Κοσμήτορας ΑΠΘ για το άγριο ξύλο ανάμεσα σε φοιτητές και ΜΑΤ: Ντρέπομαι γιατί αγνόησαμε την απαράδεκτη αστυνομική βία

H χθεσινή μέρα είναι από αυτές που θες να ξεχάσεις. Όχι για τη δυσκολία τους, αλλά για την ήττα και τη ντροπή.

Ηττηθήκαμε. Οι βανδαλισμένες εγκαταστάσεις, η αναστολή της λειτουργίας Σχολών.

Ντρέπομαι.

Όχι γιατί καταδικάζουμε τους βανδαλισμούς του περασμένου Σαββάτου στη ΣΘΕ. Καλώς πράττουμε.

Ούτε γιατί καταδικάζουμε τις χθεσινές καταστροφές στη ΣΘΕ και στο ισόγειο του Κτιρίου Διοίκησης. Καλώw πράττουμε.

Ούτε ακόμη γιατί αναγνωρίζουμε την αναγκαιότητα των νόμιμων ενεργειών για την ανεύρεση των αυτουργών αυτών των εγκληματικών, αντι-ακαδημαϊκών και αντιδημοκρατικών πρακτικών. Αυτονόητο.

Ντρέπομαι γιατί «αγνοήσαμε» την απαράδεκτη αστυνομική βία σε φοιτητές και φοιτήτριες – όχι στους αυτουργούς των πράξεων που καταδικάζουμε, αλλά σε νέους -ες συναδέλφους -ισσές μας.

Ντρέπομαι γιατί έχουμε παγιδευτεί στο «ταγκό» της αποσταθεροποίησης των πανεπιστημίων που χορεύουν αντάμα οι φερόμενοι «αντιεξουσιαστές» και οι τιμωροί «άριστοι».

Ντρέπομαι γιατί στοχοποιούνται συνάδελφοι και συναδέλφισσές μας που οι δημοκρατικές διεργασίες τους έχουν αναδείξει σε θέσεις ευθύνης.

Ντρέπομαι γιατί πανικόβλητες -οι φοιτήτριες -ές και συνάδελφοι φεύγουν κυνηγημένες -οι από τις αίθουσες διδασκαλίας μετά την ρίψη χημικών σε κλειστούς χώρους.

Θέλω να πιστεύω ότι η ήττα και η ντροπή θα μας ταρακουνήσουν. Θα μας ξυπνήσουν για να αναλάβουμε όλες -οι τη μεγάλη ευθύνη που μας έλαχε, να υπερασπιστούμε το Δημόσιο, Δημοκρατικό Ελληνικό Πανεπιστήμιο.

Το βράδυ, όταν έτρεχαν οι εικόνες της αστυνομικής βίας και των «αντιεξουσιαστικών» βανδαλισμών στην τηλεόραση, η κόρη μου γύρισε και απλά με κοίταξε με απορία… Εχθές απέφυγα το βλέμμα της. Δεν θέλω να ξαναβρεθώ σε αυτήν τη θέση. Δεν θα ξαναβρεθώ σε αυτήν τη θέση.