Μητσοτάκης για το βιβλίο του Σαββόπουλου: «Καθώς τα χρόνια περνούν, ξεχωρίζουμε, πιστεύω, όσα είναι αληθινά σημαντικά»

Η ανάρτηση του πρωθυπουργού για το «Γιατί τα χρόνια τρέχουν χύμα» του τραγουδοποιού

🕛 χρόνος ανάγνωσης: 2 λεπτά ┋

Ανάρτηση με την οποία σχολίασε το βιβλίο του Διονύση Σαββόπουλου «Γιατί τα χρόνια τρέχουν χύμα» έκανε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στο Facebook, όπου μεταξύ άλλων επισήμανε ότι «καθώς τα χρόνια περνούν, ξεχωρίζουμε, πιστεύω, όσα είναι αληθινά σημαντικά».

Η ανάρτηση του πρωθυπουργού

«Η σημερινή μου ανάρτηση δεν αφορά την πολιτική αλλά ένα βιβλίο που άρχισα να διαβάζω αυτές τις ημέρες, πρώτα στο αεροπλάνο και ύστερα, αργά το βράδυ, στο σπίτι, και ομολογώ πολλές φορές δυσκολεύομαι να το αφήσω από τα χέρια μου. Ο τίτλος του: "Γιατί τα χρόνια τρέχουν χύμα". Το έγραψε ο μεγάλος μας τραγουδοποιός Διονύσης Σαββόπουλος» ανέφερε ο κ. Μητσοτάκης.

Επισήμανε ότι το βιβλίο έχει χαρακτήρα αυτοβιογραφικό «και για πολλούς από εμάς που αγαπάμε τα τραγούδια του Σαββόπουλου αποκαλύπτει τον κόσμο μέσα στον οποίο γεννήθηκαν».

Ο κ. Μητσοτάκης αναφέρει ότι διαβάζοντας τις ιστορίες της νιότης του, στη Θεσσαλονίκη στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και στη συνέχεια στην Αθήνα, όπου κατέβηκε με το περίφημο «Φορτηγό», τη σύλληψη και τον βασανισμό του από τη χούντα και κατόπιν τα ταξίδια με ωτοστόπ στην Ευρώπη, «εισπράττεις με τρόπο ζωντανό την αγωνία και τα όνειρα των ανήσυχων νέων της εποχής του για ελευθερία και δημιουργία».

Και ο πρωθυπουργός καταλήγει στην ανάρτηση του: «Η πολιτική και οι πολιτικοί δεν είναι πρωταγωνιστές αυτού του βιβλίου, που καλύπτει μια περίοδο 80 ετών. Πρωταγωνιστούν ωστόσο οι ποιητές που τον επηρέασαν, οι μεγάλες προσωπικότητες της ελληνικής μουσικής, όπως ο Μάνος Χατζιδάκις, οι στενοί φίλοι και σημαντικοί ομότεχνοί του, όπως ο Μάνος Λοΐζος και ο Νίκος Παπάζογλου. Αλλά και πολλοί άνθρωποι που τον βοήθησαν, έπαιξαν κρίσιμο ρόλο στη ζωή του και μοιράστηκαν μαζί του τη διαδρομή.

Η επιμονή του να "συνομιλεί" μέσα από τις σελίδες του βιβλίου με τους στενούς του ανθρώπους, αυτούς που έφυγαν και όσους συνεχίζουν μαζί του, είναι ίσως το στοιχείο του βιβλίου που με συγκίνησε περισσότερο. Γιατί όλοι έχουμε βιώσει απώλειες και, καθώς τα χρόνια περνούν, ξεχωρίζουμε, πιστεύω, όσα είναι αληθινά σημαντικά».

Διαβάστε ακόμη