Το πυροτέχνημα του Μητσοτάκη για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η πρόταση που φέρνει άνθηση των ρουσφετιών και ο ασπασμός σε έναν ζωγραφικό πίνακα

Κι άλλοι μηχανισμοί ρουσφετιών

Δεν μας έφταναν οι 300 μηχανισμοί δυνητικών ρουσφετιών που έχουμε σήμερα, τώρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα εισηγηθεί να υπάρχει ασυμβίβαστο μεταξύ υπουργών και βουλευτών, ώστε να φτιάξουν βουλευτικά γραφεία και οι υπόλοιποι περίπου 40 με 50 επιλαχόντες που θα πηγαινοέρχονται και μια στο τόσο θα ορκίζονται στη Βουλή. Αναρωτιέμαι στο μεταξύ, πώς θα μπει εμπόδιο στα ρουσφέτια αν υιοθετηθεί η πρόταση του πρωθυπουργού; Αντίθετα, η κατάσταση θα διογκωθεί και θα ζήσουμε απίστευτες στιγμές. Αφήστε που τόσο οι υπουργοί όσο και οι επιλαχόντες τους θα πληρώνονται από τα δικά μας λεφτά.

Ένα σωρό προβλήματα

Πιστεύω πάντως πως η πρόταση του Μητσοτάκη είναι ένα πυροτέχνημα. Ποιός νυν βουλευτής θα θελήσει να βάλει στη Βουλή τον ανταγωνιστή του όσο εκείνος είναι υπουργός και δεν έχει χρόνο να τρέχει στην περιφέρειά του; Αφήστε που προκύπτουν ένα σωρό νομικά και συνταγματικά θέματα με τη σύνθεση της Βουλής που με το πνεύμα του τρέχοντος συντάγματος πρέπει να έχει σταθερή και γνωστή σύνθεση; Θα μου πείτε βέβαια, εδώ η Βουλή λειτουργεί με 297 βουλευτές, λόγω της ακύρωσης της εκλογής κάποιων εκ των βουλευτών των Σπαρτιατών...

Το γαλλικό μοντέλο και η ελληνική υπουργική «πολυκοσμία»

Πρόκειται περί παγκόσμιας πρωτοτυπίας, αν μη τι άλλο, η πρόταση που κατέθεσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην χθεσινή του δήλωση για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Και μην ακούτε τα περί «γαλλικού μοντέλου», η Γαλλία έχει τελείως άλλο πολιτικό σύστημα, ο πρόεδρος εκλέγεται με άλλες εκλογές και διορίζει το υπουργικό συμβούλιο. Η γαλλική κυβέρνηση, δε, δεν έχει 63 υπουργούς, αναπληρωτές υπουργούς και υφυπουργούς, εκ των οποίων συνήθως τα 2/3 είναι παράλληλα βουλευτές...

Το ασυμβίβαστο ως αντιπερισπασμός και ο γρίφος των 200

Η πρόταση Μητσοτάκη για το ασυμβίβαστο υπουργικής και βουλευτικής ιδιότητας μπορεί να πλασάρεται ως τομή, όμως στο παρασκήνιο αντιμετωπίζεται με έντονο σκεπτικισμό. Η παράλληλη συζήτηση για δραστική μείωση του αριθμού των βουλευτών -με τις εισηγήσεις να δείχνουν ακόμη και τους 200- ερμηνεύεται από πολλούς ως επικοινωνιακός ελιγμός για να αλλάξει η ατζέντα από το τσουνάμι του ΟΠΕΚΕΠΕ και από κάποιους, ειδικά βουλευτές, αντιμετωπίζεται με μεγάλη ανησυχία.

Οι επιφυλάξεις είναι έντονες δεν είναι λίγοι εκείνοι -και εντός της κυβέρνησης- που ισχυρίζονται ότι πρόκειται για προσπάθεια αποδυνάμωσης του «σταυρού» και της λαϊκής ετυμηγορίας, υπέρ ενός κλειστού συστήματος τεχνοκρατών. Παρά τις διαβεβαιώσεις του Μαρινάκη, η κοινοβουλευτική ομάδα βράζει, φοβούμενη ότι η ψηφιοποίηση και οι θεσμικές αλλαγές αποτελούν το περικάλυμμα για ένα συγκεντρωτικό ,μοντέλο που θα εκμηδενίσει την επιρροή της περιφέρειας, αφήνοντας την εξουσία σε μια στενή ομάδα διορισμένων, δηλαδή σε ένα ιερατείο δοτών. Και εδώ που τα λέμε, όσοι αντιδρούν δεν έχουν άδικο. Μυρίζει από μακριά απόπειρα να μετατραπεί στο κεντρικό σύστημα εξουσίας σε... καθεστώς. Αυτό είναι μακρινό. Έχει σοβαρότερα προβλήματα να αντιμετωπίσει το Μαξίμου τώρα.

