Εφυγε από τη ζωή ο θρύλος της ΑΕΚ Σπύρος Πομώνης

Η οικογένεια της ΑΕΚ αλλά και το ελληνικό ποδόσφαιρο γενικότερα θρηνούν την απώλεια μιας μεγάλης μορφής των γηπέδων. Ο Σπύρος Πομώνης, θρυλικός παίκτης της Ενωσης, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών. Αγωνίστηκε με τον Δικέφαλο από το 1961 ως το 1973, διετέλεσε αρχηγός της ομάδας και διέπρεψε παίζοντας ως αριστερός εξτρέμ.

Η ανακοίνωση της ΠΑΕ ΑΕΚ για την απώλεια του Σπύρου Πομώνη αναφέρει τα εξής: «Βαρύ το πένθος για την "κιτρινόμαυρη" οικογένεια, αφού έφυγε πριν από λίγο από τη ζωή ο Σπύρος Πομώνης, ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία της ομάδας μας! Γεννημένος στη Νέα Φιλαδέλφεια και προερχόμενος από τα τμήματα υποδομής της ΑΕΚ, αποτέλεσε επιλογή του μεγάλου Κλεάνθη Μαρόπουλου και έκανε ντεμπούτο στην πρώτη ομάδα στις 23 Απριλίου 1961 στο νικηφόρο 4-2 με τον Φωστήρα.

Φόρεσε τη φανέλα της ΑΕΚ για δώδεκα χρόνια σε περισσότερους από 250 επίσημους αγώνες και ως ακραίος επιθετικός σκόραρε 50 γκολ στο πρωτάθλημα, ενώ ήταν εκείνος που είχε ανοίξει το σκορ στο Σαν Σίρο κόντρα στην Ιντερ στην ήττα με 4-1 για τον Α’ γύρο του Κυπέλλου Πρωταθλητριών της περιόδου 1971-72.

Κατέκτησε με την ομάδα μας τα πρωταθλήματα του 1968 και του 1971 και τα Κύπελλα Ελλάδας του 1964 και του 1966. H μεγαλύτερή του στιγμή με την Εθνική ομάδα ήταν το γκολ της νίκης που πέτυχε το 1972 στο φιλικό με την Ιταλία (2-1). Ο Σπύρος Πομώνης, με το απαράμιλλο στυλ του, σημάδεψε τόσο τη θέση του αριστερού εξτρέμ στο ελληνικό ποδόσφαιρο όσο και μία ολόκληρη εποχή στην ιστορία της ΑΕΚ.

Θα είναι για πάντα ζωντανός στη μνήμη και την καρδιά μας. Η ΠΑΕ ΑΕΚ εκφράζει τα συλλυπητήριά της στην οικογένεια του Σπύρου Πομώνη».

Διαβάστε ακόμη

Τα χαμόγελα στο ΠΑΣΟΚ, η σιωπή Καραμανλή και το τηλέφωνο που άναψε φωτιές στη ΝΔ

Θάνατος Μαζωνάκη: Στον ανακριτή σήμερα οι δύο γιατροί - Τα 87 λεπτά, η διαγραμμένη φωτογραφία και η κατάθεση-κλειδί

Η απάντηση της Αθήνας στην Τουρκία: Τα μηνύματα από το Καστελόριζο και τα επόμενα βήματα

Ιατρεία και Ινστιτούτα χωρίς ουσιαστικούς ελέγχους από το 2019: Η κατάργηση του ΣΕΥΥΠ και το μεγάλο ελεγκτικό κενό