Ένας γάμος και 317 κηδείες: όταν οι Ναζί έκαψαν το Κομμένο της Άρτας

Επί εννιά ώρες οι Ναζί σκότωναν, βίαζαν κι’ έκαιγαν! Ήταν μια μέρα σαν σήμερα, 16 Αυγούστου του 1943, ξημέρωμα. Μετά τη γιορτή της Παναγίας, το χωριό Κομμένο στην Άρτα ακόμα κοιμόταν. Τα όργανα από τον γάμο που είχε γίνει μια μέρα πριν, μόλις είχαν σωπάσει και το καλοκαίρι άπλωνε τη ράθυμη ηρεμία του…

Το Κομμένο, πλάι στον Άραχθο, εκείνο το πρωινό θα περνούσε στις πιο αιματοβαμμένες σελίδες της παγκόσμιας Ιστορίας. Στις 05.30 το πρωί, αξημέρωτα ακόμα, ένα βαριά οπλισμένο γερμανικό ναζιστικό τάγμα μπήκε στο χωριό και έπιασε θέσεις μάχης. Τι είχε συμβεί;

Τέσσερις μέρες πριν, είχε περάσει από το χωριό ένα αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν γερμανοί στρατιώτες. Κατά τη διέλευση τους αντιλήφθηκαν ότι βρίσκονταν μέσα στο χωριό ένοπλοι αντάρτες. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, στις 12 Αυγούστου μικρή ομάδα ανταρτών μπήκε στο Κομμένο για να μαζέψει τρόφιμα, όταν  αναγνωριστική ομάδα Γερμανών μοτοσικλετιστών είδε τους αντάρτες. Οι Ναζί είχαν την αφορμή.

Μόλις έφτασε η στρατιωτική δύναμη περικύκλωσε το χωριό και απέκλεισε τις φυσικές εξόδους ώστε να μην μπορέσει κανείς να διαφύγει. Αμέσως οι Γερμανοί άρχισαν να πυροβολούν προς όλες τις κατευθύνσεις. Ταυτόχρονα άρχισε η σφαγή των κατοίκων και η καταστροφή των σπιτιών. Μέχρι το μεσημέρι περίπου 300 σπίτια του χωριού είχαν καεί και 317 κάτοικοι του Κομμένου, αλλά και γύρω χωριών που είχα βρεθεί στην περιοχή για τον γάμο, βρήκαν μαρτυρικό θάνατο· ανάμεσα τους ήταν παιδιά, έγκυοι γυναίκες, νέοι και γέροι. 

Ο γάμος γέμισε φέρετρα!

Ανάμεσά στους νεκρούς ήταν 97 παιδιά και 119 γυναίκες, ενώ έπεσαν νεκροί και οι περίπου 30 καλεσμένοι που είχαν έρθει από γειτονικά χωριά για τον γάμο της Αλεξάνδρας και του Θεοχάρη. Την ώρα που εισέβαλαν στο χωριό οι Γερμανοί, η νύφη και ο γαμπρός περνούσαν την πρώτη νύχτα του γάμου τους, που έμελλε να είναι και η τελευταία. Από την οικογένεια της νύφης επέζησαν  μόνο δυο αδέλφια. Η νύφη, ο γαμπρός εκτελέστηκαν. Στο τέλος της σφαγής οι στρατιώτες έφαγαν και ήπιαν και πέταξαν τις άδειες κονσέρβες τους, δίπλα σε 7 πτώματα στην πλατεία του χωριού.

Κάποιοι από τους υπεύθυνους της σφαγής πλήρωσαν για τα εγκλήματά τους: ο ταγματάρχης Φάλνερ εκτελέσθηκε, λίγο μετά, στην Σερβία από παρτιζάνους.  Και ο Μέραρχος Λαντς δικάσθηκε στην Δίκη της Νυρεμβέργης και καταδικάστηκε  σε 12 χρόνια κάθειρξη, ωστόσο αφέθηκε ελεύθερος το 1951!