Υπόθεση Έπσταϊν: Έτσι στρατολογούσε νεαρά και ανήλικα θύματα από τη Βραζιλία

Νέα έρευνα ρίχνει φως στα μέσα που χρησιμοποιούσε ο καταδικασμένος για σεξουαλικά εγκλήματα χρηματιστής για να παγιδεύσει τα θύματά του

🕛 χρόνος ανάγνωσης: 6 λεπτά ┋ 🗣️ Ανοικτό για σχολιασμό

Τζέφρι Έπσταιν (AP Photo/John Minchillo, File)

Ο Τζέφρι Έπσταϊν παγίδευε νεαρές κοπέλες από τη Νότια Αμερική μέσω πρακτορείων μοντέλων που συνδέονταν με τον Γάλλο μάνατζερ Ζαν-Λικ Μπρουνέλ, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Μαρτυρίες και έγγραφα που δείχνουν ότι ο Μπρουνέλ χρησιμοποιούσε το δίκτυο πρακτορείων του για να εντοπίζει νεαρές γυναίκες και ανήλικες, οργανώνοντας ακόμη και την έκδοση βίζας ώστε να ταξιδεύουν στις ΗΠΑ για λογαριασμό του Έπσταϊν, ήρθαν στο φως της δημοσιότητας.

Η Γκλαούσια Φεκέτε μιλώντας στο BBC θυμάται χαρακτηριστικά: «Αν είχα παρακούσει τη μητέρα μου και είχα πάει στη Νέα Υόρκη, τι θα μπορούσε να μου είχε συμβεί;».

Το 2004, σε ηλικία 16 ετών και ζώντας στην ύπαιθρο της Βραζιλίας, έκανε τα πρώτα της βήματα στον χώρο του μόντελινγκ. Τότε, όπως αφηγείται, ο Γάλλος ατζέντης μόδας Ζαν-Λικ Μπρουνέλ επισκέφθηκε το σπίτι της, προσπαθώντας να πείσει τη μητέρα της να την αφήσει να συμμετάσχει σε διαγωνισμό μοντέλων στο Εκουαδόρ. Ο Μπρουνέλ αυτοκτόνησε αργότερα στη φυλακή, κατηγορούμενος για βιασμό, σεξουαλική επίθεση και στρατολόγηση κοριτσιών για τον Αμερικανό χρηματοδότη και καταδικασμένο για σεξουαλικά εγκλήματα Τζέφρι Έπσταϊν.

«Γλίτωσα παρά τρίχα»

Η οικογένεια τότε δεν γνώριζε ποιος ήταν ο Μπρουνέλ, τους είχε συστήσει ένας γνωστός Βραζιλιάνος κυνηγός ταλέντων. Η έρευνα αποκάλυψε στοιχεία ότι ο Μπρουνέλ χρησιμοποιούσε πρακτορεία μοντέλων που συνδέονταν μαζί του για να εντοπίζει νεαρές γυναίκες από τη Νότια Αμερική και να τους εξασφαλίζει βίζα για τις Ηνωμένες Πολιτείες, προκειμένου να συναντήσουν τον Έπσταϊν.

Η μητέρα της Γκλάουσια ήταν επιφυλακτική απέναντι στον Μπρουνέλ, αν και, όπως λέει, εκείνος έδειχνε «πολύ γοητευτικός». Τελικά, έδωσε την άδεια στην κόρη της να ταξιδέψει στο Εκουαδόρ χωρίς συνοδεία. Η έφηβη πήγε στο Γκουαγιακίλ για τον διαγωνισμό Models New Generation, όπου, σύμφωνα με τα τοπικά μέσα, οι συμμετέχουσες ήταν ηλικίας 15 έως 19 ετών.

Η Γκλάουσια θυμάται πως ο διαγωνισμός κύλησε χωρίς σοβαρά προβλήματα, αλλά την ανησύχησε το γεγονός ότι δεν της επέτρεπαν να επικοινωνήσει με την οικογένειά της. Μια άλλη διαγωνιζόμενη, από τη Δυτική Ευρώπη, που τότε ήταν επίσης 16 ετών, θυμάται πως η συμπεριφορά του Μπρουνέλ της φάνηκε «περίεργη». Όπως είπε, «συνέχεια ήταν παρέα με πολύ νεαρά κορίτσια από τη Βραζιλία». Η ίδια πιστεύει ότι, αν και ο διαγωνισμός ήταν «νόμιμος και καλά οργανωμένος», ο Μπρουνέλ «ήξερε ακριβώς ποια κορίτσια ήταν ευάλωτα». Σύμφωνα με την περιγραφή της, «έλεγχε τα οικονομικά τους» και στόχευε κυρίως κορίτσια από τη Βραζιλία και χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.

