φύση, την παρέα, το ταξίδι και την ανάγκη να ξεφύγει κανείς από τους γρήγορους ρυθμούς της καθημερινότητας. Εκεί, οι ώρες κυλούν διαφορετικά και κάθε μέρα αποκτά τον δικό της ξεχωριστό ρυθμό.
Η δύναμη ενός φεστιβάλ βρίσκεται στις στιγμές που δημιουργεί. Άνθρωποι κάθε ηλικίας τραγουδούν μαζί, γνωρίζονται, μοιράζονται εικόνες και ιστορίες, ενώ η μουσική γίνεται η κοινή γλώσσα που ενώνει αγνώστους. Παράλληλα, κάθε διοργάνωση αποτελεί μια ευκαιρία να γνωρίσει κανείς έναν τόπο, να περπατήσει στα μονοπάτια του, να ανακαλύψει τις ομορφιές του και να στηρίξει την τοπική κοινωνία.
Τα τελευταία χρόνια, τα μουσικά φεστιβάλ έχουν εξελιχθεί σε ολοκληρωμένες εμπειρίες. Δεν περιορίζονται μόνο στις βραδινές συναυλίες, αλλά προσφέρουν δραστηριότητες, οργανωμένο camping, επαφή με τη φύση και ένα πρόγραμμα που γεμίζει ολόκληρη την ημέρα. Είναι αυτή η συνολική εικόνα που κάνει τους επισκέπτες να επιστρέφουν ξανά και ξανά.
Αυτή ακριβώς τη φιλοσοφία υπηρετεί και το Μουσικό Φεστιβάλ Ελάτειας, που εδώ και δεκατρία χρόνια έχει εξελιχθεί σε έναν από τους πιο αγαπημένους καλοκαιρινούς θεσμούς της Στερεάς Ελλάδας. Στους πρόποδες του Καλλίδρομου, στο Αλωνάκι – Πλατάνια Ελάτειας, μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο με πλατάνια, πεύκα και τρεχούμενα νερά, η μουσική συναντά τη φύση και δημιουργεί το ιδανικό σκηνικό για ένα τετραήμερο γεμάτο ζωή.
Από τις 30 Ιουλίου έως τις 2 Αυγούστου, το 13ο Μουσικό Φεστιβάλ Ελάτειας έφερε στη σκηνή αγαπημένους καλλιτέχνες της ελληνικής μουσικής, συνδυάζοντας τις βραδινές συναυλίες με τα παραδοσιακά μεσημεριανά γλέντια, το οργανωμένο camping, τις πεζοπορίες, τις δραστηριότητες στη γύρω περιοχή και τις μικρές αποδράσεις σε κοντινούς προορισμούς. Πίσω από όλα αυτά, ο Σύλλογος Νεολαίας Ελάτειας απέδειξε για ακόμη μία χρονιά πως μια διοργάνωση μπορεί να βασίζεται στον εθελοντισμό, τη συνεργασία και την αγάπη για τον τόπο.
Ενα πυκνοκατοικημένο «χωριό» από πολύχρωμες σκηνές
Για πολλούς επισκέπτες, το camping αποτελεί την καρδιά του μουσικού φεστιβάλ. Είναι το σημείο όπου η ημέρα ξεκινά και τελειώνει, εκεί όπου άγνωστοι γίνονται παρέες και η μουσική συνεχίζει να υπάρχει ακόμη και όταν σβήνουν τα φώτα της σκηνής. Στην Ελάτεια, το οργανωμένο camping δεν λειτούργησε απλώς ως ένας χώρος διαμονής. Έγινε μια μικρή, ζωντανή κοινότητα μέσα στη φύση.
Κάτω από τη σκιά των πλατανιών, σε έναν καταπράσινο χώρο που μοσχοβολούσε καλοκαίρι, δεκάδες πολύχρωμες σκηνές είχαν στηθεί η μία δίπλα στην άλλη, δημιουργώντας μια όμορφη εικόνα που άλλαζε από το πρωί μέχρι αργά τη νύχτα. Άλλες μικρές, άλλες μεγαλύτερες, όλες είχαν κάτι από την προσωπικότητα των ανθρώπων που τις κατοικούσαν. Και όταν έπεφτε ο ήλιος, αρκετές από αυτές φωτίζονταν από μικρά λαμπάκια που οι κατασκηνωτές είχαν τοποθετήσει γύρω τους, χαρίζοντας στο τοπίο μια ζεστή, σχεδόν κινηματογραφική ατμόσφαιρα.
