Το «κρυφτό» με την κάλπη: Τα ορόσημο του Μαΐου για Τσίπρα και το κρίσιμο τρίμηνο της Καρυστιανού

Πότε θα προχωρήσουν στις επίσημες ανακοινώσεις; Το ερώτημα αυτό κυριαρχεί στα κομματικά επιτελεία, στο Μέγαρο Μαξίμου, στους διαδρόμους της Βουλής, στα δημοσιογραφικά γραφεία και φυσικά στο εκλογικό σώμα, καθώς η Μαρία Καρυστιανού και ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται πως επιλέγουν την τακτική της παρατεταμένης αναμονής, μεταθέτοντας την ίδρυση των νέων πολιτικών φορέων, από τον Μάρτιο, όπως λεγόταν αρχικά, για τον Μάιο ή ακόμη και αργότερα. Η τρέχουσα συγκυρία καταγράφει σαφή αλλαγή στρατηγικής και στα δύο στρατόπεδα. Η περίοδος της επωαστικής αναμονής παρατείνεται, με τα δύο επιτελεία να μετακινούν τις ιδρυτικές τους διακηρύξεις προς το τέλος της Άνοιξης - με κάποιους να κάνουν λόγο ακόμη και για το φθινόπωρο -, επικαλούμενα την ανάγκη για αρτιότερη οργανωτική προετοιμασία, αλλά και την αποφυγή πρόωρου επικοινωνιακού «κορεσμού» πριν από την τελική ευθεία.

Η αιτία της καθυστέρησης για τον Αλέξη Τσίπρα εδράζεται στην πολυπλοκότητα της συγκρότησης ενός φορέα που επιδιώκει να μην έχει καμία οργανική ή αισθητική ή πολιτική σχέση με το παρελθόν. Ο πρώην πρωθυπουργός, στην παρέμβασή του στη Λάρισα, είπε «μαζί να βάλουμε πανιά στο νέο καράβι για την Ιθάκη», στέλνοντας σινιάλο ότι ο οδικός χάρτης «κλειδώνει» μάλλον για τον Μάιο, όπως τουλάχιστον ισχυρίζονται οι γνωρίζοντες. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Τσίπρας επιθυμεί να έχει ολοκληρωθεί ο κύκλος της αναδιάταξης στον προοδευτικό χώρο, ώστε το νέο του κόμμα να εμφανιστεί ως η μόνη «σοβαρή κυβερνητική πρόταση». Παράλληλα, οι επαφές του, η περιοδεία σε όλη τη χώρα για την παρουσίαση του βιβλίου του και η παρουσία του σε διεθνή fora υποδηλώνουν την προσπάθεια επανασύστασης του προφίλ του ως ενός statesman που μπορεί να εγγυηθεί τη σταθερότητα σε ένα περιβάλλον που η κοινωνία μαστίζεται από τις οικονομικές δυσκολίες και την ακρίβεια, αλλά κυρίως σε ένα περιβάλλον γεωπολιτικής αβεβαιότητας.

Για τη Μαρία Καρυστιανού, το «κρίσιμο τρίμηνο» της ερχόμενης άνοιξης αποτελεί δοκιμασία αντοχής και πολιτικής ωρίμανσης. Η καθυστέρηση στην επίσημη αναγγελία του δικού της πολιτικού φορέα οφείλεται στην προσπάθεια να οικοδομηθεί με προσοχή ένα πρόγραμμα που θα απαντά στις κατηγορίες περί «μονοθεματικής ατζέντας». Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι οριστικές ανακοινώσεις μεταφέρονται για το διάστημα μετά τον Μάρτιο. Η μετάθεση του χρόνου για την επίσημη ίδρυση του νέου φορέα κρίνεται απαραίτητη ώστε - μετά τα επικοινωνιακά-τηλεοπτικά «Βατερλό» που υπέστη, όπου έδειξε να μην έχει τις κατάλληλες γνώσεις και το απαραίτητο πολιτικό βάθος - να κερδίσει χρόνο ώστε να προετοιμαστεί για να μιλήσει, με επάρκεια που αντιστοιχεί και αναλογεί σε πολιτικό αρχηγό, για την οικονομία, την παιδεία, την εξωτερική πολιτική και τη λειτουργία των θεσμών.

Η ακτινογραφία των επιτελείων και τα ονόματα

Στο στρατόπεδο Τσίπρα, ο σχεδιασμός προβλέπει «μάχη βιογραφικών» με στόχο την προσέλκυση του λεγόμενου κεντρώου ακροατηρίου, στο οποίο ο πρώην πρωθυπουργός στοχεύει εξαρχής.

