«Πραγματικά ξεχωριστό μέρος»: Στα... ενδότερα του παλαιότερου εστιατορίου του Λονδίνου

Κατά τη διάρκεια των 228 χρόνων λειτουργίας του, το λονδρέζικο εστιατόριο Rules - που ιδρύθηκε από τον Τόμας Ρουλ το 1798 - έχει υποδεχθεί από τον λογοτεχνικό γίγαντα Τσαρλς Ντίκενς μέχρι τη βασίλισσα της ποπ Μαντόνα, αλλά και την κυριολεκτική βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου, την Ελισάβετ Β' - διεκδικώντας έτσι περήφανα τον τίτλο του παλαιότερου εστιατορίου της πόλης

Οι έντονα κόκκινες σημαίες και οι τέντες με τις χρυσές λεπτομέρειες προαναγγέλλουν αυτό το ιστορικό εστιατόριο στο Κόβεντ Γκάρντεν και, μόλις περάσεις στο εσωτερικό, μεταφέρεσαι αμέσως σε μια άλλη εποχή. Κάθε εκατοστό των τοίχων είναι καλυμμένο με vintage καθρέφτες, αγάλματα και προτομές, ενώ παντού υπάρχουν σχέδια, καρτούν και πίνακες. Αν κοιτάξετε προσεκτικά, θα εντοπίσετε πορτρέτα διάσημων πρώην πελατών, όπως ο Λόρενς Ολίβιε, ο Μπάστερ Κίτον, ο Κλαρκ Γκέιμπλ και ο Τσάρλι Τσάπλιν.

Αν το εσωτερικό του εστιατορίου σάς φαίνεται γνώριμο, πιθανότατα είναι επειδή το έχετε δει στη μεγάλη οθόνη. Το Rules έχει πρωταγωνιστήσει σε δεκάδες ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, από το «Downton Abbey» μέχρι την ταινία του Τζέιμς Μποντ «Spectre».

Παράλληλα, η επιγραφή στα παράθυρα με χρυσά γράμματα - «Oysters. Pies. Pudding.» («Στρείδια. Πίτες. Πουτίγκα.») - περιγράφει τη γνήσια βρετανική κουζίνα που προσφέρει. Από κουνέλι μέχρι φραγκόκοτα, σερβίρει περισσότερα κυνήγια από οποιοδήποτε άλλο εστιατόριο στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ στα επιδόρπια ακολουθεί αυστηρά την παράδοση.

Μια «ήσυχη εξέλιξη»

Ο ιδιοκτήτης Ρίκι ΜακΜένιμι βρίσκεται στο τιμόνι του Rules εδώ και 37 χρόνια. Ξεκίνησε ως διευθυντής και ανέλαβε την ιδιοκτησία του εστιατορίου το 2022. «Για μένα, το Rules έγινε σαν παιδί μου», λέει στο CNN ο ΜακΜένιμι. «Αν δεν έχεις πάθος γι’ αυτό, δεν πρέπει να το κάνεις. Είναι κάτι που σε αγγίζει βαθιά - είναι πραγματικά ένα ξεχωριστό μέρος, σε γοητεύει».

Όταν ο ΜακΜένιμι έφτασε για πρώτη φορά στο εστιατόριο, το 1993, αυτό ήταν σκιά του παλιού του εαυτού και χρειαζόταν εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια σε φροντίδα και ανακαίνιση. «Χρειαζόταν πολλή αγάπη και φροντίδα», θυμάται. «Το φαγητό, η εξυπηρέτηση και η διακόσμηση είχαν κουραστεί, οπότε χρειάστηκαν χρόνια για να τα ξαναχτίσουμε. Όταν ξηλώσαμε την κουζίνα το 1993, ήταν βγαλμένη από τον Ντίκενς! Ξοδέψαμε μισό εκατομμύριο λίρες για να την ανακαινίσουμε, κάτι που μας βοήθησε επίσης να προσελκύσουμε έναν πολύ καλύτερο σεφ».

Έκτοτε, η ομάδα έχει επικεντρωθεί σε μια σταθερή και προσεκτική αναβάθμιση. «Δεν θέλαμε ποτέ να γίνει απολίθωμα ή να μείνει παγωμένο στον χρόνο», λέει ο ΜακΜένιμι. «Ακολουθήσαμε μια ήσυχη εξέλιξη, ώστε να συνεχίσει να βελτιώνεται».

