Περισσότερη σύγκρουση, λιγότεροι συμβιβασμοί: Το νέο σχέδιο Τραμπ μετά την εκλογική ήττα

Αρχικά, ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίστηκε διατεθειμένος να επανεξετάσει τη στρατηγική του μετά τη βαριά ήττα των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές, αφήνοντας ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο συνεργασίας με τους Δημοκρατικούς. Ωστόσο, όσο περνούσαν οι ημέρες και γινόταν πιο σαφές το μέγεθος της εκλογικής αποδοκιμασίας, ο Αμερικανός πρόεδρος άλλαξε κατεύθυνση.

Η απόφασή του να απομακρύνει τη Σούζι Γουάιλς από τη θέση της προσωπάρχη του Λευκού Οίκου και να επιλέξει στη θέση της τον επί χρόνια στενό συνεργάτη του, Στίβεν Μίλερ, έπειτα και από παροτρύνσεις συμμάχων του να υιοθετήσει πιο επιθετική στάση, αποτυπώνει τη νέα στρατηγική του.

Το μήνυμα της επιλογής είναι σαφές: ο Τραμπ επιλέγει να εντείνει την πολιτική του αντιπαράθεση αντί να προχωρήσει σε αλλαγή πορείας, όπως αναφέρει το CNN.

Ο Μίλερ, ένας από τους πλέον πιστούς υποστηρικτές του κινήματος MAGA και από τις πιο σκληροπυρηνικές προσωπικότητες του στενού προεδρικού κύκλου, αναμένεται να συμβάλει στην περαιτέρω διεύρυνση των εκτελεστικών εξουσιών του προέδρου. Υπήρξε ο βασικός αρχιτέκτονας της επιθετικής πολιτικής μαζικών απελάσεων, καθώς και άλλων αμφιλεγόμενων πρωτοβουλιών που δοκίμασαν τα όρια των αρμοδιοτήτων του Λευκού Οίκου. Οι ίδιες πολιτικές, ωστόσο, προκάλεσαν αντιδράσεις και συνέβαλαν στην εκλογική υποχώρηση των Ρεπουμπλικανών.

Η επιλογή του προκάλεσε προβληματισμό ακόμη και στο εσωτερικό του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Ορισμένα στελέχη εξέφρασαν ανοιχτά την ανησυχία τους ότι ο διορισμός του συνιστά λανθασμένη ανάγνωση του μηνύματος που έστειλαν οι ψηφοφόροι με την εκλογική τους στάση.

«Χάσαμε τους Λατινοαμερικανούς εξαιτίας της εικόνας που δημιουργήθηκε από τις απελάσεις», δήλωσε ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής της Ιντιάνα, Μάρλιν Στούτζμαν, σε συνέντευξή του σε τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό. Αναφερόμενος ειδικά στον Μίλερ, σημείωσε ότι «μιλάει συνεχώς για απελάσεις».

«Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα πρέπει να ξυπνήσει και να καταλάβει ότι κινδυνεύουμε να βρεθούμε στη μειοψηφία», πρόσθεσε.

Ο Τραμπ, ωστόσο, επέλεξε να ακούσει διαφορετικές εισηγήσεις.

Σύμφωνα με πηγές, ο Αμερικανός πρόεδρος, αναζητώντας απαντήσεις για τις εκτεταμένες εκλογικές απώλειες της Τρίτης και συζητώντας με φίλους και πολιτικούς συμμάχους για τα επόμενα βήματά του, δέχθηκε εισηγήσεις υπέρ της αντικατάστασης της Γουάιλς. Μάλιστα, ορισμένοι πρότειναν ως διάδοχό της τον ίδιο τον Μίλερ.

Οι υποστηρικτές αυτής της επιλογής ισχυρίστηκαν ότι ο Μίλερ έχει ήδη αποδείξει πως μπορεί να υλοποιεί με αποφασιστικότητα τις επιθυμίες του προέδρου. Επιπλέον, σε αντίθεση με κάποιο πρόσωπο εκτός του στενού του κύκλου, δε θα χρειαζόταν χρόνο προσαρμογής και ενημέρωσης για τις προτεραιότητες της κυβέρνησης.