Η κυοφορία του νέου πολιτικού υποκειμένου περνά πλέον από τη φάση της ιδεολογικής ζύμωσης στον επιχειρησιακό ανασχηματισμό, με μια πολυσυλλεκτική ομάδα κρούσης να αναλαμβάνει τη χάραξη της προγραμματικής αιχμής. Στον πυρήνα της διανοητικής προπαρασκευής δεσπόζουν προσωπικότητες με ισχυρό τεχνοκρατικό και ακαδημαϊκό εκτόπισμα, όπως ο Νίκος Μαραντζίδης, ο Δημήτρης Λιάκος και ο Γιώργος Χουλιαράκης, οι οποίοι σε συνεργασία με τον διεθνολόγο Χάρη Τζήμητρα και την Ευγενία Φωτονιάτα, επιχειρούν να οικοδομήσουν στιβαρό περιμετρικό τείχος πολιτικής αξιοπιστίας. Την ευθύνη για τη σύνθεση της πολιτικής πλατφόρμας φέρει ο Γιώργος Σιακαντάρης, ενώ ο οργανωτικός σκελετός του εγχειρήματος βρίσκεται στα χέρια των Γιώργου Βασιλειάδη και Γιάννας Πεππέ.

Στο εσωτερικό του επιτελείου του Αλέξη Τσίπρα, η αυτοπεποίθηση βασίζεται σε ψυχρή ανάλυση των αριθμών. Η πεποίθηση ότι το νέο σχήμα μπορεί να αναδειχθεί σε κυρίαρχο πόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης στηρίζεται, όπως λένε στην Αμαλίας, σε ποιοτικά ευρήματα που δένουν με το αφήγημα της κοινωνικής ανάγκης. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο εύρημα της Metron Analysis, όπου το 52% των πολιτών αναπολεί την οικονομική άνεση του 2019, προσφέροντας το απαραίτητο υλικό για την κατασκευή «γέφυρας» επιστροφής.

Παράλληλα ακούγονται έντονα ονόματα ακαδημαϊκών και τεχνοκρατών από την αγορά, οι οποίοι θα στελεχώσουν τις «ομάδες κρούσης» για την οικονομία. Στόχος είναι να προσδωθεί στο εγχείρημα το προφίλ κυβερνησιμότητας και «επαγγελματισμού». Ήδη ο Αλέξης Τσίπρας από τη Λάρισα παρουσίασε προτάσεις-τομές για τον πρωτογενή τομέα, δείχνοντας ότι το πρόγραμμα είναι σε προχωρημένο στάδιο.

Τι συμβαίνει στο στρατόπεδο Καρυστιανού;

Στον αντίποδα, η Μαρία Καρυστιανού δέχεται εισηγήσεις από μια ομάδα προσώπων, με επικεφαλής τη δικηγόρο Μαρία Γρατσία, που θα αποτελέσουν τον πυρήνα του νέου φορέα. Η κ. Γρατσία επιβεβαίωσε ότι οι θέσεις και οι βασικές αρχές του κόμματος είναι έτοιμες, αλλά περιμένουν το κατάλληλο timing για να μην «καούν» στην τρέχουσα πολιτική αντιπαράθεση. Η Μαρία Καρυστιανού επιδιώκει να πλαισιωθεί από πρόσωπα που δεν έχουν πρότερη κομματική θητεία - «άφθαρτα» κατά την ίδια - εστιάζοντας σε προσωπικότητες που έχουν αναδειχθεί μέσα από τον κοινωνικό ακτιβισμό και την επιστημονική αριστεία. Το «κλειστό κλαμπ» των συνεργατών της παραμένει επτασφράγιστο μυστικό, ωστόσο πληροφορίες κάνουν λόγο για συμμετοχή προσωπικοτήτων από τον χώρο του πολιτισμού και της δικαιοσύνης που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως «κράχτες» για ένα τμήμα των ψηφοφόρων.

