Ο χορός του «θανάτου»

«Έχεις θυμώσει μαζί μου γιατί δεν πέθανα χθες το βράδυ. Έχω θυμώσει μαζί σου γιατί δεν πέθανες τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια, γιατί δεν πέθανες πριν γεννηθώ…»

Σε κάνει ν’ αναρωτιέσαι: το άκουσες πράγματι αυτό; Δύσκολο να πεις, τα πάντα εδώ μέσα, σ’ αυτόν τον αχανή πύργο, μοιάζουν με ψίθυρο ειπωμένο από σφαλιστά χείλη, με λέξεις που πέθαναν πριν προλάβουν να φτάσουν στην εφηβεία τους, πριν προλάβουν ν’ ακουστούν.

Διαβάστε περισσότερα στο menshouse.gr

Διαβάστε ακόμη

Μπορεί να επιβιώσει ένας πρωθυπουργός στη Βρετανία; Πώς η χώρα έγινε «άγονο έδαφος» για πολιτική σταθερότητα

Ζήτησαν από πλήρωμα του ΕΚΑΒ που μετέφερε καρκινοπαθή να πληρώσει ακτοπλοϊκό εισιτήριο

Καταγγελία ότι αρνήθηκαν να εξετάσουν στα Επείγοντα τον απεργό πείνας Αριστοτέλη Χαντζή

Σαν ταινία του Χόλιγουντ: Η στιγμή που τουρίστες τρέχουν να γλιτώσουν από έκρηξη ηφαιστείου