Διαγράφεται νέα περίοδος σύγκρουσης με τους Δημοκρατικούς

Ο ανασχηματισμός στο επιτελείο του Λευκού Οίκου προμηνύει μια ιδιαίτερα συγκρουσιακή διετία, καθώς η κυβέρνηση Τραμπ καλείται πλέον να αντιμετωπίσει τους Δημοκρατικούς, οι οποίοι ανέκτησαν τον έλεγχο του Κογκρέσου.

«Ο Μίλερ είναι ο τελευταίος άνθρωπος που θα επέλεγες εάν πραγματικά ήθελες να επιδιώξεις συνεργασία με τους Δημοκρατικούς», ανέφερε σύμβουλος του Τραμπ, χαρακτηρίζοντάς τον «ευφυή», αλλά ταυτόχρονα υπερβολικά επιθετικό. Όπως σημείωσε, ανεξάρτητα από το αν στη θέση του προσωπάρχη βρίσκεται ο Τζον Κέλι, η Σούζι Γουάιλς ή ο Στίβεν Μίλερ, «στο τέλος της ημέρας, ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο ίδιος ο προσωπάρχης του».

Ο διορισμός του Μίλερ αποτελεί την κατάληξη μιας δεκαετούς πορείας δίπλα στον Τραμπ. Στο διάστημα αυτό απέκτησε τόσο μεγάλη επιρροή, ώστε ακόμη και άνθρωποι από το περιβάλλον του προέδρου, είτε σύμμαχοι είτε επικριτές του, τον αποκαλούν ιδιωτικά «πρωθυπουργό».

Εδώ και χρόνια, ο Μίλερ προωθεί, με ιδιαίτερη επιμονή, τις προτεραιότητες του Τραμπ σε ζητήματα μετανάστευσης και εγκληματικότητας, αλλά και την αναμόρφωση των κρατικών θεσμών. Παράλληλα, υποστηρίζει ότι ο πρόεδρος διαθέτει ευρείες μονομερείς εξουσίες, οι οποίες του επιτρέπουν να παρακάμπτει το Κογκρέσο και να προωθεί την πολιτική του ατζέντα.

Στην προσπάθειά του να υλοποιήσει αυτούς τους στόχους, έχει εμφανιστεί πρόθυμος να αμφισβητήσει νομικά προηγούμενα και καθιερωμένες διοικητικές πρακτικές, ενώ συχνά χρησιμοποιεί ιδιαίτερα οξεία γλώσσα εναντίον όσων αντιτίθενται στις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης.

«Το Δημοκρατικό Κόμμα δεν είναι πολιτικό κόμμα», είχε δηλώσει ο Μίλερ πέρυσι, αντιδρώντας στις επικρίσεις για την ανάπτυξη δυνάμεων της Εθνοφρουράς σε διάφορες αμερικανικές πόλεις με απόφαση του Τραμπ. «Είναι μια εγχώρια, εξτρεμιστική οργάνωση».

Από την πλευρά τους, οι Δημοκρατικοί βουλευτές προαναγγέλλουν σειρά ερευνών για τις ενέργειες της κυβέρνησης και των κορυφαίων στελεχών της, μεταξύ των οποίων και ο Μίλερ. Παράλληλα, έχουν δεσμευτεί να αντιταχθούν στην εφαρμογή της πολιτικής ατζέντας του Τραμπ.

«Ο Στίβεν Μίλερ θα πρέπει να βρει δικηγόρο», δήλωσε την Παρασκευή ο βουλευτής Ρόμπερτ Γκαρσία, επικεφαλής των Δημοκρατικών στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Η τοποθέτηση του Μίλερ, η οποία θα τεθεί σε ισχύ σήμερα, Δευτέρα, ενδέχεται επίσης να ακυρώσει τις αρχικές προσδοκίες για την επίτευξη μιας ευρύτερης διακομματικής συμφωνίας σχετικά με τη μεταναστευτική πολιτική.

