Ερμηνείες για Όσκαρ, ο Νίσον και το έπος Ραμαγιάνα στις ταινίες της εβδομάδας

Η πολυαναμενόμενη τελευταία δημιουργία του Μάρτιν ΜακΝτόνα «Wild Horse Nine», που ενθουσίασε στο φεστιβάλ Βενετίας, με τους εξαίσιους Τζον Μάλκοβιτς και Σαμ Ρόκγουελ, κυριαρχεί εμφανώς ανάμεσα στις εφτά νέες ταινίες της εβδομάδας. Ενδιαφέρον, όμως, έχουν και τα φιλμ «Ραμαγιάνα», το εντυπωσιακό έπος από την Ινδία και «Club Kid», του Τζόρνταν Φέρστμαν, ένα αντισυμβατικό οικογενειακό δράμα, ενώ στους θαυμαστές τού Λίαμ Νίσον απευθύνεται η περιπέτεια «Γκάζια στο Κόκκινο».

«Wild Horse Nine»

Κατασκοπική κωμωδία, αμερικάνικης παραγωγής 2026, σε σκηνοθεσία Μάρτιν ΜακΝτόνα, με τους Τζον Μάλκοβιτς, Σαμ Ρόκγουελ, Στιβ Μπουσέμι, Μαριάνα ντι Γκιρολάμο, Τομ Γουέιτς, Πάρκερ Πόισι κα.

Τρία σπουδαία ονόματα του κινηματογράφου ενώνονται, για να μας καταπλήξουν. Ο πολυβραβευμένος και ένας από τους πιο ταλαντούχους σκηνοθέτες του βρετανικού σινεμά, ο Μάρτιν ΜακΝτόνα, συναντά τον γνώριμο του, από τη συνεργασία τους σε δυο παλαιότερες ταινίες του και πάντα υπέροχο Σαμ Ρόκγουελ και τον Τζον Μάλκοβιτς, ένα ιερό τέρας της υποκριτικής, που όπως αποδεικνύει με την ερμηνεία του, είναι πιο κοντά από ποτέ στο Όσκαρ.

Έχοντας ήδη κερδίσει το βραβείο ερμηνείας στο φεστιβάλ Βενετίας, όπου έκανε πρεμιέρα η ταινία, ο Μάλκοβιτς, έχει την τύχη να βρίσκει τον ΜακΝτόνα («Οι Τρεις Πινακίδες Έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι», «Αποστολή στην Μπριζ»), σε μεγάλα κέφια, που στήνει ένα λυρικό ανάλαφρο ψευδοκατασκοπικό θρίλερ, με απολαυστικές νότες μαύρου χιούμορ και τη διαπεραστική στοχαστική του ματιά στους ελκυστικούς χαρακτήρες και στο ιστορικό πλαίσιο, ως μια ανεπούλωτη πληγή.

Λίγο πριν από το πραξικόπημα της Χιλής το 1973, δυο πράκτορες της CIA, ο Κρις, που έχει παρελθόν εκτελεστή, αλλά φαίνεται έτοιμος να καταρρεύσει ψυχολογικά και ο νεότερός του, Λι, που είναι δίπλα του για να τον προσέχει και τον βλέπει σαν πατέρα του, αποστέλλονται από το Σαντιάγο της Χιλής στο Νησί του Πάσχα από τον προϊστάμενό τους, χωρίς προφανή αρχικά συγκεκριμένο στόχο. Ανάμεσα όμως, στα εμβληματικά αγάλματα του νησιού και τη συνάντησή τους με δύο επαναστάτριες φοιτήτριες, οι δύο μακροχρόνιοι συνεργάτες θα παλέψουν με το σκοτεινό παρελθόν τους, θα ανατρέξουν σε παλαιότερες και τρέχουσες συνωμοσίες, θα συνειδητοποιήσουν την πραγματική έκταση τής μεταξύ τους εμπιστοσύνης και θα ανακαλύψουν τον αληθινό στόχο τής άχαρης αποστολής τους.

