Γιατί θα έπρεπε να είχε κρεμαστεί κάθε μεταπολεμικός Πρόεδρος των ΗΠΑ – Η επέμβαση στη Βενεζουέλα και άλλες παρόμοιες προκλητικές ιστορίες

Γιατί θα έπρεπε να είχε κρεμαστεί κάθε μεταπολεμικός Πρόεδρος των ΗΠΑ; Έλα υπερβολές... Όμως δεν το γράψαμε εμείς αυτό!  

Είναι η συνηθισμένη επωδός, στις μέρες μας, έπειτα από μια κουβέντα περί πολιτικής, περί Κόσμου αλλόκοτου, περί ανέμων και υδάτων: «Δεν πάμε καλά…».

- Μπήκε ο Ντόναλντ στη Βενεζουέλα, άρπαξε τον Πρόεδρό της, τι άλλο να περιμένουμε; Αυτά κουβεντιάζουν στα εστιατόρια που τρων' τα συνεργεία, στις καφετέριες ανάμεσα στα time out του Ολυμπιακού, στα ουζερί περιμένοντας τη γαρίδα στη σχάρα. Τέτοια λένε οι ανήσυχοι γέροντες Baby boomers κι' ακούει η Gen Z και δεν τρώει το μπέργκερ της με όρεξη… «Δεν πάμε καλά»;

Ανιστόρητοι όσοι τρομάζουν με τις προκλητικές-απροκάλυπτες κινήσεις των Πλανηταρχών στη σκακιέρα του Κόσμου. Είναι η πρώτη φορά που η κυρίαρχη υπερδύναμη χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ, δίχως ισχυρό επιχείρημα, και χωρίς (προφανές) έννομο συμφέρον, γκρέμισε τα τείχη του διεθνούς δικαίου και επενέβη σε χώρα μακριά από τα σύνορά της; Δεν είναι!

Η ανερυθρίαστη επέμβαση του προέδρου Τραμπ και η κατάπτυστη απαγωγή του ηγέτη της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο (ό,τι κι’ αν ήταν αυτός ο ελεεινός δικτάτορας) είναι το τελευταίο κεφάλαιο ενός πολυσέλιδου βιβλίου με ιστορίες απρόκλητων και κατάφωρων αμερικανικών παρεμβάσεων στην αμερικανική ήπειρο (για να μην επεκταθούμε έξω από αυτήν), οι οποίες έχουν μεν τις ρίζες τους στο Δόγμα Μονρόε του 1823, αλλά υλοποιήθηκαν πλήρως τον 20ο αιώνα- φαινομενικά για την προστασία των αμερικανικών συμφερόντων και την αντιμετώπιση του κομμουνιστικού κινδύνου, αλλά ουσιαστικά για άλλα, πιο ιδιοτελή- κυρίως οικονομικά- συμφέροντα.

Τους τελευταίους μήνες, πριν από την καταδρομική ενέργεια απαγωγής του Μαδούρο, οι αμερικανικές επιθέσεις σε σκάφη που- σύμφωνα με τον Λευκό Οίκο- μετέφεραν ναρκωτικά, που παράχτηκαν στις ζούγκλες της Βενεζουέλας, η κατάσχεση πετρελαιοφόρων, συμφερόντων Βενεζουέλας, και- πρόσφατα- μια επίθεση της CIA σε αποβάθρα της Βενεζουέλας αντικατοπτρίζουν μια συμπεριφορά «πατέρα αφέντη» σε χώρες της Λατινικής Αμερικής που χρονολογείται πάνω από έναν αιώνα.

Ένας αιμοβόρος πρόεδρος...

