Όταν οι Βρετανοί βρήκαν «σπίτι για τον εβραϊκό λαό» και άναψαν το φυτίλι στη Μέση Ανατολή

Οι πάλαι ποτέ Κοσμοκράτορες Βρετανοί ήταν εκείνοι που το 1917 βρήκαν «σπίτι για τον εβραϊκό λαό»· το φυτίλι στην πυριτιδαποθήκη της Μέσης Ανατολής μόλις είχε ανάψει· οι εκρήξεις συνεχίζονται μέχρι τις μέρες μας!

Επί αιώνες, η αχανής Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε τη Μέση Ανατολή υπό τον έλεγχό της: από την ανατολική Μεσόγειο μέχρι τον Περσικό Κόλπο. Οι βρετανικές κυβερνήσεις έβλεπαν θετικά το γεγονός ότι οι Τούρκοι και η ακίνδυνη, γι’ αυτές, επικράτεια τους έλεγχε το σημαντικό σταυροδρόμι της Ευρασίας. Οι Βρετανοί θεωρούσαν πως καλύτερα κυρίαρχοι οι Οθωμανοί εκεί, παρά κάποιοι άλλοι όπως οι Ρώσοι ή οι Γάλλοι· το 1917 η Βρετανία άλλαξε πολιτική.

Κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Τούρκοι έκαναν το μοιραίο λάθος να σταθούν στο πλευρό της Γερμανίας και στη διάρκειά του να κατανικήσουν τις δυνάμεις των Βρετανών που βρέθηκαν απέναντί τους. Αυτό, οι κυρίαρχοι του τότε Κόσμου Βρετανοί δεν τον συγχώρησαν ποτέ στους απογόνους του Μωάμεθ Β’ του Πορθητή· έπρεπε να πληρώσουν. Και πλήρωσαν!

Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Λόιντ Τζορτζ, θεωρούσε πανίσχυρο το διεθνές εβραϊκό λόμπι. Μια μέρα σαν σήμερα, λοιπόν, 2 Νοεμβρίου του 1917, ο υπουργός των εξωτερικών της Αγγλίας σερ Άρθουρ Τζέιμς Μπάλφουρ, υπέγραψε Διακήρυξη με την οποία εξασφάλιζε την εβραϊκή υποστήριξη στον Μεγάλο Πόλεμο, χρησιμοποιώντας- ουσιαστικά- τους Εβραίους για να εδραιώσει τον βρετανικό έλεγχο στη Μέση Ανατολή. Ο Μπάλφουρ έστειλε επιστολή προς τον σιωνιστή ηγέτη-τραπεζίτη Λόρδο Ρότσιλντ που επιβεβαίωνε την υποστήριξη της κυβέρνησης του για την ίδρυση «εθνικού σπιτιού για τον εβραϊκό λαό».

Στις 2 Νοεμβρίου, η βρετανική κυβέρνηση υποσχέθηκε επίσημα να στηρίξει τη δημιουργία Εθνους-Κράτους για τον εβραϊκό λαό στην Παλαιστίνη. Το σιωνιστικό κίνημα έκανε από καιρό εκστρατεία για το δικαίωμα των εβραίων- που είχαν υποστεί απηνείς διωγμούς ανά τον κόσμο- να μετακομίσουν στην προγονική τους γενέτειρα, στην Ιερουσαλήμ και τα περίχωρά της.
Η Διακήρυξη Μπάλφουρ δέσμευε την (τότε) ισχυρότερη αυτοκρατορία του Κόσμου στην επίτευξη αυτού του σκοπού. Αντιλαμβανόταν βεβαίως πως η ύπαρξη πληθυσμού αυτοχθόνων Αράβων αποτελούσε πρόβλημα. Ο Μπάλφουρ διαβεβαίωσε πως «δεν θα προβούμε σε καμία ενέργεια που μπορεί να πλήξει τα πολιτικά και θρησκευτικά δικαιώματα των υπαρχόντων, μη εβραϊκών κοινοτήτων». Και μόνο, όμως η υπόσχεση εξασφάλισης πατρίδας για έναν λαό, σε μια περιοχή όπου κατοικούσε ήδη ένας άλλος λαός, έσπειρε το σπόρο αιματηρής διαμάχης την οποία αφουγκράζεται όλη η Υφήλιος (και) τούτες τις μέρες.