Ο ΜακΝτόνα, που δεν παύει ποτέ να σκέφτεται θεατρικά και να μεταφέρει με έναν μοναδικό τρόπο την τέχνη του παλκοσένικου στον κινηματογράφο και τη δύναμη του κειμένου πάνω σε θαυμαστούς χαρακτήρες, ζωντανούς και συγχρόνως βασανισμένα γοητευτικούς, κινηματογραφεί το Ράπα Νούι ως ένα ακόμη αξιοθέατο, χωρίς να δίνει την απόκοσμη διάστασή του, βάζοντας πάνω απ’ όλα το στόρι και τους δυο πρωταγωνιστές του.

Το άψογο ρεπεράζ των εντυπωσιακών φυσικών τοπίων, λουσμένων στο φως, συνδέεται αρμονικά με τα δύο κεντρικά πρόσωπα της ιστορίας του, για να ξεδιπλώσει ο ΜακΝτόνα την ανθρωποκεντρική του αφήγηση, αλλά και τον παραλογισμό, που πλέον κυριαρχεί ως συνέχεια των κοινωνικοπολιτικών συνθηκών. Τον Κρις, που υποτίθεται ετοιμάζει τα απομνημονεύματά του, ικανά να κάψουν την περιβόητη μυστική υπηρεσία του και να αποκαλύψουν πολυθρύλητες συνωμοσίες και τον Λι, που τον βλέπει, κάτι παραπάνω από μέντορα, σαν πατέρα και θέλει να τον προστατέψει από την αυτοκαταστροφική του θέληση, αν και τις περισσότερες φορές του προκαλεί τον οίκτο, ανάκατο με έναν έντονο εκνευρισμό, γνωρίζοντας ότι ο βετεράνος συνεργάτης του, είναι και ένας Μινχάουζεν της πρακτορικής σχολής.

Σκωπτικός και με το γνώριμο σκοτεινό του χιούμορ να έχει σχεδόν τον πρώτο ρόλο στην ταινία του, ο Βρετανός σκηνοθέτης συνθέτει πολύπλοκους χαρακτήρες, επιβλητικοί και συνάμα απροστάτευτοι, που μέσα σε δυο δευτερόλεπτα περνούν από το αγαπησιάρικο στο αποκρουστικό, παίζοντας σε απόλυτη ισορροπία με τον σουρεαλισμό και την υπερβολή, ενώ παράλληλα η ελαφράδα τους και τα αστεία περιστατικά, υπονομεύονται δεξιοτεχνικά από την ατμόσφαιρα ασφυξίας κι ενός πραγματικού κόσμου κατασκόπων, που πρέπει να διατηρήσει τους σκελετούς στην ντουλάπα και αν χρειαστεί να προσθέσουν κι άλλους για χάρη της περιβόητης υπηρεσίας τους.

Ο ΜακΝτόνα, δίνει επιτέλους και μετά από πολύ καιρό την ευκαιρία στον Μάλκοβιτς να μας θυμίσει το απαράμιλλο ταλέντο του, τη βαθιά υποκριτική του γνώση, τη γοητεία ενός καλλιτέχνη, που ξέρει να μεταμορφώνεται, χωρίς να χάνει την αυθεντικότητά του και να σκλαβώνει τον θεατή και το πιθανότερο να του χαρίζει το Όσκαρ. Δίπλα του, ο Σαμ Ρόκγουελ, αυτός ο απίθανος ηθοποιός, που δεν έχει αξιοποιηθεί όσο θα του άξιζε, είναι τρομερός και αυτός που πρέπει να έχει κάνει ήδη χώρο στο σπίτι του, για το δεύτερο Όσκαρ (και πάλι Β ρόλου) της καριέρας του.

«Ραμαγιάνα: Η Γέννηση ενός Θρύλου» (Ramayana: Rise of a Legend)

Περιπέτεια φαντασίας, ινδικής παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Νιτές Τιγουάρι, με τους Ρανμπίρ Καπούρ, Γιας, Σάι Παλάβι, Ράβι Ντούμπεϊ, Αρούν Γκοβίλ, Ρακούλ Πριτ Σινγκ, Λάρα Ντούτα, Ιντίρα Κρίσναν κα.