Ο πολεμοχαρής-μακελάρης των ανθρώπων και αγρίων ζώων Θεόδωρος Ρούσβελτ, πρώτος, μελέτησε και εφάρμοσε το Δόγμα Μονρόε, το οποίο διατυπώθηκε αρχικά από τον πρόεδρο Τζέιμς Μονρόε για να προειδοποιήσει τις ευρωπαϊκές δυνάμεις να μην παρεμβαίνουν στην περιοχή, που θεωρούν οικόπεδό τους οι ΗΠΑ. Ο Ρούσβελτ, που και ο ίδιος πολέμησε εναντίον της Ισπανίας στην Κούβα το 1898, επεξέτεινε αυτό το Δόγμα για να νομιμοποιήσει παγκοσμίως το δικαίωμα των ΗΠΑ να ενεργούν μονομερώς σαν χωροφύλακες- με τη χρήση στρατιωτικής βίας και για εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα τους.

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και ιδιαίτερα μετά την Κουβανική Επανάσταση που έφερε τον Φιντέλ Κάστρο στην εξουσία στην Αβάνα, οι αιτίες μεταλλάχτηκαν, και είχαν να κάνουν κυρίως με την αναχαίτιση αυτού που η Ουάσιγκτον θεωρούσε πιθανή εξάπλωση του κομμουνισμού στην περιοχή. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι παρεμβάσεις των ΗΠΑ σε άλλα κράτη ήταν ως επί το πλείστον μυστικές· κατά τη δεκαετία του 1980, αρχίζουν να γίνονται πιο απροκάλυπτες! Το Δόγμα Μονρόε στον 19^ο αιώνα «έδειχνε» τους Ευρωπαίους· μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο τη Σοβιετική Ένωση. Και μετά το πέρας του Ψυχρού Πολέμου… ξεσπάει ο Πόλεμος των Ναρκωτικών.

Η πολιτική των ΗΠΑ στην εγγύς περιοχή τους έχει διαμορφώσει εδώ και πολλές δεκαετίες ένα αδιαπραγμάτευτο status quo αποτέλεσμα απρόκλητων, συγκαλυμμένων ή μη παρεμβάσεων με απρόβλεπτα- πολλές φορές- αποτελέσματα και συνέπειες. Να καταγράψουμε κάποια παραδείγματα; Ασφαλώς!

1. Πόλεμος για ένα τσαμπί μπανάνες!

Ήταν 8 Σεπτεμβρίου του 1919, όταν αμερικανοί πεζοναύτες αποβιβάστηκαν στην Ονδούρα για να προστατεύσουν τα συμφέροντα των εταιριών της μπανάνας· έμεινε στην Ιστορία ως ο Πόλεμος της Μπανάνας. Ήταν η εποχή, που ακουγόταν (ακόμα και) στη μακρινή αμερικανική ήπειρο ότι κάποιοι λαοί επαναστάτησαν και έστειλαν στον άλλο κόσμο τους δυνάστες τους και οι αθλίως μεταχειριζόμενοι εργαζόμενοι σε όλη την Κεντρική Αμερική πήραν τα πάνω τους… Και τότε ήρθε το… ιππικό! Όταν μια εξέγερση στη Δομινικανή Δημοκρατία κατέστρεψε μια αμερικανική φυτεία ζαχαροκάλαμου, ο πρόεδρος Γούντροου Ουίλσον έστειλε αμερικανικά στρατεύματα. Οι πεζοναύτες κατέλαβαν ένα μικρό κάστρο που ονομαζόταν Fort Ozama, σκότωσαν τους άνδρες που το υπερασπίζονταν και εγκαθίδρυσαν στρατιωτική παρουσία για την προστασία των επιχειρηματικών συμφερόντων τους!

