Το στοιχειωμένο χωριό όπου ο Διάβολος περίμενε στην Πύλη της Κολάσεως

Αν όλα κυλούσαν φυσιολογικά μέσα στην ιστορία, την ύπαρξη της κοινότητας θα γνώριζαν μόνο οι ελάχιστοι κάτοικοί της, όσοι ζουν στα γειτονικά χωριά και κάποιοι που θα έτυχε να περάσουν από αυτή την αγροτική και έρημη περιοχή του Κάνσας, στις ΗΠΑ.

Βέβαια η ζωή έχει πάντα εκπλήξεις και κάπως έτσι, κυριολεκτικά από το πουθενά, οι λιγοστοί άνθρωποι που είχαν επιλέξει το Stull για να αποφύγουν τη φασαρία, βίωσαν μια πολύ περίεργη εμπειρία με μεταφυσικές ανησυχίες, στοιχειωμένα νεκροταφεία και θρύλους για τον Διάβολο.

Όλα αυτά και ακόμα περισσότερα, έγιναν αιτία οι επισκέπτες ξαφνικά να αρχίσουν να έρχονται σωρηδόν και η περιοχή να αλλάξει χαρακτήρα. Ήταν κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ΄70...

Καλώς ήλθατε στο Stull

Το Stull ιδρύθηκε το 1857 από μια ομάδα εποίκων γερμανικής καταγωγής, οι οποίοι επέλεξαν αυτή τη γωνιά του Κάνσας ερχόμενοι από την Πενσιλβάνια. Αρχικά, ο οικισμός ονομαζόταν Deer Creek και οι πρώτοι κάτοικοί του μιλούσαν γερμανικά.

Στα τέλη του 19ου αιώνα δημιουργήθηκε στο χωριό ταχυδρομείο και ο οικισμός μετονομάστηκε σε Stull, προς τιμήν του τότε ταχυδρομικού υπαλλήλου, Σιλβέστερ Στουλ. Παρότι το ταχυδρομείο έκλεισε το 1903, η ονομασία δεν άλλαξε ποτέ καθότι είχε καθιερωθεί και αποτελούσε και φόρο τιμής στον άνθρωπο που ο κόσμος ήθελε να μνημονεύει.

Τις επόμενες δεκαετίες, η ζωή στο Stull κυλούσε χωρίς ιδιαίτερες συγκινήσεις. Το 1912, το χωριό είχε μόλις 31 κατοίκους, ενώ ο πληθυσμός του δεν ξεπέρασε ποτέ τους 50. Η ζωή δεν ήταν εύκολη καθώς ακόμα και για τα απλά, καθημερινά πράγματα, ο κόσμος έπρεπε να διανύει μεγάλες αποστάσεις για να φτάσει στις κοντινές πόλεις Λέκομπτον, Λόρενς και Τοπίκα. Η καθημερινότητά έγινε ακόμη δυσκολότερη μετά το κλείσιμο του σχολείου, το 1962 και πολλοί πίστεψαν ότι το Stull μάλλον θα ερήμωνε. Στην πραγματικότητα, έγινε το εντελώς αντίθετο.

Η γέννηση ενός θρύλου

Το 1974, η Τζέιν Πένερ ήταν φοιτήτρια του Πανεπιστημίου του Κάνσας. Κανείς δεν ήξερε για χρόνια από πού ορμόμενη το έκανε, αλλά έγραψε και δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο «Ο θρύλος του Διαβόλου στοιχειώνει ένα μικροσκοπικό χωριό», όπου περιέγραφε το Stull ως έναν απομονωμένο οικισμό που συνδεόταν με ιστορίες για δαιμονικά και υπερφυσικά φαινόμενα.

Σύμφωνα με την Πένερ, το Stull ήταν από εκείνα τα χωριά που ένας οδηγός μπορούσε εύκολα να προσπεράσει χωρίς καν να το αντιληφθεί, αλλά τα ανεξήγητα και τρομακτικά γεγονότα που συνέβαιναν εκεί, το καθιστούσαν ως τον θρύλο της ευρύτερης περιοχής.

Το δημοσίευμα ανέφερε, επίσης, ότι αρκετοί φοιτητές είχαν ακούσει ιστορίες για φαντάσματα στο Stull από τους παππούδες τους και κάποιοι είχαν βιώσει οι ίδιοι πολύ παράξενες εμπειρίες.

