Γιώργος Μαζωνάκης: «Στη μουσική δεν υπάρχει δημοκρατία, αλλά καλλιτεχνική δικτατορία»

Ο Γιώργος Μαζωνάκης παραχώρησε μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη στο περιοδικό People. Ύστερα από όλα αυτά τα χρόνια που πρωταγωνιστεί στην ελληνική μουσική βιομηχανία, αλλά και στην ψυχαγωγία ευρύτερα, το μάτι του έχει εκπαιδευτεί και «σκανάρει» με ακρίβεια ανθρώπους και συμπεριφορές. Άραγε υπήρξε κάποια φορά που το ένστικτό του τον πρόδωσε;

«Δεν έπεσα ποτέ έξω σε επαγγελματικές μου εκτιμήσεις. Άλλωστε είμαι της άποψης πως ορισμένα πράγματα είναι για να συμβούν και πως υπάρχει μια δεδομένη πορεία. Στο κομμάτι της νυχτερινής ψυχαγωγίας, θεωρώ πως οι καλλιτέχνες δεν συνεργάζονται, συστεγάζονται. Απλά υπήρχε πάντα μια συστέγαση που σήμαινε πως ο κάθε καλλιτέχνης είχε το πρόγραμμά του και τέλος.

Η επιτυχία στο Έναστρον φέτος ήταν πως έσπασε αυτό το κατεστημένο: Να κάνει ο καθένας ό,τι θέλει. Δημιουργήσαμε ένα κεντρικό κόνσεπτ, το οποίο όλοι σεβάστηκαν και ακολούθησαν. Όπως έχει πει και ο μεγάλος μας μαέστρος και ποιητής Θόδωρος Κουρεντζής, στην μουσική δεν υπάρχει δημοκρατία, αλλά καλλιτεχνική δικτατορία. Δεν ωφελεί την ίδια τη συνεργασία να κάνει ο καθένας ό,τι θέλει. Αυτό οδηγεί σε αδιέξοδο και όχι σε καλλιτεχνική δημιουργία, που είναι το ζητούμενο.

Αισθάνομαι ευλογημένος που η ομοιογένεια όλων μας στο Έναστρον αγκαλιάστηκε και από τον κόσμο. Και αυτή την ομοιογένεια την αντιλαμβανόσουν από την πρώτη στιγμή που έμπαινες στον χώρο. Σε όλα τα επίπεδα, και όχι μόνο στη σκηνή, αλλά σε κάθε κρίκο της αλυσίδας του Έναστρον. Έτσι είμαι ως προσωπικότητα: Για να μπορώ να λειτουργώ, θέλω να υπάρχει αρχή, μέση, τέλος, διαφορετικά αποπροσανατολίζομαι».

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή (5/5), μαζί με το Έθνος

Διαβάστε ακόμη

Αυθαίρετα κατηγορίας 5: Ποια δημόσια κτίρια νομιμοποιούνται - Χαραμάδα και για άλλα κτίρια στο μέλλον

Το σχέδιο για ένα νέο χωριό στη Μεταμόρφωση Καρδίτσας μετά τον Daniel - Τι προβλέπεται για τη μετεγκατάσταση

Η Γκίλφοϊλ που δεν την γλύτωσε, ο αριθμός που χαλάει ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ και ο λογαριασμός του ΔΝΤ

Πώς βλέπει η Αθήνα τις εξελίξεις μετά την αποπομπή Γκιλφόιλ: Το παρασκήνιο της «εξόδου» και το κρίσιμο momentum