Η ζωγράφος και ο επαναστάτης: Ο θυελλώδης έρωτας της Φρίντα Κάλο με τον Λέον Τρότσκι - Εκείνος κυνηγημένος, εκείνη χτυπημένη από τη μοίρα

Φρίντα Κάλο και Λέον Τρότσκι, ένας έρωτας παράφορος…

Στις 20 Αυγούστου του 1940, στο Κογιοακάν του Μεξικού, ένας από τους σπουδαιότερους επαναστάτες που έκαναν τη Γη να περιστρέφεται ταχύτερα, έπεφτε αιμόφυρτος- μισό βήμα απ’ τον θάνατο- από τα χτυπήματα του δολοφόνου του με μια ορειβατική αξίνα. Την επόμενη ημέρα ο Λέον Τρότσκι θα παρέδιδε την ψυχή και το πνεύμα του.

Στην ίδια εκείνη στοιχειωμένη πόλη, λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά από το αγροτόσπιτο που ξεψύχησε ένας από τους ηγέτες της Οκτωβριανής Επανάστασης, μια ευαίσθητη ζωγράφος, εύθραυστη και χτυπημένη ανελέητα από τη μοίρα, δεν μπόρεσε να συγκρατήσει ένα δάκρυ της, σαν έμαθε για τον χαμό του Τρότσκι.

Η Φρίντα Κάλο είχε, πριν από καιρό, νοιώσει έναν αδυσώπητο έρωτα για τον ουκρανό επαναστάτη· υπήρξαν εραστές και γοητευόταν να τον ακούει να μιλάει τις ζεστές νύχτες κάτω από φως του φεγγαριού, όταν, στο Κογιοακάν, το καλοκαίρι ξεδίπλωνε τα χρώματά του…

Τρία χρόνια πριν, ένας από τους πιο ισχυρούς άνδρες της Ρωσικής Επανάστασης- κυνηγημένο θηρίο- βρήκε καταφύγιο στο Μεξικό.
Στην οδό Calle Vienna, το σπίτι του Τρότσκι έχει πια γίνει μουσείο. Καταμεσής της αυλής, πάνω σ’ έναν ιστό, κυματίζει η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο. Τα ρούχα του Τρότσκι είναι ακόμα εκεί, στη θέση τους, όπως και ένα πλήθος μικροαντικείμενα της καθημερινής ζωής του· η καρδιά του Επαναστάτη, όμως είχε παραδοθεί, πολύ πριν σταματήσει να χτυπάει εκείνο το αυγουστιάτικο πρωινό του 1940.

Ο Τρότσκι, όταν πάτησε το πόδι του στο Μεξικό, ήταν πια στα 58 του, καταβεβλημένος, παντρεμένος και κατατρεγμένος. Ακόμα και στο άκουσμα του ονόματός του, οι Κυβερνήσεις έχαναν τον ύπνο τους.

Και τότε συνάντησε τη Φρίντα. Η Φρίντα Κάλο ήταν τότε μόλις 29 χρονών, έξυπνη, χαρισματική, γοητευτική και προπαντός νέα! Είχε μετατρέψει τον πόνο σε Τέχνη κι’ αυτό την είχε κάνει διάσημη.

Τα χαστούκια της μοίρας

Στα έξι της, η Φρίντα, είχε νοσήσει από πολιομυελίτιδα που την είχε αφήσει σχεδόν παράλυτη από το ένα πόδι. Στα 18 της ένα τραμ συγκρούστηκε με το λεωφορείο στο οποίο επέβαινε. Η Φρίντα τραυματίστηκε σοβαρά: υποβλήθηκε σε δεκάδες εγχειρήσεις· επέζησε, αλλά από τότε η ζωή της σημαδεύτηκε από πόνο και θλίψη· έμαθε να ζωγραφίζει για να ξεχνάει τους αφόρητους πόνους της. Ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε τον τοιχογράφο Ντιέγκο Ριβέρα. Ήταν ο Ριβέρα που έπεισε τον μεξικανό πρόεδρο Λαζάρο Καρντένας να προσφέρει στον Τρότσκι πολιτικό άσυλο.
Η Κάλο και ο Ριβέρα πρόσφεραν στο ζεύγος Τρότσκι το δεύτερο σπίτι τους, τη διάσημη Casa Azul, προσφέροντάς τους 24ωρη φρουρά, οδοφράγματα, καλυμμένα παράθυρα και συστήματα συναγερμού για να εξασφαλίσουν την ασφάλεια του πολιτικού πρόσφυγα, που ο Στάλιν είχε επικηρύξει! Κι’ εκεί ήταν που η Φρίντα γνώρισε τον Λέον…
Κάπου ανάμεσα στις πολιτικές κουβέντες και στα αστεία και στις διηγήσεις για τα χρόνια της Επανάστασης, η ατμόσφαιρα άλλαξε. Εκείνο που άρχισε ως θαυμασμός έγινε κάτι πιο βαθύ, που μετατράπηκε σε θυελλώδη σχέση· με το χρόνο τύλιξε ήσυχα και σιγαλά ένα σπίτι που ήδη ήταν γεμάτο χρώματα, ένταση, Τέχνη, και πάθη.

