Οι 13 ομάδες της Super League πλην του Ολυμπιακού συμφώνησαν σε κεντρική διαχείριση

Κι ενώ όλα έδειχναν πως θα μπορούσε έστω στο θέμα της κεντρικής διαχείρισης των τηλεοπτικών δικαιωμάτων να υπάρξει ομοψυχία στη Super League, ο Ολυμπιακός έσπευσε να διαχωρίσει τη θέση του, αφήνοντας για μία ακόμη φορά «σκιές» για άλλες ομάδες. Οι 13 ΠΑΕ που συμμετέχουν στην τηλεδιάσκεψη της διοργανώτριας συμφώνησαν πως η κεντρική διαχείριση είναι μονόδρομος για το μέλλον της μεγάλης κατηγορίας, με τους «ερυθρόλευκους» να είναι οι μοναδικοί που διαφώνησαν ανοικτά.

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Βαγγέλης Μαρινάκης: «Λέμε όχι στην κεντρική διαχείριση όσο υφίστανται τα ιδιοκτησιακά καθεστώτα Ξάνθης και Βόλου».  Η ομοφωνία των 13 ομάδων αποτυπώθηκε και στην ψηφοφορία που ακολούθησε, όπου ο Ολυμπιακός ψήφισε «λευκό», ενώ οι υπόλοιποι υπέρ της κεντρικής διαχείρισης, ορισμένοι με αστερίσκο. 

Ψήφισαν αναλυτικά:

ΑΕΛ: υπέρ με αστερίσκο στην Ξάνθη
Άρης: υπέρ με αστερίσκο
Αστέρας: υπέρ
ΑΕΚ: υπέρ
Ατρόμητος: υπέρ
Βόλος: υπέρ
Ξάνθη: υπέρ
Ολυμπιακός: λευκό
ΟΦΗ: υπέρ 
Παναθηναϊκός: υπέρ
Παναιτωλικός: υπέρ
Πανιώνιος: υπέρ με αστερίσκο
ΠΑΟΚ: υπέρ 
Λαμία: υπέρ 
ΕΠΟ: υπέρ 

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης για το θέμα της κεντρικής διαχείρισης, Ολυμπιακός, Λάρισα, Ατρόμητος και Πανιώνιος ζήτησαν την εξαίρεση των που εμπλέκονται σε υποθέσεις πολυϊδιοκτησίας, συμπεριλαμβάνοντας σε αυτές και τον Βόλο. Ο Μάκης Γκαγκάτσης απάντησε τονίζοντας ότι είναι λάθος να εξαιρούνται οι ομάδες εκτός του «big4» που κόβουν βαθμούς από τον Ολυμπιακό και τόνισε: «Κεντρική διαχείριση σημαίνει πως συμμετέχουν όλοι χωρίς αστερίσκους. Για τα παραπτώματα υπάρχουν πειθαρχικές επιτροπές, όπως άλλωστε και αυτή της Δεοντολογιας».

ΠΗΓΗ: sdna.gr

Διαβάστε ακόμη

Γιατί αποφασίστηκαν «μίνι» αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα - Με ποια κριτήρια έγινε η επιλογή των προσώπων

Φωτιά τώρα στο Λουτράκι: Μεγάλη κινητοποίηση με δεκάδες πυροσβέστες - Μήνυμα του 112

Αγνώριστος ο Τζέιμς Δαλαμάγκας: Η λεπτομέρεια που τον «πρόδωσε» και οι μαρτυρίες για τη ζωή στο Αίγιο

Η Αϊτή επιστρέφει μετά από 52 χρόνια στο Μουντιάλ, όμως φτώχεια, συμμορίες και Τραμπ «ροκανίζουν» τον ενθουσιασμό