Οι ταινίες της εβδομάδας: Από την Ομηρία του Γκας Βαν Σαντ, μέχρι την Αρκουδότρυπα και το Star Wars

Ο Γκας Βαν Σαντ ξαναβρίσκει το χαμένο του ενδιαφέρον με το δραματικό θρίλερ «Η Ομηρία», το νεανικό ελληνικό σκηνοθετικό ντουέτο των Χρυσιάννας Παπαδάκη και Στέργιου Ντινόπουλου, μας αποκαλύπτουν την «Αρκουδότρυπα», ο Βρετανός Καλ ΜακΜο εντυπωσιάζει στο ντεμπούτο του, με το δραματικό θρίλερ φυλακής «Τελειωμένος», ενώ κοσμοσυρροή αναμένεται για το «Star Wars: The Mandalorian and Grogu» από τους πολυάριθμους φαν του κινηματογραφικού φραντσάιζ. Ωστόσο, από τις οχτώ συνολικά πρεμιέρες ξεχωρίζει το κλασικό φιλμ νουάρ του Όρσον Γουέλς «Η Κυρία Από τη Σαγκάη», που παρά τα 80 χρόνια του, παραμένει λάβαρο του σπουδαίου σινεμά.

Η Ομηρία («Dead Man's Wire»)

Δραματικό θρίλερ, αμερικάνικης παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Γκας Βαν Σαντ, με τους Μπιλ Σκάρσκγκαρντ, Νταγκρέ Μοντγκόμερι, Κόλμαν Ντομίνγκο, Αλ Πατσίνο, Κάρι Έλγουις, Τζόρνταν Κλερ Ρόμπινς, Μαϊχάλα κα.

Ο Γκας Βαν Σαντ, ο κάποτε αγαπημένος σκηνοθέτης του ανεξάρτητου αμερικάνικου σινεμά, που βρίσκεται σε πτώση εδώ και κάποια χρόνια, αρπάζει την ευκαιρία, για να αφηγηθεί μία αληθινή ιστορία της δεκαετίας του ‘70, απ’ αυτές που λες και συνέβησαν για να γίνουν αργότερα ταινία.

Χωρίς να φτάνει στα επίπεδα της ακμής του, ο 73χρονος πια, Αμερικάνος σκηνοθέτης, διατηρεί αρκετές απ’ τις αρετές του και κυρίως την καλλιτεχνική του ματιά, με την τόλμη του, το μαύρο χιούμορ και την ατάραχη σκληρή ατμόσφαιρα, αξιοποιώντας το σενάριο του Όστιν Κολόντνεϊ και αναζωογονώντας το πνεύμα των ταινιών «Σκυλίσια Μέρα» και «Το Δίκτυο».

Και ταυτόχρονα να κάνει ένα φιλμ υπενθύμιση για τα όσα συνέβησαν μετά το περιβόητο σκάνδαλο του «Γουότεργκεϊτ», μια εποχή, όπου οι Αμερικάνοι προσπαθούσαν να πετάξουν από πάνω τις ενοχές τους και τους διεφθαρμένους πολιτικούς, τον κυνικό καπιταλισμό, τον ατομισμό.

Το 1977, ένας νέος επιχειρηματίας από την Ινδιανάπολη, με το ελληνοπρεπέστατο όνομα Τόνι Κυρίτσης, απαγάγει τον μεσίτη στεγαστικών δανείων Ρίτσαρντ Χολ, δένοντας στο λαιμό του ένα συρματόπλεγμα με ένα κυνηγετικό όπλο, το οποίο θα εκπυρσοκροτήσει αν οι ελεύθεροι σκοπευτές της αστυνομίας προσπαθήσουν να τον σκοτώσουν και όλα αυτά σε ζωντανή σύνδεση με τα εθνικά τηλεοπτικά δίκτυα. Ο Κυρίτσης, είχε πέσει θύμα εξαπάτησης από τον πατέρα του Χολ, καθώς έκανε ό,τι μπορούσε ώστε να του αρπάξει τη γη, για την οποία είχε αποθηκεύσει τα πάντα. Τα αιτήματά του, για να απελευθερώσει τον Χολ, είναι 5 εκατομμύρια δολάρια, ασυλία και το σημαντικότερο, να του ζητήσει συγγνώμη.