Προς το τέλος του ταξιδιού, ο Μπρουνέλ πρότεινε στη Γκλάουσια να πετάξει στη Νέα Υόρκη «για να συμμετάσχει σε επιδείξεις», με όλα τα έξοδα πληρωμένα. Η μητέρα της, Μπάρμπαρα, όταν ενημερώθηκε, απάντησε: «Όχι. Ούτε λόγος». Όπως είπε αργότερα, «έψαχναν μόνο για παιδιά, για ανήλικες. Δυστυχώς, βρήκαν την κόρη μου». Η Μπάρμπαρα απαγόρευσε στη Γκλάουσια να συνεχίσει το μόντελινγκ και έκοψε κάθε επαφή με το δίκτυο του Μπρουνέλ. «Πραγματικά, γλίτωσα παρά τρίχα», λέει σήμερα η Γκλάουσια.

Σύμφωνα με αρχεία των αμερικανικών αρχών, ο Έπσταϊν βρισκόταν στο Γκουαγιακίλ τις ίδιες ημέρες με τον τελικό του διαγωνισμού, ενώ τουλάχιστον ένα μοντέλο κάτω των 16 ετών πέταξε με το ιδιωτικό του αεροπλάνο την ίδια χρονιά. «Χωρίς να το ξέρω, βρισκόμουν στο κέντρο αυτής της καταιγίδας», λέει η Γκλάουσια. «Η μητέρα μου με έσωσε».

«Με εξέδιδε»

Μια άλλη Βραζιλιάνα, την οποία το ρεπορτάζ αποκαλεί Άνα για λόγους προστασίας, περιγράφει πως ο Μπρουνέλ και τα πρακτορεία του έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη γνωριμία της με τον Έπσταϊν. Η στρατολόγησή της ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 στο Σάο Πάολο, από μια γυναίκα που της υποσχέθηκε δουλειά ως μοντέλο. Όπως αφηγείται, η γυναίκα κράτησε τα έγγραφά της και της είπε ότι χρωστούσε χρήματα για ταξίδια και φωτογραφίες. Σύντομα κατάλαβε πως δεν υπήρχε πραγματική εργασία: «Ήταν προαγωγός. Πριν το καταλάβω, με εξέδιδε».

Ένας από τους πελάτες ήταν ο Τζέφρι Έπσταϊν. Λίγο μετά τα 18α γενέθλιά της, η Άνα μεταφέρθηκε σε σπίτι επιχειρηματία στο Σάο Πάολο, όπου άκουσε να λένε για τον Έπσταϊν ότι ήταν «ο βασιλιάς του κόσμου» και ότι «του αρέσουν τα νεότερα κορίτσια». Λίγες μέρες αργότερα, οδηγήθηκε σε πολυτελές ξενοδοχείο, όπου, όπως λέει, «με διάλεξε». Η Άνα περιγράφει πως ο Έπσταϊν και ο Μπρουνέλ κανόνισαν την έκδοση επαγγελματικής βίζας για τις ΗΠΑ μέσω του πρακτορείου Karin Models of America, το οποίο είχε ιδρύσει ο Μπρουνέλ. Η ίδια δεν εργάστηκε ποτέ για το πρακτορείο, αλλά, όπως εξηγεί, τα έγγραφα χρησιμοποιήθηκαν για τα ταξίδια της στον Έπσταϊν.

Σύμφωνα με τα αρχεία, ο Μπρουνέλ αξιοποιούσε τις εταιρείες του στις ΗΠΑ – μεταξύ αυτών και την MC2 – για να εξασφαλίζει βίζα σε νεαρές γυναίκες από διάφορες χώρες. Ο ίδιος αρνήθηκε οποιαδήποτε εμπλοκή σε παράνομες πράξεις, ενώ οι δικηγόροι του υποστήριξαν ότι είχε «συντριβεί» από τις κατηγορίες.

Έρευνα στη Βραζιλία

Η Ομοσπονδιακή Εισαγγελία της Βραζιλίας άνοιξε τον Φεβρουάριο έρευνα για πιθανό δίκτυο στρατολόγησης που συνδεόταν με τον Έπσταϊν. Η εισαγγελέας Σίνθια Γκαμπριέλα Μπόρζες δήλωσε ότι επιδιώκει να μιλήσει με γυναίκες που είχαν επαφή με το δίκτυο, προκειμένου να κατανοήσει τον τρόπο λειτουργίας του. Οι ίδιες δεν αποτελούν αντικείμενο δίωξης.

Ο επιθεωρητής εργασίας και ερευνητής Μαουρίσιο Κρέπσκι σημειώνει ότι οι περιπτώσεις αυτές μπορούν να θεωρηθούν εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση, έγκλημα που ενδέχεται να μην υπόκειται σε παραγραφή. Έτσι, όσοι εμπλέκονται ενδέχεται ακόμη να λογοδοτήσουν.

Η Γκλάουσια αισθάνεται ευγνωμοσύνη γιατί η μητέρα της είπε «όχι». Η Άνα, μετά από χρόνια, νιώθει τυχερή που κατάφερε να απομακρυνθεί από τον κύκλο του Έπσταϊν και να ξαναχτίσει τη ζωή της. «Νομίζω ότι στάθηκα τυχερή», λέει, «αλλά πονώ για τις άλλες γυναίκες».