Η ΔΕΘ πρέπει να σηματοδοτήσει τη μετάβαση από τα οριζόντια μέτρα σε ένα Εθνικό Σχέδιο Στέγασης με γεωγραφική στόχευση, μετρήσιμα αποτελέσματα και σύνδεση με το δημογραφικό και την περιφερειακή ανάπτυξη
Γιατί η μεγαλύτερη δαπάνη διαβίωσης των ελληνικών νοικοκυριών δεν αναγνωρίζεται φορολογικά - 9+1 προτάσεις για μια δικαιότερη φορολογική πολιτική στη στέγαση
Με μόλις 9.200 δημόσιες κλίνες για περίπου 200.000 φοιτητές που σπουδάζουν μακριά από την οικογενειακή τους κατοικία, η Ελλάδα καταγράφει μία από τις χαμηλότερες καλύψεις φοιτητικής στέγασης στην Ευρώπη
Η ιστορική ανατροπή στην ελληνική κατοικία έχει ήδη συντελεστεί. Τα στοιχεία της Eurostat καταγράφουν τη σταδιακή απώλεια του ονείρου της ιδιόκτητης στέγης, με την πρόσβαση στην πρώτη κατοικία να αναδεικνύεται στη μεγαλύτερη κοινωνική πρόκληση της επόμενης δεκαετίας
Στο 41,8% το ποσοστό πανελλαδικά έναντι 9% στην Ε.Ε. - Στα Ιόνια Νησιά 2 στους 3 πολίτες και στη Δυτική Ελλάδα πάνω από 1 στους 2 αντιμετωπίζουν καθυστερήσεις πληρωμών
Η οικονομική φοιτητική στέγη εξαφανίζεται από Αθήνα και Θεσσαλονίκη, με τα ενοίκια άνω των 500€ να κυριαρχούν και τις οικογένειες να καλούνται να σηκώσουν ένα δυσβάσταχτο κόστος φοίτησης
Η κατοικία αποτελεί βασική δαπάνη διαβίωσης. Η φορολογική αναγνώριση του κόστους στέγασης δεν είναι προνόμιο, αλλά μέρος μιας σύγχρονης και κοινωνικά δίκαιης στεγαστικής πολιτικής
Η νέα αύξηση των επιτοκίων από την ΕΚΤ έρχεται σε μια περίοδο όπου η ακρίβεια στην Ευρώπη τροφοδοτείται κυρίως από τον πληθωρισμό προσφοράς και όχι από την υπερβολική ζήτηση, δημιουργώντας νέα ερωτήματα για νοικοκυριά, επιχειρήσεις και αγορά κατοικίας