Τις ώρες που δεν υπήρχαν συναυλίες, το camping συνέχιζε να έχει τον δικό του παλμό. Κάποιοι έβγαζαν τις κιθάρες τους, άλλοι κρατούσαν ένα μπουζούκι ή ένα μικρό κρουστό και οι αυτοσχέδιες μουσικές παρέες δημιουργούνταν αυθόρμητα. Λίγο πιο πέρα ακούγονταν γέλια, συζητήσεις και τα ασταμάτητα τζιτζίκια, που συνόδευαν κάθε στιγμή της ημέρας και υπενθύμιζαν πως όλα εξελίσσονταν μέσα στην καρδιά της φύσης.
Εξίσου σημαντική ήταν και η οργάνωση του χώρου. Ο Σύλλογος Νεολαίας Ελάτειας είχε φροντίσει ώστε οι επισκέπτες να έχουν στη διάθεσή τους επαρκείς τουαλέτες και χώρους για ντους, εξυπηρετώντας τις ανάγκες εκατοντάδων κατασκηνωτών καθ' όλη τη διάρκεια του τετραημέρου. Παράλληλα, άνθρωποι της διοργάνωσης βρίσκονταν διαρκώς στον χώρο, φροντίζοντας για την καθαριότητα, την υγιεινή και την εύρυθμη λειτουργία των εγκαταστάσεων. Η συνεχής παρουσία τους ήταν διακριτική αλλά ουσιαστική, συμβάλλοντας ώστε όλοι να απολαμβάνουν τη διαμονή τους σε έναν περιποιημένο και οργανωμένο χώρο. Ίσως αυτή να ήταν και η μεγαλύτερη επιτυχία του camping στην Ελάτεια. Δεν πρόσφερε μόνο μια θέση για να στηθεί μια σκηνή, αλλά ένα περιβάλλον που έκανε τους επισκέπτες να αισθάνονται άνετα, ασφαλείς και πραγματικά κομμάτι μιας μεγάλης καλοκαιρινής παρέας.
Το κοινό έδωσε τον δικό του παλμό
Από την πρώτη μέχρι την τελευταία ημέρα, το κοινό αποτέλεσε αναπόσπαστο κομμάτι της διοργάνωσης, δίνοντας σε κάθε συναυλία τον δικό της ξεχωριστό χαρακτήρα. Το εντυπωσιακό ήταν πως δεν υπήρχε μία μόνο ηλικία. Μικρά παιδιά έτρεχαν και έπαιζαν ανάμεσα στα δέντρα, νέοι είχαν κατακλύσει τον χώρο μπροστά από τη σκηνή, ανυπομονώντας να εμφανιστεί ο αγαπημένος τους καλλιτέχνης, παρέες φίλων τραγουδούσαν ασταμάτητα, ενώ οικογένειες και άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας είχαν επιλέξει να παρακολουθήσουν τις συναυλίες από πιο πίσω, έχοντας μαζί τους πτυσσόμενα καρεκλάκια, ψάθες, κουβέρτες ή μεγάλα πανιά απλωμένα στο έδαφος. Άλλοι κάθονταν χαλαρά, άλλοι ξάπλωναν κοιτώντας τον ουρανό μέχρι να ξεκινήσει ο επόμενος καλλιτέχνης και άλλοι σηκώνονταν αυθόρμητα για να χορέψουν μόλις ακουγόταν η πρώτη νότα.