Επικών διαστάσεων, εκθαμβωτικό παραμύθι, μιας ασύλληπτης παραγωγής, που συναγωνίζεται τον «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών». Το πρώτο, τρίωρο, μέρος της κινηματογραφικής μεταφοράς της «Ραμαγιάνα», ενός από τα δύο μεγάλα αρχαία σανσκριτικά έπη της Ινδίας (το άλλο είναι το «Μαχαμπαράτα») που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ινδουιστικής μυθολογίας και κουλτούρας. Ένα έργο, για τους Ινδούς κάτι σαν την «Οδύσσεια», που αποδίδεται στον ποιητή Βαλμίκι και αποτελείται από 24.000 στίχους.

Πρόκειται για την 26η μεταφορά της Ραμαγιάνα» στον κινηματογράφο και σίγουρα την πιο εντυπωσιακή, καθώς τα ψηφιακά εφέ, τα χειροποίητα μπαρόκ σκηνικά, οι σκηνές πλήθους και άλλα πολλά κολακευτικά καλούδια, που εμπλουτίζουν την ταινία, δικαιολογούν και τον τεράστιο προϋπολογισμό των 400 εκατομμυρίων (και για τα δύο μέρη μαζί). Μία πραγματικά εντυπωσιακή περιπέτεια φαντασίας, αλλά περισσότερο ένα παραμύθι λαϊκής σοφίας, για την αυτοθυσία, το καθήκον, την αγνότητα και την πνευματική δύναμη, αλλά και τις ανθρώπινες αδυναμίες, που οδηγούν στην καταστροφή.

Ο Ράμα, νόμιμος διάδοχος του θρόνου της Αγιόντχια, εξορίζεται άδικα στο δάσος για 14 χρόνια λόγω της μηχανορραφίας της θετής του μητέρας. Μαζί του πηγαίνουν η πιστή σύζυγός του, Σίτα, και ο αφοσιωμένος αδελφός του, Λακσμάνα, ενώ κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο δάσος, ο δαίμονας βασιλιάς της Σρι Λάνκα, ο δεκακέφαλος Ραβάνα, μεταμορφώνεται σε έναν αθάνατο δυνάστη, που οδηγείται από την οργή και τη μανία της εκδίκησης. Απαγάγει με δόλο τη Σίτα και τη μεταφέρει στο βασίλειό του, ενώ ζητά απ’ τους υπηκόους του πλήρη υποταγή. Ο Ράμα ξεκινά μια απεγνωσμένη αναζήτηση της Σίτα και έρχεται να συνδεθεί με τις προφητείες και τη σύγκρουση με τον Ραβάνα.

Ένας γοητευτικός μύθος, που στα χέρια του Νιτές Ταγουαρί, ενός από τους πιο πετυχημένους και εμπορικούς σκηνοθέτες του Μπόλιγουντ, παίρνει διαστάσεις μίας θεαματικής υπερπαραγωγής, συνδυάζοντας την κλασική αφήγηση παραμυθιού με την τεράστια έκτασης περιπέτεια, στην οποία ο θεατής θα απολαύσει μία συναρπαστική, ψυχαγωγική ταινία, απ’ αυτές που μπορούν να συναγωνιστούν τις καλύτερες στιγμές του Χόλιγουντ. Γυρίζοντας με προδιαγραφές ψηφιακών μηχανών ΙΜΑΧ και θέλοντας να φέρει εκατομμύρια θεατές στις αίθουσες, ο Ταγουαρί, ορισμένες φορές προσπερνά τη στοχαστική ποίηση του κειμένου, συγχέει το απλό με το απλοϊκό και βέβαια ορισμένες φορές φτάνει στην υπερβολή (τι ινδική ταινία θα ήταν;), ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που ακολουθεί πιστά και τις χολιγουντιανές συνταγές.

Η επική μουσική των, βραβευμένων με Όσκαρ, Χανς Ζίμερ και Α. Ρ. Ραχμάν, ορισμένες έξοχες σκηνές, η διεύθυνση φωτογραφίας που αξιοποιεί τον πολύχρωμο ινδικό μύθο και η επιβλητική όσο και απειλητική μορφή του Γιας, στον ρόλο του Ραβάνα και ο ικανοποιητικός Ρανμπίτ Καπούρ, που υποδύεται τον θαρραλέο Ράμα, καθώς και η γοητευτικότατη λιλιπούτεια Σάι Παλάβι, στα συν για μια ταινία του είδους, που απ’ ότι φαίνεται σε λίγα χρόνια θα είναι προνόμιο του Μπόλιγουντ.