Δημοσκοπικός σεισμός: Η φθορά της «πολιτικοποίησης»

Οι μετρήσεις της τελευταίας εβδομάδας, όπως αυτή της Metron Analysis, αποκαλύπτουν μια ενδιαφέρουσα αντίφαση που προβληματίζει τα επιτελεία, τόσο του Αλέξη Τσίπρα, όσο και της Μαρίας Καρυστιανού. Ενώ η δυνητική ισχύς των νέων σχημάτων παραμένει - παρά την αισθητή πτώση - σε ικανοποιητικά επίπεδα, η εικόνα των προσώπων παρουσιάζει κάμψη, καθώς η κοινωνία αρχίζει να κρίνει τους πρωταγωνιστές με πολιτικούς και όχι ηθικούς όρους.

Υποχώρηση των δυνάμεων και αναδιάταξη του ακροατηρίου της εμφανίζει η δυνητική ψήφος για τον υπό ίδρυση σχηματισμό της Μαρίας Καρυστιανού, ο οποίος καταγράφει αισθητές διαρροές στις πτέρυγες της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς. Ειδικότερα, η έντονη πρόθεση στήριξης διολίσθησε από το 16% του Ιανουαρίου στο 13% της τρέχουσας μέτρησης. Το παράδοξο του ευρήματος έγκειται στην αντιστροφή των δεξαμενών άντλησης ψήφων, καθώς πλέον το εγχείρημα βρίσκει μεγαλύτερη απήχηση σε δεξιά στρώματα. Μάλιστα, το δεξιό φάσμα αποτελεί το μοναδικό πεδίο όπου η δημοτικότητά της ενισχύεται. Στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία η Μαρία Καρυστιανού συγκεντρώνει το 3%, δείχνοντας ότι ο δρόμος προς την εξουσία είναι μακρύς.

Τα στεγανά και η συσπείρωση του Αλέξη Τσίπρα

Σε τροχιά οριακής κάμψης κινείται και η δυνητική επιρροή του κόμματος Τσίπρα, η οποία έπεσε στο 9% έναντι του 10% που κατείχε τον προηγούμενο μήνα. Ο πρώην πρωθυπουργός επιδεικνύει ισχυρή ανθεκτικότητα στον σκληρό ιδεολογικό του πυρήνα, εξασφαλίζοντας συμπαγείς δυνάμεις που αγγίζουν το 42% και 40% στους ψηφοφόρους της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς αντίστοιχα. Παρά τη συσπείρωση αυτή, η δυνατότητα παρέμβασης σε ευρύτερα ακροατήρια παραμένει δυσχερής, με την πρόσβασή του στον μεσαίο χώρο να περιορίζεται στο 17%, ενώ η επικοινωνία με τη Δεξιά και την Κεντροδεξιά κρίνεται από ισχνή έως ανύπαρκτη. Στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, ο Αλέξης Τσίπρας λαμβάνει μόλις 5%.

Οι φήμες περί υπαναχώρησης και η «κόκκινη γραμμή»

Ταυτόχρονα υπάρχει και μια άλλη παράμετρος αφού στο παρασκήνιο φουντώνουν οι φήμες ότι οι πρωταγωνιστές των υπό ίδρυση φορέων «το ξανασκέφτονται», σταθμίζοντας το κόστος μιας ενδεχόμενης αποτυχίας. Για τον Αλέξη Τσίπρα, διακινείται το σενάριο ότι αν η δημοσκοπική δυναμική δεν σταθεροποιηθεί σε επίπεδα που να εγγυώνται τη δεύτερη θέση με καθαρό προβάδισμα από το ΠΑΣΟΚ, ίσως επιλέξει τον ρόλο του «εγγυητή» της κεντροαριστεράς χωρίς δικό του κόμμα. Μια τέτοια κίνηση θα του επέτρεπε να παραμείνει ενεργός χωρίς να εκτεθεί στον κίνδυνο νέας προσωπικής ήττας που θα σήμαινε το τέλος της πολιτικής του καριέρας.

Αντίστοιχα, για την κ. Καρυστιανού, η πίεση που δέχεται από τις επιθέσεις περί «ιδιοτέλειας» και «πολιτικής εκμετάλλευσης του πόνου» δημιουργεί ένα κλίμα που θα μπορούσε να οδηγήσει σε υπαναχώρηση. Συνεργάτες της τονίζουν ότι αν δεν διασφαλιστεί η στήριξη από μια κρίσιμη μάζα προσωπικοτήτων εγνωσμένου κύρους που θα «θωρακίσουν» τον φορέα, η ίδια ίσως περιοριστεί σε ρόλο... πνευματικής καθοδήγησης χωρίς να ηγηθεί ψηφοδελτίου.