«Στον Λέον Τρότσκι με μεγάλη αγάπη»...

Ο Τρότσκι ήταν 58. Η Φρίντα ήταν 29. Εκείνος κυνηγημένος επαναστάτης, θεωρητικός του Μαρξισμού, κομμουνιστής. Εκείνη μια γυναίκα που ζωγράφιζε τις πληγές της ψυχής της και τα πάθια της.
Ο Τρότσκι και η Κάλο άρχισαν να ανταμώνουν στους περιπάτους στον μεγάλο κήπο του σπιτιού, δήθεν τυχαία· εκείνος έδινε γράμματα στην αγαπημένη του, κρύβοντάς τα στις σελίδες των βιβλίων που αντάλλασσαν. Το σπίτι της αδερφής της Φρίντα, της Χριστίνας πρόσφερε ερωτική στέγη στους αταίριαστους εραστές.
Κάποτε η Φρίντα ζωγράφισε την αυτοπροσωπογραφία της και την αφιέρωσε στον Τρότσκι. Ο ζωγραφικός πίνακας απεικονίζει την Κάλο να στέκεται ανάμεσα σε δύο λευκές κουρτίνες σε μια σκηνή, κρατώντας επιστολή που απευθύνεται προς τον Τρότσκι και ένα μπουκέτο λουλούδια. Η επιστολή γράφει: «Στον Λέον Τρότσκι με μεγάλη αγάπη, αφιερώνω αυτόν τον πίνακα στις 7 Νοεμβρίου 1937. Φρίντα Κάλο. Στο Σαν Άνχελ.»
Ο Ριβέρα ή δεν κατάλαβε ή δεν ήθελε να καταλάβει. Η σύζυγος, όμως, του Τρότσκι, η Ναταλία, το ένοιωσε πως κάτι συμβαίνει· έστειλε τελεσίγραφο στον άνδρα της: «εγώ ή αυτή»!

Και όλα τέλειωσαν το ίδιο ήσυχα, όπως άρχισαν. Η Φρίντα γύρισε πίσω τα γράμματα του Τρότσκι και του πρόσφερε την αυτοπροσωπογραφία της, δώρο για τα γενέθλιά του, όμως εκείνος την ξέχασε πάνω στην ταραχή του να ανταμώσει με την πληγωμένη σύζυγό του. Λίγες μέρες μετά ο πίνακας της Κάλο δέσποζε πίσω από το γραφείο του Λέον.
Όταν ο γάλλος συγγραφέας- ο θεωρητικός του υπερρεαλισμού- Αντρέ Μπρετόν επισκέφθηκε το 1938 τον Τρότσκι, ερωτεύτηκε το έργο της Κάλο: «Για πολύ καιρό θαύμαζα την αυτοπροσωπογραφία της Φρίντα Κάλο ντε Ριβέρα που κρέμεται σε έναν τοίχο του γραφείου του Τρότσκι. Αυτή η εικόνα είναι σαν να ρίχνει την πνευματική κουρτίνα», είχε πει ο Μπρετόν.

Τον Ιανουάριο του 1939 η Φρίντα είδε για τελευταία φορά τον Επαναστάτη της που της αναστάτωσε την ήδη τρικυμισμένη ζωή της. Μετά τη δολοφονία του Τρότσκι, η Φρίντα σύρθηκε στη φυλακή· η αστυνομία την υποψιαζόταν ως συνεργό του φονιά· γρήγορα αφέθηκε ελεύθερη.
Τίποτα πια στη ζωή της δεν θα ήταν το ίδιο, εκτός από τους πόνους που γίνονταν όλο και πιο αφόρητοι και το αλκοόλ που την έπνιγε. Η Φρίντα «ησύχασε» 14 χρόνια μετά τον θάνατο του Τρότσκι.
«Περιμένω με χαρά την έξοδο και ελπίζω να μην επιστρέψω ποτέ - Φρίντα» έγραψε λίγες ώρες πριν κλείσει τα μάτια της για πάντα…

«Ψάξε να βρεις έναν εραστή που να σε κοιτάει σαν να είσαι κάτι μαγικό» είπε κάποτε η Φρίντα· να τον είχε βρει στο πρόσωπο του Λέον; Μπορεί. Άλλωστε είχε τόσους εραστές, που την που θα απάλλασσαν από τα ψέματα και τις πρόσφεραν ελπίδα, καφέ και ποίηση...