«Club Kid»

Δραματική κομεντί, αμερικάνικης παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Τζόρνταν Φέρστμαν, με τους Τζόρνταν Φέρστμαν, Κάρα Ντελεβίν, Κίρμπι Χάουελ-Μπατίστ, Κόλιν Καμπ, Βίκι Πέπερνταϊν, Νάιτζιλ Γουάιτ κα.

Υπάρχουν ταινίες που ενώ ακολουθούν δοκιμασμένες χολιγουντιανές συνταγές, το κάνουν άψογα, με ορισμένες πινελιές αντισυμβατικότητας κι ενός χιούμορ που ξεφεύγει από το μέσο όρο - άλλες φορές φαίνεται βρόμικο» ή εξεζητημένο και άλλες βαθιά ανθρώπινο και απευθυνόμενο στο ευρύ κοινό. Στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο, ο κωμικός, σεναριογράφος και τηλεοπτικός, Τζόρνταν Φέρστμαν, αποτελεί παράδειγμα για τα παραπάνω. Φτιάχνει μία - ουσιαστικά - οικογενειακή κομεντί, που φορτίζει με σωστές δόσεις συγκίνησης, ενώ ταυτόχρονα ο καμβάς που απλώνει την ιστορία του, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και αντισυμβατικός έως προκλητικός.

Ποιες είναι όμως, οι διαφορές του «Club Kid» από μία συνηθισμένη οικογενειακή ταινία; Αν και το σενάριο επαναλαμβάνει το γνωστό στόρι, με έναν νεαρό πατέρα να ανακαλύπτει ότι έχει έναν δεκάχρονο γιο και πρέπει να τον φροντίσει και να ενηλικιωθεί μαζί του, η διαφορά έγκειται στο ότι ο κεντρικός ήρωας και πατέρας είναι ένας αθεράπευτος queer ηδονιστής, που διοργανώνει στη Νέα Υόρκη πάρτι και ζει μέσα στα ναρκωτικά και το αλκοόλ, σε ένα ατελείωτο ξεφάντωμα, πολλές φορές πέρα από κάθε όριο.

Ο Πίτερ, ένας τριαντάρης, διοργανωτής αντεργκράουντ πάρτι στη Νέα Υόρκη, που ζει μια άστατη ζωή στα άκρα και έχει φάει τη νυχτερινή ζωή με το κουτάλι, δέχεται μία απροσδόκητη επίσκεψη. Ένα δεκάχρονο παιδί, μαζί με μια παλιά του φίλη, η οποία του λέει ότι είναι ο γιος του, από μία ερωτική βραδιά με μια άλλη κοπέλα και κοινή τους φίλη, η οποία προσφάτως αυτοκτόνησε. Αν και με μία δυσπιστία, δέχεται ότι είναι γιος του και συνειδητοποιεί ότι πρέπει να τον φροντίσει. Μόνο που ο Πίτερ δεν ξέρει να φροντίζει ούτε τον ίδιο τον εαυτό του. Ηδονιστής, μέλος της queer κοινότητας και έχοντας πολλά χρόνια μέσα στα κλαμπ, τα ναρκωτικά, το αλκοόλ και τα ξενύχτια, ο Πίτερ πρέπει να συμβιβαστεί με τη νέα συνθήκη της ζωής του, να ανακαλύψει μία διαφορετική πλευρά του εαυτού του, χωρίς να χάσει την ταυτότητά του.

Ο Φέρστμαν, που υποδύεται ο ίδιος τον κεντρικό ήρωα, κουμπώνει έξοχα τη ρεαλιστική απόδοση της ξέφρενης νυχτερινής ζωή στη Νέα Υόρκη, της δυνατής μουσικής και των τρελών πάρτι, με την εγκαρδιότητα της σχέσης ενός πατέρα με το παιδί του, που πρέπει να ανακαλύψουν από την αρχή τη συμβίωσή τους, το ψυχικό δέσιμο, την κοινή πορεία ενηλικίωσης. Μία πορεία που βρίσκει τον ρυθμό της, γλυκός και χιουμοριστικός, κατευθυνόμενος από την αγάπη, στηριγμένη σε ανθρώπινες αξίες και όχι σε συμβάσεις. Μια τρυφερή ταινία, καλογυρισμένη και άψογα ερμηνευμένη, που παρά το υπερβολικά επιτηδευμένα κομψό φινάλε της, αρνείται να ζαχαρώσει τις δυσάρεστες πλευρές της queer νυχτερινής ζωής, διατηρώντας την αγάπη της γι’ αυτήν και χωρίς ευκολίες σοβαροφάνειας ή συμβιβασμών.

