Συγκινεί αθλητής ΑμεΑ: «Δεν υπάρχει τίποτα ηρωικό στο να ζεις…»

«Ένα πρωί ξυπνάς, νιώθεις αδύναμος, πέφτεις…». Η συγκινητική εξομολόγηση ανήκει στον 26χρονο Σταύρο Δίτση, διεθνή καλαθοσφαιριστή με αναπηρικό αμαξίδιο του Μ. Αλέξανδρου. Η διήγηση αυτή περιέχεται σε ένα μίνι ντοκιμαντέρ που επιμελήθηκε ο Κώστας Ντάρδας, μια τρυφερή, ευαίσθητη προσέγγιση που περιλαμβάνει ένα αισιόδοξο μήνυμα. «Όσες φορές και αν πέσεις, χρειάζεται μόνο μία προσπάθεια να σηκωθείς», εξηγεί ο Σταύρος Δίτσης ο οποίος αναφερόμενος στην προσωπική του περιπέτεια λέει: «Καμιά φορά τα πράγματα δεν έρχονται όπως τα περιμένεις, ξυπνάς μια μέρα και νιώθεις αδύναμος , δεν είσαι κουρασμένος, είσαι μόλις 18,  τα πόδια σου όμως δεν σε κρατάν.

Κι εκεί που περπατάς ξαφνικά πέφτεις. Σύντομα οι υποψίες βγαίνουν αληθινές. Ο γιατρός σού ανακοινώνει πως πάσχεις από κάτι που δεν είσαι σίγουρος αν υπάρχει… Το όνειρο σου να γίνεις σπουδαίος ποδοσφαιριστής καταρρέει και μαζί του καταρρέεις κι εσύ…Αν όμως σου έλεγαν μόλις δυο χρόνια μετά την πρώτη σου επαφή με το καρότσι πώς θα μέτραγες δυο συμμετοχές φάιναλ φορ , θα έπαιζες και θα κέρδιζες τελικό με την Εθνική ομάδα θα το πίστευες;

Πολλές φορές θα ακούσεις να λένε «είναι ήρωας της ζωής.  Δεν υπάρχει τίποτα ηρωικό στο να ζεις…». Ο Σταύρος Δίτσης γεννήθηκε στις 3/1/1993 και σε ηλικία 18 ετών διαγνώσθηκε με Charcot-Marie-Tooth (CMT), μία σπάνια πάθηση που επηρεάζει τα περιφερειακά νεύρα.  Σήμερα αγωνίζεται στον Μέγα Αλέξανδρο 1994 Θεσσαλονίκης, έχοντας πάρει μέρος σε  Final Four πρωταθλήματος, έχει βραβευτεί ως ο πολυτιμότερος παίκτης (MVP) αλλά  και πρώτος σκόρερ των τελικών του Κυπέλλου Ελλάδος.

Δείτε το μίνι ντοκιμαντέρ του Κώστα Ντάρδα

Διαβάστε ακόμη

Γιατί η Κίνα προσέγγισε τον σμήναρχο και πώς τον στρατολόγησε για να κατασκοπεύει - Ο ρόλος της CIA

«Δεν είχα καμία αρμοδιότητα για τα κονδύλια» λέει η Άννα Στρατινάκη - Τι απαντά για την υπόθεση Παναγόπουλου

Ανατριχιαστικό βίντεο με τη στιγμή που ανήλικος στις ΗΠΑ βάζει φωτιά σε φίλο του ενώ η παρέα τους γελάει

Σαουδάραβας σκιέρ στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς: Δεν είναι ανέκδοτο, αλλά ιστορία έμπνευσης