Καθώς άλλαζε το πρόγραμμα, άλλαζε και η εικόνα μπροστά στη σκηνή. Κάθε καλλιτέχνης έφερνε το δικό του κοινό, δημιουργώντας κάθε βράδυ μια διαφορετική ατμόσφαιρα. Άλλοτε ο χώρος γέμιζε από ανθρώπους που τραγουδούσαν κάθε στίχο, άλλοτε κυριαρχούσαν οι χοροί και τα ασταμάτητα χειροκροτήματα, ενώ υπήρχαν στιγμές που πειρατικές σημαίες ή της Παλαιστίνης υψώνονταν πάνω από το πλήθος, δίνοντας ακόμη περισσότερο χαρακτήρα στη γιορτή.
Η σκηνή, τοποθετημένη σε προνομιακό σημείο, επέτρεπε σε όλους να έχουν καθαρή οπτική επαφή με τους καλλιτέχνες. Είτε κάποιος στεκόταν στην πρώτη σειρά είτε είχε επιλέξει να καθίσει αρκετά μέτρα πιο πίσω, μπορούσε να απολαύσει τη συναυλία χωρίς εμπόδια. Έτσι, ο χώρος λειτουργούσε σαν μια μεγάλη φυσική αμφιθεατρική αγκαλιά, μέσα στην οποία όλοι ένιωθαν ότι συμμετείχαν εξίσου.
Ενα μουσικό πρόγραμμα για κάθε προτίμηση
Η ποικιλία του προγράμματος αποτυπώθηκε και στο κοινό που πέρασε από το φεστιβάλ κατά τη διάρκεια του τετραημέρου. Η αυλαία άνοιξε την Πέμπτη με τον Γιώργο Χριστοδουλάτο, τους Εθισμό, τους Λόγος Τιμής και τους Πυξ Λαξ. Την Παρασκευή ακολούθησαν η Ανδριάνα Αχιτζάνοβα, η Νεφέλη Φασούλη, η Νατάσσα Μποφίλιου και η Ματούλα Ζαμάνη. Το Σάββατο, μετά το παραδοσιακό μεσημεριανό γλέντι με τους Ajde Band και Otra Rota, τη σκυτάλη πήραν η Βασιλική Μιχαλοπούλου, οι Jaul, ο Novel 729 και ο Γιάννης Χαρούλης. Η τελευταία ημέρα ξεκίνησε με το διονυσιακό γλέντι των Banda Entopica και ολοκληρώθηκε με τους Joker/Two-Face, τη Μαρίνα Σπανού, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και τον Πάνο Βλάχο.
Το αποτέλεσμα ήταν ένα φεστιβάλ που άλλαζε πρόσωπο από ημέρα σε ημέρα, διατηρώντας όμως αναλλοίωτη τη ζεστή του ατμόσφαιρα. Χιλιάδες άνθρωποι τραγουδούσαν, χόρευαν, αγκαλιάζονταν, φωτογράφιζαν τις αγαπημένες τους στιγμές και ζούσαν κάθε συναυλία με τον δικό τους τρόπο. Άλλοι όρθιοι μπροστά στη σκηνή, άλλοι καθισμένοι στο γρασίδι και άλλοι λίγο πιο μακριά, όλοι όμως αποτελούσαν κομμάτι της ίδιας μεγάλης παρέας που δημιούργησε το 13ο Μουσικό Φεστιβάλ Ελάτειας.
Καλλιτέχνες του φεστιβάλ μιλούν αποκλειστικά στο ΕΘΝΟΣ
Η επιτυχία ενός μουσικού φεστιβάλ αποτυπώνεται σε πολλά πράγματα. Στον κόσμο που το αγκαλιάζει, στις εικόνες που αφήνει πίσω του, στην οργάνωση και στο καλλιτεχνικό του πρόγραμμα. Υπάρχει, όμως, και ένας ακόμη δείκτης, ίσως ο πιο ουσιαστικός. Η άποψη των ίδιων των καλλιτεχνών. Εκείνων που ταξιδεύουν κάθε καλοκαίρι από φεστιβάλ σε φεστιβάλ και μπορούν να καταλάβουν από την πρώτη στιγμή πότε βρίσκονται σε μια διοργάνωση που γίνεται με μεράκι, σεβασμό και αγάπη.