Και στην Ονδούρα, όπου η United Fruit Company και η Standard Fruit Company ανησυχούσαν για τις πωλήσεις μπανάνας τους, ο Αμερικανικός Στρατός επενέβη σε επτά διαφορετικές περιπτώσεις στις αρχές του 20ού αιώνα (το 1903, 1907, 1911, 1912, 1919, 1924 και 1925). Μερικές φορές οι πεζοναύτες καλούνταν να συντρίψουν απεργιακές κινητοποιήσεις, άλλες φορές για να καταπνίξει επαναστάσεις - αλλά πάντα, ήταν για τα συμφέροντα των μεγάλων εταιριών! Εκατοντάδες αμερικανοί στρατιώτες και χιλιάδες ντόπιοι πέθαναν στους Πολέμους της Μπανάνας. Οι απεργίες και οι επαναστάσεις συντρίφτηκαν και τα κέρδη μιας χούφτας εταιρειών πολλαπλασιάστηκαν. Οι αμερικανοί πεζοναύτες συμμετείχαν μάλιστα τόσο συχνά, τότε, σε στρατιωτικές επιχειρήσεις σε κράτη της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής, που εκδόθηκε και ένα εγχειρίδιο προς «ναυτιλλομένους», το «The Strategy and Tactics of Small Wars», το 1921. Κι επειδή η υπόθεση είχε γίνει πια «μπίζνα», να μην μείνουν έξω και οι υπόλοιποι: κάποιες φορές, το Πολεμικό Ναυτικό παρείχε υποστήριξη με κανονιοβολισμούς και επίσης στρατεύματα του πεζικού έμπαιναν στις πόλεις που είχαν αφήσει οι πεζοναύτες αποκαΐδια και τις αποτελείωναν. 

2. Η ανατροπή της κυβέρνησης της Γουατεμάλας

Μέχρι το 1954, ο Πρόεδρος Ντουάιτ Αϊζενχάουερ ανησυχούσε για ένα πρόγραμμα αγροτικής μεταρρύθμισης της Γουατεμάλας που θα εθνικοποιούσε την περιουσία που ανήκε στην αμερικανική United Fruit Company (τώρα Chiquita Brands International). Η… επανάσταση ξέσπασε υπό τον πρόεδρο της Γουατεμάλας Τζάκομπο Άρμπενθ. Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Φόστερ Ντάλες κατηγόρησε τον Άρμπενθ ότι εγκαθίδρυσε (αυτό που περιέγραψε ως) «κομμουνιστικού τύπου βασιλεία τρόμου»! Οι ΗΠΑ απάντησαν υπονομεύοντας τον Άρμπενθ, υποστηρίζοντας στρατιωτικό πραξικόπημα. Η CIA ξεκίνησε ένα επιτυχημένο μυστικό σχέδιο ψυχολογικού πολέμου που είχε ως στόχο να αποσταθεροποιήσει την κυβέρνηση. Ο επικεφαλής του πραξικοπήματος Κάρλος Καστίγιο Αρμάς, που άρπαξε την εξουσία, ήταν ο πρώτος από μια σειρά σκληρών δικτατόρων που κυβέρνησαν τη Γουατεμάλα, υποστηριζόμενοι από τις ΗΠΑ πριν από την επιστροφή της χώρας στους πολιτικούς ηγήτορες στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Το αμερικανοκινούμενο πραξικόπημα που σάρωσε τη Γουατεμάλα έγινε μοντέλο και για άλλες ανάλογες παρεμβάσεις στη Νότια Αμερική, όπως στη Χιλή!

3. Η εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων

Στις 17 Απριλίου του 1961, περισσότεροι από χίλιοι Κουβανοί εξόριστοι εισέβαλαν στις ακτές του Κόλπου των Χοίρων, στην Κούβα, με σκοπό να προετοιμάσουν εξέγερση που θα ανέτρεπε την κυβέρνηση του Φιντέλ Κάστρο. Πολλοί γνωρίζουν την ιστορία της αποτυχημένης επιχείρησης- που ενορχηστρώθηκε και οργανώθηκε από τη CIA-, αλλά οι λεπτομέρειες είναι αρκετές και άγνωστες για τους περισσότερους. Για σχεδόν 50 χρόνια, η Κούβα ήταν ο τόπος αναψυχής και το αγροτικό κέντρο των Ηνωμένων Πολιτειών. Πολλοί πλούσιοι Αμερικανοί κατοικούσαν στην Κούβα και είχαν δημιουργήσει ακμάζουσες επιχειρήσεις. Με την άνοδο του Κάστρο στην εξουσία, όλα άλλαξαν. Τον Φεβρουάριο του 1960, η Κούβα υπέγραψε συμφωνία για την αγορά πετρελαίου από τη Σοβιετική Ένωση. Όταν τα διυλιστήρια της Κούβας, που ανήκαν στις ΗΠΑ, αρνήθηκαν να επεξεργαστούν το πετρέλαιο, ο Κάστρο κατέλαβε τις εταιρείες και οι ΗΠΑ διέκοψαν τις διπλωματικές σχέσεις με το κουβανικό καθεστώς. Η αμερικανο-κουβανικές σχέσεις επιδεινώθηκαν περισσότερο όταν ο Κάστρο συνήψε διπλωματικές σχέσεις με τη Σοβιετική Ένωση. Η ίδρυση κομμουνιστικού κράτους 90 μίλια μακριά από τις ακτές της Φλόριντα προκάλεσε προφανείς ανησυχίες για την ασφάλεια στην Ουάσιγκτον.