Το ψηφιδωτό μίας κοινωνίας και των πρωταγωνιστών της ιστορίας, αποκτά τεράστιο ενδιαφέρον, καθώς απ’ τη μια έχουμε έναν άνθρωπο, που δεν έχει να χάσει τίποτα, πέρα από τα λογικά του, χάβοντας τα μεγάλα λόγια για να ξεφύγει από την εργατική τάξη όπου άνηκε και απ’ την άλλη, ο άπληστος επιχειρηματίας, που αρνείται να πει έστω και μια συγγνώμη για να σώσει το παιδί του και φυσικά τα μέσα ενημέρωσης, που έρχονται να τραβήξουν το ενδιαφέρον της υπόθεσης προς μια βολική κατεύθυνση, αυτή του κατά πόσο είναι τρελός ο δράστης, αλλά και του απαθούς κοινού.

Κλιμακώνοντας το σασπένς, ο Γκας Βαν Σαντ, θα κρατήσει το ενδιαφέρον της ταινίας του μέχρι τέλους, ενώ οι σαρδόνιες πινελιές του, θα δώσουν έναν διαφορετικό αέρα στην ίντριγκα και τη μάχη μεταξύ ενός φτωχού απελπισμένου ανθρώπου απέναντι στους άπληστους του αμερικάνικου καπιταλιστικού μοντέλου, καθώς έχει χτίσει με προσοχή και βάθος τους χαρακτήρες.

Ο Σκάρσγκαρντ, στον πρωταγωνιστικό ρόλο πείθει για την ανάφλεξή του, ο Μοντγκόμερι ως θύμα, μοιάζει ιδανικός, ο Πατσίνο, υποδυόμενος τον πατέρα του Χολ, θα υιοθετήσει μετρημένα τον χαρακτήρα ενός νότιου αδίστακτου υπερόπτη και ο Κόλμαν Ντομίνγκο είναι απολαυστικός ως ατάραχος ραδιοφωνικός παραγωγός, σε ένα φιλμ, που μπορεί να μην ενθουσιάζει, αλλά είναι αρκούντως συναρπαστικό και σαφώς αγγίζει τη σημερινή πραγματικότητα.

Αρκουδότρυπα

Αισθηματικό δράμα, ελληνικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Χρυσιάννας Παπαδάκη και Στέργιου Ντινόπουλου, με τους Χαρά Κυριαζή, Πάμελα Οικονομάκη, Σώζος Χρίστου, Βάσω Γκούγκαρα, Σοφία Λινοσπόρη κα.

Μια μικρή έκπληξη της περσινής χρονιάς, η ταινία των πρωτοεμφανιζόμενων Χρυσιάννας Παπαδάκη και Στέργιου Ντινόπουλου, που αποτελεί συνέχεια και επέκταση της ομώνυμης ταινίας μικρού μήκους του 2022, κατάφερε να ενθουσιάσει το νεανικό κοινό και να κερδίσει εν μέρη τις εντυπώσεις, από την πρεμιέρα της στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, όπου τιμήθηκε με επτά βραβεία, ενώ κέρδισε και το βραβείο Label Europa Cinemas - Giornate degli Autori στο φεστιβάλ Βενετίας.

Ο λόγος της επιτυχίας βρίσκεται στη φρέσκια ματιά των δημιουργών της, γύρω από μία ιστορία ενηλικίωσης, προδοσίας, μυστηρίου και αποκάλυψης, αλλά και τη μοντέρνα λυρικότητά της, το αυθεντικό τοπίο (Ελάτη Τρικάλων) και βεβαίως την μαγνητική παρουσία των δυο πρωταγωνιστριών.

