Οι Γιαγκίνηδες στην Τεχνόπολη ήταν η απόδειξη γιατί το καλοκαίρι ανήκει στις sold out συναυλίες

Ένα κορίτσι γύρω στα δεκαέξι τραγουδά το «Μπαξέ Τσιφλίκι» αγκαλιά με τη μητέρα της. Δίπλα τους ένας κύριος χτυπά παλαμάκια και μια παρέα φοιτητών έχει ήδη ανοίξει τον πρώτο κύκλο χορού. Λίγα μέτρα πιο πίσω, ένα ζευγάρι κρατά το κινητό ψηλά για να αποτυπώσει τη στιγμή.

Στο «Γλέντι των Ονείρων μας», την πρώτη μεγάλη συναυλία των Γιαγκίνηδων στην Τεχνόπολη, η ηλικία έμοιαζε με μια άχρηστη λεπτομέρεια και επιβεβαίωσε κάτι που φαίνεται όλο και πιο καθαρά φέτος. Οι sold out συναυλίες αποτελούν το σημείο συνάντησης μιας κοινωνίας που αναζητά χαρά, χορό, συντροφικότητα και στιγμές που γεμίζουν την καθημερινότητα με αισιοδοξία και ελπίδα.

Από το πεζοδρόμιο της Θεσσαλονίκης στην κατάμεστη Τεχνόπολη

Η εικόνα στην Τεχνόπολη έμοιαζε σχεδόν κινηματογραφική. Από νωρίς, παρέες κατέφθαναν κρατώντας ποτά στο χέρι, αναζητώντας μια καλή θέση μπροστά στη σκηνή. Στα πηγαδάκια ακούγονταν κουβέντες για αγαπημένα τραγούδια, για προηγούμενα live, για εκείνη τη μοναδική αίσθηση που δημιουργείται όταν χιλιάδες άνθρωποι περιμένουν μαζί την πρώτη νότα.

Λίγο αργότερα, ο χώρος μετατράπηκε σε ένα μεγάλο λαϊκό πανηγύρι της πόλης. Τα χέρια σηκώθηκαν ψηλά, τα κινητά άναψαν, οι πρώτες φωνές ενώθηκαν με τη σκηνή και η βραδιά απέκτησε τον δικό της παλμό. Εκείνο που ξεχώριζε από την πρώτη στιγμή ήταν το κοινό. Δίπλα σε μαθητές λυκείου στέκονταν άνθρωποι που κουβαλούν δεκαετίες αναμνήσεων από γλέντια, ταβέρνες και λαϊκά πάλκα. Παρέες είκοσι χρονών χόρευαν δίπλα σε ζευγάρια που είχαν περάσει μαζί μια ολόκληρη ζωή.

Οι Γιαγκίνηδες κατάφεραν κάτι που σπάνια συναντά κανείς με τόση φυσικότητα. Έφεραν κοντά ανθρώπους που μεγάλωσαν σε διαφορετικές εποχές, μέσα από τραγούδια που συνεχίζουν να συγκινούν και να ταξιδεύουν από γενιά σε γενιά. Ο Σπύρος Ζήσης και ο Παναγιώτης Σικλαφίδης κουβαλούν το ρεμπέτικο με έναν τρόπο που το κρατά διαρκώς παρόν. Στα χέρια τους, τα τραγούδια αποκτούν νέα ζωή και συναντούν ένα κοινό πολύ νεότερο ηλικιακά. Η διαδρομή τους ξεκίνησε στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, εκεί όπου έπαιζαν ασταμάτητα για να κερδίσουν την προσοχή του περαστικού.

Όπως έχουν πει οι ίδιοι: «Ο δρόμος για εμάς ήταν ένα σχολείο, εκεί μεγαλώσαμε και ωριμάσαμε σαν μουσικοί, βρήκαμε τον ήχο μας και δημιουργήθηκε αυτό που λέμε σήμερα "Γιαγκίνηδες"». Αυτή η σχέση με τον δρόμο παραμένει εμφανής σε κάθε τους εμφάνιση. Η αμεσότητα, η επαφή με το κοινό, η αίσθηση ότι η σκηνή και η πλατεία λειτουργούν ως ένα σώμα.

