Γιατί η επιστροφή του Artemis ΙΙ στη Γη κρύβει κινδύνους; Οι 3.000°C και οι ακραίες ταχύτητες

Μετά από σχεδόν δυο εβδομάδες στο Διάστημα, το πλήρωμα του Artemis II ετοιμάζεται να επιστρέψει στη Γη, έχοντας καταρρίψει το ρεκόρ απόστασης που έχει καταφέρει άνθρωπος να διανύσει στο απέραντο, φτάνοντας τα 406.771 χιλιόμετρα μακρυά από τη Γη. 

Μπορεί η αποστολή να ολοκληρώθηκε αλλά δεν τελείωσε ακόμα. Οι αστροναύτες έχουν μπροστά τους το πιο δύσκολο κομμάτι της αποστολής, την επιστροφή. Μια διαδικασία που δεν είναι καθόλου απλή. Η επάνοδος στη Γη του διαστημοπλοίου Orion -ή, για την ακρίβεια, του τμήματος που θα έχει απομείνει από αυτό- εκτιμάται ότι θα πραγματοποιηθεί στις 03:07 π.μ. του Σαββάτου.

Το ταξίδι της επιστροφής θα κορυφωθεί με μια υψηλής ταχύτητας, υπερηχητική και εξαιρετικά θερμή επανείσοδο στην ατμόσφαιρα της Γης. Η επανείσοδος θα είναι η τελευταία δοκιμασία της δεκαήμερης αποστολής — μια διαδικασία με πολλούς κινδύνους.

40 φορές ταχύτερα από ένα επιβατικό και θερμοκρασίες - «κόλαση»

Καθώς ο θάλαμος επιβατών του Orion θα διαπερνά την ατμόσφαιρα της Γης ταξιδεύοντας με ταχύτητα περίπου 40.000 χλμ/ώρα (11,2 μέτρα/δευτερόλεπτο), περίπου 40 φορές ταχύτερα από ένα επιβατικό αεροπλάνο, η τριβή της διείσδυσης θα προκαλέσει ένα σοκ θερμότητας περί τους 2.760 βαθμούς Κελσίου.

Για να μπορέσει να προσγειωθεί με ασφάλεια, θα πρέπει να μειώσει σχεδόν στο μηδέν την κινητική της ενέργεια. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω ελεγχόμενης επανεισόδου, χρησιμοποιώντας την αντίσταση της ατμόσφαιρας ως «φρένο». Οι δυνάμεις επιβράδυνσης μετρώνται σε g. Για παράδειγμα, ένας οδηγός Formula 1 μπορεί να αντέξει πάνω από 5 g — κοντά στο όριο για τον άνθρωπο. Μη επανδρωμένες κάψουλες αντέχουν έως και 100 g, κάτι όμως αδύνατο για ανθρώπους.

Γι’ αυτό επανδρωμένα σκάφη όπως το Orion χρησιμοποιούν αεροδυναμική άνωση, ώστε η επιβράδυνση να είναι πιο ήπια και να διαρκεί περισσότερα λεπτά.

Πώς προστατεύεται το πλήρωμα

Η επιβίωση εξαρτάται από τον ακριβή σχεδιασμό της τροχιάς και το σύστημα θερμικής προστασίας, ένα είδος «ασπίδας» που απομονώνει το σκάφος από την ακραία θερμότητα. Το υλικό της ασπίδας θερμαίνεται, κοκκινίζει και σταδιακά φθείρεται, αλλά απομακρύνει τη θερμότητα αντί να την απορροφά το σκάφος. 

Η κάψουλα Orion χρησιμοποιεί το υλικό AVCOAT — εξέλιξη της τεχνολογίας που χρησιμοποιήθηκε στις αποστολές Apollo program.

Οι διαστάσεις της κάψουλας είναι 4,5 μέτρα σε διάμετρο επί 2,7 σε ύψος -δηλαδή κάτι σαν κωνικό κιβώτιο ή σαν μια σχετικά μεγάλη ντουλάπα. Το θερμικό περίβλημα είναι σχεδιασμένο κατά τρόπον ώστε να αποσυντίθεται ελεγχόμενα, έτσι ώστε να απάγει την τρομακτική θερμότητα της εισόδου στην ατμόσφαιρα, προστατεύοντας τη ζωή του πληρώματος.

Στην αποστολή Artemis I, παρατηρήθηκαν μεγαλύτερες φθορές από το αναμενόμενο στην ασπίδα θερμότητας. Οι μηχανικοί απέδωσαν το φαινόμενο σε συσσώρευση πίεσης κατά τη φάση «skip», όπου το σκάφος βγαίνει προσωρινά από την ατμόσφαιρα πριν επανεισέλθει.

Για το Artemis II, η τροχιά έχει τροποποιηθεί ώστε να μειωθεί αυτό το φαινόμενο.

Διαβάστε ακόμη

Παγκόσμια ανησυχία για την εκεχειρία στο Ιράν: Εικόνες καταστροφής στον Λίβανο - Ο Νετανιάχου θα συνεχίσει να βομβαρδίζει

Υπερτριπλασιάστηκαν τα αποθέματα νερού στον Μόρνο - Από τον απόλυτο συναγερμό, στην «ανάσα»

Μέγα γκάφα του CNN: «Πέθανε» τον Μάικλ Τζ. Φοξ - Πώς αντέδρασε ο διάσημος ηθοποιός

Γιατί η επιστροφή του Artemis ΙΙ στη Γη κρύβει κινδύνους; Οι 3.000°C και οι ακραίες ταχύτητες