Στο ορεινό χωριό της Τύρνας, δυο κολλητές, η Αργυρώ, αγρότισσα, σκληρή και εσωστρεφής και η Αννέτα, μανικιουρίστα με τάσεις φυγής, ζουν τη ρουτίνα τους στους πρόποδες της Πίνδου, μέχρι που η δεύτερη αποκαλύπτει ότι είναι έγκυος και ανακοινώνει πως σκοπεύει να φύγει με τον αστυνομικό σύντροφό της στη Λάρισα. Η Αργυρώ, συντετριμμένη, την προσκαλεί να πάνε μαζί στη μυστηριώδη σπηλιά της περιοχής, την Αρκουδότρυπα, όπου θα ανακαλύψουν πως η σχέση τους ξεπερνά τα όρια της φιλίας.

Χάνοντας κάτι από την ελκυστικότητα της μικρού μήκους ταινία, το φιλμ των Χρυσιάννας Παπαδάκη και Στέργιου Ντινόπουλου, που έγραψαν και το σενάριο, ξεπερνά τις παγίδες ενός φολκλορικού αισθηματικού δράματος και τα κλισέ γύρω από την πατριαρχία, ενώ κερδίζει σε διαύγεια, ψυχολογική διεισδυτικότητα των χαρακτήρων και λαογραφική προσέγγιση.

Καταφέρνοντας να ξεφύγουν από τους συνηθισμένους, στο ελληνικό σινεμά, επηρεασμούς του περίγυρου της επαρχίας, το σκηνοθετικό δίδυμο στέκεται στην ερωτική επιθυμία των δυο ηρωίδων, στην αφύπνισή τους και στα θέματα ταυτότητας και εσωτερικών διλημμάτων.

Χωρισμένη σε τρία κεφάλαια, η ταινία διαθέτει ρυθμό, παρά τη μεγάλη διάρκειά της, χιούμορ και μία ένθερμη τρυφερότητα, αν και χάνει πόντους στο μυστηριακό κομμάτι της, ενώ και το σενάριο έχει σημεία που αγκομαχά. Το φινάλε κάπως αμήχανο και η σκηνή μετά τους τίτλους τέλος μάλλον αχρείαστη.

Σίγουρα πάντως, μία ενδιαφέρουσα πρόταση, την οποία στηρίζουν οι δυο πρωταγωνίστριες - και κυρίως η Πάμελα Οικονομάκη - με τη νεανική ενέργειά τους και την ελκυστικότητά τους.

Star Wars: The Mandalorian and Grogu («Star Wars: The Mandalorian and Grogu»)

Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, αμερικάνικης παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Τζον Φαβρό, με τους Πέδρο Πασκάλ, Σιγκούρνι Γουίβερ, Τζόνι Κόιν, Τζέρεμι Άλαν Γουάιτ κα.

Το θρυλικό όσο και ανεξάντλητο, όπως φαίνεται τουλάχιστον στα σχέδια της Lucasfilm, κινηματογραφικό φραντσάιζ, σχεδόν επτά χρόνια μετά το «The Rise of Skywalker», επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη, θέλοντας να ικανοποιήσει την επιθυμία των πολυάριθμων φανατικών θεατών του, παρότι αυτοί που διασκέδασαν με την πρώτη ταινία του Τζορτζ Λούκας απ’ το μακρινό 1977, κάπου στο πέρασμα των δεκαετιών, το έχουν εγκαταλείψει.

Η επική περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, διά χειρός Τζον Φαβρό, της πετυχημένης πρόσφατης σειράς «The Mandalorian», επιχειρεί ως ένα βαθμό να συνδεθεί με την αυθεντική τριλογία, βασισμένη περισσότερο στην περιπέτεια και τη διασκέδαση. Αξιοποιεί πρακτικά εφέ και ψηφιακές τεχνικές γυρίσματος, δημιουργώντας μία ψευδαίσθηση χειροποίητης αίσθησης, που χαρακτήρισε τις κλασικές ταινίες.

Το στόρι, που μάλλον δεν έχει και πολύ σημασία για τους αμύητους, θέλει τη σατανική Αυτοκρατορία να έχει καταρρεύσει, αλλά οι πολέμαρχοι, που ήταν πιστοί σε αυτήν παραμένουν διάσπαρτοι σε όλον τον γαλαξία. Προσπαθώντας να προασπίσει τις αξίες της Επανάστασης, η εκκολαπτόμενη Καινούργια Δημοκρατία επιστρατεύει τον θρυλικό κυνηγό επικηρυγμένων Ντιν Τζάριν και τον νεαρό μαθητευόμενό του, Γκρόγκου. Αποστολή τους είναι να διασώσουν τον διαβόητο Ρότα τον Χατ, γιο του Τζάμπα, ώστε σε αντάλλαγμα να πάρουν πληροφορίες για τους Χατ που είναι πολύτιμες για την Καινούργια Δημοκρατία.