Η «κόκκινη γραμμή» μεταξύ των δύο πλευρών παραμένει αμετακίνητη, παρά τις προσπάθειες τρίτων για προσέγγιση. Η Μαρία Καρυστιανού αρνείται κατηγορηματικά κάθε συνεργασία με το «παλιό πολιτικό σύστημα», βάζοντας στο ίδιο κάδρο και τον Αλέξη Τσίπρα. Θεωρεί ότι οποιαδήποτε επικοινωνία με τον πρώην πρωθυπουργό θα «μόλυνε» την καθαρότητα του δικού της κινήματος. Από την πλευρά του, ο Αλέξης Τσίπρας διαφοροποιείται ρητορικά, εστιάζοντας στη διακυβέρνηση και την οικονομία, επιχειρώντας να τραβήξει σαφή διαχωριστική γραμμή από το αντισυστημικό κίνημα των Τεμπών, το οποίο θεωρεί ότι, παρά τη δικαιολογημένη οργή, δεν μπορεί να προσφέρει ρεαλιστική διέξοδο διακυβέρνησης και θεσμικής σταθερότητας. Και βέβαια κατά την πρόσφατη παρουσίαση του βιβλίου του στη Θεσσαλονίκη, ο Αλέξης Τσίπρας δεν παρέλειψε να αφήσει αιχμές για το νέο εγχείρημα της Μαρίας Καρυστιανού.

Η γεωγραφία της ψήφου

Η ανάλυση των ποιοτικών στοιχείων των δημοσκοπήσεων δείχνει ότι ο Αλέξης Τσίπρας και η Μαρία Καρυστιανού «ψαρεύουν» σε διαφορετικές δεξαμενές, αν και αμφότεροι επωφελούνται θεωρητικά από την αποσύνθεση των παραδοσιακών σχηματισμών. Ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζει ισχυρά ερείσματα στα μεγάλα αστικά κέντρα και στις ηλικιακές ομάδες 35-54, εκεί δηλαδή που η απογοήτευση από τη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας συνδυάζεται με την αναζήτηση μιας «σοβαρής» εναλλακτικής.

Αντίθετα, η κ. Καρυστιανού κυριαρχεί στην περιφέρεια και στις νεότερες ηλικίες (18-24), όπου η αντισυστημική διάθεση είναι εντονότερη. Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι το σώμα των ψηφοφόρων που σκέφτονται να στηρίξουν τη Μαρία Καρυστιανού περιλαμβάνει ένα σημαντικό ποσοστό πρώην ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι νιώθουν προδομένοι όχι μόνο από τη διαχείριση της τραγωδίας των Τεμπών, αλλά και από τη συνολική πολιτική της κυβέρνησης και από τη στάση της στα εθνικά θέματα και σε άλλα θέματα συντηρητικής ατζέντας. Αυτή η «οριζόντια» διείσδυση είναι που προκαλεί τη μεγαλύτερη ανησυχία στο Μέγαρο Μαξίμου, καθώς το κόμμα Καρυστιανού φαίνεται να απειλεί απευθείας τη συνοχή της κυβερνητικής παράταξης, την ώρα που το 68% των πολιτών δηλώνει ότι η χώρα βαδίζει σε λάθος κατεύθυνση.

Η άνοιξη του 2026 αναμένεται να είναι η περίοδος της μεγάλης πολιτικής αναδιανομής. Αν οι πληροφορίες για τον Μάιο επιβεβαιωθούν θα προκύψει νέα πολιτική γεωγραφία. Σε ένα περιβάλλον ακραίας ρευστότητας, η «φωνή της Δικαιοσύνης» που επιθυμεί να εκπροσωπεί η Μαρία Καρυστιανού και η «επιστροφή του ηγέτη» που επιδιώκει ο Αλέξης Τσίπρας θα αναμετρηθούν με την κυβερνητική σταθερότητα.

Διαβάστε ακόμη

Αποτροπιασμός: Καταγγελία για βιασμό 25χρονης ΑμεΑ στην Κυψέλη - Μπήκε στο σπίτι τους

Τουλάχιστον τρεις νεκροί μετανάστες από το ναυάγιο στην Κρήτη - Πάνω από 20 οι αγνοούμενοι

Φωτεινή Βελεσιώτου στο ethnos.gr: «Στην κακοποίηση δεν σώπασα ποτέ»

Αυτή είναι η τουρκική σημαία που εκατοντάδες Έλληνες θυσιάστηκαν για να την υποστείλουν στη μάχη του Μπιζανίου