Robbie Williams: Το χιούμορ του για κλάματα κι οι θεατές για γέλια - Τον πληρώσαμε για να μας πει κλέφτες. Ραγιάδες έπρεπε να μας πει

Ο Robbie Williams έκανε τους αφελείς θεατές της συναυλίας του στη Μαλακάσα να γελάσουν με ένα αστείο που ήταν για κλάματα... Τον πληρώσαμε για να μας πει κλέφτες. Ραγιάδες έπρεπε να μας πει!

Αστείο ήταν, μην τρελαίνεστε. Για να γελάσουμε είπε ο Ρόμπι, ότι είμαστε κλέφτες… Και το κοινό από κάτω, που περίμενε μέσα στη ζέστη και την υγρασία ώρα πολύ, ξεράθηκε στα γέλια πια... Το κατάλαβε το χιούμορ του Βρετανού!
Γιατί κι εμείς τα κάνουμε αυτά. Εκείνο με τον Αλβανό που πήγε στο θέατρο και έκλεψε την παράσταση, το θυμάστε; Δικό μας χιούμορ ήταν.

Η διαφορά είναι, ότι εμείς τα λέμε σαν ανέκδοτα τα κρύα αστεία μας και γελάμε μεταξύ μας. Ο Ρόμπι, μας το είπε στη μούρη. Γιατί έτσι μας βλέπουν οι Βρετανοί κι οι Αμερικάνοι κι οι Γερμανοί και κάθε – δήθεν – πολιτισμένος λαός της Γης: ραγιάδες, κλέφτες, απατεώνες, υποχθόνιους και ελεεινούς αυλόδουλους και δεν διστάζουν, ό,τι έχουν μέσα τους να μας το πετάξουν κατάμουτρα!

Γιατί αν είχε κάνει χιούμορ ο «Me and My Monkey» στις ΗΠΑ αποκαλώντας τους Αμερικανούς: «Φονιάδες των λαών» ή βλάκες, σίγουρα δεν θα τον αποθέωναν. Ή, αν με το... πηγαίο χιούμορ του, ο Ρόμπι σε συναυλία στο Τελ Αβίβ έλεγε, έτσι στ’ αστεία, ότι δοκίμασε το καλύτερο σαπούνι στον τόπο των Εβραίων, ουδείς θα γελούσε από τους θεατές…

Και οι Αμερικάνοι και οι Ισραηλινοί θα του πέταγαν ό,τι κρατούσαν στο χέρι και θα στο τέλος θα τον πέταγαν κι αυτόν έξω από τη σκηνή… Γιατί έτσι επιβάλλεται στους αναιδείς κι αγενείς κι αλαζόνες επισκέπτες: όταν σε προσβάλλουν τους πετάς έξω από το σπίτι σου! Ε, όχι κύριε Ρόμπι Ουίλιαμς να μας «την πεις» κιόλας. Ήρθες, πήρες τα ευρώ σου, σε αποθέωσε το κοινό και μας αποκάλεσες - έτσι στ’ αστεία - κλέφτες!

Τι είπε… χαριτολογώντας ο άγγλος τραγουδοποιός; ««Κανείς δεν ήθελε να αγγίξει τον πισινό μου, αλλά ήθελαν να κλέψουν τις πέτρες από την μπλούζα μου. Αυτή είναι η Ελλάδα. Μπορείς να το κρατήσεις αυτό Ρόμπι {το γιλέκο}, θα τις πουλήσουμε αύριο στο ebay»...

Ήθελε να αγγίξουν τον πισινό του; Ήθελαν να κλέψουν τις πέτρες του γιλέκου του; Τι ήθελε να πει ο Ρόμπι; Φτιαγμένος ήταν;
Μετά την ταλαιπωρία να βρεις να παρκάρεις, να περπατήσεις στην καιόμενη άσφαλτο ή στους αδιέξοδους χωματόδρομους της Μαλακάσας· έπειτα από πολύωρη αναμονή να περάσεις την είσοδο, να περιμένεις να βγει ο σούπερ σταρ της βραδιάς κι εκείνος να σε λέει στα μούτρα ψεύτη και μαλάκα!

Γιατί, και μαλάκα σε είπε φίλε που πήγες να τον δεις και πλήρωσες και τον χειροκρότησες και γέλασες με το χιουμοράκι του.
Κι όσοι ανέχονται τέτοιου είδους αστεϊσμούς και καλαμπουράκια και μάλιστα γελούν και λένε στον πλαϊνό τους: «ωραίος ο τύπος» είναι για κλάματα και μαλάκες! Κι αυτές οι αντιδράσεις εξηγούν πολλά.

Ακόμη τούτη χρονιά ραγιάδες, ραγίαδες και την επόμενη… Υπόδουλοι, υποτελείς, Χατζηαβάτηδες και Καραγκιόζηδες! Γιατί, «Αυτή είναι η Ελλάδα…». Μας το πέταξε κατά πρόσωπο ο κύριος Ρόμπις κι εμείς γελάσαμε!