Το µάθηµα της συνεργασίας

Οπως είναι προφανές, όλες οι σχετικές εκτιµήσεις ήταν λανθασµένες, παρά τη δεδοµένη διαφωνία των δύο κυβερνητικών εταίρων για τη Συµφωνία των Πρεσπών και την ένταση στο Υπουργικό Συµβούλιο, που κορυφώθηκε µε την παραίτηση Κοτζιά.

Πολλοί δείχνουν να ξεχνούν τι σηµαίνει µία κυβέρνηση συνεργασίας – και µάλιστα µεταξύ κοµµάτων που έχουν πολύ µεγάλες διαφορές. Πρόκειται για τη δεύτερη τέτοιου τύπου κυβέρνηση στα χρόνια της κρίσης – η πρώτη ήταν η τρικοµµατική που κατέληξε συγκυβέρνηση µεταξύ Ν∆ και ΠΑΣΟΚ, µετά το «λουκέτο» στην ΕΡΤ. Και βεβαίως, συγκρούσεις εκδηλώνονταν και σε εκείνη την κυβέρνηση, ασχέτως των τόνων, που µπορεί να ήταν χαµηλότεροι.

Η ψήφιση της απλής αναλογικής -αν δεν καταργηθεί αµέσως µετά τις εκλογές, όπως έχει προαναγγείλει η Ν∆- θα καταστήσει αυτονόητες τις κυβερνήσεις συνεργασίας στο µέλλον. Και µε την έννοια αυτή, η ύπαρξη διαφωνιών εντός τέτοιων κυβερνητικών σχηµάτων θα πρέπει να αποδραµατοποιηθεί.

Ωστόσο, τα όσα συνέβησαν την περίοδο 2012-2014 αλλά και τα όσα συµβαίνουν τώρα θα πρέπει να λειτουργήσουν ως µάθηµα για τις πολιτικές δυνάµεις: η συγκρότηση µίας κυβέρνησης προϋποθέτει µια λεπτοµερή προγραµµατική συµφωνία, προκειµένου να αποφεύγονται... δράµατα στην πορεία.

Διαβάστε ακόμη

«Φουρτούνες» στο Αιγαίο: Η Άγκυρα ανεβάζει τους τόνους με φόντο τη Ρόδο και το καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου

Εφιάλτης δίχως τέλος στο Νεπάλ: Συναγερμός για υπερχείλιση της τεχνητής λίμνης- «Παγώνουν» οι διασώσεις, στους 472 οι νεκροί

Έλενα Ακρίτα: Ένα ευρύτερο θεσμικό ερώτημα πίσω από την άρνηση της ΝΔ

Ο Σφαγέας της Βοσνίας πέθανε με τον σταυρό στο χέρι: Η ειρωνεία της μοίρας για τον Σέρβο στρατηγό Ράτκο Μλάντιτς