Έχοντας ως πρωταγωνιστή, στον ρόλο του θρυλικού κυνηγού επικηρυγμένων Ντιν Τζάριν, τον Πέδρο Πασκάλ και τοποθετώντας στο κινηματογραφικό διαστημόπλοιο την έμπειρη στο είδος, Σιγκούρνι Γουίβερ, ο Φαβρό θα ακολουθήσει εν πολλοίς τη δοκιμασμένη συνταγή, διατηρώντας την ατμόσφαιρα, τη δομή της ιστορίας και το γνώριμο χιούμορ, θυμίζοντας αρκετά την πρώτη σεζόν της σειράς και την αυθεντική, κλασική τριλογία, που ξεκίνησε τη δεκαετία του ‘70.

Το υπερθέαμα, κάνει έντονα την είσοδό του, καθώς η εισαγωγή της ταινίας έχει μάλλον το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, γυρισμένη σε φορμάτ ΙΜΑΧ, αλλά όσο περνά η ώρα, όλα καταλαγιάζουν και γίνονται τόσο αναμενόμενα όσο και το φούσκωμα από την κατανάλωση ενός γιγάντιου κυπέλλου ποπ-κορν.

Αν και οι ρυθμοί είναι φανερό ότι καταβάλλεται προσπάθεια να κρατηθούν στο ύψος του θρυλικού φραντσάιζ, οι χαρακτήρες που προστίθενται στο στόρι είναι επιδερμικοί και οι εκπλήξεις που επιφυλάσσονται είναι λιγοστές, καθώς το συναρπαστικό διαστημικό ντεκόρ, σαν κονσόλα βιντεοπαιχνιδιού, φιλοξενεί τα γνωστά κυνηγητά με κάθε είδους διαστημικά οχήματα, τις ατελείωτες μονομαχίες με τα φωτόσπαθα, τις όχι και τόσο καλοκουρδισμένες αποδράσεις, το καρτουνίστικο χιουμοράκι, αλλά και μηνύματα γύρω από την απειλή που δέχεται η Καινούργια Δημοκρατία (ΗΠΑ) από τους διάσπαρτους εγκληματίες της Αυτοκρατορίας (όσους θεωρούν απειλή στις ΗΠΑ).

Εντάξει, αυτό το τελευταίο μάλλον θα περάσει απαρατήρητο, καθώς αυτό που έχει σημασία είναι η διασκέδαση των φαν, που μάλλον θα μείνουν ικανοποιημένοι από το θέαμα και τη νότα νοσταλγίας του φιλμ, αφού έτσι κι αλλιώς έχουν ήδη βγάλει απ’ την ντουλάπα τους τα φωτόσπαθα...

Τελειωμένος («Wasteman»)

Δραματικό θρίλερ, βρετανικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Καλ ΜακΜο, με τους Ντέιβιντ Τζόνσον, Τομ Μπλάιθ, Κόριν Σίλβα, Αλεξ Χάσελ, Νιλ Λίνποου, Πολ Χίλτον, Λέιτον Μπλέικ κα.

Ιδιαίτερα σκληρό δράμα φυλακής και επιβίωσης, που καταφέρνει να αποδώσει, ρεαλιστικά και σε βάθος, στην πρώτη του κινηματογραφική δουλειά ο Βρετανός Καλ ΜακΜο, με μεγάλη εμπειρία στη διαφήμιση και την τηλεόραση, κερδίζοντας και μια υποψηφιότητα δημιουργικού ντεμπούτου στα βραβεία BAFTA.