Αυτό ήταν... Το άρθρο της Πένερ έγινε... viral και κυκλοφόρησε από στόμα σε στόμα με αποτέλεσμα μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, η μικρή αυτή κοινότητα να αρχίσει να υποδέχεται ασυνήθιστο αριθμό επισκεπτών. Για την ακρίβεια, μέχρι τότε δεν δεχόταν ποτέ επισκέπτες και ξαφνικά βρέθηκε στο επίκεντρο κυνηγών φαντασμάτων και περίεργων που ήθελαν να δουν διά ζώσης αν όλα όσα περιέγραφε η φοιτήτρια ανταποκρίνοντας στην πραγματικότητα.

Ιδιαίτερα δημοφιλής έγινε η συνήθεια μαθητών και φοιτητών από τις κοντινές πόλεις Λόρενς και Τοπίκα να επισκέπτονται το νεκροταφείο δύο φορές τον χρόνο: τη νύχτα του Halloween και κατά την εαρινή ισημερία. Σύμφωνα με τον θρύλο, αυτές ήταν οι στιγμές που ο Διάβολος εμφανιζόταν στην περιοχή και κυκλοφορούσε γύρω από το νεκροταφείο.

Οπως γράφει το allthatsinteresting.com, οι επισκέψεις συχνά κατέληγαν σε πάρτι, με αποτέλεσμα ο χώρος να αρχίσει σταδιακά να υποβαθμίζεται. Οι κάτοικοι, που είχαν απομείνει στο χωριό, παρακολουθούσαν με δυσαρέσκεια την κατάσταση, χωρίς όμως οι αντιδράσεις και η οργή τους να είναι αρκετές ώστε να περιοριστούν οι φήμες και να επανέλθει η κανονικότητα.

Η εκκλησία και οι ιστορίες για την πύλη της Κολάσεως

Για πολλά χρόνια, η εκκλησία αποτελούσε το σημαντικότερο σημείο συνάντησης της κοινότητας του Stull. Μέχρι το 1867, οι οικογένειες συγκεντρώνονταν και προσεύχονταν στα σπίτια τους. Εκείνη τη χρονιά κατασκευάστηκε η Ευαγγελική Εκκλησία Emmanuel.

Το πέτρινο κτίριο χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 1922, όταν οι κάτοικοι συγκέντρωσαν 20.000 δολάρια για την ανέγερση μιας νέας εκκλησίας με ξύλινο σκελετό, στην απέναντι πλευρά του δρόμου.

Μετά την ολοκλήρωση του νέου ναού, η παλιά πέτρινη εκκλησία εγκαταλείφθηκε. Βρισκόταν στον λόφο πάνω από το νεκροταφείο και, καθώς περνούσαν τα χρόνια, σιγά σιγά κατέρρεε.

Σταδιακά, έγινε ένα από τα κεντρικά στοιχεία των ιστοριών που κυκλοφορούσαν για το Stull. Ορισμένοι ισχυρίζονταν ότι το υπόγειό της οδηγούσε κατευθείαν στην Κόλαση. Άλλοι υποστήριζαν ότι στο εσωτερικό της δεν έμπαινε ποτέ βροχή, ακόμη και όταν η οροφή της είχε πλέον καταστραφεί.

Το 2002, η παλιά εκκλησία κατεδαφίστηκε υπό συνθήκες που προκάλεσαν νέες απορίες.

Ο Μέιτζορ Βάις, ο οποίος ήταν τότε ιδιοκτήτης της έκτασης του νεκροταφείου, δήλωσε στην εφημερίδα The Lawrence Journal-World ότι δεν γνώριζε πως επρόκειτο να πραγματοποιηθεί κατεδάφιση και ότι δεν είχε δώσει τη σχετική άδεια.

Οι κάτοικοι συνέχισαν να χρησιμοποιούν τη νεότερη εκκλησία, η οποία λειτουργεί μέχρι σήμερα με την ονομασία Stull United Methodist Church.

Οι ιστορίες για τον Διάβολο και τα παραφυσικά φαινόμενα

Μία από τις πιο γνωστές ιστορίες αφορά τον Όλιβερ Μπάνμαϊερ, ένα αγόρι μόλις δύο ετών, το οποίο έχασε τη ζωή του όταν περιπλανήθηκε κατά λάθος σε ένα χωράφι στο Λέκομπτον, όπου ο πατέρας του έκαιγε ξερά χόρτα.

