Καισαριανή: Συγκλονιστική μαρτυρία στο OPEN για τις εκτελέσεις - «Ήμουν 10 χρονών ανεβασμένος στη μάντρα και είδα τα πάντα…»

«Ήμουν δέκα χρονών ανεβασμένος στη μάντρα και είδα τα πάντα...», μια συγκλονιστική μαρτυρία για τις εκτελέσεις των 200 στην Καισαριανή, φέρνει στο φως της δημοσιότητας το OPEN.

Ο Τάσος Χατζηαναστασίου, 92 ετών σήμερα, μίλησε στο OPEN για τα ιστορικά ντοκουμέντα που έχουν συγκλονίσει τη χώρα, και η μαρτυρία του είναι «γροθιά στο στομάχι».

«Βλέπαμε χέρια να βγαίνουν από τα αυτοκίνητα και να πετάνε χαρτάκια»

«Ήμουν πιτσιρίκος, δέκα ετών ήμουν τότε. Εγώ θυμάμαι ότι η Καισαριανή ήταν ανάστατη από τα καμιόνια των Γερμανών, ανεβαίνανε στους δρόμους της Καισαριανής και πηγαίνανε μαζί με Έλληνες πατριώτες στο σκοπευτήριο για εκτέλεση. Εμείς σαν νεαρά παιδάκια που ήμασταν αρχίζαμε και τρέχαμε και κυνηγάγαμε τα καμιόνια από πίσω. Τρέχαμε πίσω από αυτά και βλέπαμε και ορισμένα χέρια να βγαίνουν από τα αυτοκίνητα και να πετάνε χαρτάκια. Αλλά εμείς δεν ξέραμε, σαν παιδάκια που ήμασταν τότε, καμιά δεκαριά παιδιά, ήμασταν και τρέχαμε, γιατί τα μεγαλύτερα παιδιά αυτά που ήταν 15-16, 20 χρονών, φεύγανε από την Καισαριανή και πηγαίνανε στους πρόποδες του Υμηττού. Εκεί ήταν ο «Αράπης», και κρυβόντουσαν εκεί, για να μην τους σκοτώσουν οι Γερμανοί. Και όταν φεύγανε οι Γερμανοί γυρίζανε πίσω» λέει αρχικά ο κ. Χατζηαναστασίου.

«Συγκινήθηκα πάρα πολύ, τα είδα στην τηλεόραση»

Απαντώντας σε ερώτηση για το πώς αισθάνθηκε αντικρίζοντας τα συγκλονιστικά ντοκουμέντα που είδαν το φως της δημοσιότητας, απάντησε: «Συγκινήθηκα πάρα πολύ, τα είδα στην τηλεόραση, στις φωτογραφίες, βέβαια δεν θυμόμουνα πρόσωπα και πράγματα γιατί ήμουνα παιδί τότε. Αλλά θυμάμαι όλα τα άλλα.

Αναφορικά με τα σημειώματα που πετούσαν οι άνθρωποι που πήγαιναν για εκτέλεση με την ελπίδα να διαβαστούν από τους δικούς τους ανθρώπους, ο  κ. Χατζηαναστασίου είπε «Εμείς δεν ξέραμε τι ήταν αυτά, ήμασταν παιδάκια τότε».

«Πηγαίναμε στον τοίχο, γιατί ξέραμε ότι θα τους εκτελέσουνε»

«Αφού φτάνανε τα καμιόνια στις πόρτες του σκοπευτηρίου εμείς φεύγαμε και πηγαίναμε στον τοίχο, γιατί ξέραμε ότι θα τους εκτελέσουνε. Ήμασταν παιδιά βέβαια αλλά αυτό το γνωρίζαμε, γιατί είχαν εκτελέσει κι άλλους. Πιτσιρίκια 10 ετών, άλλος 11 και άλλος 9 ετών, πήγαμε και ανεβήκαμε στη μάντρα και βλέπαμε μέσα. Δεν είχαμε την αίσθηση του φόβου. Ήταν 5-6 Γερμανοί κάτω ξαπλωμένοι και ήταν ένας αξιωματικός από πάνω τους και τους έδινε εντολές. Και βάζανε 20,10,15 δικούς μας Έλληνες, και τους σκοτώνανε. Έδινε εντολή ο αξιωματικός στα γερμανικά, και αυτοί είχαν πολυβόλα. Ήταν ξαπλωμένοι αυτοί κάτω με τα πολυβόλα και καθαρίζανε. Σύμφωνα με τις εντολές που τους δίνανε».

«Τραγουδούσαν τον Εθνικό Ύμνο και φωνάζανε ΕΛΑΣ-ΕΛΑΣ»

«Μετά παίρναμε τις σφαίρες και τα μολύβια. Είχε πάρα πολλά μολύβια γιατί ερχόντουσαν κάθε μέρα αυτοί και σκοτώνανε τον κόσμο. Σαν πιτσιρίκια που είμαστε τα μαζεύαμε και πηγαίναμε και τα πουλάγαμε. Κόσμο δεν είχε εκεί γιατί οι μεγάλοι λείπανε, φεύγανε. Είχε μόνο γυναίκες. Η μητέρα μου με έψαχνε».

«Την ώρα που τους εκτελούσανε τους ανθρώπους, τραγουδούσαν τον Εθνικό Ύμνο και φωνάζανε ΕΛΑΣ-ΕΛΑΣ» λέει ο κ. Χατζηαναστασίου, και τα λόγια του είναι το λιγότερο ανατριχιαστικά.

Διαβάστε ακόμη

Στενό του Ορμούζ: Ελληνόκτητο το ένα από τα τρία πλοία που χτυπήθηκαν

Δική Χρυσής Αυγής: Ελαφρυντικά σε μόλις 5 από τους καταδικασθέντες - «Όχι» στους υπόλοιπους

Θλίψη για τον Γιώργο Μαρίνο: Ο καλλιτεχνικός κόσμος αποχαιρετά τον σπουδαίο showman

Ακραίο bullying εις βάρος μαθητή Β' Δημοτικού - Τον ανάγκασαν να πιει νερό από την τουαλέτα