Ο πρόεδρος Αϊζενχάουερ εξουσιοδότησε τη CIA να διεξάγει μυστική επιχείρηση για να απαλλάξει το νησί από τον Κάστρο. Η CIA εκπόνησε σχέδιο για τη στρατολόγηση Κουβανών εξόριστων που ζούσαν στην περιοχή του Μαϊάμι. Θα εκπαίδευε και θα εξόπλιζε τους εξόριστους να διεισδύσουν στην Κούβα και να αρχίσουν επανάσταση για να πυροδοτήσουν εξέγερση σε όλο το νησί και να ανατρέψουν τον Κάστρο· τουλάχιστον αυτό ήταν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Και άρχισε η στρατολόγηση και η εκπαίδευση.
Ανάμεσα στους νεοσυλλέκτους, όμως, υπήρχαν και διπλοί πράκτορες, που συνεργάζονταν με το καθεστώς του Κάστρο και του παρείχαν πληροφορίες για την επερχόμενη εισβολή.

Η εισβολή άρχισε με την πτήση οκτώ ζευγών αεροσκαφών που πέταξαν πάνω από τον Κόλπο των Χοίρων. Και καθώς οι πορτοκαλί ακτίνες του ήλιου απλώνονταν στην Καραϊβική, τα μέλη της Ταξιαρχίας 2506 ετοιμάστηκαν να επιστρέψουν στο σπίτι· όχι ως πολίτες πλέον ή ως παραθεριστές, αλλά ως εισβολείς! Ωστόσο, ήταν η παλίρροια και οι κοραλλιογενείς ύφαλοι που έκαναν την αποστολή ολοένα και πιο δύσκολη για τους Κουβανούς εξόριστους πριν ακόμη φτάσουν στην ακτή. Οι περισσότεροι από τους άνδρες έχασαν τα όπλα και τον εξοπλισμό τους στα γαλαζοπράσινα νερά…

Και κάποτε πάτησαν στη στεριά και εκεί τους περίμεναν κουβανικές ένοπλες δυνάμεις ασύγκριτα περισσότερες. Χωρίς άμεση αεροπορική υποστήριξη- χωρίς πυροβολικό και σχεδόν χωρίς όπλα- τα μέλη της Ταξιαρχίας είτε παραδόθηκαν είτε επέστρεψαν κολυμπώντας εκεί από όπου είχαν ξεκινήσει. Περισσότερο από το 75% της δύναμης της Ταξιαρχίας 2506 κατέληξε στις κουβανικές φυλακές.

Κορυφαίοι αξιωματούχοι της κυβέρνησης των ΗΠΑ άκουσαν τις καρέκλες τους να… τρίζουν καθώς οι αποφάσεις τους οδήγησαν σε ένα εντελώς διαφορετικό, από το επιδιωκόμενο, αποτέλεσμα: ένα αποτέλεσμα που άφησε εκτεθειμένη μια μυστική επιχείρηση, έφερε σε αμηχανία τη νέα κυβέρνηση του Τζον Κένεντι και έβαλε τέλος στην καριέρα του μακροβιότερου Διευθυντή της CIA Άλεν Ντάλες και, τελικά, άφηνε τον Φιντέλ Κάστρο στην εξουσία για τις επόμενες δεκαετίες. 