Το πρόγραμμα κινήθηκε με άνεση από την «Τράτα», τα «Ζηλιάρικα», τους «Γλάρους», τα «Ματόκλαδα», το «Πίνω και μεθώ», τα «Χαμοπούλια», τον «Σαλονικιό», τη «Γερακίνα», το «Θεέ μου μεγαλοδύναμε», το «Λυγαριά» και τα «Παιδιά της γειτονιάς σου» μέχρι τις δικές τους δημιουργίες. Μόλις ακούστηκαν τα πρώτα ακόρντα από την «Καταφερτζού» και τη «Σχέση Ελεύθερη», το κοινό τραγουδούσε κάθε στίχο, αποδεικνύοντας ότι οι Γιαγκίνηδες έχουν ήδη αποκτήσει το δικό τους ρεπερτόριο που στέκεται ισάξια δίπλα στα αγαπημένα λαϊκά και ρεμπέτικα τραγούδια.

Και έπειτα ήρθε το «Μπαξέ Τσιφλίκι». Οι ίδιοι έχουν παραδεχτεί ότι «ο κόσμος στις συναυλίες μας τρελαίνεται να το ακούει και ξέρει πλέον πως αυτό το τραγούδι δίνει το έναυσμα για να ξεκινήσει ο χορός και το πραγματικό γλέντι». Μόλις ακούστηκαν οι πρώτες νότες, η πρόβλεψη επιβεβαιώθηκε. Κύκλοι χορού σχηματίστηκαν σε κάθε γωνιά της Τεχνόπολης. Άγνωστοι αντάλλασσαν χαμόγελα. Φίλοι αγκαλιάζονταν τραγουδώντας. Η μουσική έμοιαζε να καταργεί κάθε απόσταση. Οι Γιαγκίνηδες έχουν περιγράψει συχνά αυτή την εικόνα. «Υπάρχουν ηλικίες από 15 έως 85. Αυτό δείχνει τη διαχρονικότητα αυτών των τραγουδιών. Είναι η αγάπη για αυτά τα τραγούδια και η ανάγκη να ξανακουστούν, που ενώνει όλες αυτές τις γενιές».

Μοναδικές στιγμές της συναυλίας χάρισαν οι special guests. Ο Σπύρος Γραμμένος ανέβηκε στη σκηνή, προσθέτοντας το δικό του μουσικό αποτύπωμα, ενώ ο Papazo ξεσήκωσε το κοινό με την εκρηκτική παρουσία του, δίνοντας ακόμη μεγαλύτερο παλμό στη γιορτή.

Οι sold out συναυλίες του καλοκαιριού

Η επιτυχία της συγκεκριμένης συναυλίας συνδέεται με ένα ευρύτερο φαινόμενο που χαρακτηρίζει τα τελευταία καλοκαίρια. Οι μεγάλες συναυλίες γεμίζουν ασφυκτικά. Τα εισιτήρια εξαντλούνται με ταχύτητα. Οι ανακοινώσεις για sold out εμφανίσεις διαδέχονται η μία την άλλη.

Πίσω από αυτούς τους αριθμούς κρύβεται μια βαθύτερη ανάγκη. Ο κόσμος αναζητά στιγμές που τον φέρνουν κοντά στους άλλους. Αναζητά βραδιές γεμάτες τραγούδι, χορό και συναίσθημα. Αναζητά αφορμές για να βγει από το σπίτι, να συναντήσει φίλους, να βρεθεί ανάμεσα σε ανθρώπους που μοιράζονται την ίδια αγάπη για τη μουσική. «Η αλήθεια είναι πως σαν γενιά διανύουμε μια αρκετά αγχωτική και πιεστική περίοδο. Οι εξελίξεις είναι τόσες πολλές που δεν τις προλαβαίνεις και καμιά φορά όντως το μόνο που θέλεις είναι να βρεθείς σε έναν χώρο με ωραίο κλίμα, ανθρώπους που τους ενώνει η αγάπη για την ίδια μουσική και να ξεδώσεις. Χαιρόμαστε που οι συναυλίες μας είναι ένας τέτοιος χώρος».