Το τελευταίο διάστημα, Δημοκρατικοί βουλευτές, κοινοβουλευτικοί συνεργάτες και οργανώσεις που υποστηρίζουν τα δικαιώματα των μεταναστών είχαν εκφράσει, σε ιδιωτικές συνομιλίες, την αισιοδοξία ότι θα μπορούσε να διαμορφωθεί κοινό έδαφος για μια συνολική νομοθετική πρωτοβουλία μέσα στους επόμενους μήνες. Με τον Μίλερ, ωστόσο, να αναλαμβάνει κεντρικό ρόλο στον Λευκό Οίκο, ένα τέτοιο ενδεχόμενο φαίνεται πλέον να απομακρύνεται.

«Αυτή είναι η σαφέστερη ένδειξη ότι προτεραιότητα του Τραμπ κατά την περίοδο μέχρι την αποχώρησή του από την εξουσία είναι να προκαλέσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αναστάτωση», δήλωσε η Αντρέα Φλόρες, ιδρύτρια της πρωτοβουλίας Securing America’s Promise, η οποία υποστηρίζει τη μεταρρύθμιση του μεταναστευτικού συστήματος. «Οι εκκλήσεις για συνεργασία μαζί του με στόχο τη μεταρρύθμιση της μεταναστευτικής πολιτικής δεν είναι ρεαλιστικές όσο ο Στίβεν Μίλερ βρίσκεται στον Λευκό Οίκο», πρόσθεσε.

Ο σκληρός πυρήνας της μεταναστευτικής πολιτικής αποκτά ακόμη μεγαλύτερη επιρροή

Ιδεολόγος με έντονη αυτοπεποίθηση και συχνά συγκρουσιακή παρουσία, ο Μίλερ βρέθηκε από νωρίς στο πλευρό του Τραμπ. Συμμετείχε στην προεκλογική εκστρατεία του 2016, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση της επικοινωνιακής στρατηγικής του τότε υποψηφίου, ενώ ως λογογράφος διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του έντονα αντιμεταναστευτικού προγράμματός του.

Μετά τη νίκη του Τραμπ, τον ακολούθησε στον Λευκό Οίκο, αναλαμβάνοντας καθήκοντα ανώτερου συμβούλου για θέματα εσωτερικής πολιτικής. Βασική του αποστολή ήταν η προώθηση μέτρων για τον περιορισμό της μετανάστευσης, μεταξύ των οποίων και η πολιτική διαχωρισμού των οικογενειών μεταναστών στα σύνορα. Η συγκεκριμένη πρακτική προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, όχι μόνο από τους Δημοκρατικούς αλλά και από σημαντική μερίδα Ρεπουμπλικανών.

Παρά τις αντιδράσεις, ο Τραμπ κατέληξε να τον θεωρεί έναν από τους πιο έμπιστους συνεργάτες του, εκτιμώντας την αφοσίωσή του και τη συστηματική δημόσια υπεράσπιση τόσο του ίδιου όσο και των πολιτικών του επιλογών.

Με την επιστροφή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο για τη δεύτερη θητεία του, η επιρροή του Μίλερ ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο. Ανέλαβε κεντρικό ρόλο στην πρωτοφανή επιχείρηση μαζικών απελάσεων, ενώ η αρμοδιότητά του επεκτάθηκε και σε άλλους ιδιαίτερα αμφιλεγόμενους τομείς. Μεταξύ αυτών ήταν και οι επιχειρήσεις των αμερικανικών δυνάμεων στην Καραϊβική, κατά τις οποίες στοχοποιήθηκαν και σκοτώθηκαν άνθρωποι που θεωρούνταν ύποπτοι για διακίνηση ναρκωτικών.