4. Η εισβολή των ΗΠΑ στη Γρενάδα

Μέχρι το 1983, το νησί της Γρενάδας στη νότια Καραϊβική διένυε περίοδο πολιτικής αστάθειας μετά την ανατροπή του πρωθυπουργού Έρικ Γκαΐρι το 1979 από τον Μορίς Μπίσοπ, έναν σοσιαλιστή ηγέτη που είχε ταχθεί υπέρ της Κούβας και της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Λευκός Οίκος του Προέδρου Ρόναλντ Ρέιγκαν ήταν καχύποπτος για την εμπλοκή της Αβάνας στην κατασκευή ενός μεγάλου διεθνούς αεροδρομίου στη Γρενάδα, η οποία είχε αποκτήσει την ανεξαρτησία της από τη Βρετανία μόλις το 1974. Στην πρώτη μεγάλη εκστρατεία μετά το τέλος του πολέμου του Βιετνάμ, οι αμερικανικές δυνάμεις αποβιβάστηκαν στις 25 Οκτωβρίου 1983, στο πλαίσιο της Επιχείρησης «Επείγουσα Οργή». Ο Ρέιγκαν επικαλέστηκε ανησυχίες για την περιφερειακή ασφάλεια και την ανάγκη προστασίας αμερικανών φοιτητών ιατρικής που φοιτούσαν στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου St. George's του νησιού ως δικαιολογία για την επέμβαση. Αν και οι αμερικανικές δυνάμεις αντιμετώπισαν ισχυρότερη αντίσταση και περισσότερες δυσκολίες στην εφοδιαστική αλυσίδα από ό,τι αναμενόταν, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις διήρκεσαν μόνο λίγες ημέρες. Οι ΗΠΑ βοήθησαν στην εγκαθίδρυση προσωρινής κυβέρνησης και διεξήχθησαν εκλογές το 1984. 

5. Ένα σκάνδαλο made in... Νικαράγουα

Έπειτα από δεκαετίες υποστήριξης των ΗΠΑ προς την καταπιεστική και διεφθαρμένη οικογένεια Σομόζα που κυβερνούσε τη Νικαράγουα, ο Αναστάσιο Σομόζα ανατράπηκε το 1979 μετά λαϊκή εξέγερση  με επικεφαλής το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο των Σαντινίστας (FSLN). Ο Ντανιέλ Ορτέγκα, ένας φανατικός μαρξιστής εκείνη την εποχή και εξέχων ηγέτης του FSLN, τέθηκε επικεφαλής της κυβέρνησης. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρέιγκαν αντιτάχθηκε στους Σαντινίστας και το 1981 εξέδωσε μυστική οδηγία για την παροχή βοήθειας από τις ΗΠΑ προς υποστήριξη μιας ομάδας αντι-Σαντινίστας ανταρτών, γνωστών ως Κόντρας. Το 1982, το Κογκρέσο των ΗΠΑ ψήφισε την Τροπολογία Μπόλαντ για να εμποδίσει την υποστήριξη των ΗΠΑ προς τους Κόντρας. Παρά τους περιορισμούς αυτούς, η κυβέρνηση Ρέιγκαν συνέχισε κρυφά να βοηθά την ομάδα μέσω σχεδίου που πουλούσε παράνομα όπλα στο Ιράν και διοχέτευε τα έσοδα στους νικαραγουανούς αντάρτες. Όταν η επιχείρηση αποκαλύφθηκε, έγινε ένα από τα σημαντικότερα σκάνδαλα της προεδρίας Ρέιγκαν: η υπόθεση Ιράν-Κόντρας. Παρά τις προσπάθειες ανατροπής του, ο Ορτέγκα παρέμεινε στην εξουσία και επικράτησε στις εκλογές του 1984· ηττήθηκε το 1990 από τη Βιολέτα Τσαμόρο, μια πλούσια εκδότρια εφημερίδας με σπουδές στις ΗΠΑ, η οποία διετέλεσε πρόεδρος μέχρι το 1997. Η πολιτική πυξίδα του Ορτέγκα στράφηκε σε αντίθετη κατεύθυνση από τον… βορά του μαρξισμού· κέρδισε τις εκλογές το 2006, το 2011, το 2016 και το 2021. Σήμερα ο Ορτέγκα είναι πρόεδρος της Νικαράγουας μαζί με τη σύζυγό του, συμπρόεδρο Ροζάριο Μουρίγιο. 

