Μην πεις ότι δεν ήξερες: Τι διαβάζουμε και πού βγαίνουμε σήμερα Κυριακή 5 Απριλίου

Κυριακή 5 Απριλίου και αν αναρωτιέσαι τι να κάνεις σήμερα, συγκεντρώσαμε μερικές ιδέες. Μια μαγική μουσικοθεατρική παράσταση θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει το κοινό, στο Αμφιθέατρο «Ιωάννης Δεσποτόπουλος» του Ωδείου Αθηνών, με τίτλο «Τα Ημερολόγια του Φρεντερίκ Σοπέν». Πρόκειται για ένα αριστουργηματικό μουσικοθεατρικό έργο με τον Ανδρέα Κωνσταντίνου στον ρόλο του Σοπέν και την Τατιάνα Παπαγεωργίου στο πιάνο.

Ο τραγουδοποιός Νίκος Ζουρνής και η ερμηνεύτρια Ντίνα Σκέμπρη επιστρέφουν στη σκηνή του Σταυρού του Νότου Club. Η δισκογραφική συνεργασία τους ξεκινάει με το άλμπουμ «Αν ήταν Μήνας, θα ήταν Ιούλιος». Συνεχίζεται με τον νέο τους δίσκο «Μεσοδυτικά» που κυκλοφόρησε τον περασμένο Δεκέμβριο. Επιπλέον, το πρόγραμμα θα περιέχει διάφορες επιλογές τραγουδιών των δύο καλλιτεχνών που παρότι δε συμφωνούν σε τίποτα, επιμένουν στο διαλεκτικό σχήμα θέση - αντίθεση - σύνθεση!

Το Jazzet Music Hall υποδέχεται το Perception Quartet, το οποίο είναι ένα σύγχρονο τζαζ σχήμα που κινείται δημιουργικά στα όρια διαφορετικών μουσικών ιδιωμάτων, παρουσιάζοντας ένα πρόγραμμα βασισμένο σε πρωτότυπες συνθέσεις. Το κουαρτέτο αποτελείται από τους Νικόλα Χάλαρη (πιάνο), Σπύρο Αντωνιάδη (ηλεκτρική κιθάρα), Λάμπρο Ψωμά (κοντραμπάσο) και Ορφέα Κυριακάκη (τύμπανα), τέσσερις μουσικούς με ενεργή παρουσία στη σύγχρονη ελληνική σκηνή. 

Για κάθε διάθεση

Με αλλόκοτο χιούμορ και ανατροπές που δεν αφήνουν τίποτα δεδομένο, το έργο «Η Φαλακρή Τραγουδίστρια» του Ιονέσκο, στο Θέατρο Φούρνος, εξερευνά τον τρόπο που επικοινωνούμε και κατανοούμε ο ένας τον άλλον. Μέσα από ένα παιχνίδι μεταμφιέσεων και εκπλήξεων, οι ήρωες προσπαθούν να γίνουν αποδεκτοί και να χωρέσουν σε ρόλους που ίσως δεν τους ανήκουν. Προσπαθούν επίσης να ισορροπήσουν ανάμεσα σε αυτό που είναι και σε αυτό που οι άλλοι περιμένουν να είναι. Η πραγματικότητα θολώνει, οι λέξεις χάνουν την απόλυτη σημασία τους και το κοινό καλείται να συμμετάσχει σε μια εμπειρία που δεν είναι μόνο αφήγηση αλλά ερώτημα.

Μετά τη θερμή ανταπόκριση του κοινού, η παράσταση «Αρμπάιτ» των Γιώργου Παλούμπη και Αντώνη Τσιοτσιόπουλου παρουσιάζεται για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων στο Θέατρο Σταθμός. Πρόκειται για μια σπονδυλωτή παράσταση αποτελούμενη από επτά ιστορίες με θέμα την εργασία. Στα γερμανικά η λέξη Αρμπάιτ (Arbeit) σημαίνει δουλειά, εργασία. Είναι ευρέως γνωστή από τη φράση Arbeit macht frei, που σημαίνει «Η δουλειά απελευθερώνει». Ηταν γραμμένη σε πύλες στρατοπέδων συγκέντρωσης των Ναζί (πχ. στο Άουσβιτς).