Αν και τα στερεότυπα γύρω από τον άγριο κόσμο της φυλακής είναι παρόντα, ο ΜακΜο ξεφεύγει με δεξιοτεχνία από τα κλισέ του είδους, ενώ στάθηκε ιδιαίτερα τυχερός και με τους δυο πρωταγωνιστές του και ιδίως τον Ντέιβιντ Τζόνσον, που υποδύεται εξαιρετικά έναν νεαρό άντρα που δεν είναι φτιαγμένος για τη φυλακή και «μαγκιές», είναι ένα σωστό «δαρμένο σκυλί».

Το φιλμ, που γυρίστηκε στους πραγματικούς χώρους της φυλακής Shepton Mallet, που έκλεισε το 2013, έπειτα από 400 χρόνια λειτουργίας και έγινε τουριστικό αξιοθέατο, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως ένα μικρό διαμαντάκι, έξω από τα συνηθισμένα και βεβαίως τα ηρωικά θρίλερ του είδους, με αποδράσεις και παλικαριές.

Ο Τέιλορ, ένα νεαρός μαύρος, τελειωμένος από την κοινωνία και την οικογένειά του, προσπαθεί να επιβιώσει στη φυλακή, κάνοντας αγγαρείες και εξυπηρετήσεις, υποταγμένος από τους ισχυρούς συγκρατούμενούς του, κάνοντας χρήση ναρκωτικών και καταφέρνοντας να μείνει μακριά από μπελάδες. Όταν από τη φυλακή, που πλέον έχει γεμίσει ασφυκτικά και οι ιθύνοντες ψάχνουν τρόπο να την «αδειάσουν», του προτείνουν να μπει σε ένα εύκολο πρόγραμμα αποφυλάκισης με όρους, θα αναθαρρήσει, πιστεύοντας ότι σύντομα μπορεί να είναι και πάλι με τον μικρό του γιο. Ωστόσο, με την άφιξη στο κελί του ενός νέου χαοτικού συγκρατούμενου, του Ντι, η ευκαιρία για πρόωρη αποφυλάκιση τίθεται σε κίνδυνο.

Ξεκινώντας εντυπωσιακά και με ρεαλισμό, εικόνες που παραπέμπουν σε κινητό τηλέφωνο (κάτι που επαναλαμβάνεται), ο ταπεινός ήρωάς μας κουρεύει έναν σκληρό τύπο δίπλα σε ένα από τα «αφεντικά» της φυλακής και σαν ζητιάνος εκλιπαρεί για ένα χαπάκι, θα βρεθεί μαστουρωμένος στα γραφεία, όπου του λένε ότι μπορεί να αποφυλακιστεί υπό όρους, χωρίς να πολυκαταλαβαίνει. Εκεί, η ταινία θα βγάλει και το πρώτο πηγαίο γέλιο, κάτι αξιοσημείωτο για ένα σκληρό δράμα.

Ωστόσο, όταν μπαίνει στο στόρι ο Ντι, τα πράγματα περιπλέκονται και ο ΜακΜο δείχνει να χάνει ελαφρώς το νήμα που συνδέει τους δυο φυλακισμένους, καθώς ο Τέιλορ γρήγορα καταλαβαίνει ότι η αποφυλάκισή του κινδυνεύει. Ο Τέιλορ, φοβισμένος, αδύναμος, υποταγμένος και ο Ντι αρχικά ασυγκράτητος, συναισθηματικός, θαρραλέος και στη συνέχεια ύπουλος, χειριστικός, εκδικητικός και άκρως επικίνδυνος, φτάνουν σε μία σκληρή αναμέτρηση, όπου θα μετρήσει η οξυδέρκεια και η θέληση για ελευθερία. Ο ΜακΜο κρατά στιβαρά τον έλεγχο της ταινίας και με τα ασφυκτικά του πλάνα, διατηρεί την ένταση μέχρι τέλους και ταυτόχρονα καταφέρνει να συνθέσει δυο σχετικά ασύμβατες προσεγγίσεις για ένα θρίλερ φυλακής. Απ’ τη μια, ένα κλειστοφοβικο ψυχόδραμα, γεμάτο από παρατηρήσεις και λεπτομέρειες, ηθικά διλήμματα και ψυχικά τραύματα και απ’ την άλλη, μία σκληροτράχηλη «μάτσο περιπέτεια», με το σασπένς να κλιμακώνεται σε σωστούς ρυθμούς για το φινάλε και το ερώτημα ποιος τελικά θα φτάσει στο τέλος νικητής.