Η μεγάλη κυβίστηση

Πάντως είναι πράγματι εντυπωσιακό πώς οι πολιτικές κόκκινες γραμμές γίνονται λάστιχο όταν η πίεση χτυπάει κόκκινο. Μέχρι πρότινος -όχι μακριά, τον Οκτώβριο του 2025-, ο Κυριάκος Μητσοτάκης απέρριπτε μετά βδελυγμίας σε παλαιότερη συνέντευξή του το ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή, υπερασπιζόμενος τη σημασία του σταυρού και της άμεσης σύνδεσης του κυβερνητικού στελέχους με τη λαϊκή βάση. Σήμερα, υπό το βάρος της δεύτερης (και επερχόμενης τρίτης) δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, το αφήγημα άλλαξε ριζικά. Αυτός είναι και ο λόγος που σας μεταφέρω ότι όλο και περισσότεροι και στο κυβερνητικό στρατόπεδο κάνουν λόγο για επικοινωνιακό ελιγμό.

Πετώντας τη μπάλα στο... 2027

Η κίνηση του Πρωθυπουργού να εισηγηθεί το ασυμβίβαστο -και μάλιστα με ορίζοντα εφαρμογής μετά τις εκλογές του 2027- μοιάζει με κλασικό αντιπερισπασμό. Με 11 βουλευτές να οδεύουν προς άρση ασυλίας και την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να ξεσκονίζει τις αγροτικές επιδοτήσεις, η κυβέρνηση επιχειρεί να εμφανιστεί ως η δύναμη που συγκρούεται με το βαθύ κράτος και τις πελατειακές σχέσεις. Είναι όμως μια «μεταρρύθμιση» που προσφέρεται ως μελλοντική υπόσχεση για να καλυφθεί η τωρινή σήψη. Αυτή είναι η αλήθεια, όσο πικρή και αν είναι για κάποιους.

Η αλλαγή στάσης λοιπόν δεν είναι προϊόν κάποιας ξαφνικής μεταρρυθμιστικής έμπνευσης, αλλά προκύπτει από το ένστικτο της πολιτικής επιβίωσης, τώρα μάλιστα που πράγματα έχουν δυσκολέψει πολύ για το κεντρικό σύστημα εξουσίας. Δεν ξέρω πραγματικά αν με τέτοιες σπασμωδικές και χωρίς άμεσο αντίκρισμα κινήσεις θα πειστεί η κοινωνία που βράζει από οργή για το πελώριο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ο Σκέρτσος σπονσοράρει τις ιδέες

Αν κρίνω από τα ραντεβού και τις συσκέψεις που είχε ο Κυριάκος Μητσοτάκης μέσα στο περασμένο Σαββατοκύριακο, την φαεινή ιδέα να θεσμοθετηθεί ασυμβίβαστο μεταξύ υπουργών και βουλευτών, πριν από άλλους συνεργάτες του, την μοιράστηκε με τον Άκη Σκέρτσο. Και έχω προσέξει ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο συνδέεται με κάθε «ανορθόδοξη» (ευγενικός χαρακτηρισμός) πρόταση ή εξωφρενική επιχειρηματολογία, που προκαλούν σύγχυση στην κυβερνώσα παράταξη.

Φίλησε έναν πίνακα ζωγραφικής

Η φωτογραφία της εβδομάδας βγήκε την Κυριακή στο Μεσολόγγι. Σε αυτήν έχουν απαθανατίσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη να προσκυνά και να φιλά τον γνωστό πίνακα του Θεόδωρου Βρυζάκη «η Έξοδος του Μεσολογγίου». Επαναλαμβάνω, πρόκειται για πίνακα και όχι για αγιογραφία σε κάποια εκκλησία. Ποιός τον συμβούλεψε να ασπαστεί τον πίνακα; Δεν φαντάστηκε την καζούρα που θα έπεφτε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με αυτήν την εικόνα;