Οι άνθρωποι που ανέβηκαν φέτος στη σκηνή του 13ου Μουσικού Φεστιβάλ Ελάτειας είχαν μόνο καλά λόγια να πουν. Άλλοι μίλησαν για την υποδειγματική οργάνωση, άλλοι για τους εθελοντές και τη φιλοξενία, άλλοι για το κοινό που ταξιδεύει μέχρι την Ελάτεια για να ζήσει το φεστιβάλ από την αρχή μέχρι το τέλος. Όλοι, όμως, κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα. Πρόκειται για μια διοργάνωση με ξεχωριστή ταυτότητα, που χρόνο με τον χρόνο μεγαλώνει, χωρίς να χάνει τον ανθρώπινο χαρακτήρα της.
Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου έχει μια ξεχωριστή σχέση με το φεστιβάλ. Δεν ήταν η πρώτη φορά που βρέθηκε στην Ελάτεια, καθώς είχε εμφανιστεί και το 2022, όταν η διοργάνωση μεταφέρθηκε στη σημερινή της τοποθεσία. Θυμήθηκε εκείνη την περίοδο με συγκίνηση, παρακολουθώντας σήμερα πόσο έχει εξελιχθεί ο θεσμός. «Ημουν από τους πρώτους που εγκαινίασαν αυτόν τον χώρο. Χαίρομαι πολύ που βλέπω πόσο έχει εξελιχθεί και νιώθω ιδιαίτερη συγκίνηση που συναντώ ξανά όλους αυτούς τους νέους ανθρώπους, οι οποίοι, σε τόσο δύσκολες εποχές, συνεχίζουν να προσπαθούν και να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό» δήλωσε στο ethnos.gr.
Ο ίδιος στάθηκε και στη δύναμη που αντλεί από το κοινό, εξηγώντας πως η σχέση με τους ανθρώπους που βρίσκονται απέναντί του είναι εκείνη που τον κάνει να συνεχίζει όλα αυτά τα χρόνια. «Ο ενθουσιασμός και το χειροκρότημα του κόσμου με κάνει να νιώθω ότι παίρνω το διαβατήριο για τα επόμενα».
Την ίδια ζεστασιά ένιωσε και ο Πάνος Βλάχος, ο οποίος μίλησε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό για όσα συμβαίνουν στην Ελάτεια, λέγοντας πως θα ήθελε να αποτελεί διαρκώς μέρος αυτής της προσπάθειας. «Θέλω να είμαι για πάντα μέρος αυτού εδώ του φεστιβάλ. Νιώθω ότι τα παιδιά κάνουν κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που μπορεί να γίνει σε αυτή τη χώρα. Οι εποχές είναι δύσκολες, αλλά είμαστε εδώ για να στηρίξουμε ο ένας τον άλλον».
Ο ηθοποιός και τραγουδοποιός στάθηκε ιδιαίτερα και στο πρόγραμμα του φεστιβάλ, εξηγώντας πως η συνύπαρξη καλλιτεχνών από διαφορετικές γενιές είναι ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά του. «Μόνο και μόνο το γεγονός ότι στη σκηνή ανεβαίνει πρώτα η Μαρίνα Σπανού, που ανήκουμε σε διαφορετικές γενιές αλλά μας ενώνει το ίδιο κοινό, και στη συνέχεια ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, δείχνει τι προσπαθεί να πετύχει αυτό το φεστιβάλ. Πιστεύω ότι τα χρόνια που θα ακολουθήσουν θα με καθορίζουν και θα θυμάμαι αυτές τις στιγμές ως βραδιές στις οποίες είχα την ευτυχία και την ευγνωμοσύνη να εκφράσω τα τραγούδια και τη ζωή μου μπροστά σε όλο αυτόν τον κόσμο».
Για τη Μαρίνα Σπανού, το μεγαλύτερο κέρδος ενός φεστιβάλ είναι οι άνθρωποι που συναντιούνται μέσα από αυτό. Περιέγραψε το κοινό της Ελάτειας ως ιδιαίτερα ζεστό, ενώ εξήγησε πως τέτοιες διοργανώσεις δίνουν την ευκαιρία σε καλλιτέχνες και θεατές να γνωριστούν πραγματικά. «Πέρασα φανταστικά. Το κοινό ήταν τρομερά ζεστό από την πρώτη στιγμή και μπορέσαμε να ταξιδέψουμε για λίγο παρέα. Όταν πηγαίνεις σε ένα φεστιβάλ, ξέρεις ότι μπορεί να έρθουν άνθρωποι με τους οποίους ίσως να μη συναντιόσουν ποτέ και αυτή είναι η μαγεία τους. Σήμερα νομίζω ότι γνώρισα πολύ κόσμο ψυχικά».
