Αλκυόνη Παπαδάκη: «Έχασα τον γιο και τον σύζυγό μου μέσα σε έξι μήνες, ζω με 250 ευρώ»

«Μετά τον θάνατο του άντρα και του γιου μου δεν μπορώ να γράψω», είπε η Αλκυόνη Παπαδάκη στην εκπομπή «Επί Τόπου» και συνέχισε λέγοντας «δεν έχω ξεπεράσει τον θάνατο του γιου μου. Περιμένω να ακούσω τη φωνή του».

Η συγγραφέας των επιτυχιών φιλοξενείται σε σπίτι και ζει με 250 ευρώ, όμως δηλώνει πως θα συνεχίσει να παλεύει με αισιοδοξία. Άλλωστε, αυτό που την έχει στιγματίσει περισσότερο είναι η απώλεια των δύο αγαπημένων της προσώπων: του γιου και του συζύγου της.

«Είναι μια εποχή δύσκολη για τα βιβλία, γενικά. Επειδή μου συνέβησαν αυτά τα γεγονότα απανωτά, και τα πιο δύσκολα. Όπως το να χάσω το παιδί μου. Έχω ένα μαχαίρι καρφωμένο πάνω μου. Δεν μπόρεσα να κάνω ένα νέο βιβλίο. Ένα καινούργιο βιβλίο τραβάει και τα προηγούμενα. Πάγωσε η ζωή. Δεν μου φταίει κανείς. Εμένα μου πήγε η ζωή σε καταιγίδα», ανέφερε η Αλκυόνη Παπαδάκη στο Open και συμπλήρωσε: «Χάνω τον σύζυγό μου και τον γιο μου, ήταν 42 χρονών. Δεν είναι εύκολο να τα διαχειριστεί κανείς. Δεν μπορούσα αυτή την εποχή, γιατί δεν ήταν μόνο οι θάνατοι, προηγήθηκαν νοσοκομεία. Δεν μπόρεσα να γράψω και ακόμα δεν μπορώ. Έχω στο μυαλό μου ότι θα γράψω ένα δυνατό βιβλίο για όσα έζησα».

Η συγγραφέας στη συνέχεια αποκάλυψε: «Ο γιος μου έφυγε από κύρωση του ήπατος. Ήταν λίγο φευγάτος και έπινε τελευταία. Δεν το έχω ξεπεράσει, δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν υπάρχει στη ζωή μου. Περιμένω κάθε βράδυ το κλειδί στην πόρτα ή το πρωί να φωνάζει "μαμά”. Είναι όλα νωπά ακόμη! Είναι πολύ δύσκολη αυτή η ερημιά. Δεν μιλάμε για μοναξιά αλλά για ερημιά. Προσπαθώ με κάθε τρόπο να σταθώ στα πόδια μου».

Διαβάστε ακόμη

«Αδέρφια ζείτε»: Ξεκίνησε η μεγάλη επιχείρηση επαναπατρισμού των τραυματιών και των θυμάτων του ΠΑΟΚ

Ερωτηματικά για το αν υπήρχαν ανιχνευτές εκρηκτικών στη «Βιολάντα» - «Θα έπρεπε να 'χε σημάνει συναγερμός»

Τουρκικό υπουργείο Άμυνας: Οι Navtex μας στο Αιγαίο είναι αόριστης διάρκειας

Απέδωσε το μπόνους των 40.000 ευρώ στους ειδικευόμενους γιατρούς; Τα στοιχεία του υπουργείου Υγείας