Στο εσωτερικό της κυβέρνησης, ο Μίλερ άσκησε έντονες πιέσεις στο υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος των 3.000 συλλήψεων μεταναστών ημερησίως. Παράλληλα, υποστήριξε την υιοθέτηση ακόμη πιο περιοριστικών μέτρων, τα οποία επεκτείνονταν και στη νόμιμη μετανάστευση.

«Στόχος του είναι να μειώσει τη μετανάστευση. Δεν νομίζω ότι αυτό αποτελεί μυστικό», δήλωσε ο Μαρκ Κρικόριαν, στενός σύμμαχος του Μίλερ και επικεφαλής του Center for Immigration Studies, οργανισμού που υποστηρίζει τον περιορισμό της μετανάστευσης. Η δήλωσή του έγινε καθώς η επιχείρηση απελάσεων βρισκόταν στο αποκορύφωμά της, στα τέλη της προηγούμενης χρονιάς.

Η εκστρατεία μαζικών απελάσεων συνοδεύτηκε από εικόνες βίας και έντασης που έκαναν τον γύρο του διαδικτύου από διάφορες αμερικανικές πόλεις. Ομοσπονδιακοί πράκτορες πραγματοποιούσαν επιχειρήσεις εντοπισμού και σύλληψης παράτυπων μεταναστών, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις σημειώθηκαν συγκρούσεις με διαδηλωτές. Παράλληλα, καταγράφηκαν περιστατικά κατά τα οποία συνελήφθησαν λανθασμένα ακόμη και Αμερικανοί πολίτες.

Η κατάσταση κλιμακώθηκε περαιτέρω μετά τον θάνατο δύο Αμερικανών στη Μινεσότα, της Ρενέ Γκουντ και του Άλεξ Πρέτι, από πυρά ομοσπονδιακών πρακτόρων σε διαδοχικά περιστατικά. Οι θάνατοί τους προκάλεσαν πανεθνικές αντιδράσεις και ανάγκασαν την κυβέρνηση να αναθεωρήσει μέρος της επιχειρησιακής της προσέγγισης.

Στο διάστημα που ακολούθησε, ο Μίλερ περιόρισε τις δημόσιες εμφανίσεις του, καθώς η κυβέρνηση προσπαθούσε να διαχειριστεί τις συνέπειες και να προσαρμόσει τις τακτικές της.

Εκείνη την περίοδο, ο Τραμπ απέρριπτε κατηγορηματικά κάθε ενδεχόμενο αλλαγών στην ανώτατη διοικητική ομάδα του. Μάλιστα, στα μέσα Οκτωβρίου διαβεβαίωνε ότι η Γουάιλς θα παρέμενε στη θέση της «για πολύ καιρό».

Μόλις τρεις εβδομάδες αργότερα, ωστόσο, η στάση του είχε αλλάξει.

«Μερικές φορές στη ζωή πρέπει να παίρνεις αποφάσεις και να προχωράς σε αλλαγές», δήλωσε στους δημοσιογράφους την Παρασκευή, μετά την ανακοίνωση του ανασχηματισμού. Αναφερόμενος στον νέο του προσωπάρχη, πρόσθεσε: «Ο Στίβεν είναι μαζί μου από την αρχή. Γνωρίζει πώς λειτουργώ, έχει πολύ καλή πολιτική αντίληψη και είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος».

Διαβάστε ακόμη

Φρίκη στον Άγιο Παντελεήμονα: Σε νεαρή γυναίκα ανήκει η σορός - Τι δείχνουν τα πρώτα ευρήματα

Καλώδιο: Η ετοιμότητα της Αθήνας, τα 2 συν 1 σενάρια για την τουρκική στάση και ο γαλλικός παράγοντας

Αγώνας δρόμου για την ανακατασκευή 14 συρμών στη γραμμή 1 του Μετρό - Η πρώτη ανάσα και ο στόχος των έξι λεπτών

Η «μέλισσα» που κρίνει την αποκλιμάκωση, το όνειρο της αυτοδυναμίας και η ανησυχία των δημοσκόπων