Η Έμπιστη («Confidente»)

Δραματικό θρίλερ, γαλλικής και τουρκικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Γκιγιόμ Τζοβανέτι και Τσαγλά Ζεντζιρτζί, με τους Σααντέτ Ακσόι, Ερκάν Κολτσάκ Κιοστέντιλ, Μουχαμέτ Ουζουνέρ κα.

Απ’ τις ταινίες, που γεμίζουν τα προγράμματα των φεστιβάλ, στη συγκεκριμένη περίπτωση του Βερολίνου, έχουν μία καλή ιδέα, μία υπέροχη ηθοποιό για πρωταγωνίστρια και τελικά, ανήκουν στην κατηγορία της χαμένης ευκαιρίας.

Όχι ότι η ταινία των Γκιγιόμ Τζοβανέτι και Τσαγλά Ζεντζιρτζί, ένα «θρίλερ τηλεφώνου», που περισπάται σε πολιτικό δράμα, δεν έχει το ενδιαφέρον της ή κάποιες δυνατές σκηνές, αλλά αφήνει αναξιοποίητο το κλειστοφοβικό σκηνικό, που θα προκαλούσε ρίγη αγωνίας. Επιπλέον, η ιστορία πάσχει από τους υπανάπτυκτους χαρακτήρες και το κατακερματισμένο αφηγηματικό ύφος, ενώ το κοινωνικό μήνυμα, για τις πατριαρχικές δομές στην τουρκική κοινωνία, που θα αποτελούσε μία καλή βάση για το δράμα, μοιάζει σχηματικό.

Η 40χρονη Αρζού, μητέρα ενός παιδιού, εργάζεται στα περίχωρα της Άγκυρας σε ένα τηλεφωνικό κέντρο ροζ γραμμών και προσπαθεί να αποκρούσει τις ερωτικές πιέσεις του αφεντικού της. Βρισκόμαστε στο 1999, όταν ο καταστροφικός σεισμός της Κωνσταντινούπολης, συνταράσσει σχεδόν όλη την Τουρκία. Αμέσως μετά η Αρζού λαμβάνει μία κλήση από έναν απεγνωσμένο νεαρό, που έχει παγιδευτεί κάτω από τα ερείπια. Για να τον σώσει κάνει ένα τηλεφώνημα αγνοώντας τις συνέπειες, καθώς θα βρεθεί αντιμέτωπη με τη διαπλοκή της μαφίας με την πολιτική.

Το σκηνοθετικό δίδυμο, που είχε κερδίσει την εκτίμηση της κριτικής, με την προηγούμενη ταινία του, το συγκινητικό δράμα Sibel, με τα εκπληκτικά πλάνα των απέραντων τοπίων στη Μαύρη Θάλασσα, μάλλον χάνει τον προσανατολισμό του στους κλειστούς χώρους, αποτυγχάνοντας να φτιάξουν ένα κλειστοφοβικό θρίλερ δωματίου και να προωθήσουν τα μηνύματά τους, καθώς μπερδεύουν γραμμές, φωνές και ονόματα.

Η μορφή της Σααντέτ Ακσόι, στον πρωταγωνιστικό ρόλο, φωτίζει την οθόνη, όπως και στο φινάλε, με την ηρωίδα να λούζεται από το φως του ήλιου, για πρώτη φορά, δηλώνοντας, με τη γενναία στάση της, ένα τόνο αισιοδοξίας.

Προβάλλονται ακόμη οι ταινίες:

Η Κυρία από τη Σαγκάη («The Lady from Shanghai»): Ογδόντα χρόνια από την πρεμιέρα του, το κλασικό φιλμ νουάρ, με σκηνοθέτη, σεναριογράφο και πρωταγωνιστή τον Όρσον Γουέλς και στο πλευρό του την υπέροχη Ρίτα Χέιγουορθ, σε επανέκδοση, για τους νοσταλγούς του σπουδαίου σινεμά και τους νεώτερους που θέλουν να γνωρίσουν την ιδιοφυΐα του μεγάλου Αμερικάνου δημιουργού.