«Nightborn» (Yon Lapsi)

Ταινία τρόμου, φιλανδικής παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Χάνα Μπέργκολμ, με τους Σέιντι Χάρλα, Ρούπερτ Γκριντ, Πάμελα Τόλα, Πίρκο Σάισιο, Ρεμπέκα Λέισι, Τζον Τόμσον κα.

Στη δεύτερη ταινία της και πρώτη αγγλόφωνη, αν και φιλανδικής παραγωγής, η Χάνα Μπέργκολμ, μετά το ιδιαίτερα ενθαρρυντικό ντεμπούτο της προ τριετίας, με την ταινία τρόμου «Εκκόλαψη», διατηρεί μέρος της αναζωογονητικής σκηνοθετικής της ματιάς στο σύμπαν του horror, αν και το συνολικό αποτέλεσμα δεν είναι το αναμενόμενο. Η ανατριχιαστική ατμόσφαιρα, τα σκοτεινά πλάνα και το καλοφωτογραφημένο φυσικό τοπίο του άγριου φιλανδικού δάσους τονώνουν το κλίμα φόβου και οι ερμηνείες είναι και πάλι υψηλού επιπέδου, όμως, η Μπέργκολμ χάνει τον προσανατολισμό της στα μισά, εγκαταλείποντας το μεταφυσικό θρίλερ, για να περάσει άγαρμπα προς τον τρόμο και το τερατώδες.

Η Σάγκα και ο Βρετανός σύζυγός της, Τζον, μετακομίζουν στο απομονωμένο σπίτι, όπου εκείνη πέρασε μεγάλο μέρος της παιδικής της ηλικίας, βαθιά μέσα στα δάση της Φινλανδίας, με το όνειρο να χτίσουν εκεί την τέλεια οικογένεια. Όμως, από τη στιγμή που γεννιέται το παιδί τους, η Σάγκα νιώθει πως κάτι δεν πάει καλά μαζί του -μια αίσθηση που κανείς γύρω της δεν φαίνεται διατεθειμένος να πάρει στα σοβαρά. Καθώς το σώμα της προσπαθεί να συνέλθει από τη γέννα και τη λοχεία, και ο γάμος της αρχίζει να καταρρέει, η πεποίθησή της πως το παιδί κρύβει ένα σκοτεινό, αλλόκοσμο μυστικό, δυναμώνει, καθώς αρχίζει να της ρουφά το αίμα. Και όσο το δάσος γύρω από το σπίτι μοιάζει σιγά-σιγά να ξυπνά, η Σάγκα καλείται να αντιμετωπίσει μια δύναμη αρχέγονη, που απειλεί να διαλύσει το όνειρό της για τη μητρότητα.

Η επιλογή των ιθυνόντων του φεστιβάλ Βερολίνου, να το εντάξει στο διαγωνιστικό τμήμα, μοιάζει με βιαστική απόφαση, σαν να είδαν μόνο το πρώτο μέρος. Εκεί, που η Μπέργκολμ αναπτύσσει την ιστορία της, κλιμακώνει την αγωνία και το μυστήριο γύρω από τον έρωτα του ζευγαριού και τη σχέση μητέρας παιδιού, τονίζοντας τη σταδιακή κατάρρευση της μητέρας και την αλληγορία γύρω από την επιλόχεια κατάθλιψη και τη χαμένη οικειότητα με το μωρό. Ωστόσο, εκεί που θα περίμενε κανείς να εμβαθύνει στα ζητήματα που θέτει το στόρι, η σκηνοθέτιδα προτιμά να μείνει στην επιφάνεια, να χάσει τον αφηγηματικό της προσανατολισμό, να κουράσει με τις επαναλήψεις και να περάσει στον ωμό τρόμο.