6. Έτσι κάνουν οι φίλοι; Έτσι και χειρότερα!

Ο παλιόφίλος – υπάλληλος της CIA Μανουέλ Νοριέγκα έπρεπε να τιμωρηθεί. Οι ΗΠΑ εισέβαλλαν στον Παναμά και τον ανέτρεψαν, για να μάθει… Ο Μανουέλ Νοριέγκα ήταν ανερχόμενος Παναμέζος αξιωματικός του Στρατού, που στρατολογήθηκε από την CIA το 1970 για να λειτουργήσει σαν κυματοθραύστης στο επερχόμενο τσουνάμι του κομουνισμού στη χώρα του. Κι όπως με σχεδόν όλους τους έμμισθους υπαλλήλους των ΗΠΑ, έτσι και ο Νοριέγκα κάποια στιγμή, όταν ένοιωσε δυνατός δάγκωσε το χέρι που τον τάιζε και τον εκπαίδευσε… Το 1977, η CIA έσβησε από το μισθολόγιό της τον Νοριέγκα και ο Νοριέγκα τους Αμερικανούς από φίλους του και «έπεσε» στα ναρκωτικά… Όχι μην πάει ο νους σας σε απογοητευμένο χρήστη ουσιών, όχι. Ο Νοριέγκα έγινε μεγαλέμπορος! Φοβούμενοι τους μαρξιστές Σαντινίστας της Νικαράγουα, οι φωτισμένοι εγκέφαλοι του «Λάνγκλεϊ» ξαναθυμήθηκαν τον παλιό καλό τους φίλο», που με τις πλάτες των ΗΠΑ, ο Νοριέγκα άρπαξε την εξουσία και έγινε δικτάτορας στον Παναμά για να πολεμήσει τους εχθρούς των ΗΠΑ στα μέρη του.

Ο Νοριέγκα υποστήριξε τα συμφέροντα των ΗΠΑ Κεντρική Αμερική και οι ΗΠΑ δεν παρέλειπαν να τον επαινούν και να τον αποθεώνουν, παρόλο που μια επιτροπή της Γερουσίας (που δεν ήταν μιλημένη…) κατέληξε στο συμπέρασμα το 1983 ότι ο Παναμάς ήταν σημαντικό κέντρο διακίνησης ναρκωτικών. Το 1984, ο Νοριέγκα διέπραξε νοθεία στις προεδρικές εκλογές του Παναμά και εξέλεξε τον δικό του άνθρωπο, τον Νίκολας Αρντίτο Μπαρλέτα, ο οποίος έγινε πρόεδρος-μαριονέτα. Και ο Νοριέγκα απολάμβανε τη συνεχή αρωγή και υποστήριξη της κυβέρνησης Ρέιγκαν, η οποία εκτιμούσε τη βοήθειά του στις προσπάθειές της να ανατρέψει την κυβέρνηση των Σαντινίστας της Νικαράγουα.

