Αποτυχία το πρώτο ρομποτικό ξενοδοχείο στον κόσμο

Χρήσιμα είναι τα ρομπότ, αλλά όχι τόσο ικανά ακόμη για να το …παίζουν ξενοδόχοι, όπως αποδεικνύει η αρνητική εμπειρία του πρώτου στον κόσμο ρομποτικού ξενοδοχείου, το οποίο άνοιξε πριν από τέσσερα χρόνια στην Ιαπωνία, όμως αναγκάζεται να «απολύσει» πολλά από τα ρομπότ του και να τα αντικαταστήσει με ανθρώπους.

Το Ξενοδοχείο Henn na άρχισε να λειτουργεί το 2015 και γρήγορα κέρδισε μια θέση στο βιβλίο των παγκόσμιων ρεκόρ Γκίνες. Κι αυτό γιατί από την ώρα που έμπαινε κάποιος πελάτης μέσα στο ξενοδοχείο, αναζητούσε (χωρίς επιτυχία) να δει κάποιον άνθρωπο. Στη ρεσεψιόν, για παράδειγμα, τον υποδεχόταν ένα ρομπότ που έκανε το «τσεκ ιν» και του έδινε το κλειδί του δωματίου, στο οποίο τον οδηγούσε ένα άλλο ρομπότ, που κρατούσε και τη βαλίτσα του.

Το δωμάτιο μόλις είχε καθαρισθεί από ρομπότ, αργότερα στο μπαρ του ξενοδοχείου ένα άλλο ρομπότ έφτιαχνε και σερβίριζε τα κοκτέιλ, κάποιο άλλο χόρευε κ.ο.κ. Η εταιρεία Huis Ten Bosch που είχε την ευθύνη για τον έλεγχο του ξενοδοχείου, θεωρούσε ότι έτσι θα μείωνε το κόστος λειτουργίας της και θα συμβάδιζε με το πνεύμα της εποχής.

Αρκετοί άρχισαν να αναρωτιούνται αν αυτό θα είναι τελικά το (πλήρως αυτοματοποιημένο) μέλλον της ξενοδοχειακής βιομηχανίας, ιδίως αν λάβει κανείς υπόψη του ότι πέφτει συνεχώς το κόστος των ρομπότ, τα οποία επίσης δεν κάνουν απεργία, δεν αργούν στη δουλειά, ούτε απαιτούν ασφαλιστικές εισφορές.

Αλλά στην πράξη τα πράγματα πήγαν μάλλον στραβά, όπως επισημαίνει ο Economist. Ο ρομποτικός ρεσεψιονίστ δυσκολευόταν να απαντήσει στις ερωτήσεις των πελατών, ο ρομποτικός γκρουμ αδυνατούσε να βγει από το ξενοδοχείο ή να ανέβει σκάλες για να εξυπηρετήσει τους πελάτες με τις αποσκευές τους, ακόμη και η ρομποτική χορεύτρια κάποια στιγμή χάλασε…

Διαβάστε ακόμη

Αποσωληνώθηκε ο 20χρονος οπαδός του ΠΑΟΚ που νοσηλεύεται ακόμα σε νοσοκομείο της Ρουμανίας

Ποιοι ιδιωτικοί υπάλληλοι θα δουν από σήμερα αύξηση στον μισθό τους: Κριτήρια και παραδείγματα

Οκτώ ώρες μέσα στο νερό: Η μαρτυρία οικογένειας στη Βάρκιζα που έμεινε μόνη απέναντι στην καταστροφή

Ένας διαφορετικός τρόπος αντιμετώπισης της κατάθλιψης – Όταν φάρμακα παραμερίζονται