Όσο υπάρχουν Έλληνες, που κρύβουν έναν «Σπαρτιάτη» μέσα τους, θα υπάρχουν και οι Εφιάλτες και οι Μήδοι στο τέλος πάντα θα διαβαίνουν

Απέχθεια για τους «Σπαρτιάτες»; Σιγά! Όσο υπάρχουν Έλληνες, θα υπάρχουν και «Σπαρτιάτες» και Εφιάλτες και οι Μήδοι πάντα στο τέλος θα διαβαίνουν… Έλα, δεν ζούμε σε γυάλα, σαν τα ψαράκια του γλυκού νερού, που τους χτυπούν το κρύσταλλο τα παιδάκια για να κάνουν χάζι με την τρομάρα τους…

Δεν είναι έκπληξη η εισβολή των «Σπαρτιατών» στο Κοινοβούλιο. Κάποτε έπρεπε να τους (ξανα)περιμένουμε. Κυκλοφορούν ανάμεσά μας, πλάι μας· όχι οι «Σπαρτιάτες» αυτοί καθαυτοί , μα κάποιοι από εκείνους που τους ψήφισαν.

Τους βλέπεις, με μάτι άγριο για καυγά, στα φανάρια του δρόμου· τους ακούς να προσπαθούν να υψώσουν τη φωνή τους και να επιβάλλουν την άποψή τους, ό,τι κι αν βγαίνει από τις παλλόμενες φωνητικές χορδές τους. Τους έχεις δίπλα σου στον εργασιακό χώρο. Είναι εκείνοι που κλείνουν το air condition, δίχως να ρωτήσουν, επειδή τους ενοχλεί. Είναι εκείνοι που ανοίγουν - καταχείμωνο - το παράθυρο για να καπνίσουν πλάι σου: «έλα μωρέ που απαγορεύεται»…

Τους βλέπεις στο σούπερ μάρκετ, στα μαγαζιά, στον δρόμο: είναι εκείνοι που θα προσπεράσουν, δήθεν αδιάφορα, στην ουρά, εκείνοι που θα εξευτελίσουν τον υπάλληλο για ένα ήσσονος σημασίας λάθος του, εκείνοι που θα σπρώξουν, που θα προπηλακίσουν, που θα καθυβρίσουν όσους βρεθούν στο δρόμο τους. Είναι πολλοί και είναι παντού. Είναι οι φασίστες της οικογένειας, που απαιτούν, διατάσσουν κι αποφασίζουν ερήμην των υπολοίπων μελών. Είναι οι παπάδες που κηρύσσουν τη μισαλλοδοξία, είναι οι πολιτικοί που περιφρονούν τους ταπεινούς, είναι οι επιχειρηματίες που σε κοιτάζουν σαν το έντομο, είναι οι μικροπωλητές που σκύβουν το κεφάλι, σαν τους Χατζηαβάτηδες στον πελάτη κι όταν πηγαίνουν σπίτια τους γίνονται Πασάδες. Είναι οι ψευτοπαλληκαράδες που χτυπούν τον ηλικιωμένο που άργησε να παρκάρει, οι γιατροί που ανοίγουν το συρτάρι τους, δήθεν αφελώς, στον φτωχό που χειρούργησαν για να ρίξει «ό,τι επιθυμεί» έπειτα από νοσηλεία σε ράντζο εκστρατείας μια εβδομάδα… Είναι πολλοί αυτοί που ψήφισαν «Σπαρτιάτες» κι ακόμα περισσότεροι εκείνοι που δεν τους ψήφισαν αλλά τους μοιάζουν.

Και ευλόγως γεννάται το ερώτημα: Ποιοι είναι οι εκλεγμένοι «Σπαρτιάτες»; Τους ξέρουμε; Τους έχουμε ακούσει;
Τους μάθαμε από την πρώτη κιόλας ώρα, μετά τη νίκη τους! Όταν ο «επικεφαλής» τους, ευχαρίστησε, σε πανελλήνια τηλεοπτική σύνδεση, έναν φυλακισμένο μέλος εγκληματικής οργάνωσης, οι «Σπαρτιάτες» αποκάλυψαν τα όπλα τους!

Και οι άλλοι, οι δημοκράτες αυτού του τόπου που γέννησε ταγματασφαλίτες, δωσίλογους, μαυραγορίτες, χαφιέδες, ρουφιάνους· αυτής της χώρας που δεν τιμώρησε τους συνεργάτες των Ναζί, αλλά τους απένειμε θέσεις και αξιώματα, ταράχτηκαν; Οι αριστεροί και οι αριστερίζοντες, οι δεξιοί και οι δεξιόστροφοι – όλοι τους δήθεν δημοκράτες, εξεπλάγησαν;

Γιατί; Οι «Σπαρτιάτες» χτύπησαν με δύναμη το κρύσταλλο του ενυδρείου, όπου απολαμβάνουν η Νέα Δημοκρατία, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και οι άλλες δημοκρατικές δυνάμεις του γλυκού νερού την ησυχία του κατασκευασμένου βυθού τους;

Έλα, ας μην τρελαθούμε. Όσο υπάρχουν Έλληνες, ανάμεσά τους θα κυκλοφορούν και «Σπαρτιάτες» κι όσο υπάρχουν αδιάφοροί που δήθεν στην ζωή των ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες, ανάμεσα τους θα ανασαίνει κι ένας Εφιάλτης και νομοτελειακά οι Μήδοι θα διαβαίνουν πάντα, σε όποια περίοδο της Ιστορίας κι αν πολεμάμε…