Η ίδια εξήγησε πως τα φεστιβάλ της περιφέρειας έχουν μια διαφορετική αξία, καθώς φέρνουν τους καλλιτέχνες πιο κοντά στις τοπικές κοινωνίες. «Είναι ένας τόπος συνάντησης για πολλούς ανθρώπους. Για εμάς είναι σπουδαίες στιγμές, γιατί γνωρίζουμε ανθρώπους και μέρη που ίσως να μην επισκεπτόμασταν διαφορετικά. Αγαπώ την ελευθερία και μου αρέσει που υπάρχει ένας χώρος όπου άνθρωποι με διαφορετικές καταβολές μπορούν να συναντηθούν».
Ο Novel 729 θυμήθηκε πως αυτή ήταν η δεύτερη συμμετοχή που είχε στο φεστιβάλ και εξήγησε ότι ο βασικός λόγος που χαίρεται να επιστρέφει είναι οι άνθρωποι της διοργάνωσης. «Μου αρέσει πολύ αυτό το φεστιβάλ γιατί οι άνθρωποι που το διοργανώνουν είναι πολύ ευγενικοί και προσιτοί. Μας υποδέχονται πάντα με πολύ όμορφο τρόπο». Μάλιστα, αποκάλυψε μια μικρή προσωπική ιστορία που, όπως είπε, τον έκανε να αισθανθεί ακόμη πιο οικεία. «Είχαμε επικοινωνία και μέσα από τα social media και με ρωτούσαν τι κάνει ο σκύλος μου, ο οποίος αυτόν τον καιρό περνάει λίγο δύσκολα. Αυτό δείχνει ότι ενδιαφέρονται πραγματικά. Γι' αυτό και νιώθω τόσο οικεία εδώ. Το κοινό είναι δυνατό και η Ελάτεια, ακόμη και σε δύσκολους καιρούς, κρατιέται πολύ γερά».
Ιδιαίτερα συγκινημένη εμφανίστηκε και η Νατάσσα Μποφίλιου, η οποία επέστρεψε για δεύτερη φορά στην Ελάτεια και απέδωσε την επιτυχία της διοργάνωσης αποκλειστικά στους ανθρώπους της. «Ήταν όλα μαγικά, γιατί τα πράγματα τα κάνουν οι άνθρωποι. Όταν υπάρχει τόση αγάπη από τους εθελοντές, από τα παιδιά που είχαν την έμπνευση να πάρουν στα χέρια τους ένα τόσο σημαντικό πολιτιστικό γεγονός, αλλά και απ' όλους όσοι εργάζονται γι' αυτό, από τους δημοσιογράφους μέχρι την επικοινωνία, τότε όλα γίνονται από καρδιάς».
Η δημοφιλής ερμηνεύτρια στάθηκε και στον κόσμο του φεστιβάλ, λέγοντας πως όσοι ταξιδεύουν στην Ελάτεια έρχονται για να ζήσουν ολόκληρη τη διοργάνωση και όχι μόνο μια συναυλία. «Ο κόσμος εδώ είναι αλλιώς. Έρχεται για να ζήσει αυτή την εμπειρία. Είναι μεγάλη τιμή που βρίσκομαι εδώ, ειδικά φέτος που η περιοδεία μας είναι μια αναδρομή από το ξεκίνημά μας μέχρι σήμερα. Είναι σαν να έχεις κάνει ένα μεγάλο πάρτι και να έχεις καλέσει όλους τους φίλους σου. Αυτό νιώθω».
Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκε και ο Θέμης Καραμουρατίδης, ο οποίος χαρακτήρισε πλέον το Φεστιβάλ Ελάτειας έναν καθιερωμένο πολιτιστικό θεσμό. «Περάσαμε καταπληκτικά για άλλη μια χρονιά. Είναι ένα φεστιβάλ που έχει περάσει πολύ γρήγορα στο μυαλό μας ως καθιερωμένο. Τα παιδιά κάνουν τρομερή δουλειά και κάθε χρόνο είναι ακόμη πιο οργανωμένοι. Έχω μόνο υπέροχες αναμνήσεις από εδώ. Ξέρω ότι όποιος καλλιτέχνης έρχεται, νιώθει τη φιλοξενία και την αγάπη τους. Το λέω και επίσημα: όποτε μας καλούν, θα είμαστε εδώ».
Η Νεφέλη Φασούλη εντυπωσιάστηκε τόσο από την προσέλευση όσο και από την ενέργεια του κοινού. «Ένιωσα σούπερ ενέργεια. Είχε πολύ περισσότερο κόσμο απ' όσο περίμενα και από την πρώτη στιγμή ένιωσα ότι όλοι με αγκάλιασαν. Έτσι πρέπει να είναι τα φεστιβάλ».
Παράλληλα, αναγνώρισε τη δουλειά που κρύβεται πίσω από μια τόσο μεγάλη διοργάνωση. «Ο κόσμος βλέπει αυτό που συμβαίνει πάνω στη σκηνή, αλλά από πίσω υπάρχει πάρα πολύ δουλειά και άγχος. Δεν είναι καθόλου εύκολο να οργανωθεί ένα τόσο μεγάλο φεστιβάλ. Και φυσικά δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά για έναν καλλιτέχνη από το να βλέπει το όνομά του δίπλα σε τόσο σημαντικούς δημιουργούς, όπως είναι η Νατάσσα Μποφίλιου και η Ματούλα Ζαμάνη. Στη συναυλία σου είσαι μόνος σου. Εδώ είσαι μέρος μιας μεγάλης ομάδας».
Την πρώτη της συμμετοχή στο Φεστιβάλ Ελάτειας δύσκολα θα την ξεχάσει η Βασιλική Μιχαλοπούλου. «Ήταν η πρώτη φορά που συμμετείχα με την μπάντα μου σε φεστιβάλ και το απόλαυσα πραγματικά. Το τοπίο είναι φανταστικό, ο κόσμος ζεστός, με υπέροχη ενέργεια και στα παιδιά της διοργάνωσης αξίζουν αμέτρητα συγχαρητήρια. Το κλίμα ήταν συνεχώς ευχάριστο, όλοι ήταν ευγενικοί και χαμογελαστοί. Το πιο όμορφο, όμως, ήταν ότι είχα την ευκαιρία ν' απολαύσω όλους τους καλλιτέχνες και τις τέσσερις ημέρες. Ελάτεια, θα είμαστε πάντα εδώ».
«Λίγο όνειρο ακόμα...»
Από την πρώτη κιόλας διοργάνωσή του, το Μουσικό Φεστιβάλ Ελάτειας δεν είχε ως στόχο να προσφέρει μόνο τέσσερις ημέρες γεμάτες μουσική. Φιλοδοξούσε να αφήνει κάθε χρόνο και ένα σημαντικό αποτύπωμα στην κοινωνία. Και αυτό είναι ίσως το στοιχείο που το διαφοροποιεί από πολλές άλλες διοργανώσεις. Όπως και τα προηγούμενα χρόνια, έτσι και φέτος, τα έσοδα από τα εισιτήρια θέσης σκηνής στο camping δεν έμειναν στο φεστιβάλ, αλλά επέστρεψαν εκεί όπου υπήρχε πραγματική ανάγκη. Η φετινή ενίσχυση κατευθύνθηκε στον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του Μουσικού Σχολείου Λαμίας, στηρίζοντας έμπρακτα έναν χώρο όπου καθημερινά νέοι άνθρωποι καλλιεργούν την αγάπη τους για τη μουσική.
Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία αποτελεί συνέχεια μιας σταθερής φιλοσοφίας που ακολουθεί ο Σύλλογος Νεολαίας Ελάτειας όλα αυτά τα χρόνια. Στο παρελθόν, τα έσοδα του φεστιβάλ διατέθηκαν για τη στήριξη οικογενειών της περιοχής που βρέθηκαν αντιμέτωπες με σοβαρά προβλήματα υγείας, ανθρώπων που δίνουν τη δική τους μάχη με χρόνιες ασθένειες ή τον καρκίνο, ενώ πριν από δύο χρόνια ενισχύθηκαν δομές που προσφέρουν βοήθεια σε κακοποιημένες γυναίκες και παιδιά. Για τους ανθρώπους της διοργάνωσης, η μουσική δεν σταματά όταν σβήνουν τα φώτα της σκηνής. Συνεχίζει να γίνεται αλληλεγγύη, στήριξη και προσφορά.
«Για εμάς είναι πολύ σημαντικό το φεστιβάλ να έχει και ένα ουσιαστικό κοινωνικό αποτύπωμα, πέρα από το καλλιτεχνικό του κομμάτι. Ως Σύλλογος προσπαθούμε κάθε χρόνο να επιστρέφουμε στην κοινωνία μέρος της αξίας που δημιουργείται μέσα από τη διοργάνωση. Επιλέγουμε να στηρίζουμε συλλόγους και οργανώσεις που έχουν ανάγκη, είτε οικονομικά είτε αναδεικνύοντας το έργο τους. Θέλουμε το φεστιβάλ να λειτουργεί και ως ένα μέσο ενίσχυσης πρωτοβουλιών που προσφέρουν στον πολιτισμό, στην εκπαίδευση και στην κοινωνία γενικότερα» είχαν δηλώσει οι διοργανωτές πριν λίγο καιρό στο ethnos.gr.
Η φετινή προσφορά έγινε δεκτή με ιδιαίτερη συγκίνηση από τους ανθρώπους του Μουσικού Σχολείου Λαμίας, οι οποίοι τόνισαν πως η οικονομική ενίσχυση θα καλύψει πραγματικές ανάγκες του σχολείου. «Είναι μια πολύ όμορφη κίνηση από το φεστιβάλ και θα βοηθήσει ουσιαστικά το σχολείο μας. Θα μπορέσουμε να αγοράσουμε καινούργια μουσικά όργανα, να συντηρήσουμε τον υπάρχοντα εξοπλισμό και να καλύψουμε ανάγκες που υπάρχουν εδώ και χρόνια. Οι δυσκολίες είναι πολλές και κάθε τέτοια πρωτοβουλία μάς δίνει τη δυνατότητα να συνεχίσουμε ακόμη πιο δυναμικά τις πρόβες, τις συναυλίες και όλες τις δράσεις μας. Είμαστε πραγματικά πολύ χαρούμενοι και ευγνώμονες για αυτή τη στήριξη», ανέφεραν χαρακτηριστικά.
Και κάπως έτσι έπεσε η αυλαία του 13ου Μουσικού Φεστιβάλ Ελάτειας. Με χιλιάδες ανθρώπους να επιστρέφουν στα σπίτια τους έχοντας στις αποσκευές τους τραγούδια, εικόνες, νέες γνωριμίες, έρωτες και αναμνήσεις από τέσσερις ημέρες γεμάτες ζωή. Με τους εθελοντές να αποχαιρετούν έναν ακόμη κύκλο μηνών προετοιμασίας, γνωρίζοντας πως ο κόπος τους άξιζε μέχρι το τελευταίο λεπτό.
Το τελευταίο χειροκρότημα μπορεί να έσβησε κάτω από τα πλατάνια, όμως το ραντεβού ανανεώθηκε ήδη για το επόμενο καλοκαίρι. Για το 14ο Μουσικό Φεστιβάλ Ελάτειας. Μέχρι τότε, η φράση που συνόδευσε και τη φετινή διοργάνωση μοιάζει να εκφράζει καλύτερα από οτιδήποτε άλλο τη φιλοσοφία των ανθρώπων της: «Λίγο όνειρο ακόμα...». Γιατί όσο υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν στη δύναμη της μουσικής, της προσφοράς και της συλλογικής προσπάθειας, θα υπάρχει πάντα χώρος για ένα ακόμη όνειρο.
