Αλλάζουν ξανά φυλακή στον Hannibal the Cannibal: Ο serial killer που έχει περάσει 17.000 μέρες στην απομόνωση

Ο δολοφόνος από το Λίβερπουλ που έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του κλεισμένος σε ένα γυάλινο κλουβί

🕛 χρόνος ανάγνωσης: 4 λεπτά ┋ 🗣️ Ανοικτό για σχολιασμό

Αντιμέτωπος με ακόμη μία μεταφορά του σε διαφορετικό σωφρονιστικό κατάστημα βρίσκεται ο Ρόμπερτ Μόντσλι, μακροβιότερος κρατούμενος στη Βρετανία και ένας από τους πλέον διαβόητους serial killers στην ιστορία της χώρας.

Στα 72 του, ο Hannibal the Cannibal, όπως τον φωνάζουν οι συγκρατούμενοί του, θα αφήσει κατά τα φαινόμενα πίσω του τη φυλακή Γουάιτμουρ στο Κέιμπριτζσαϊρ, όπου μεταφέρθηκε τον περασμένο Απρίλιο από άλλη φυλακή που χαρακτηρίζεται ως «Η έπαυλη των τεράτων», με τις Αρχές να υποστηρίζουν ότι η νέα μεταφορά θα γίνει για λόγους ασφαλείας, χωρίς όμως να αποκαλύπτουν πού θα βρίσκεται το επόμενο κελί του.

Ο Μόντσλι έχει περάσει 52 χρόνια πίσω από τα κάγκελα και πάνω από 17.000 ημέρες σε απομόνωση, κλεισμένος σε ένα κουτί από πλεξιγκλάς ώστε να μπορούν οι φύλακες να παρακολουθούν κάθε του κίνηση.

Ποιος είναι ο Μόντσλι και ποιους έχει σκοτώσει

Ο Ρόμπερτ Μόντσλι διέπραξε τον πρώτο του φόνο το 1974, σκοτώνοντας έναν άνδρα που του έδειξε εικόνες σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. Σύντομα παραδόθηκε στις Αρχές, ζητώντας ο ίδιος βοήθεια και παραπέμφθηκε σε σε ψυχιατρικό νοσοκομείο.

Εκεί ήταν που μαζί με ακόμα έναν ασθενή σκότωσαν έναν άλλο παιδεραστή αφού πρώτα τον βασάνισαν για εννέα ώρες. Ο Μόντσλι οδηγήθηκε οριστικά στη φυλακή, ωστόαο αυτό δεν τον εμπόδισε να δολοφονήσει ακόμη έναν παιδόφιλο, καθώς και έναν άνδρα που είχε βιάσει και σκοτώσει τη σύζυγό του, αποκτώντας τη φήμη του τιμωρού.

Για πάνω από τέσσερις δεκαετίες, κρατήθηκε σε ακραία απομόνωση στη φυλακή του Γουέικφιλντ σε ένα ειδικά σχεδιασμένο κελί-«γυάλινο κλουβί» και θεωρείται ο πιο επικίνδυνος κρατούμενος στη Βρετανία.

Θύμα ακραίας κακοποίησης από τον πατέρα του

Γεννημένος στο Λίβερπουλ τον Ιούνιο του 1953, ο Μόντσλι ήταν το τέταρτο από 12 παιδιά μιας φτωχής οικογένειας και πέρασε τα πρώτα του χρόνια στο Nazareth House, ένα ρωμαιοκαθολικό ορφανοτροφείο στο Λίβερπουλ, μαζί με τα μεγαλύτερα αδέλφια του.

Μέχρι την ηλικία των 8 ετών, έβλεπε σπάνια τους γονείς του. Όμως, τότε αποφάσισαν να τον πάρουν μαζί με τα αδέλφια του πίσω στο σπίτι, παρά το γεγονός ότι η οικογένειά τους είχε πλέον μεγαλώσει.

Σε σύντομο χρονικό διάστημα, τα παιδιά έγιναν στόχος κακοποίησης από τους γονείς τους.

Όπως είχε πει παλαιότερα ο Μόντσλι, τα βασανιστήρια που αναγκαζόταν να υποστεί ήταν ακραία:

«Το μόνο που θυμάμαι από την παιδική μου ηλικία είναι οι ξυλοδαρμοί. Μια φορά με κλείδωσαν σε ένα δωμάτιο για έξι μήνες και ο πατέρας μου άνοιγε την πόρτα μόνο για να έρθει να με χτυπήσει, τέσσερις με έξι φορές την ημέρα».

Η μητέρα του Ρόμπερτ δεν παρενέβη ποτέ κατά τη διάρκεια αυτών των βάναυσων ξυλοδαρμών και ίσως να ενθάρρυνε ακόμη και τον πατέρα του Ρόμπερτ να συνεχίσει. Ο Ρόμπερτ έχει επίσης ισχυριστεί ότι ο πατέρας του τον κακοποίησε σεξουαλικά.

Τελικά, οι κοινωνικές υπηρεσίες έβγαλαν τον Ρόμπερτ από το κακοποιητικό οικογενειακό περιβάλλον και τον τοποθέτησαν σε διάφορες ανάδοχες οικογένειες. Στα τέλη της εφηβείας του, είχε καταλήξει περιπλανώμενος με έναν ολοένα και πιο σοβαρό εθισμό στα ναρκωτικά.

Αφού μετακόμισε στο Λονδίνο, άρχισε να εργάζεται ως «rent boy», δηλαδή ως άνδρας που προσφέρει σεξουαλικές υπηρεσίες, για να πληρώνει τα ναρκωτικά του. Βρισκόμενος σε βαθιά κατάθλιψη εκείνη την περίοδο, προσπάθησε να αυτοκτονήσει πολλές φορές και είπε σε διάφορους γιατρούς ότι άκουγε φωνές στο κεφάλι του που του διέταζαν να σκοτώσει τους γονείς του.

Απόκομμα εφημερίδας για τον Μόντσλι

Τελικά, σκότωσε παιδόφιλους και κακοποιητές τοποθετώντας τον εαυτό του σε ένα κλουβί και έγινε φόβος και τρόμος ακόμα και για τους συγκρατούμενούς του.

Το κελί όπου απομονώθηκε και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του είχε διαστάσεις μόλις 5,5 μέτρα επί 4,5 μέτρα και συχνά έχει συγκριθεί με αυτό στο οποίο κρατούνταν ο Χάνιμπαλ Λέκτερ. Για περισσότερα από 40 χρόνια, ο Μόντσλι παρέμενε σε αυτόν τον χώρο για τις 23 από τις 24 ώρες της ημέρες και έβγαινε έξω μόνο για άσκηση, συνοδεία έξι σωφρονιστικών υπαλλήλων.