Ανθρώπινη εφευρετικότητα εναντίον ΑΙ: Σχεδιάστηκε μπλούζα που σε κάνει... αόρατο στις «έξυπνες» κάμερες

Ο σχεδιαστής Σάιμον Βέκερτ δημιούργησε ένα πολύχρωμο μπλουζάκι παραλλαγής, το οποίο δεν μπορεί να ανιχνευθεί από συστήματα βιντεοεπιτήρησης που χρησιμοποιούν τεχνητή νοημοσύνη (AI).

Το μπλουζάκι αναπτύχθηκε ως απάντηση σε πιλοτικό πρόγραμμα χρήσης καμερών βιντεοεπιτήρησης με τεχνητή νοημοσύνη στο Kottbusser Tor του Βερολίνου, το οποίο ξεκινά αυτόν τον μήνα. Στόχος του σχεδιασμού είναι να εμποδίζει την αναγνώριση του χρήστη ως ανθρώπου.

Με την ονομασία Digital Camouflage (Ψηφιακή Παραλλαγή), το μπλουζάκι έχει σχεδιαστεί για να μπερδεύει το σύστημα ανίχνευσης αντικειμένων που λειτουργεί με AI, ανατρέποντας τα χαρακτηριστικά βάσει των οποίων το σύστημα αναγνωρίζει έναν άνθρωπο. «Τα συστήματα AI αποτελούνται από πολλαπλά επίπεδα και δεν έμαθαν ποτέ τι είναι ο άνθρωπος - έμαθαν πώς μοιάζουν στατιστικά οι άνθρωποι μέσα από εκατομμύρια εικόνες εκπαίδευσης», δήλωσε στο Dezeen ο Βέκερτ.

«Στα πρώτα επίπεδα, πρόκειται για ακμές, αντιθέσεις και διαβαθμίσεις υφής. Σε βαθύτερα επίπεδα του δικτύου, πρόκειται για μοτίβα που παραπέμπουν σε επιμέρους μέρη του σώματος: τη σιλουέτα του κεφαλιού και των ώμων, τις αναλογίες των άκρων σε σχέση με τον κορμό, τη συνέχεια του περιγράμματος του σώματος σε σχέση με το φόντο», συνέχισε. «Ένας “άνθρωπος”, για τη μηχανή, είναι ένα σύνολο οπτικών στατιστικών - και αυτή ακριβώς είναι η αδυναμία της».

Πώς «καμουφλάρει» τον χρήστη

Το μπλουζάκι χρησιμοποιεί έναν συνδυασμό έντονων χρωμάτων και μοτίβων, με στόχο να μπερδεύει τα συστήματα AI, ώστε να μην αναγνωρίζουν αυτό που βλέπουν ως άνθρωπο. «Είναι και τα δύο [χρώμα και μοτίβο], αλλά και κανένα από τα δύο από μόνο του - αυτό που έχει σημασία είναι η αλληλεπίδρασή τους, η οποία έχει βελτιστοποιηθεί απέναντι στη μηχανή και όχι στο ανθρώπινο μάτι», εξήγησε ο Βέκερτ.

«Οι έντονες χρωματικές μεταβάσεις ενεργοποιούν έντονα τα πρώτα επίπεδα του δικτύου, ενώ τα αλληλεπικαλυπτόμενα σχήματα διακόπτουν τη συνέχεια του περιγράμματος του σώματος, με αποτέλεσμα ο ανιχνευτής να μην μπορεί πλέον να συνδέσει τα επιμέρους μέρη σε μία ενιαία μορφή», συνέχισε. «Το μοτίβο ουσιαστικά καλύπτει με θόρυβο τον ήσυχο στατιστικό ψίθυρο που λέει “άνθρωπος”. Για έναν άνθρωπο μοιάζει με ένα σχεδόν υπνωτικό ύφασμα - για το μοντέλο AI δεν σημαίνει απολύτως τίποτα».

Πώς σχεδιάστηκε η μπλούζα

Ο Βέκερτ ανέπτυξε το μοτίβο της μπλούζας χρησιμοποιώντας AI. Δοκίμασε διαφορετικές εκδοχές μέσω μιας διαδικασίας δοκιμής και λάθους που βασίζεται στην τεχνητή νοημοσύνη και είναι γνωστή ως «adversarial loop». «Το μοτίβο αναπτύχθηκε σε ένα adversarial loop με το ίδιο το σύστημα ανίχνευσης: δημιουργείς έναν υποψήφιο σχεδιασμό, τον δείχνεις στον ανιχνευτή, μετράς με πόση βεβαιότητα εξακολουθεί να εντοπίζει τον άνθρωπο, κάνεις προσαρμογές και επαναλαμβάνεις τη διαδικασία - μέχρι η βεβαιότητα να καταρρεύσει», δήλωσε ο Βέκερτ.

«Αυτό ήταν απαραίτητο, επειδή τα τυφλά σημεία μιας μηχανής δεν είναι διαισθητικά για τους ανθρώπους. Δεν μπορείς να σχεδιάσεις απέναντι στη μηχανική αντίληψη μόνο με το μάτι - μόνο η ίδια η μηχανή μπορεί να σου πει τι αδυνατεί να δει. Υπάρχει μια ποιητική συμμετρία σε αυτό: η ίδια κατηγορία AI που παρακολουθεί την πλατεία δίδαξε στο μπλουζάκι πώς να κρύβεται».

Ο Βέκερτ δοκίμασε το μπλουζάκι χρησιμοποιώντας το YOLO, ένα σύστημα ανίχνευσης αντικειμένων με AI, ανοιχτού κώδικα και λειτουργίας σε πραγματικό χρόνο. Ένα ακόμη ρούχο που δοκιμάστηκε με τη χρήση του YOLO ήταν ένα πλεκτό ένδυμα, σχεδιασμένο να προστατεύει τα βιομετρικά δεδομένα του χρήστη χωρίς να χρειάζεται να καλύπτει το πρόσωπό του.

Διαβάστε ακόμη

«Οι Ιλλουμινάτι άλλαξαν το μωρό στο μαιευτήριο»: Ο εξωφρενικός ισχυρισμός από τους γονείς στην Κυψέλη

Ασπίδα του Αχιλλέα: Εκνευρισμός στην Τουρκία για την αμυντική συμφωνία Ελλάδας και Ισραήλ - «Είναι επικίνδυνη»

Ανθρώπινη εφευρετικότητα εναντίον ΑΙ: Σχεδιάστηκε μπλούζα που σε κάνει... αόρατο στις «έξυπνες» κάμερες

Νταϊάνα: 29 χρόνια μετά, γιατί η «πριγκίπισσα του λαού» δεν έφυγε ποτέ πραγματικά