Το διεθνές «μπλόκο» στις κάλπες και η ομηρία του Μαξίμου

Σε ένα ιδιαίτερα στενό πολιτικό πλαίσιο, όπου οι εσωτερικές ανάγκες της κυβέρνησης προσκρούουν στις απαιτήσεις της διεθνούς γεωπολιτικής σκακιέρας και των ισχυρών παικτών σε πλανητικό επίπεδο, βρίσκεται ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Ο πρωθυπουργός έχει γίνει το τελευταίο διάστημα αποδέκτης επίμονων εισηγήσεων από στενούς συμβούλους, κορυφαίους υπουργούς, φιλοκυβερνητικούς δημοσιογράφους και mediaκά και επιχειρηματικά κέντρα, οι οποίοι ζητούν την άμεση προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία, θεωρώντας το timing το καλύτερο δυνατό ώστε να αποφευχθεί η περεταίρω κυβερνητική φθορά.Το σκεπτικό των υποστηρικτών των πρόωρων εκλογών εστιάζει στην ανάγκη «πολιτικής επανεκκίνησης», πριν η συσσωρευμένη φθορά από την ακρίβεια, τις ανατιμήσεις στην ενέργεια, τις δικαστικές εμπλοκές, όπως επίσης από τις υποθέσεις των Τεμπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ και των υποκλοπών, καταστήσει τη φθορά μη αναστρέψιμη και τη διακυβέρνηση μη βιώσιμη.

Ωστόσο, οι βολιδοσκοπήσεις του κεντρικού συστήματος εξουσίας συνάντησαν αδιαπέραστο τείχος εκτός συνόρων. Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, η Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ παρενέβησαν στο παρασκήνιο, με τρόπο μάλιστα που δεν αφήνει περιθώρια για ελιγμούς. Με τη Μέση Ανατολή σε κατάσταση πολεμικού συναγερμού και την ευρύτερη περιοχή σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, λόγω της αμερικανοϊσραηλινής επίθεσης στο Ιράν, οι στρατηγικοί εταίροι, δηλαδή οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, έχουν διαμηνύσει στο πλαίσιο παρασκηνιακών επαφών με το Μέγαρο Μαξίμου ότι δεν αποδέχονται καμία πολιτική εκκρεμότητα στην Ελλάδα, καμία συνθήκη πολιτικής αποσταθεροποίησης, κανένα πολιτικό κενό. Για τους συμμάχους, η χώρα αποτελεί κρίσιμο επιχειρησιακό κόμβο που απαιτεί σταθερή και προβλέψιμη κυβέρνηση. Επομένως θεωρείται αυτονόητο ότι αποκλείουν κάθε σενάριο υπηρεσιακής κυβέρνησης ή μακράς προεκλογικής περιόδου.

Η διάβρωση στο εσωτερικό και η πίεση για κάλπες

Στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας και της κυβέρνησης, η ανησυχία για τη συνεχιζόμενη αποδόμηση της κυβερνητικής εικόνας είναι έκδηλη. Κορυφαία στελέχη υπογραμμίζουν ότι η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με μια προϊούσα σήψη, εγκλωβισμένη ανάμεσα στις κοινωνικές αντιδράσεις για το κόστος ζωής -που γίνεται ακόμη πιο δυσβάσταχτο λόγω των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή και τις ανατιμήσεις στην ενέργεια- και τις ανοιχτές υποθέσεις των υποκλοπών, των Τεμπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ (για τον οποίο αναμένεται η δεύτερη δικογραφία)που εξακολουθούν να θολώνουν το θεσμικό αφήγημα του Μαξίμου. Η εκτίμηση των εισηγητών της πρόωρης προσφυγής στην κάλπη είναι ότι επιμονή του πρωθυπουργού στο σενάριο της εξάντλησης της 4ετίας εγκυμονεί τον κίνδυνο οριστικής πολιτικής καθίζησης, στερώντας από τη Νέα Δημοκρατία τη δυνατότητα όχι μόνο να διεκδικήσει την αυτοδυναμία, έστω και αν οι πιθανότητες είναι πρακτικά μηδαμινές, αλλά να ελέγξει τελικά τις πολιτικές εξελίξεις, ώστε να εξασφαλιστεί μία τρίτη θητεία Μητσοτάκη ακόμη και στο πλαίσιο της όποιας συγκυβέρνησης.

