Gorila Killer: Ο κατά συρροή δολοφόνος που εμφανιζόταν ως υποψήφιος ενοικιαστής και στραγγάλιζε τα θύματά του

Η ζωή και οι 22 δολοφονίες του Ερλ Νέλσον που κακοποιούσε σεξουαλικά τα θύματά του αφού τα σκότωνε

🕛 χρόνος ανάγνωσης: 9 λεπτά ┋ 🗣️ Ανοικτό για σχολιασμό

Προσθέστε το ΕΘΝΟΣ στη Google

Στα μέσα της δεκαετίας του 1920 και για περίπου 16 μήνες, ένα μοτίβο δολοφονιών έκανε την εμφάνισή του προκαλώντας πονοκέφαλο στις αμερικανικές Αρχές.

Ήταν σχεδόν ξεκάθαρο ότι τα εγκλήματα συνδέονταν μεταξύ τους και είχαν να κάνουν με serial killer, ωστόσο λάμβαναν χώρα σε διαφορετικές πόλεις κι ο δολοφόνος φαινόταν ότι μετακινούνταν συνεχώς, κάτι που δυσκόλευε τον εντοπισμό και τη σύλληψή του.

Ο Τύπος της εποχής είχε δώσει στον κατά τα φαινόμενα άνδρα το προσωνύμιο Gorila Killer, καθώς οι περιγραφές μιλούσαν για ένα άτομο με μακριά χέρια και μεγάλες παλάμες. Η μέθοδός του ήταν πολύ στοχευμένη. Εντόπιζε γυναίκες που νοίκιαζαν δωμάτια και διαφήμιζαν τις αγγελίες τους στις τοπικές εφημερίδες, παρουσιαζόταν ως υποψήφιος ενοικιαστής, κέρδιζε την εμπιστοσύνη τους και με την πρώτη ευκαιρία, τις στραγγάλιζε.

Στη συνέχεια κακοποιούσε σεξουαλικά τις σορούς τους, τις έκρυβε και εξαφανιζόταν. Αρχικά, η δράση του επικεντρώθηκε στο Σαν Φρανσίσκο και το Πόρτλαντ, όμως αργότερα επεκτάθηκε στη μεσοδυτική Αμερική, στη Νέα Υόρκη και την Πενσιλβάνια. Τον Ιούνιο του 1927, σκότωσε δύο νεαρές γυναίκες στον Καναδά, όπου τελικά συνελήφθη και οδηγήθηκε στη δικαιοσύνη.

Η δύσκολη παιδική ηλικία και τα πρώτα σημάδια

Οπως γράφει το allthatsinteresting.com, ο Έρλ Νέλσον γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο το 1897. Πριν συμπληρώσει τα δύο του χρόνια, έχασε και τους δύο γονείς του από σύφιλη. Την ανατροφή του ανέλαβε η γιαγιά του, μια βαθιά θρησκευόμενη γυναίκα που ανήκε στην πεντηκοστιανή εκκλησία.

Η συμπεριφορά του άρχισε να προκαλεί ανησυχία από πολύ μικρή ηλικία και λέγεται ότι όταν στα 10 ετών είχε ένα ατύχημα με ποδήλατο και τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι, η ήδη προβληματική συμπεριφορά του έγινε ακόμα χειρότερη.

Ως έφηβος, φέρεται να είχε αναπτύξει εμμονή με το βιβλίο της Αποκάλυψης.

Η πρώτη του σύλληψη έγινε το 1915, όταν εισέβαλε σε μια καλύβα που πίστευε ότι ήταν εγκαταλελειμμένη. Έμεινε στη φυλακή περίπου έναν χρόνο, όμως τα επόμενα δύο χρόνια συνελήφθη ξανά αρκετές φορές για διαρρήξεις και κλοπές.

Στα τέλη του 1917, επιχείρησε να καταταγεί στον στρατό, αλλά εγκατέλειψε την υπηρεσία του λίγες εβδομάδες αργότερα. Στη συνέχεια κατατάχθηκε και σε άλλους κλάδους των ενόπλων δυνάμεων χρησιμοποιώντας ψεύτικα ονόματα.

Κατά τη σύντομη θητεία του στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, εισήχθη σε ψυχιατρικό ίδρυμα εξαιτίας της παράξενης συμπεριφοράς του. Οι επανειλημμένες αποδράσεις του οδήγησαν το προσωπικό να τον αποκαλεί «Χουντίνι».

Αρχικά αφέθηκε ελεύθερος το 1919. Δύο χρόνια αργότερα, όμως, μεταμφιέστηκε σε υδραυλικό και επιχείρησε να κακοποιήσει σεξουαλικά ένα 12χρονο κορίτσι σε σπίτι του Σαν Φρανσίσκο. Επέστρεψε στο Κρατικό Ψυχιατρικό Νοσοκομείο της Νάπα, αλλά μέχρι το 1925 είχε βρεθεί ξανά εκτός ιδρύματος. Λίγο αργότερα, ξεκίνησε η αιματηρή περίοδος της δράσης του.

