Κάποτε ο Τύπος έγραφε Ιστορία, τώρα κάποιοι τύποι την λεκιάζουν…

Κάποτε ήταν ο Τύπος ένας από τους παράγοντες που έγραφε την Ιστορία, τώρα κάποιοι τύποι προσπαθούν να τρυπώσουν στις σελίδες της Ιστορίας κι αν το πετυχαίνουν δεν είναι τίποτα περισσότερο από εκείνα τα φύλλα που στριμώχναμε παλιά στα βιβλία για να αφυδατωθούν και να τα κρατήσουμε στη συλλογή μας. Ξερά φύλλα, με αξία μόνο συλλεκτική.

🕛 χρόνος ανάγνωσης: 2 λεπτά ┋

Προσθέστε το ΕΘΝΟΣ στη Google

Πριν από πολλά χρόνια ο Μεταξάς, ο Ιωάννης Μεταξάς, είπε: «Alors, c' est la guerre» (Λοιπόν, έχουμε πόλεμο…) και ο Τύπος της εποχής το μετέφρασε σε «Όχι». Κι εκείνο το «όχι» - το σωστό - έγινε έπος, κι εθνική γιορτή. Κάποτε, ο Ανδρέας Παπανδρέου, όχι πολλά χρόνια πριν, ρωτήθηκε από τον δημοσιογράφο, Γιάννη Βούλτεψη: «Δηλαδή να βυθίσουμε το Χόρα;». Ο Παπανδρέου δίστασε στην αρχή κι έπειτα απάντησε κοφτά: «Ναι». Την επομένη, ο Τύπος παρέδιδε στην Ιστορία τη θρυλική φράση «Βυθίσατε το Χόρα» που, τύποις, δεν ειπώθηκε ποτέ. Αυτός ήταν ο Τύπος μέχρι πριν από μερικά χρόνια!

Τώρα οι τύποι, που στήνονται κάτω από τα τραπέζια των πλουσίων σαν πεινασμένα σκυλιά περιμένοντας ένα κόκκαλο ή ένα… ακριβό χάδι, εκστομίζουν φράσεις που θεωρούν παροιμιώδεις: «Ο Ερντογάν σάλταρε με την 70άρα που πήρε ο Μητσοτάκης από την Ευρώπη!» και άλλα φαιδρά και θαρρούν πως είπαν κάτι σαν το «alea jacta est» και καμαρώνουν ωσάν άλλοι Καίσαρες, πριν διαβούν τον Ρουβίκωνα… Και κάτι τέτοιοι τύποι τροχίζουν το κύρος του Τύπου, που πασχίζει να σταθεί στα μανταλάκια των περιπτέρων υπό δυνατό βοριά αμφισβήτησης και μαινόμενης τραμουντάνας αδιαφορία.

Και κάτι τέτοια λιβανίσματα δεν προκαλούν ευχαρίστηση ούτε καν στους λιβανιζόμενους που ξεροβήχουν από δυσφορία, διακρίνοντας την υστερόβουλη συμπεριφορά. Τι πετυχαίνουν οι κόλακες; Στην ουσία, να ξεραθούν σαν τα φύλλα των φυτών στα βιβλία της... Ιστορίας και οι κουβέντες τους να μείνουν ως απομεινάρια δουλοπρέπειας σε ένα δένδρο που συνεχώς μαραίνεται. O tempora o mores…

Διαβάστε ακόμη