Οι κανόνες του... κυνηγιού

Κόκκινα, δερμάτινα καθίσματα περιβάλλουν τραπέζια στρωμένα με κατάλευκα τραπεζομάντιλα, ενώ δεκάδες κέρατα ζώων στους τοίχους και στην οροφή προϊδεάζουν για την ιδιαίτερη γαστρονομική ταυτότητα του εστιατορίου: το κρέας θηραμάτων.

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το Rules παρέμενε ανοιχτό μόλις δύο ώρες το μεσημέρι, σερβίροντας γεύματα που συμμορφώνονταν με το υποχρεωτικό δελτίο τροφίμων. Αν και τα γεύματα που επέβαλλαν οι κρατικοί περιορισμοί δεν ήταν ακριβώς υψηλή γαστρονομία, το εστιατόριο κατάφερνε να παρακάμπτει τις αυστηρές ελλείψεις της εποχής σερβίροντας αγριόγαλους, ζαρκάδια, φασιανούς και κουνέλια - κρέατα που δεν υπόκειντο στους νόμους περί δελτίου.

Σήμερα, χάρη στην αποκλειστική συνεργασία του με τον έμπορο θηραμάτων από κτήματα Άντι Ντεντ, το Rules πουλά περισσότερο «κυνήγι» από οποιοδήποτε άλλο εστιατόριο στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Το μενού μοιάζει με ερωτική επιστολή προς τα Βρετανικά Νησιά. Στα ορεκτικά περιλαμβάνονται φρέσκια σαλάτα με καβούρι από το Ντόρσετ, γαρίδες σε μορφή πάστας με φρυγανισμένο ψωμί και καπνιστός σολομός από τη νήσο Λιούις της Σκωτίας. Για κυρίως πιάτο, υπάρχει παραδοσιακή βρετανική πουτίγκα με μοσχαρίσιο μπριζόλα και νεφρά, καθώς και ψητό μοσχαρίσιο πλευρό με πουτίγκα Γιορκσάιρ για δύο άτομα και μια ποικιλία από αλμυρές πίτες.

Ένα από τα πιάτα-σήμα κατατεθέν, η πίτα με μοσχάρι και νεφρά, σερβίρεται με ασημένια κανάτα γεμάτη πλούσια σάλτσα, πουρέ πατάτας και ένα δοχείο με πικάντικη αγγλική μουστάρδα. Η πίτα είναι γενναιόδωρα γεμισμένη με ποιοτικό μοσχαρίσιο κρέας και μερικά κομμάτια νεφρού, ενώ από πάνω καλύπτεται από μια χρυσαφένια, τραγανή ζύμη. Μπορεί επίσης να παραγγελθεί ως απολαυστική, ατμιστή πουτίνα σουέτ, δηλαδή με λίπος, με προαιρετική προσθήκη στρειδιού για ακόμη μεγαλύτερη… υπερβολή.

Το εστιατόριο δεν ήταν πάντα αγαπημένο των κριτικών. Ο «Good Food Guide» του 1975 παραπονιόταν ότι οι σερβιτόροι ήταν «σε δυσαρμονία με τη ζωή», ενώ ένας άλλος κριτικός σημείωνε ότι τα λαχανικά «είχαν γεύση σαν να είχαν διατηρηθεί από το 1798». Ήταν όμως μια διαφορετική εποχή, όταν η βρετανική κουζίνα αποτελούσε αντικείμενο χλευασμού σε όλο τον κόσμο. Σήμερα, το Λονδίνο θεωρείται ευρέως μία από τις σημαντικότερες γαστρονομικές πόλεις του κόσμου και το Rules έχει καταφέρει να συμβαδίσει με την εποχή, παραμένοντας παράλληλα πιστό στις ρίζες του.

Τα επιδόρπια παραμένουν απολαυστικά και πεισματικά παραδοσιακά. Υπάρχει crumble με ραβέντι και κρέμα, σιροπιασμένη πουτίγκα με παντεσπάνι και πουτίγκα με καραμέλα βουτύρου. Δεν θα βρείτε ούτε ίχνος από μούρα, acai ή κάποια άλλη μοντέρνα υπερτροφή. Για ποτό, οι πελάτες μπορούν να παραγγείλουν ένα Black Velvet, συνδυασμό σαμπάνιας και Guinness, ή να εξερευνήσουν μια λίστα κρασιών με έντονη παρουσία κρασιών Bordeaux.