Η αρχή της δολοφονικής του δράσης

Στις 20 Φεβρουαρίου 1926, ο Νέλσον επισκέφθηκε το σπίτι της 60χρονης Κλάρα Νιούμαν, η οποία διατηρούσε πανσιόν στο Σαν Φρανσίσκο. Όσο του έδειχνε τους χώρους του σπιτιού, της επιτέθηκε αιφνιδιάζοντάς την και τη στραγγάλισε. Στη συνέχεια κακοποίησε σεξουαλικά το πτώμα της το οποίο και άφησε σε ένα άδειο δωμάτιο.

Μέσα στους επόμενους έξι μήνες, δολοφόνησε άλλες τέσσερις γυναίκες κατά μήκος των ακτών της Καλιφόρνιας. Έπειτα μετακινήθηκε στο Πόρτλαντ, όπου σκότωσε τρεις μέσα σε μόλις τρεις ημέρες.

Στις 18 Νοεμβρίου 1926, επέστρεψε στο Σαν Φρανσίσκο και δολοφόνησε την Άννα Έντμοντς.

Την επόμενη ημέρα επισκέφθηκε το σπίτι της 28χρονης Χ. Σι. Μάρεϊ, η οποία προσπαθούσε να πουλήσει το σπίτι της στο Μπέρλινγκεϊμ. Σύμφωνα με το βιβλίο του Χάρολντ Σέχτερ Bestial: The Savage Trail of a True American Monster, που κυκλοφόρησε το 1998, ο Νέλσον σχολίαζε επίμονα αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες στο ταβάνι του σπιτιού. Χρόνια αργότερα, η Μάρεϊ δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι τότε κατάλαβε πως προσπαθούσε να την κάνει να κοιτάξει προς τα πάνω, ώστε να μπορέσει να την πλησιάσει από πίσω και να την αρπάξει από τον λαιμό.

Ηταν η μοναδική γυναίκα που κατάφερε να επιβιώσει από επίθεση του Νέλσον ώστε να διηγηθεί την τρομακτική της εμπειρία.

Τέσσερις ημέρες αργότερα, ο δολοφόνος βρισκόταν στο Σιάτλ, όπου σκότωσε τη Φλόρενς Μονκς και έκλεψε τα κοσμήματά της. Μάλιστα, χάρισε στη συνέχεια ορισμένα από αυτά σε δύο άλλες γυναίκες. Την επόμενη εβδομάδα δολοφόνησε ακόμη μία γυναίκα στο Πόρτλαντ.

Μέχρι τότε, οι πράξεις του είχαν γίνει πρωτοσέλιδα. Εκτός από «Δολοφόνος Γορίλας», είχε αποκτήσει και το προσωνύμιο «Σκοτεινός Στραγγαλιστής» (Dark Strangler). Οι ιδιοκτήτριες πανσιόν προειδοποιούνταν να μην ξεναγούν μόνες τους υποψήφιους ενοικιαστές, ενώ αστυνομικές υπηρεσίες σε ολόκληρη τη δυτική ακτή προσπαθούσαν να εντοπίσουν τον δράστη. Εκείνος, ωστόσο, είχε ήδη κινηθεί προς τα ανατολικά καλύπτοντας κάθε ίχνος του σε μια εποχή που ακόμα και η επικοινωνία των Αρχών από Πολιτεία σε Πολιτεία ήταν προβληματική.

Το έγκλημα που συγκλόνισε την Αμερική

Στα τέλη Δεκεμβρίου του 1926, μια σειρά δολοφονιών στην Αϊόβα και το Μιζούρι παρουσίασε ανατριχιαστικές ομοιότητες με τα εγκλήματα που είχαν σημειωθεί στην Καλιφόρνια και το Όρεγκον.

Μέσα σε έξι ημέρες, τρεις γυναίκες στραγγαλίστηκαν και κακοποιήθηκαν σεξουαλικά. Το τρίτο θύμα ήταν η 28χρονη Γκερμάνια Χάρπιν, η οποία δέχθηκε επίθεση στο σπίτι της ενώ ο σύζυγός της βρισκόταν στη δουλειά.

Ο Νέλσον δεν σκότωσε μόνο τη γυναίκα. Δολοφόνησε και τον μόλις οκτώ μηνών γιο της, Ρόμπερτ, στραγγαλίζοντάς τον με την πάνα του, ένα έγκλημα που προκάλεσε σοκ στη χώρα και πείσμωσε τους ντετέκτιβ ότι πρέπει να βρουν σύντομα τον δράστη για να μην υπάρξουν άλλα θύματα.

Μετά από ένα διάστημα περίπου τεσσάρων μηνών χωρίς γνωστή δολοφονία, ο «Δολοφόνος Γορίλας» επέστρεψε. Σκότωσε μια ιδιοκτήτρια πανσιόν στη Φιλαδέλφεια και, έναν μήνα αργότερα, νοίκιασε δωμάτιο στο Μπάφαλο. Εκεί στραγγάλισε και κακοποίησε σεξουαλικά τη γυναίκα που διατηρούσε την πανσιόν.