«Η φθορά στο εσωτερικό έχει αρχίσει να προσλαμβάνει δομικά χαρακτηριστικά και θα πρέπει να βιαστούμε ώστε να μην βρεθούμε αντιμέτωποι με ανυπολόγιστη πολιτική ζημιά», αναφέρει κυβερνητικός παράγοντας με γνώση των παρασκηνιακών διεργασιών. Παρά ταύτα, ο Πρωθυπουργός εμφανίζεται δέσμιος μιας διεθνούς εντολής που προτεραιοποιεί τη γεωπολιτική ευστάθεια έναντι των εγχώριων πολιτικών αναγκών. Για την Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ, υποθέσεις όπως αυτές των Τεμπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ και των υποκλοπών ή ακόμη η δημοσκοπική πτώση και ο πολιτικός ορίζοντας της κυβέρνησης, αποτελούν δευτερεύοντα ζητήματα μπροστά στην ανάγκη διατήρησης της Ελλάδας ως ακλόνητου στρατηγικού προγεφυρώματος.

Μια κατάσταση πολιτικής ομηρίας

Αυτή η εξέλιξη διαμορφώνει σκηνικό στρατηγικής παγίδευσης για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο Πρωθυπουργός είναι αναγκασμένος να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο αντίρροπες δυνάμεις. Από τη μία βρίσκεται ένα ισχυρό σύστημα εντός της κυβέρνησης, εξωθεσμικοί παράγοντες και δομημένα συμφέροντα που πρόσκεινται στο κεντρικό σύστημα εξουσίας, που ζητούν διέξοδο μέσω των εκλογών εδώ και τώρα, και από την άλλη υπάρχει η ισχυρή διεθνής απαίτηση που τον υποχρεώνει να παραμείνει στη θέση του, αναλαμβάνοντας το κόστος μιας επώδυνης φθοράς και την υποταγή των μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων ή των πολιτικών σχεδιασμών στη μεγάλη εικόνα των όσων διακυβεύονται στη Μέση Ανατολή, στην ανατολική Μεσόγειο και στους πλωτούς διαδρόμους μεταφοράς πετρελαίου. Η Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ απαιτούν έναν «δεδομένο» και σταθερά προσηλωμένο στις συμμαχικές επιδιώξεις συνομιλητή και ένοικο στο Μαξίμου, αδιαφορώντας για το αν η κυβέρνηση αναλώνεται πολιτικά στην πορεία προς το 2027. Και αυτό είναι το μήνυμα που στέλνουν, με το επιχείρημα ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει καταστήσει τον εαυτό του εξαρχής δεδομένο, αφού έχει υπάρξει απολύτως ξεκάθαρος αναφορικά με το στρατόπεδο στο οποίο έχει εντάξει, άνευ όρων και προϋποθέσεων, τη χώρα, όπως επίσης έχει υπάρξει απολύτως πρόθυμος να παράσχει τη μεγαλύτερη δυνατή στήριξη στις αμερικανοΐσραηλινές επιδιώξεις στο Ιράν, όπως εξάλλου έχει κάνει και στην περίπτωση της Ουκρανίας. Διπλωματική πηγή, αφού επισημαίνει πως ο δρόμος που έχει επιλέξει ο Έλληνας πρωθυπουργός είναι δρόμος χωρίς επιστροφή, αναφέρει ότι «Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι αν ο πρωθυπουργός επέλεγε να προκηρύξει εκλογές πριν τουλάχιστον από τον Οκτώβριο, δηλαδή πριν ξεκαθαρίσει κάπως η σύνθετη και πολύπλοκη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στη Μέση Ανατολή, τότε μια τέτοια απόφαση θα αντιμετωπιζόταν από κέντρα στην Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ περίπου ως προδοσία στη συμμαχία με ότι και αν συνεπάγεται αυτό». Επίσης υπάρχουν και έμπειροι πολιτικοί παράγοντες, οι οποίοι υπογραμμίζουν ότι και ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης σκέφτεται και λέει ανοιχτά σε συζητήσεις που πραγματοποιεί ότι θα αποτελέσει πολύ μεγάλο ρίσκο να μείνει η χώρα με υπηρεσιακή κυβέρνηση, ενδεχομένως για δύο μήνες, αν προσφύγει πρόωρα στη λαϊκή ετυμηγορία.

