Η ετυμηγορία-«καταπέλτης» για τον Τραμπ, το «παγωμένο» Κογκρέσο και η μάχη της επόμενης μέρας

Η βαριά ήττα των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ ανοίγει μια νέα, ιδιαίτερα δύσκολη φάση για τον Ντόναλντ Τραμπ. Με τους Δημοκρατικούς να ανακτούν τα ηνία στο Κογκρέσο, ο Αμερικανός πρόεδρος βρίσκεται αντιμέτωπος όχι μόνο με θεσμικά εμπόδια στην Ουάσιγκτον, αλλά και με ερωτήματα για το αν η πολιτική του κυριαρχία στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα αρχίζει να φθείρεται.

Το αποτέλεσμα περιγράφεται από διεθνείς και ελληνικές αναλύσεις ως εκλογικό πλήγμα μεγάλης κλίμακας για τον Τραμπ. Οι Δημοκρατικοί κέρδισαν έδρες στη Γερουσία σε πολιτείες όπου οι Ρεπουμπλικανοί είχαν ισχυρή παράδοση, όπως το Κάνσας, το Τέξας και η Νότια Καρολίνα, ενώ η απώλεια τόσο της Βουλής όσο και της Γερουσίας στις ίδιες ενδιάμεσες εκλογές καταγράφεται ως σπάνιο μεταπολεμικό φαινόμενο.

Το Κογκρέσο γίνεται εμπόδιο για τον Λευκό Οίκο

Η αλλαγή των συσχετισμών στο Κογκρέσο περιορίζει σημαντικά τα περιθώρια κινήσεων του Τραμπ. Από τον Ιανουάριο, οι Δημοκρατικοί αποκτούν τη δυνατότητα να μπλοκάρουν νομοθετικές πρωτοβουλίες, να προχωρούν σε ελέγχους στα πεπραγμένα της κυβέρνησης και να καθυστερούν ή να παγώνουν κρίσιμους διορισμούς σε δικαστικές και κυβερνητικές θέσεις.

Στο νέο σκηνικό, ο πρόεδρος θα έχει ως βασικό θεσμικό όπλο το προεδρικό βέτο, το οποίο, σύμφωνα με τις ίδιες αναλύσεις, έχει ήδη απειλήσει να χρησιμοποιήσει συχνά. Το πολιτικό ερώτημα είναι αν θα επιχειρήσει να κυβερνήσει μέσα από διαρκή σύγκρουση με τους Δημοκρατικούς ή αν θα αναζητήσει πεδία όπου μπορεί να κινηθεί πιο μονομερώς.

Οι αναφορές στις πρώτες αντιδράσεις του δείχνουν ότι ο Τραμπ δεν αναγνωρίζει εύκολα το μέγεθος της ήττας. Υπενθύμισε ότι το όνομά του δεν βρισκόταν στα ψηφοδέλτια, αν και είχε προηγουμένως καλέσει τους ψηφοφόρους να αντιμετωπίσουν τις αναμετρήσεις σαν να κρινόταν ο ίδιος.

Ακρίβεια, κόστος ζωής και Ιράν στο επίκεντρο

Οι αναλύσεις που επικαλούνται τους Financial Times και το Associated Press αποδίδουν μεγάλο μέρος της ήττας στη δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων για το κόστος ζωής, τον πληθωρισμό και την κρατική διαφθορά. Η ακρίβεια εμφανίζεται ως καθοριστικός παράγοντας, με τα νοικοκυριά να πιέζονται από τις τιμές βασικών αγαθών, τη στέγαση και τις καθημερινές δαπάνες.

Η οικονομική πολιτική του Τραμπ, και ειδικά οι δασμοί, παρουσιάζεται ως ένα από τα σημεία που γύρισαν μπούμερανγκ. Παρότι είχαν προβληθεί ως εργαλείο προστασίας της αμερικανικής παραγωγής, οι επιπτώσεις τους συνδέθηκαν με αυξημένο κόστος για επιχειρήσεις και καταναλωτές, καθώς και με πιέσεις στις τιμές.

Σημαντικό πολιτικό βάρος φαίνεται να είχε και η στρατιωτική εμπλοκή των ΗΠΑ στον πόλεμο με το Ιράν. Ο Τραμπ είχε επιστρέψει στον Λευκό Οίκο με υπόσχεση περιορισμού των εξωτερικών εμπλοκών, όμως η σύγκρουση με την Τεχεράνη παρουσιάζεται ως διάψευση αυτής της εικόνας. Η αναστάτωση στις ενεργειακές αγορές και η άνοδος των καυσίμων μετέτρεψαν την εξωτερική πολιτική σε άμεσο οικονομικό πρόβλημα για πολλούς ψηφοφόρους.