Το παιδί θάφτηκε στο νεκροταφείο Stull και σύντομα κυκλοφόρησε ένας ανατριχιαστικός ισχυρισμός: όποιος πατούσε πάνω στην ταφόπλακά του, μεταφερόταν στην Κόλαση.

Μια άλλη ιστορία αναφέρεται σε δύο νεαρούς άνδρες που επισκέφθηκαν το νεκροταφείο και υποστήριξαν ότι, μόλις μπήκαν στον χώρο, άρχισε ξαφνικά να φυσά ένας πολύ δυνατός άνεμος.

Τρομοκρατημένοι, έτρεξαν προς το αυτοκίνητό τους για να φύγουν. Όταν, όμως, έφτασαν στο σημείο όπου το είχαν αφήσει, διαπίστωσαν ότι το όχημα βρισκόταν στην απέναντι πλευρά του αυτοκινητόδρομου και ήταν στραμμένο προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Ένας άλλος άνδρας ισχυρίστηκε ότι βίωσε παρόμοιο περιστατικό μέσα στην εγκαταλελειμμένη εκκλησία. Σύμφωνα με την περιγραφή του, ο άνεμος ήταν τόσο ισχυρός που τον έριξε στο έδαφος.

Παράλληλα, κυκλοφόρησαν φήμες ότι το χωριό ονομαζόταν αρχικά «Skull» («Κρανίο») και ότι η ονομασία άλλαξε σε «Stull» για να αποκρυφθούν υποτιθέμενες συνδέσεις με τον Διάβολο.

Ο θρύλος του νεκροταφείου Stull σήμερα

Όσο περνούσαν τα χρόνια, οι κάτοικοι του Stull άρχισαν να αντιδρούν όλο και πιο έντονα στις μαζικές επισκέψεις στο νεκροταφείο, όπου βρίσκονται θαμμένοι πολλοί συγγενείς και αγαπημένοι τους άνθρωποι.

Οι αναφορές για βανδαλισμούς και αναποδογυρισμένες ταφόπλακες έγιναν συχνότερες, με αποτέλεσμα να παρέμβουν οι τοπικές αρχές.

Οι κάτοικοι ενοχλούνταν ιδιαίτερα επειδή θεωρούσαν ότι οι ιστορίες για την Κόλαση και τον Διάβολο δεν είχαν καμία πραγματική βάση.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του ιστότοπου Snopes, το άρθρο της Πένερ είχε γραφτεί για την ειδική έκδοση της φοιτητικής εφημερίδας για το Halloween, αλλά η δημοσίευσή του καθυστέρησε λόγω έλλειψης χαρτιού κι όταν πια δημοσιεύτηκε, κανείς δεν το συνέδεσε με γιορτή.

Παρότι ο λεγόμενος «παραφυσικός τουρισμός» έχει περιοριστεί, ο θρύλος του Stull εξακολουθεί να επιβιώνει. Μάλιστα, η περιοχή αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για την επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά της δεκαετίας του 2000 Supernatural. Οι δύο βασικοί χαρακτήρες της σειράς κατάγονται από το Λόρενς του Κάνσας, μια πόλη που βρίσκεται κοντά στο Stull.

Έτσι, ένα μικρό χωριό που για περισσότερο από έναν αιώνα παρέμενε σχεδόν άγνωστο κατάφερε να αποκτήσει διεθνή φήμη, όχι για την ιστορία του ή τους κατοίκους του, αλλά από ένα απλό, φανταστικό σενάριο που εμπνεύστηκε μια φοιτήτρια.

Διαβάστε ακόμη

Σε δυο φάσεις η κακοκαιρία: Βροχές, 8 μποφόρ και πτώση της θερμοκρασίας - Οι περιοχές που θα βρεθούν στο επίκεντρο

Ο Νετανιάχου, το Κογκρέσο και οι δύο εκλογικές αναμετρήσεις που θα έχουν συνέπειες για όλο τον πλανήτη

Χωριάτικο: Το χρυσό κόλπο με τις 25 παραλίες - φιλέτα στη Ρόδο - Έκαναν προσφορά 600.000 ευρώ και δεν πλήρωναν ποτέ

«Χρειάζομαι λίγη ηρεμία»: Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου στην πρώτη ανάρτηση μετά το εξιτήριο από το νοσοκομείο