Δύο ημέρες αργότερα, δολοφόνησε τόσο την ιδιοκτήτρια όσο και έναν ένοικο σε σπίτι στο Ντιτρόιτ, πριν μετακινηθεί στο Σικάγο και δολοφονήσει ακόμη μία γυναίκα.

Ο επίσημος αριθμός των θυμάτων του είχε φτάσει πλέον τους 20, καθιστώντας τον, σύμφωνα με τις ιστορικές αναφορές της εποχής, τον χειρότερο κατά συρροή δολοφόνο στην αμερικανική ιστορία μέχρι τότε. Η δράση του, ωστόσο, δεν είχε ολοκληρωθεί.

Οι δύο τελευταίες δολοφονίες και η σύλληψη στον Καναδά

Στις 8 Ιουνίου 1927, μόλις τέσσερις ημέρες μετά τη δολοφονία στο Σικάγο, ο Νέλσον απήγαγε τη 14χρονη Λόλα Κάουαν στο Γουίνιπεγκ του Καναδά. Το πτώμα της βρέθηκε αργότερα κάτω από το κρεβάτι της πανσιόν όπου διέμενε ο δράστης.

Σύμφωνα με το βιβλίο του Ντιρκ Γκίμπσον Serial Murder and Media Circuses, που εκδόθηκε το 2006, οι αστυνομικοί είχαν σημειώσει ότι το σώμα της έφερε κακώσεις που θύμιζαν εκείνες των θυμάτων του Τζακ του Αντεροβγάλτη.

Manitoba Provincial Police

Στις 10 Ιουνίου, ο Νέλσον σκότωσε το τελευταίο γνωστό θύμα του, την 27χρονη Έμιλι Πάτερσον. Από το σπίτι της έκλεψε διάφορα αντικείμενα, τα οποία στη συνέχεια πούλησε σε καταστήματα μεταχειρισμένων ειδών.

Οι έμποροι που αγόρασαν τα κλοπιμαία κατάφεραν αργότερα να τον αναγνωρίσουν, οδηγώντας τις Αρχές στα ίχνη του.

Στις 14 Ιουνίου 1927, ένας άνδρας που ταίριαζε στην περιγραφή του συνελήφθη, αλλά κατάφερε να αποδράσει την επόμενη ημέρα. Συνελήφθη ξανά στις 16 Ιουνίου, κοντά στα σύνορα του Καναδά με τη Βόρεια Ντακότα, όμως δραπέτευσε και πάλι από τη φυλακή.

Τελικά, στις 17 Ιουνίου, μπήκε ο επίλογος. Ο Νέλσον προσπάθησε να αποκρύψει την πραγματική του ταυτότητα, δηλώνοντας ότι ονομαζόταν Βίρτζιλ Γουίλσον. Ωστόσο, τα δακτυλικά του αποτυπώματα ταυτίστηκαν με εκείνα που είχαν βρεθεί στους τόπους των εγκλημάτων του «Δολοφόνου Γορίλα».

Η θανατική ποινή και τα αναπάντητα ερωτήματα

Ο Νέλσον επέμενε ότι ήταν αθώος. Τον Νοέμβριο του 1927, όμως, δικάστηκε για τις δολοφονίες της Λόλα Κάουαν και της Έμιλι Πάτερσον, κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε θάνατο.

Οι δικηγόροι του προσπάθησαν να ανατρέψουν τη θανατική ποινή, υποστηρίζοντας ότι ο πελάτης τους ήταν ψυχικά ασθενής. Η έφεσή τους, ωστόσο, απορρίφθηκε.

Στις 13 Ιανουαρίου 1928, ο Έρλ Νέλσον απαγχονίστηκε στο Γουίνιπεγκ, σε ηλικία μόλις 30 ετών. Τα τελευταία του λόγια φέρεται να ήταν: «Συγχωρώ όσους με αδίκησαν».

Υποψίες για ακόμα επτά θύματα

Αν και έχει συνδεθεί επισήμως με 22 δολοφονίες, οι ερευνητές υποψιάζονται ότι μπορεί να είχε σκοτώσει ακόμη επτά ανθρώπους πριν από την περίοδο της γνωστής εγκληματικής του δράσης. Κατά τη διάρκεια των 16 μηνών από το 1926 έως το 1927, δολοφονούσε κατά μέσο όρο μία γυναίκα κάθε τρεις εβδομάδες.

Το πραγματικό κίνητρο πίσω από τα εγκλήματά του παραμένει άγνωστο, ενώ εξακολουθεί να υπάρχει συζήτηση γύρω από το κατά πόσο ήταν πράγματι ψυχικά ασθενής.

Το βέβαιο είναι ότι, για την εποχή του, ο Νέλσον υπήρξε ένας από τους πιο διαβόητους κατά συρροή δολοφόνους στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών. Η φήμη του ως ενός από τους πλέον αιμοσταγείς εγκληματίες της χώρας διατηρήθηκε για δεκαετίες, μέχρι την εμφάνιση άλλων διαβόητων δολοφόνων, όπως ο Σάμιουελ Λιτλ, ο Τεντ Μπάντι και ο Τζον Γουέιν Γκέισι, τη δεκαετία του 1970.