Ωστόσο, η.... ανεπιλογή που επιβάλλεται από το εξωτερικό μετατρέπεται σε διαδικασία αργής αποδυνάμωσης για την κυβέρνηση. Πρακτικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης στερείται πλέον το δικαίωμα του εκλογικού αιφνιδιασμού, γεγονός που τον καθιστά ευάλωτο σε πιέσεις της αντιπολίτευσης και στην αυξανόμενη οργή της κοινής γνώμης, ακόμη και εξωθεσμικών κέντρων που επιδιώκουν την αλλαγή κυβέρνησης. Στη σκληρή γλώσσα της διεθνούς πολιτικής, οι προτεραιότητες των μεγάλων δυνάμεων δεν αφήνουν περιθώρια για εσωτερικούς τακτικισμούς, επιβάλλοντας την παραμονή στην εξουσία, μια παραμονή φθοράς που αποκτά χαρακτηριστικά υπηρεσιακής αποστολής.

Η υποχρεωτική διαδρομή μέχρι το τέλος

Η παρούσα συγκυρία βρίσκει την κυβέρνηση σε φάση αναγκαστικής αναμονής, στο πλαίσιο της οποίας ο έλεγχος του πολιτικού χρόνου τείνει να χαθεί. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αν υπακούσει στα σαφή και αυστηρά κελεύσματα των Αμερικανών και Ισραηλινών συνομιλητών του, τότε καλείται να διανύσει το υπόλοιπο της θητείας του σε ναρκοθετημένο περιβάλλον, υπηρετώντας έναν ρόλο που του επιβλήθηκε από τις περιστάσεις και τους συμμάχους. Έτσι, η αδυναμία του να ανταποκριθεί στις εσωτερικές εκκλήσεις για κάλπες και να ελέγξει τελικά το πολιτικό παιχνίδι θα αποκαλύψει τα όρια της αυτονομίας του, την ώρα που η κυβερνητική συνοχή δοκιμάζεται από τις συνεχείς αποκαλύψεις και από την πίεση της κοινωνίας που έχει φτάσει στα όριά της.

Όσο η εσωτερική σήψη βαθαίνει, ο Πρωθυπουργός θα αναγκάζεται να παραμένει στην πρώτη γραμμή, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για μια πορεία που δεν επιδέχεται παρεκκλίσεις. Στο ίδιο πλαίσιο φαίνεται, μάλιστα, ότι αμφιταλαντεύεται για το αν τελικά θα προχωρήσει ακόμη και σε ανασχηματισμό, αν θα αναλάβει δηλαδή το υψηλό ρίσκο των πειραματισμών ακόμη και σε νευραλγικά υπουργεία. Η διεθνής εντολή είναι σαφής: η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει σταθερή, ανεξάρτητα από το αν ο ηγέτης της υφίσταται διαρκή πολιτική απομείωση. Σε αυτό το πλαίσιο, η επιβίωση της κυβέρνησης ταυτίζεται με την εξυπηρέτηση ευρύτερου σχεδιασμού, ο οποίος δεν αφήνει χώρο για εσωτερικά παιχνίδια, επιβάλλοντας στον Κυριάκο Μητσοτάκη να διαχειριστεί την κρίση μέχρι τέλους, υπό το βάρος ιδιότυπης γεωπολιτικής ομηρίας.

Διαβάστε ακόμη

Πώς οι αυξήσεις στα αεροπορικά εισιτήρια θα επηρεάσουν τον ελληνικό τουρισμό - «Έχουμε το 70% των κρατήσεων από αυτές που περιμέναμε»

Σε... ξένα οικόπεδα φορτίζει λεωφορεία η ΟΣΥ - Πώς προέκυψε το πολεοδομικό αδιέξοδο

Το 4ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, το ευοίωνο κλίμα συστράτευσης, οι εκκρεμότητες και οι σκληρές μάχες των μηχανισμών

Το διεθνές «μπλόκο» στις κάλπες και η ομηρία του Μαξίμου