Έτσι, οι αρχικές προσδοκίες, για κάτι διαφορετικό, διαψεύδονται, το φιλμ κάνει μία τεράστια κοιλιά και έρχονται με φόρα και τα κλισέ, για να δημιουργηθεί η βεβαιότητα της χαμένης ευκαιρίας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το έργο της Μπέργκολμ, μπορεί να μπει στο ίδιο καλάθι με το πλήθος των αδιάφορων ταινιών τρόμου.

«Γκάζια στο Κόκκινο» (The Mongoose)

Περιπέτεια, αμερικάνικης παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Μαρκ Βάνσελοου, με τους Λίαμ Νίσον, Μαρίζα Τομέι, Βινγκ Ρέιμς, Μάικλ Τσίκλις, Μπρετ Τάκερ, Στέλα Στόκερ, Χάμις Μάικλ κα.

Αυτή τη φορά ο Λίαμ Νίσον, που τα τελευταία χρόνια, δεν έχει αφήσει περιπέτεια για δυναμική περιπέτεια δράσης, ανεβαίνει σε ένα εξωτικό σπορ αυτοκίνητο και από πίσω του τον καταδιώκει ένα πλήθος αστυνομικών αυτοκινήτων. Μία τυπική αμερικάνικη περιπέτεια καταδίωξης, απ’ αυτές που ξεχνάς πριν ακόμη τελειώσει, καθώς τα απεριόριστα άλογα της μηχανής, δείχνουν ψόφια, δεν καταφέρνουν να ανεβάσουν την αδρεναλίνη και ο Νίσον ένας ακόμη μονοδιάστατος Αμερικάνος ήρωας.

Υπάρχουν και άλλα αρνητικά στο φιλμ, που γύρισε ο στενός συνεργάτης και προσωπικός του κασκαντέρ του Νίσον, ο πρωτοεμφανιζόμενος Μαρκ Βάνσελοου, ο οποίος μπορεί να είναι έμπειρος στο να ντουμπλάρει τον συμπαθή σταρ στις δύσκολες σκηνές, αλλά μάλλον εντελώς άπειρος να αφηγηθεί μία απλοϊκή περιπέτεια, να καταφέρει να δώσει κάτι παραπάνω από επαναλαμβανόμενες σκηνές καταδίωξης και την αγριεμένη ματιά του πρωταγωνιστή του.

Ο ήρωας του πολέμου Ράιαν «Φανγκ» Φλάναγκαν βρίσκεται κατηγορούμενος για φόνο, αφού σκοτώνει σε αυτοάμυνα τον κακοποιητικό σύντροφο της πρώην συζύγου του. Κυνηγημένος από την αστυνομία, κλέβει μια Shelby Mustang και ξεκινά μια επικίνδυνη καταδίωξη στον αμερικανικό Νότο, με τη βοήθεια των πρώην συντρόφων του στις ειδικές δυνάμεις. Καθώς η φυγή του μεταδίδεται ζωντανά από τα μέσα ενημέρωσης, μετατρέπεται σε απρόσμενο λαϊκό ήρωα.

Βγάζοντας όλα τα κλισέ του είδους στους δρόμους της Βικτώρια στην Αυστραλία, όπου γυρίστηκε η ταινία - ο μοναχικός, αδικημένος ήρωας στο πεδίο της μάχης, που ξαναβρίσκεται σε πόλεμο, αυτή τη φορά με έναν γλοιώδη επαρχιώτη αστυνομικό διοικητή και εκατοντάδες αστυνομικούς και τα περιπολικά τους, έχοντας τη συμπαράσταση των συμπολεμιστών του και των απλών ανθρώπων, που τον βλέπουν ως λαϊκό ήρωα - το στόρι είναι τόσο αναμενόμενο όσο και κουραστικό, που στα μισά αρχίζεις να κοιτάς το ρολόι, τον διάκοσμο του σινεμά και ό,τι άλλο μπορεί να γεμίσει την ώρα. Εκτός αν περιμένεις το φινάλε, στο οποίο τα πράγματα πάνε ακόμη χειρότερα, με τις απιθανότητες και το αναμενόμενο φινάλε, με τον Νίσον να ολοκληρώνει την ερμηνευτική του μανιέρα και να αγκαλιάζει το κορίτσι...