Όσοι θέλουν να χαλαρώσουν μετά από ένα μεγάλο γεύμα ή να πιουν ένα ποτό πριν από μια παράσταση σε θέατρο του West End μπορούν να ανέβουν στο μπαρ του Winter Garden. Ο χώρος συνδυάζει διακριτική, παλιομοδίτικη γοητεία χωρίς σύγχρονους περισπασμούς, όπως μουσική που θα διέκοπτε τον απαλό ήχο των συζητήσεων. Υπάρχει, ωστόσο, κανόνας ένδυσης - όποιος φορά σορτς δεν θα περάσει από τον πορτιέρη.

Βασιλικά μυστικά

Το μπαρ κρύβει επίσης πολλά μυστικά. Κάποτε φιλοξενούσε το «πιο διάσημο τραπέζι για δύο» του Λονδίνου, όπου ο πρίγκιπας της Ουαλίας, ο μελλοντικός βασιλιάς Εδουάρδος Ζ’, συνήθιζε να δειπνεί και να πίνει κρασί με την ερωμένη του, την ηθοποιό Λίλι Λάνγκτρι. Οι βασιλικοί δεσμοί του εστιατορίου τιμώνται και στο σημερινό μενού, με κοκτέιλ όπως το «The Duchess of Cambridge» (μτφ Η Δούκισσα Του Κέιμπριτζ), ένα μείγμα από τζιν ροζ πιπεριού, Lillet, βότκα, εσπεριδοειδή, τριαντάφυλλο και σκόνη βιολέτας.

Η διαχρονική γοητεία του εστιατορίου κάνει τους ντόπιους να επιστρέφουν ξανά και ξανά επί δεκαετίες. Οι τακτικοί πελάτες Τζον και Αλεξάντρα Πάουελ έρχονται από τα προάστια του νότιου Λονδίνου και γευματίζουν εδώ περίπου μία φορά τον μήνα τα τελευταία 25 χρόνια. Πάντα ζητούν ακριβώς το ίδιο σημείο: το τραπέζι 204, ένα γωνιακό τραπέζι με πανοραμική θέα σε ολόκληρη την αίθουσα. «Δεν θα βρείτε άλλο μέρος σαν κι αυτό», λέει ο Τζον Πάουελ. «Υπάρχουν απομιμήσεις - αλλά είναι κακές απομιμήσεις. Μπορεί εδώ να είναι ακριβά, αλλά παίρνεις αυτό για το οποίο πληρώνεις. Δεν υπάρχει άλλο εστιατόριο που να επισκεπτόμαστε τόσο συχνά».

Σε μια εποχή κατά την οποία η παγκόσμια βιομηχανία εστίασης αντιμετωπίζει μικρά περιθώρια κέρδους και ταχύτατες αλλαγές, το γεγονός ότι το Rules έχει καταφέρει να παραμένει ανοιχτό επί τρεις διαφορετικούς αιώνες - υπό τη διοίκηση μόλις πέντε διαφορετικών ιδιοκτητών - είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο.

Για τον ΜακΜένιμι, η μεγαλύτερη ανταμοιβή δεν βρίσκεται στα αστέρια Michelin ή στις κατατάξεις του κλάδου, αλλά στην ικανοποίηση των πελατών που συνεχίζουν να περνούν την πόρτα του εστιατορίου. «Βλέπω πλέον να έρχεται η τέταρτη γενιά κάποιων οικογενειών που έχω εξυπηρετήσει - εξακολουθεί να είναι το εστιατόριο στο οποίο θέλει να έρθει ο κόσμος».

Διαβάστε ακόμη

Τα μηνύματα Μητσοτάκη από τη ΔΕΘ: Τα διλήμματα της κάλπης, το αφήγημα σταθερότητας και τα πυρά στην αντιπολίτευση

Στο μικροσκόπιο τα αίτια της συντριβής του Phantom - Πώς έγινε η τραγωδία στην Τανάγρα

Ο Ιβάν Σαββίδης δεν φεύγει, δεν κάνει πίσω, προχωρά μόνο μπροστά

«Είμαι εκνευρισμένη»: Η σύζυγος του Ελ Τσάπο τα βάζει με το TikTok μετά την αναστολή του λογαριασμού της