Ένας Ιρλανδός ναυτικός, ο Μάικλ Ο’Χάρα, βρίσκεται απροσδόκητα μπλεγμένος σε μία υπόθεση που ξεκινά με την τυχαία γνωριμία μιας εκθαμβωτικής γυναίκας και γρήγορα εξελίσσεται σε μία ιστορία γεμάτη ίντριγκα, καθώς θα βρεθεί μπλεγμένος σε έναν φόνο και μάλιστα ως κατηγορούμενος.

Πετσοκομμένη από την παραγωγή - δεν είναι η πρώτη φορά, το ίδιο συνέβη και με το αριστούργημα «Οι Υπέροχοι Άμπερσον» - και φορτωμένη με ένα αταίριαστο μουσικό σκορ, το ασπρόμαυρο φιλμ, παραμένει ένα ακόμη συγκλονιστικό έργο του Γουέλς, ενώ πλέον ένιωθε να σφίγγει ο κλοιός του Μακαρθισμού γύρω του και την κατάρρευση του γάμου του με την Χέιγουορθ.

Αν και η αφήγηση δείχνει αποσπασματική, εξαιτίας του άθλιου «εταιρικού» μοντάζ, το φιλμ παραμένει ασύλληπτης καλλιτεχνικής ποιότητας και καταφέρνει να μεταδώσει το ντελιριακό πνεύμα του ήρωα, που αδιαφορεί μπροστά στο ερωτικό του πάθος για τις συνωμοσίες που τον περιβάλλουν. Οι σπάνιας ομορφιάς εικόνες του, θα απογειωθούν με το μνημειώδες φινάλε και την περίφημη σκηνή της Χέιγουορθ στο λούνα παρκ και το οπτικό παιχνίδι στην αίθουσα με τους καθρέφτες.

Ο Επιβάτης («Passenger»): Αμερικάνικη ταινία μεταφυσικού τρόμου, τελευταίας εσοδείας, γυρισμένη από τον ειδικευμένο στο horror Αντρέ Όβρενταλ («Τρομακτικές Ιστορίες στο Σκοτάδι», «Demeter: Η Αφύπνιση του Κακού»).

Στη διάρκεια του ταξιδιού τους, ένα ζευγάρι γίνεται μάρτυρας ενός φρικτού τροχαίου δυστυχήματος. Σύντομα αντιλαμβάνονται ότι δεν έφυγαν μόνοι τους από τον τόπο του δυστυχήματος, καθώς μία δαιμονική οντότητα, ο Επιβάτης, μετατρέπει τη νομαδική ζωή τους σε εφιάλτη.

Πρωταγωνιστούν οι Τζέικομπ Σκίπιο, Λου Λόμπελ, Μελίσα Λίο κα.

Ο Ψαρομουρμούρας («The Pout-Pout Fish»): Παιδική ταινία κινουμένων σχεδίων από την Αυστραλία και τον Ρικάρντ Κούσο, με τις υποθαλάσσιες περιπέτειες μίας παράξενης παρέας. Η ταινία προβάλλεται μεταγλωττισμένη στα ελληνικά.

*Με πληροφορίες του Χάρη Αναγνωστάκη (ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Διαβάστε ακόμη

Εφιάλτης για 38χρονη στη Βρετανία: Πήγε να φτιάξει φτηνά τα δόντια της στην Τουρκία και τα... έχασε όλα

Σάλος με αναισθησιολόγο που εμφανίζεται σε βίντεο να ζητά «φακελάκι» - Τον απομάκρυνε ο Άδωνις Γεωργιάδης

Λύθηκε μυστήριο 39 ετών στη Βιρτζίνια: Ποιος είναι ο Τσαρλς Μπέρι που συνελήφθη για τον βιασμό και τη δολοφονία 22χρονης

Έρχεται «λουκέτο» 20 ημερών στη γραμμή Αθήνα-Θεσσαλονίκη για τα έργα αποκατάστασης μετά τον Daniel