Και κάποια μέρα, ο Νοριέγκα αποκαλύφθηκε, όχι μόνο ως διακινητή ναρκωτικών-προσωπικός φίλος του διαβόητου Πάμπλο Εσκομπάρ- και έμμισθος υπάλληλος της CIA, αλλά και -το πιο σπουδαίο- διπλός πράκτορας που δρούσε για την Υπηρεσία Πληροφοριών της Κούβας και για τους Σαντινίστας! Η κυβέρνηση των ΗΠΑ, τότε, αποκήρυξε τον Νοριέγκα. Οι εντάσεις ανάμεσα στους Αμερικανούς και τις δυνάμεις του Παναμά στη Διώρυγα συνεχώς αυξάνονταν μέχρι που το 1989 ο Νοριέγκα ακύρωσε προεδρικές εκλογές, που θα «εξέλεγαν» πρόεδρο αρεστό στις ΗΠΑ. Ε, αυτό ήταν: ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους ο πατήρ, διέταξε αμερικανικά στρατεύματα να ενισχύσουν τα ήδη υπάρχοντα στη Ζώνη της Διώρυγας του Παναμά και στις 16 Δεκεμβρίου ένας πεζοναύτης των ΗΠΑ που ήταν εκτός υπηρεσίας πυροβλήθηκε και έπεσε νεκρός. Η Ιστορία μας έχει διδάξει, ότι κάτι τέτοια περιστατικά είναι εντελώς «στημένα»· θυμηθείτε πώς εισέβαλλαν οι Ναζί στην Πολωνία… 

Την επόμενη μέρα της δολοφονίας του άτυχου Αμερικανού, ο Μπους ενέκρινε την «Επιχείρηση Just Cause», που προέβλεπε εισβολή των ΗΠΑ στον Παναμά για την ανατροπή του Νοριέγκα. Στις 20 Δεκεμβρίου του 1989, 9.000 πεζοναύτες των ΗΠΑ ενώθηκαν με τους 12.000 που στρατωνίζονταν ήδη στον Παναμά. Μέχρι το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων, η παναμέζικη αντίσταση είχε συντριβεί και οι Ηνωμένες Πολιτείες κατείχαν το μεγαλύτερο μέρος της χώρας. Στις 3 Ιανουαρίου, ο παλιός καλός φίλος Νοριέγκα συνελήφθη από πράκτορες της Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών των ΗΠΑ.

Η εισβολή των ΗΠΑ στον Παναμά κόστισε τη ζωή σε 23 αμερικανούς στρατιώτες και σε τρεις πολίτες των ΗΠΑ. Περίπου 150 στρατιώτες του Παναμά σκοτώθηκαν και περίπου 500 πολίτες του Παναμά δεν έζησαν να δουν την επόμενη μέρα στον τόπο τους. Και όπως συνηθίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις: ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διαμαρτυρήθηκαν για την εισβολή, την οποία καταδίκασαν ως κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου κι έπειτα τηλεφώνησαν στον πρόεδρο Μπους για να τον συγχαρούν που καθάρισε τη Γη από ένα κάθαρμα, που ίδιες οι ΗΠΑ είχαν εκθρέψει· λεπτομέρεια.

Το 1992, ο Νοριέγκα κρίθηκε ένοχος για διακίνηση ναρκωτικών, εκβιασμό και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και για πρώτη φορά στην Ιστορία ένα δικαστήριο των ΗΠΑ καταδίκασε μη αμερικανό πολίτη και μάλιστα ηγέτη άλλης χώρας για ποινικά αδικήματα. Ο Νοριέγκα καταδικάστηκε σε 40 χρόνια φυλάκισης και μετά την έκδοση και εγκλεισμό του σε φυλακή του Παναμά, πέθανε στις 29 Μαΐου του 2017, έπειτα από επέμβαση αφαίρεσης όγκου από τον εγκέφαλο.

Μην σας τρομάζουν οι Αμερικάνοι, αυτοί είναι!

Αυτά για όσους τρομάζουν από την απροκάλυπτη επέμβαση των Ντόναλντ έξω από τα σύνορα της Λιμνούπολης… Και έτσι για να κλείσουμε, να θυμηθούμε τα λόγια του Νόαμ Τσόμσκι, του σπουδαίου αμερικανού καθηγητής στο Τμήμα Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης, δηλαδή του MIT: «Αν εφαρμόζονταν οι νόμοι της Νυρεμβέργης, τότε κάθε μεταπολεμικός αμερικανός πρόεδρος θα έπρεπε να είχε κρεμαστεί». Τα είπε όλα!