Ίσως εκεί να βρίσκεται και το μυστικό της επιτυχίας. Οι συναυλίες έχουν εξελιχθεί σε καλοκαιρινά ραντεβού με μεγάλη συναισθηματική αξία. Έναν χώρο όπου χιλιάδες άνθρωποι τραγουδούν τους ίδιους στίχους και αισθάνονται μέρος μιας κοινότητας. Στην Τεχνόπολη αυτή η αίσθηση ήταν διάχυτη. Κάθε τραγούδι λειτουργούσε σαν σύνθημα συμμετοχής. Κάθε ρεφρέν τραγουδιόταν από εκατοντάδες φωνές. Κάθε χορός παρέσυρε ακόμη περισσότερους ανθρώπους.

Μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές της βραδιάς ήρθε όταν στη σκηνή εμφανίστηκε μια τούρτα για τα γενέθλια του Παναγιώτη Σικλαφίδη. Την ώρα που έσβηνε τα κεράκια, απευθύνθηκε στο κοινό λέγοντας: «Μακάρι να νιώσετε όλοι εσείς την ευτυχία που νιώθω αυτή τη στιγμή. Ήταν κάτι που το προσπαθούσαμε αρκετά χρόνια και τώρα είμαστε εδώ με όλους εσάς για παρέα να μας στηρίζετε». Η αποθέωση που ακολούθησε έδειξε τη σχέση που έχει δημιουργηθεί ανάμεσα στο συγκρότημα και το κοινό του.

«Φέτος στην Τεχνόπολη, του χρόνου στο Καλλιμάρμαρο»

Στο τέλος της βραδιάς, ανάμεσα σε γέλια και χειροκροτήματα, πέταξαν και το αστείο που προκάλεσε ενθουσιασμό στο κοινό. Φέτος στην Τεχνόπολη, του χρόνου στο Καλλιμάρμαρο. Ακούστηκε σαν χιούμορ. Ακούστηκε και σαν μια φυσική συνέχεια μιας πορείας που συνεχίζει να μεγαλώνει.

Για την ώρα, αυτό που μένει από τη συναυλία των Γιαγκίνηδων είναι η εικόνα χιλιάδων ανθρώπων που τραγουδούν μαζί κάτω από τον αθηναϊκό ουρανό. Μια εικόνα που συμπυκνώνει ίσως το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο του φετινού καλοκαιριού. Τη δύναμη της μουσικής να φέρνει κοντά ανθρώπους κάθε ηλικίας και να μετατρέπει μια βραδιά σε γιορτή. Μια γιορτή γεμάτη τραγούδι, χορό, χαμόγελα και την αίσθηση πως, έστω για λίγες ώρες, ολόκληρη η πόλη χτυπά στον ίδιο ρυθμό.

Διαβάστε ακόμη

Πώς φτάσαμε στις συλλήψεις για τη Marfin 16 χρόνια μετά - Το ανώνυμο email και οι φωτογραφίες

Τα δημοσκοπικά καμπανάκια για κυβέρνηση και αντιπολίτευση - Τι προβληματίζει τα κομματικά επιτελεία

«Είμαι ο πιο άτυχος άνθρωπος»: Κέρδισε 14 εκατ. ευρώ στο Λόττο αλλά υπάλληλος πέταξε το δελτίο της στα σκουπίδια

Εσύ ήξερες ότι το χρυσόψαρο σού κόβει το WiFi; Τα πιο περίεργα πράγματα που εμποδίζουν τη σύνδεσή σου