Άφησε τα σκυλιά του ο Ξαρχάκος στον Δήμο Αθηναίων; Ξέρετε τι θα κάνετε: πέτρα την πέτρα… λιθοβολείστε τον

Τι έκανε λέει ο Σταύρος Ξαρχάκος; Έδωσε τα σκυλιά του σε κέντρο φιλοξενίας του Δήμου Αθηναίων; Και τι κάθεστε; Σπάστε όλους τους δίσκους του! Όταν ακούσετε το «Πρακτορείο Θολό και Κρύο», φτύστε μια δυο φορές στο ραδιόφωνό σας και κλείστε το! Λιθοβολείστε τον, στην ανάγκη. Άκου τι έκανε ο άνθρωπος; Έδωσε τα σκυλιά του γιατί δεν μπορούσε να τα φροντίσει;

Κι όλα γίναν κεραυνός πια… Αυτοί που πριν από λίγους μήνες τον αποθέωναν για ένα βιντεάκι που διευθύνει ορχήστρα νέων, αυτοί έριξαν τον πρώτο λίθο…

Του γράψανε κατάρες στα σόσιαλ, ανεβάσανε «χεράκια» επιδοκιμασίας στα εμετικά σχόλια που τους εξέφραζαν, τον καθύβρισαν τον, αφόρισαν!

Και μετά, έτσι αφού τους έφερε ο δρόμος, επισκέφτηκαν και τη μάνα τους στον οίκο ευγηρίας ή στον κάτω όροφο του σπιτιού, που σιγοσταλάζουν οι αναμνήσεις της συντροφιά με μια κυρία από τη Γεωργία, και της είπαν κι αυτής το «έγκλημα» του Σταύρου Ξαρχάκου… και επέστρεψαν γρήγορα να εκφράσουν την οργή τους και στο Twitter...

Κι όταν τα έκαναν όλα αυτά, άνοιξαν και την τηλεόραση να δουν τι έγινε με τον καλό γείτονα που εξέδιδε ένα 12χρονο παιδί σε δεκάδες ευυπόληπτους κυρίους, που και αυτοί, σίγουρα, θα έχουν εκμανεί με την βδελυρά πράξη του Σταύρου Ξαρχάκου!
Και πολλοί άλλοι, σαν εκείνους που γύρισαν γρήγορα γρήγορα το κανάλι όταν έδειχνε τους πνιγμένους ανοιχτά των Κυθήρων και της Λέσβου, για να μην χαλάσουν τη μέρα τους, κι αυτοί σίγουρα θα εξοργίστηκαν με τον συνθέτη της Άπονης Ζωής…
Κι εκείνοι τι θα έκαναν; Ευθανασία στην καλύτερη περίπτωση. Οι περισσότεροι από εκείνους που έβαλλαν κατά του Ξαρχάκου και της «μιαρής» πράξης του, θα άφηναν τα σκυλιά τους στο κοντινό αλσύλλιο και θα έφευγαν σαν κλέφτες και ουδείς θα ασχολούνταν μαζί τους. Αλλά τώρα… Τώρα ήταν ο Σταύρος Ξαρχάκος.

Να κλέψουμε λίγο από το κλέος του. Να βγούμε να κομπάσουμε στους «δικούς» μας το πρωί με έναν φρέντο καπουτσίνο μέτριο να μας ξυπνάει: «Ρε τον έκανα τον Ξαρχάκο χθες…».
Γιατί, τι έχει μείνει πια σε πολλούς από αυτούς που δήθεν ζουν, δικάζουν και καταδικάζουν; Να επιχαίρουν με το κακό του άλλου και να ραπίζουν τις - κατά τη γνώμη τους - ανομίες των γειτόνων.

Ο Ξαρχάκος έδωσε τα σκυλιά του για υιοθεσία στον δήμο, αφού πρώτα προσπάθησε να βρει ανάδοχη οικογένεια. Δεν μπορούσε να τα φροντίσει ο ίδιος και ούτε τα φρόντιζε τόσα χρόνια. Σκοτώστε τον!
Θα μπορούσε να τα είχε πάει σε έναν κτηνίατρο και να τα είχε κοιμίσει και ουδείς θα το μάθαινε, αλλά αυτός - ο τάλας - αναζήτησε ανάδοχη οικογένεια… Και έπεσε στην τεράστια οικογένεια των αδέκαστων Haters. Γι’ αυτούς η λέξη ευθύνη και κολασμός και τιμωρία αφορά μονάχα τους άλλους. Γι’ αυτούς η αλήθεια αντικατοπτρίζει μόνο το δικό τους πρόσωπο και τη δική τους άποψη.

Τα… ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα τα γράφουν (ανορθόγραφα συνήθως) αφειδώς, ψέγοντας των «άλλων» τα λάθη. Εκείνοι πάντα αδιάπταιστοι κι αναμάρτητοι και άσφαλτοι· στρωμένη με ρόδα δικαιοσύνης η ζωή τους!
Και κολάζουν τον πρώτο διάσημο που θα παρανομήσει κατά το δικό τους δίκαιο!

Και ο τόπος αυτός δεν πάει καλά. Το βλέπεις καθημερινά. Κάποιοι ασχολούνται με την τύχη των γηραιών σκυλιών του Ξαρχάκου κι έχουν αφήσει τους υπέργηρους γονείς τους στην δική τους τύχη.
Η διάσωση και η προκοπή ενός τόπου δεν μπορεί να είναι πάντα έργο εύνοιας της τύχης ή εύνοιας των μεγάλων, αλλά έργο γνώσης και βούλησης των πολιτών του. Και κάτι τέτοια περιστατικά με επιθέσεις σε ανθρώπους που σημάδεψαν με το έργο τους τον τόπο αυτό, τον πολιτισμό του τόπου αυτού, δι’ ασήμαντον αφορμήν, είναι εγκληματικά, που σε κάνουν να μονολογείς: «καμία τύχη»!

Έγραφε ο Σεφέρης (ποιος είναι ο Σεφέρης, θα μου πείτε…) Οι ψυχές… διψούν και δε βρίσκουν νερό πουθενά… Φυραίνει ο τόπος ολοένα χωματένιο σταμνί. Σήμερα ούτε σταμνί, ούτε σταλαματιές νερού, ούτε δροσιά. Έρημος μονάχα.
Κι ο Σταύρος Ξαρχάκος πιάστηκε στα βρόχια του διαδικτύου – κακώς απολογείται - και μονάχος ψάχνει την άκρη της κλωστής…