Το μέτωπο του Άδωνι κατά Κοβέσι και ο τρόμος των νέων φακέλων

Ας επιστρέψουμε στην καταιγίδα Κοβέσι που έχει χτυπήσει την κυβέρνηση. Κάποιοι δεν βάζουν μυαλό στην Αθήνα. Πρόσφατα η Ευρωπαία Εισαγγελέας, λίγο πριν στείλει τη δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, είχε καταγγείλει απόπειρα εκβιασμού και εκστρατεία λάσπης από κέντρα στην Ελλάδα. Παρά τις δημόσιες καταγγελίες Κοβέσι, με μια κίνηση που μυρίζει πολιτικό πανικό, ο Άδωνις Γεωργιάδης επέλεξε να ανοίξει πόλεμο με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Ο Υπουργός Υγείας κατηγόρησε την ανεξάρτητη αρχή της Ε.Ε. για «ωμή παρέμβαση» στα εσωτερικά της χώρας, επειδή τόλμησε να στείλει στη Βουλή τις αποκαλύψεις-φωτιά για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Έτσι επιχείρησε να απαξιώσει και να... λερώσει τις έρευνες για τη διασπάθιση των αγροτικών επιδοτήσεων, χαρακτηρίζοντας τις κινήσεις της Λάουρα Κοβέσι ως «αδιανόητες» και «εκτός πατημάτων». Μιλάμε για τον άνθρωπο που κατά το παρελθόν δεν είχε κανένα απολύτως πρόβλημα με τις παρεμβάσεις των γραφειοκρατών των Βρυξελλών και των οικονομικών ιερατείων της Φρανκφούρτης στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας. Μιλάμε για τον άνθρωπο, ο οποίος κατά δήλωσή του δεν έχει πρόβλημα να του παρακολουθούν το κινητό, ακόμη και αν πρόκειται για υπόθεση κατασκοπεία. Ξένη...παρέμβαση διαπιστώνει ο Άδωνις μόνο όταν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κάνει τη δουλειά της για να τιμωρηθούν εκείνοι που έφαγαν τα χρήματα που δίνονταν μέσω ΟΠΕΚΕΠΕ. Μάλιστα! Καλά θα πάει και αυτό...

Η ομολογία της κατάρρευσης και το διεθνές ρεζιλίκι

Πίσω από τις κραυγές του Γεωργιάδη κρύβεται η αγωνία για τις δικογραφίες που ετοιμάζονται. Ο ίδιος ο Υπουργός, παραδεχόμενος εμμέσως ότι έπονται και άλλοι φάκελοι («ένας, δύο, τρεις...»), πρόδωσε τον φόβο του Μαξίμου για τη συνέχεια της δικαστικής συνδρομής. Η επίθεση αυτή αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία, καθώς σπάνια μέλος κυβέρνησης ευρωπαϊκού κράτους επιτίθεται με τέτοιο σκαιό τρόπο στο όργανο που προστατεύει τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης. Πρόκειται για μια κίνηση που εκθέτει την Ελλάδα διεθνώς, εμφανίζοντας την κυβέρνηση σε κατάσταση πλήρους απομόνωσης.

Το τέλος του αφηγήματος και η άμυνα των tweets

Θα μπορούσε λοιπόν να πει κάποιος πως η τακτική του Άδωνι ερμηνεύεται ως η τελευταία γραμμή άμυνας μιας κυβέρνησης που βλέπει 11 βουλευτές της να οδηγούνται προς την άρση ασυλίας για κακουργηματικές πράξεις. Ωστόσο τελικά δυσκολεύομαι να πιστέψω πως αυτή είναι κεντρική γραμμή, ότι δηλαδή το Μαξίμου σε αυτή τη φάση θέλει τέτοιες επιθετικές και προκλητικές κινήσεις έναντι της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας σαν αυτή του Άδωνι, κινήσεις που... θα ερεθίσουν τους Ευρωπαίους Εισαγγελείς. Η προσπάθεια να εμφανιστεί η Δικαιοσύνη ως «πηγή διαρροών» και «περίεργων πρακτικών» είναι η απόλυτη ομολογία ότι το κυβερνητικό αφήγημα καταρρέει σαν χάρτινος πύργος. Ο ελληνικός λαός, πάντως, βλέποντας τον Άδωνι παρακολουθεί εμβρόντητος την κυβέρνηση να ζητά τα ρέστα από τους εισαγγελείς επειδή κάνουν τη δουλειά τους, αποδεικνύοντας ότι η λεηλασία των πόρων δεν μπορεί πλέον να κρυφτεί πίσω από επικοινωνιακά τεχνάσματα ή διαγγέλματα πανικού. Έχω μεγάλη περιέργεια πάντως να δω αν αυτή η μετωπική σύγκρουση με τις Βρυξέλλες -ξαναγράφω, δεν ξέρω αν είναι κεντρική γραμμή η προσωπική επιλογή του Άδωνι- θα επιταχύνει τις πολιτικές εξελίξεις και ο νοών νοείτω.