Προβάλλονται ακόμη οι ταινίες

Μάχη: Ψυχολογικό δράμα, ελληνικής παραγωγής 2026, με το οποίο επιστρέφουν ο Ηλίας Γιαννακάκης, στη μυθοπλασία, και η πρωταγωνίστρια Μπέττυ Βακαλίδου, στη μεγάλη οθόνη για δεύτερη φορά, έπειτα από την εμφάνισή της στη «Στρέλλα». Ένα φιλμ που πραγματεύεται την ταυτότητα φύλλου, το τραύμα της κοινωνικής απόρριψης, τη θλίψη της σιωπής και την επανασύνδεση και το στόρι του βασίζεται στη ζωή της Βρετανίδας συγγραφέως και ταξιδιωτικής δημοσιογράφου Ζαν Μόρις, που είχε γεννηθεί ως Τζέιμς Μόρις και αργότερα έκανε φυλομετάβαση.

Η Μάχη, μια όμορφη γυναίκα σήμερα, η οποία στα χρόνια της δικτατορίας ήταν άντρας αξιωματικός του ελληνικού στρατού και πατέρας δύο παιδιών, επιστρέφει στην Ελλάδα ύστερα από σιωπή και απουσία μισού αιώνα. Η επιστροφή της οδηγεί στην απόπειρα αυτοκτονίας του γιου της και στην εντελώς αναπάντεχη συναισθηματική επανασύνδεση με την αγαπημένη της κόρη. Εκτός της Βακαλίδου, παίζουν και οι Έλενα Τοπαλίδου, Μανώλης Μαυροματάκης, Γιάννης Οικονομίδης, Ράνια Οικονομίδου, Λυδία Φωτοπούλου.

«Ένας Γάτος με Καπέλο» (The Cat in the Hat): Παιδική ταινία κινουμένων σχεδίων, αμερικάνικης παραγωγής 2026, σε σκηνοθεσία των Αλεσάντρο Καρλόνι και Έρικα Ριβινόγια. Διασκευή του ομώνυμου κλασικού παιδικού βιβλίου, που έχει ως ήρωα τον Γάτο με το Καπέλο, γνωστό για τη μεγάλη του καρδιά, αλλά και τις σκανταλιές του. Το ψηφιακό animation προβάλλεται στα ελληνικά με τις φωνές των Όθωνα Μεταξά, Θάνου Λέκκα, Αγγελίνας Παπαδοπούλου, Μαρίας Κορινθίου, Θεοδόση Κοντόπουλου κα.

«Η Ευρύτερη Παλαιστίνη» (La Gran Palestina): Ακόμη ένα ντοκιμαντέρ-δοκίμιο, από τον ανεξάρτητο Μεξικάνο σκηνοθέτη και παραγωγό Ραφαέλ Ράνχελ, έπειτα από το ωμά συνταρακτικό «Γάζα: Η Λωρίδα της Εξόντωσης», που προβλήθηκε πριν από λίγες εβδομάδες. Μέσα από επτά κεφάλαια, το φιλμ, που ορισμένες φορές γίνεται περισσότερο διεξοδικό και επαναλαμβανόμενο, καταγράφει την επιστροφή των εκτοπισμένων στη βόρεια Γάζα μετά την ανακοίνωση της κατάπαυσης του πυρός, την καταστροφή που αντικρίζουν και την αναζωπύρωση των επιθέσεων και της ανθρωπιστικής κρίσης.

*Με πληροφορίες του Χάρη Αναγνωστάκη (ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Διαβάστε ακόμη

Η νίκη των Δημοκρατικών, τα 450 χαμένα εκατ. του Μασκ και η δύσκολη επόμενη μέρα της τεχνολογικής ελίτ

Στη φυλακή ο ιδρυτής της ΜΚΟ MKO «Παιδική Χαρά» - Τα «έριξε» στον τζόγο και στη «μεγαλομανία»

Έλενα Τοπαλίδου στο ethnos.gr: «Έχω ανάγκη να κοιτάξω τον εαυτό μου στα μάτια, να τον παρηγορήσω, να τον ανακαλύψω»

Ιταλός σεφ απολύθηκε επειδή αρνήθηκε να βάλει ανανά σε πίτσα! Και μπράβο του