«Η χρονιά της ξεκούρασης και της χαλάρωσης»

Το βιβλίο της Οτέσα Μοσφεγκ, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, είναι από εκείνες τις ιστορίες που στην αρχή σου φαίνονται περίεργες, μετά σε τραβάνε και στο τέλος τις σκέφτεσαι για καιρό. Μια νεαρή γυναίκα, πλούσια και μόνη, αποφασίζει να απομακρυνθεί από όλα για έναν χρόνο. Θέλει να κοιμάται όσο περισσότερο γίνεται, να περνά τις μέρες της βλέποντας τις ίδιες ταινίες και να αποφεύγει κάθε επαφή με τον κόσμο. Με τη βοήθεια μιας ψυχιάτρου παίρνει φάρμακα για να διατηρεί αυτή την κατάσταση και πιστεύει πως έτσι θα κάνει μια νέα αρχή στη ζωή της.

Ακούγεται παράξενο, αλλά όσο διαβάζεις αρχίζει να βγάζει νόημα. Πολλοί άνθρωποι κάποια στιγμή θέλουν να πατήσουν παύση στη ζωή τους. Να ξεκουραστούν, να ξεφύγουν από όσα τους βαραίνουν. Εδώ αυτή η σκέψη πηγαίνει ένα βήμα πιο πέρα και γίνεται πράξη. Η ηρωίδα έχει τα πάντα σε πρακτικό επίπεδο, παρ’ όλα αυτά νιώθει ένα κενό που δεν μπορεί να εξηγήσει. Η επιλογή της να απομονωθεί μοιάζει με μια προσπάθεια να βρει τι της λείπει. Δεν είναι ένας χαρακτήρας που προσπαθεί να γίνει συμπαθής. Είναι περίεργη, κάποιες φορές απόμακρη, αλλά μοιάζει αληθινή.

Το βιβλίο «Η χρονιά της ξεκούρασης και της χαλάρωσης» δεν βασίζεται σε μεγάλες ανατροπές. Κινείται πιο πολύ μέσα στις σκέψεις της και στον τρόπο που βλέπει τον κόσμο. Κι όμως, σε κρατά γιατί θέλεις να καταλάβεις πού θα οδηγήσει όλο αυτό. Παράλληλα, υπάρχουν μικρά κομμάτια από το παρελθόν της που συμπληρώνουν την εικόνα της και δίνουν βάθος στην ιστορία. Ένα ακόμα ενδιαφέρον στοιχείο είναι οι σχέσεις της με τους άλλους, κυρίως με την κολλητή της, Ρίβα. Μέσα από αυτή τη φιλία φαίνεται πιο καθαρά η αντίθεση ανάμεσα στην απομόνωση και στην ανάγκη για επικοινωία.

Η γραφή της Οτέσα Μοσφεγκ είναι απλή και άμεση, χωρίς να κουράζει. Διαβάζεται εύκολα, ακόμα κι αν η θεματική του είναι πιο ψυχολογική. Δεν προσπαθεί να δώσει έτοιμες απαντήσεις. Σου αφήνει χώρο να σκεφτείς μόνος σου. Συνολικά, είναι ένα βιβλίο που αξίζει αν θέλεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Δεν βασίζεται στη δράση, αλλά στην ιδέα και στον ήρωα. Και αυτό είναι που το κάνει να ξεχωρίζει και να μένει στο μυαλό μετά το τέλος του.

Διαβάστε ακόμη

Σε κρίσιμο σταυροδρόμι ο Κυριάκος Μητσοτάκης: Οι δύο σχολές του Μαξίμου, το ρίσκο της πρόωρης κάλπης και οι ημερομηνίες-κλειδιά

Νέα οργισμένη επίθεση Τραμπ προς Ιράν: «Ανοίξτε το γ@@@νο Στενό, θα ζήσετε στην κόλαση - Περιμένετε και θα δείτε»

ΑΑΔΕ: 8.000 φορολογικοί έλεγχοι, αδήλωτες συναλλαγές 5,6 εκατ. ευρώ και 50.000 παραβάσεις σε ένα τρίμηνο

«Χρυσός» ο Λευτέρης Πετρούνιας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Καΐρου!