Πλήγμα στην προσωπική επιρροή του Τραμπ

Η ήττα δεν αφορά μόνο τους αριθμούς στο Κογκρέσο. Αφορά και την προσωπική ισχύ του Τραμπ μέσα στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Οι υποψήφιοι που στήριξε σε κρίσιμες αναμετρήσεις δεν κατάφεραν να μετατρέψουν την υποστήριξή του σε νίκες, ενώ οι Δημοκρατικοί αξιοποίησαν τη στενή τους σύνδεση με τον πρόεδρο για να μετατρέψουν τις κάλπες σε δημοψήφισμα για τη δεύτερη θητεία του.

Στο Τέξας, η ήττα του Ρεπουμπλικανού Κεν Πάξτον καταγράφεται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα, παρά την οικονομική στήριξη άνω των 200 εκατ. δολαρίων από τον Έλον Μασκ. Στο Οχάιο ηττήθηκε ο Βίβεκ Ραμασουάμι, στενός πολιτικός σύμμαχος του Τραμπ, ενώ στη Νότια Καρολίνα οι Δημοκρατικοί πήραν μία παραδοσιακά ρεπουμπλικανική έδρα στη Γερουσία.

Στο Μίσιγκαν, η προσπάθεια της φιλοϊσραηλινής οργάνωσης AIPAC να εμποδίσει την εκλογή του Αμπντούλ ελ Σαγέντ απέτυχε, με τον Δημοκρατικό υποψήφιο να γίνεται, όπως αναφέρεται, ο πρώτος μουσουλμάνος γερουσιαστής στην αμερικανική ιστορία.

Η συζήτηση για την «αρχή του τέλους»

Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι αν η ήττα σηματοδοτεί την αρχή του πολιτικού τέλους του Τραμπ. Οι Financial Times, μιλούν για «μεγάλη ταπείνωση», ενώ επισημαίνουν ότι η μάχη για τη διαδοχή του στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα αρχίζει πρόωρα, ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2028.

Ο Τραμπ παραμένει το κυρίαρχο πρόσωπο του κινήματος MAGA, όμως οι συνταγματικοί περιορισμοί δεν του επιτρέπουν να διεκδικήσει τρίτη προεδρική θητεία. Αυτό ενισχύει τη συζήτηση για το αν ο τραμπισμός μπορεί να επιβιώσει πολιτικά χωρίς τον ίδιο στην πρώτη γραμμή. Ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς και άλλα ανερχόμενα στελέχη, όπως ο Μάρκο Ρούμπιο, αναμένεται να βρεθούν σταδιακά στο επίκεντρο αυτής της αναμέτρησης.

Παρά τη βαριά ήττα, οι αναλύσεις προειδοποιούν ότι είναι πρόωρο να θεωρηθεί ο Τραμπ πολιτικά τελειωμένος. Η προηγούμενη ήττα του το 2020 είχε επίσης ερμηνευθεί ως τέλος της εποχής του, όμως επέστρεψε τέσσερα χρόνια αργότερα. Αυτή τη φορά, ωστόσο, θα πρέπει να διαχειριστεί ταυτόχρονα ένα εχθρικό Κογκρέσο, πιέσεις από την οικονομία και την έναρξη της μάχης για τη μετά Τραμπ εποχή στους Ρεπουμπλικανούς.

Το βέβαιο είναι ότι οι ενδιάμεσες εκλογές άλλαξαν τους όρους του παιχνιδιού στην Ουάσιγκτον. Ο Τραμπ δεν χάνει την προεδρία, αλλά χάνει την άνεση της πολιτικής υπεροχής. Και αυτό μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό για τα επόμενα δύο χρόνια της θητείας του.

Διαβάστε ακόμη

Η ετυμηγορία-«καταπέλτης» για τον Τραμπ, το «παγωμένο» Κογκρέσο και η μάχη της επόμενης μέρας

Βίντεο-ντοκουμέντο: Έτσι δρούσε η εγκληματική οργάνωση που έβαζε βόμβες σε καταστήματα και εκβίαζε ιδιοκτήτες

Ξεκίνησαν για κρουαζιέρα μίας ώρας και χάθηκαν στην καταιγίδα: Τους βρήκαν στον Ειρηνικό μετά από 3 μήνες

Σπίτια που «ανοίγουν» στα δύο και μούχλα: Το viral σκάνδαλο με κατασκευαστική-κολοσσό στις ΗΠΑ