Και άλλοι βουλευτές τον Μάιο

Γενικά το κυβερνητικό στρατόπεδο διακατέχεται από έκδηλη νευρικότητα, καθώς η δικαστική συνδρομή των Βρυξελλών μοιάζει με ωρολογιακή βόμβα που δεν έχει εκτονωθεί πλήρως. Οι πληροφορίες θέλουν τον επόμενο μήνα να καταφθάνει ένα νέο, τρίτο κύμα αποκαλύψεων για τις αγροτικές ενισχύσεις, το οποίο φέρεται να «σημαδεύει» ακόμη έξι βουλευτές της πλειοψηφίας.

Η αλυσίδα των δικογραφιών και ο φόβος της διάρκειας

Η ανησυχία στην Ηρώδου Αττικού πηγάζει από την επίγνωση ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έχει διεισδύσει σε βάθος χρόνου, εξετάζοντας πολλαπλές περιόδους οικονομικών ατασθαλιών. Οι φάκελοι δεν αφορούν μόνο σε μεμονωμένα περιστατικά, αλλά ολόκληρη διαδρομή παράνομων διαδρομών χρήματος. Με την προοπτική νέων ποινικών φακέλων να πλανάται πάνω από το Κοινοβούλιο, η στρατηγική των προληπτικών παραιτήσεων μοιάζει με ημίμετρο μπροστά στη δικαστική χιονοστιβάδα που μόλις ξεκίνησε να κατηφορίζει, απειλώντας να παρασύρει ονόματα που μέχρι χθες θεωρούνταν «ακλόνητα».

Το πασχαλινό ραντεβού του Μαξίμου με την ακρίβεια

Η γεωπολιτική ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή έχει θέσει την ελληνική αγορά σε κατάσταση πολεμικού συναγερμού, αναγκάζοντας τον Κυριάκο Μητσοτάκη να πάρει πάνω του το παιχνίδι των ελέγχων, φοβούμενος προφανώς το τεράστιο πολιτικό κόστος. Σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε, το επιτελείο υπό τους Θεοδωρικάκο και Πετραλιά χαρτογράφησε το εκρηκτικό τοπίο στις τιμές των καυσίμων και των τροφίμων, με το βλέμμα στραμμένο στο Πάσχα. Το Μαξίμου θα συνεδριάζει κάθε εβδομάδα σε μια προσπάθεια να φρενάρει τις ανατιμήσεις που απειλούν να τινάξουν στον αέρα τον οικογενειακό προϋπολογισμό. Τι να πώ; Μακάρι οι συσκέψεις να... φρενάρουν την άνοδο των τιμών.

Ελεγκτικό πρέσινγκ και το στοίχημα των καυσίμων

Με τη συμμετοχή της Δέσποινας Τσαγγάρη (Προστασία Καταναλωτή) και του Ναπολέοντα Μαραβέγια, δόθηκε η εντολή για σαρωτικούς ελέγχους σε όλη την εφοδιαστική αλυσίδα. Η κυβέρνηση θέλει να δείξει ότι είναι διατεθειμένη να στήσει ανάχωμα απέναντι στην αισχροκέρδεια, την ώρα που η διεθνής αβεβαιότητα σπρώχνει τις τιμές προς τα πάνω. Το οικονομικό γραφείο του Πρωθυπουργού, μέσω του Μιχάλη Αργυρού, παρακολουθεί στενά τις επιπτώσεις των πρόσφατων παρεμβάσεων, καθώς η αγορά των ειδών πρώτης ανάγκης δοκιμάζεται σκληρά.

Πολιτική διαχείριση σε περιβάλλον υψηλής πίεσης

Η καθιέρωση αυτής της εβδομαδιαίας σύσκεψης δείχνει ότι η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται πως η ακρίβεια είναι ο μεγαλύτερος εσωτερικός εχθρός, ικανός να προκαλέσει μεγαλύτερη φθορά ακόμη και από τις δικαστικές εμπλοκές. Ο Μητσοτάκης επιδιώκει να δείξει ότι βρίσκεται πάνω από το πρόβλημα, όμως το πραγματικό ερώτημα παραμένει αν τα υφιστάμενα εργαλεία αρκούν για να συγκρατήσουν το κύμα ακρίβειας που τροφοδοτείται από την κρίση στο Ιράν.