Τεράστιο το κόστος στέγασης στην Ελλάδα: Το 36% του εισοδήματος πάει εκεί - Πάνω από 50% για τα χαμηλά εισοδήματα

Στοιχεία δείχνουν ότι τα ελληνικά νοικοκυριά επιβαρύνονται περισσότερο από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα από το συνολικό κόστος στέγασης

🕛 χρόνος ανάγνωσης: 2 λεπτά ┋ 🗣️ Ανοικτό για σχολιασμό

Προσθέστε το ΕΘΝΟΣ στη Google

Η στεγαστική πίεση στην Ελλάδα καταγράφεται ως η υψηλότερη στην Ευρώπη, με το συνολικό κόστος στέγασης να απορροφά κατά μέσο όρο το 36% του εισοδήματος. Για τα νοικοκυριά με χαμηλά εισοδήματα το βάρος αυτό ανεβαίνει και ξεπερνά το 50%, επιβεβαιώνοντας ότι η στέγαση μετατρέπεται σε κυρίαρχο παράγοντα οικονομικής ασφυξίας.

Τι περιλαμβάνει το «κόστος στέγασης»

Δεν αφορά μόνο το ενοίκιο. Στο τελικό ποσό συνυπολογίζονται πάγια και ανελαστικά έξοδα όπως ενέργεια, ύδρευση, θέρμανση, σύνδεση internet, κοινόχρηστα και συντηρήσεις. Πρόκειται για δαπάνες που δεν μπορούν να αποφευχθούν και, σε συνδυασμό με τα χαμηλότερα εισοδήματα σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, εκτοξεύουν την επιβάρυνση των νοικοκυριών.

Το βάρος ανάλογα με το εισόδημα και ο ρόλος της ιδιοκατοίκησης

Όσο αυξάνεται το εισόδημα, το ποσοστό που καταλαμβάνει η στέγαση υποχωρεί, αφήνοντας μεγαλύτερο διαθέσιμο ποσό για τις υπόλοιπες ανάγκες του μήνα. Αντίθετα, στα χαμηλά εισοδήματα το μερίδιο είναι δυσανάλογα υψηλό. Καθοριστικός παράγοντας είναι αν υπάρχει ενοίκιο: η ιδιοκατοίκηση μειώνει σημαντικά την τελική πίεση, καθώς αφαιρεί τη μεγαλύτερη μηνιαία δαπάνη από την εξίσωση.

Οι λογαριασμοί που «φουσκώνουν» και οι καθυστερήσεις στα κοινόχρηστα

Η οικονομική στενότητα οδηγεί πολλά νοικοκυριά σε εναλλασσόμενες πληρωμές — τον έναν μήνα ρεύμα, τον επόμενο νερό, αργότερα κοινόχρηστα. Καταγράφονται μεγάλες καθυστερήσεις στα κοινόχρηστα, ένα πρόβλημα που διογκώνεται όσο συσσωρεύονται οφειλές. Παράλληλα, η ανάθεση διαχείρισης σε εταιρείες περιορίζει την άμεση επαφή ενοίκων και ιδιοκτητών με τον διαχειριστή, καθιστώντας δυσκολότερη τη συνεννόηση και την ταχεία επίλυση εκκρεμοτήτων.

Ενεργειακή φτώχεια και παλιά ακίνητα

Η χώρα βρίσκεται επίσης στην κορυφή της Ευρώπης και στην ενεργειακή φτώχεια, με ενδεικτική μέτρηση στο 19%. Το φαινόμενο επιτείνεται σε παλαιά κτίρια που δεν καλύπτουν σύγχρονες ενεργειακές προδιαγραφές και επιβαρύνουν τόσο οικονομικά ασθενείς ιδιοκτήτες όσο και μισθωτές, αυξάνοντας τους λογαριασμούς θέρμανσης και ηλεκτρικής ενέργειας.

Συνολικά, η εικόνα αποτυπώνει μια στεγαστική πραγματικότητα όπου τα χαμηλά εισοδήματα «λυγίζουν» από πάγια κόστη και ανελαστικές δαπάνες. Η ανακούφιση περνά από τη μείωση του ενεργειακού κόστους, τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κατοικιών και, κυρίως, από την ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος.