Δεν αφήνει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία την κυβέρνηση να ηρεμήσει για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τώρα μαθαίνουμε ότι θα έρθει κι άλλη δικογραφία με την εμπλοκή πολιτικών προσώπων. Αυτή τη φορά οι έρευνες θα αφορούν 16 στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ, που με τη σειρά τους μιλούσαν με πρώην υπουργούς και βουλευτές για εξυπηρετήσεις και άλλα πολλά. Μην ρωτάτε πότε θα αποσταλεί το νέο σκέλος της δικογραφίας, αλλά δεν θα αργήσει ιδιαίτερα. Και στο Μαξίμου έχουν ήδη φτιάξει «γραμμή άμυνας» για τις επικείμενες αποκαλύψεις. Είναι πάντως βέβαιο πως στις εκλογές θα πάμε με την αντιπολίτευση να κατηγορεί την κυβέρνηση για ρουσφέτια και ρεμούλες εκλεκτών της.
Παραπλεύρως της κεντρικής πολιτικής επικαιρότητας, αλλά όχι μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, βλέπω να συντηρείται το θέμα των υποκλοπών. Το ΠΑΣΟΚ, βέβαια, έχει κάθε λόγο να θέλει το ζήτημα να παραμένει στην επικαιρότητα, εξ ου και η κόντρα που σήκωσε ο Νίκος Ανδρουλάκης με τον Νικήτα Κακλαμάνη κατά την τοποθέτησή του στο 2ο Οικονομικό Συνέδριο της Ημερησίας. Στο επίκεντρο της κόντρας βρίσκεται το εάν θα πρέπει η Εξεταστική που έχει ζητήσει το ΠΑΣΟΚ να εγκριθεί από 120, όπως συνηθίζεται, ή από 151 βουλευτές, στην περίπτωση που επικαλεστεί η κυβερνητική πλευρά ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Την προηγούμενη φορά, το 2022, για την Εξεταστική είχαν απαιτηθεί 120 θετικές ψήφοι και η Νέα Δημοκρατία απέρριπτε ότι πρόκειται για ζήτημα που αφορά την ΕΥΠ, αντιτείνοντας πως είναι υπόθεση μεταξύ ιδιωτών…
Βλέπω όμως πως το θέμα στην ουσία του έχει πολλές «ουρές» και πως κάποιοι πρωταγωνιστές δίνουν μάχη για την υστεροφημία τους. Διάβασα, ας πούμε, την συνέντευξη του Γρηγόρη Δημητριάδη στην Real News, την πρώτη μετά από μακρά περίοδο αποχής από την κεντρική δημοσιότητα. Σε αυτήν αναγνωρίζει πως είχε πολιτική ευθύνη για το σκάνδαλο, λέει πως παραιτήθηκε για να προστατεύσει την παράταξη και τη χώρα, ενώ υποστηρίζει πως υπάρχουν συμφέροντα που κρατούν την υπόθεση στην επιφάνεια. Θεωρώ πάντως πολύ ενδιαφέρον το ότι ο Δημητριάδης δίνει αυτή τη συνέντευξη μια βδομάδα πριν το συνέριο της Νέας Δημοκρατίας, αναπαράγοντας την επιχειρηματολογία του Μαξίμου και στέλνοντας «ενωτικό μήνυμα».
Από την άλλη διάβασα την δήλωση του πρώην προέδρου της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, Κωνσταντίνου Μενουδάκου στη «Βήμα». Ο έμπειρος δικαστικός έριξε βόμβες: Είπε πως «δεν είναι δυνατόν μια τόσο εκτεταμένη και δαπανηρή επιχείρηση να οργανώθηκε από έναν ιδιώτη μόνο του», επιβεβαίωσε πως σε ορισμένες περιπτώσεις υπήρχε ταυτόχρονη παρακολούθηση προσώπων τόσο από το Predator όσο και από την ΕΥΠ και σημείωσε πως όταν οι εισαγγελείς Πρωτοδικών άρχισαν να συσχετίζουν τα δύο σκέλη της υπόθεσης, ο Άρειος Πάγος αφαίρεσε τη δικογραφία από τους χειριστές της για να την «αναβαθμίσει». Δήλωσε, τέλος, έκπληκτος από το ότι ο Άρειος Πάγος έκρινε δύο φορές ότι δεν υπήρχε αντικείμενο περαιτέρω έρευνας, ιδίως μετά την ανάδειξη νέων στοιχείων από το Πρωτοδικείο.Με όλα αυτά προβλέπω πως η αντιπαράθεση για τις υποκλοπές θα κρατήσει πολύ ακόμα…
Από το κλίμα που παίρνω από τη Χαριλάου Τρικούπη το ζήτημα της διεύρυνσης με την προσθήκη της Θεοδώρας Τζάκρη δεν έχει λήξει. Παρά τις αντιδράσεις αρκετών στελεχών, που προέρχονται κυρίως από την πλευρά Γερουλάνου, η ηγεσία συνεχίσει να το σκέφτεται και να μην θέλει να κλείσει την πόρτα στην βουλευτή που έχει τεράστιο προσωπικό μηχανισμό στην Πέλλα. Και πως θα ξεπεραστεί το εμπόδιο με την πρόβλεψη του καταστατικού που απαγορεύει να κατέλθει ξανά υποψήφιος κάποιος που έχει κάνει ήδη 20 χρόνια βουλευτής; «Η διεύρυνση ξεπερνά τους κανόνες» μου είπε έμπειρο στέλεχος. Άλλο μου είπε πως μπορεί να γίνει «ελιγμός» στην ερμηνεία του καταστατικού, καθώς μπορεί να θεωρηθεί ότι το όριο αφορά τις θητείες εκλογές με το ΠΑΣΟΚ και όχι με άλλα κόμματα.
Επειδή οι φίλοι μου έχουν μνήμη ελέφαντα, μου θύμισαν πως πριν πολλά χρόνια, το 2010, οι Παύλος Γερουλάνος και Θεοδώρα Τζάκρη είχαν βρεθεί υπογείως αντιμέτωποι σε μια υπόθεση που είχε δημιουργήσει αίσθηση. Εφημερίδα είχε γράψει πως προσελήφθησαν 36 πρόσωπα, «συγχωριανοί και συγγενείς» της Τζάκρη έλεγε το δημοσίευμα, είχαν προσληφθεί στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας με «παρέμβαση» της τότε υφυπουργού Εσωτερικών. Ο Χάρης Παμπούκης, υπουργός Επικρατείας τότε, είχε επικοινωνήσει με την Τζάκρη για εξηγήσεις, ενώ ο Γερουλάνος ως υπουργός Πολιτισμού είχε παρέμβει ζητώντας πόρισμα για την υπόθεση, την οποία και έστειλε την Επιθεώρηση Δημόσιας Διοίκησης. Η Τζάκρη κινήθηκε κατά της εφημερίδας, αλλά μου λένε πως ποτέ δεν συγχώρησε στον Γερουλάνο πως ακολούθησε διαδικασίες χωρίς να λυθεί το ζήτημα πρώτα πολιτικά εντός της κυβέρνησης.
Αυτός ο Μάιος θα κουράσει πολιτικούς συντάκτες, δημοσκόπους και αναλυτές. Με βεβαιότητα θα ανακοινωθεί ένα νέο κόμμα, αυτό της Μαρίας Καρυστιανού, ενώ περιμένουμε πότε θα κάνει το βήμα ο Αλέξης Τσίπρας. Ξεκινώ από την Καρυστιανού, που δημοσκόποι μου λένε ότι θα ταράξει τα νερά κυρίως στο χώρο των «αντισυμβατικών» κομμάτων και των σχηματισμών που κινούνται κυρίως στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας. Όλοι οι δημοσκόποι μετρούν όχι μόνο την πιθανότητα να την ψηφίσει κάποιος ψηφοφόρος, αλλά και τι ποσοστά θα έπαιρνε αν είχε ήδη ιδρυθεί σήμερα. Και μου λένε πως θα «ρουφήξει» ψηφοφόρους από δυο κόμματα που σήμερα κινούνται στη ζώνη μεταξύ 7 και 10%.
Όσον αφορά τώρα τον Αλέξη Τσίπρα, στο Χαλάνδρι απόψε θα μαζευτεί μπόλικος κόσμος στο πρώτο αμιγώς πολιτικό γεγονός. Ο πρώην πρωθυπουργός θα λάβει το λόγο αφού μιλήσουν τα πρόσωπα του πάνελ (Κωνσταντίνος Αλεξάκος, Σπύρος Δρίτσας, Φωτεινή Κουμαλάτσου, Χάρης Μαυρουδής και Άννα Παπαδοπούλου) και όλοι περιμένουν να δουν αν θα κηρύξει σαφώς την ίδρυση κόμματος. Η δήλωση του Κώστα Ζαχαριάδη, πάντως, ότι θα πάει και ο ίδιος στην πρώτη πολιτική εκδήλωση που διοργανώνει ουσιαστικά η Αμαλίας, απηχεί το συναίσθημα της συντριπτικής πλειοψηφίας των «συριζαίων», μελών και στελεχών του κόμματος δηλαδή. Όσον αφορά, δε, την φήμη πως έφυγαν όλα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ του Βόρειου Τομέα, υπήρξε σαφής διάψευση. Δεν χρειάζεται άλλωστε τέτοια κίνηση, καθώς σε λίγο καιρό όλοι μαζί θα βρίσκονται στον ίδιο σχηματισμό.
Τον ενθουσιασμό για την εκδήλωση του Τσίπρα δεν τον συμμερίζονται όλοι και η πληροφορία που διακινήθηκε για την τύχη του ΣΥΡΙΖΑ (αναστολή ή πολιτική απόφαση για μη αυτόνομη κάθοδο στις εκλογές), έβαλε κι άλλους ψύλλους στα αυτιά ορισμένων ισχυρών στελεχών. Μιλώ για τον Παύλο Πολάκη και τον Νίκο Παππά, που αντιδρούν για διαφορετικούς λόγους ο καθένας. Ο μεν βουλευτής Χανίων θα δώσει μάχη να παραμείνει ο ΣΥΡΙΖΑ ενεργός στο πολιτικό σκηνικό, ο δε Νίκος Παππάς θεωρεί πως επίκειται «μασκαρεμένη» αναστολή του κόμματος.
Εγώ πάντως περιμένω να δω τη διατύπωση που θα περάσει τελικά από τον ΣΥΡΙΖΑ όταν συνεδριάσουν τα όργανα με υπαρκτό πλέον το κόμμα Τσίπρα. Ο Σωκράτης Φάμελλος στο 2ο Συνέδριο της Ημερησίας είπε πως όλα τα σενάρια που ακούγονται είναι «παραπολιτική», ατάκα που κακά τα ψέματα τον δεσμεύει για τη συνέχεια…
Θα σας μεταφέρω ξανά στο εσωτερικό του Μεγάρου Μαξίμου. Πληροφορούμαι ότι στην Ηρώδου Αττικού έχουν καταλήξει σε διπλή στρατηγική για το επόμενο χρονικό διάστημα. Προς τα έξω το Μαξίμου θα προσπαθήσει να περάσει την εικόνα της σταθερότητας και.... προς τα μέσα -εντός δηλαδή των τειχών της κυβέρνησης και της κοινοβουλευτικής ομάδας- θα προσπαθήσει να διαχειριστεί τις αναταράξεις. Μιας και έχουμε μπει, εκ των πραγμάτων, σε παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη επενδύει σε αφήγημα αποτελεσματικότητας, με έμφαση στην οικονομία, αλλά και τις διεθνείς σχέσεις και την εξωτερική πολιτική (ειδικά αν έρθει στην Ελλάδα ο Αμερικανός Πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ) επιχειρώντας να ελέγξει την ατζέντα σε πεδία που τα θεωρεί προνομιακά. Όμως, όπως παραδέχονται και κυβερνητικά στελέχη, το παρασκήνιο είναι πιο σύνθετο και γίνονται συνεχή meetings για να κρατηθούν ισορροπίες που δοκιμάζονται.
Η αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη πως οι εκλογές θα γίνουν «σίγουρα μετά τη ΔΕΘ» ερμηνεύτηκε ως σκόπιμη απομάκρυνση από το αφήγημα της τετραετίας, κάτι που για πρώτη φορά καταγράφεται τόσο καθαρά. Στο παρασκήνιο, κυβερνητικά στελέχη σταθμίζουν τη φθορά και τα ανοιχτά μέτωπα, ενώ οι δημοσκοπήσεις αντιμετωπίζονται με αυξανόμενη επιφύλαξη. Το μήνυμα που εκπέμπεται πλέον προς το εσωτερικό είναι ότι όλα τα σενάρια βρίσκονται στο τραπέζι.
Την ίδια ώρα η προτροπή του πρωθυπουργού για συλλογική προσπάθεια ενόψει τρίτης εκλογικής αναμέτρησης διαβάζεται από πολλούς ως ένδειξη ότι το κλίμα δεν είναι τόσο ευνοϊκό όσο παρουσιάζεται δημοσίως. Μαθαίνω ότι στο επιτελείο υπάρχει έντονος προβληματισμός για τη σωρευτική πίεση από τις γνωστές υποθέσεις (ΟΠΕΚΕΠΕ, υποκλοπές, Τέμπη, ανταρσίες, εσωκομματικές διαφοροποιήσεις κλπ) και εσωτερικές τριβές, γεγονός που εξηγεί την προσπάθεια συσπείρωσης. Παρά τις επίσημες διαβεβαιώσεις περί κυριαρχίας, η εικόνα που διαμορφώνεται στο παρασκήνιο είναι πιο σύνθετη, με τον εκλογικό σχεδιασμό να επανεξετάζεται συνεχώς.
Το δύσκολο κομμάτι, επιμένουν όσοι γνωρίζουν, δεν είναι η επικοινωνιακή αλλά η ουσιαστική διαχείριση των μετώπων που έχουν ανοίξει. Με την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ να αγγίζει πολλά πρόσωπα, με νέες αποκαλύψεις που λέγεται ότι έρχονται για το θέμα των υποκλοπών, με εσωκομματικό κλίμα αμφισβήτησης, με αντάρτικα να έχουν ξεπηδήσει και άλλα να προετοιμάζονται, με την αγωνία για τις κινήσεις του Αντώνη Σαμαρά να μεγαλώνει και με τις παρεμβάσεις του Κώστα Καραμανλή να συνεχίζονται, η πίεση είναι διαρκής. Πρόκειται για πολλαπλά κέντρα έντασης που πρέπει να ελεγχθούν ταυτόχρονα. Μόνο εύκολο δεν είναι...
Κάποιες δηλώσεις του Α/ΓΕΕΘΑ, Δημήτρη Χούπη στη Bild τον περασμένο Μάρτιο εξακολουθούν να προκαλούν συζητήσεις, όχι μόνο για το περιεχόμενο αλλά και για το timing. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που τις θυμήθηκαν κατόπιν της υπόθεσης του πλωτού drone στη Λευκάδα. Τότε, όταν έκανε τις δηλώσεις στη γερμανική εφημερίδα, η δημόσια διαβεβαίωση περί ασφάλειας τουριστών από έναν ανώτατο στρατιωτικό αξιωματούχο είχε θεωρηθεί από πολλούς υπέρβαση θεσμικού ρόλου. Τι δουλειά είχε ένας Αρχηγός ΓΕΕΘΑ με την ασφάλεια των τουριστών, αναρωτήθηκαν πολλοί; Φανταστείτε, όμως, σήμερα το πλωτό drone να μην το είχαν εντοπίσει ψαράδες, αλλά τουρίστες. Όπως και να έχει πάντως, αφού ο ίδιος είχε αναλάβει να σηκώσει αυτό το ειδικό βάρος, το βάρος της... ασφάλειας των τουριστών, ίσως σήμερα θα έπρεπε να έχει ήδη δώσει σχετικές απαντήσεις, δεδομένης της ευκολίας με την οποία έκανε δηλώσεις στα γερμανικά ΜΜΕ.
Μου λένε ότι το όνομα του Μιχάλη Μπεκίρη επανέρχεται δυναμικά, με εισήγηση για μετακίνηση στο Μέγαρο Μαξίμου. Η στενή σχέση του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, σε συνδυασμό με τον ρόλο του στο Κοινοβούλιο, τον φέρνει στο επίκεντρο των συζητήσεων για ενίσχυση του πρωθυπουργικού επιτελείου. Αν προχωρήσε η αναβάθμιση, τότε ο Μπεκίρης αναμένεται να αναλάβει θέση-κλειδί δίπλα στον πρωθυπουργό, πιθανότατα ως υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ στη θέση του Γιώργου Μυλωνάκη, ο οποίος δίνει σκληρή μάχη στο νοσοκομείο.
Στο Μέγαρο Μαξίμου επέλεξαν να σηκώσουν άμυνα… με καμπάνιες. Εν μέσω αναβρασμού στον κτηνοτροφικό κόσμο και ενώ η ευλογιά αιγοπροβάτων πιέζει την παραγωγή, εγκρίθηκε κονδύλι άνω των 1,7 εκατ. ευρώ για προβολή μέτρων. Με εντολή του Παύλου Μαρινάκη, το χρήμα κατευθύνεται στα media, με ειδική πρόβλεψη για την περιφέρεια. Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ έχει αρχίσει και ανακαλώ στη μνήμη μου την εποχή της πανδημίας. Τότε είχαμε τη λίστα Πέτσα. Τώρα;
Στο παρασκήνιο, αρκετοί διαβάζουν την κίνηση ως προσπάθεια στήριξης του Μαργαρίτη Σχοινά, του νέου υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης σε μια δύσκολη συγκυρία. Η κατανομή κονδυλίων μοιάζει να λειτουργεί ως τείχος απέναντι στην αρνητική δημοσιότητα, την ώρα που οι παραγωγοί και οι κτηνοτρόφοι μετρούν απώλειες. Πάντως, όπως μαθαίνω, η επιλογή να ενισχυθεί η επικοινωνία αντί της άμεσης οικονομικής στήριξης έχει ήδη προκαλέσει αντιδράσεις.
Την αντίδραση των τραπεζών στις εξαγγελίες του Κυριάκου Μητσοτάκη την είδατε και διαβάσατε τις λεπτομέρειες εδώ, στη στήλη. Πίσω από τις προειδοποιήσεις και το... δήθεν άγχος για «νέα κόκκινα δάνεια» κρύβεται ένας απλός φόβος: να μην ανοίξει η στρόφιγγα του χρήματος προς την κοινωνία και πιεστούν τα περιθώρια κέρδους. Τραπεζικοί κύκλοι επικαλούνται επιλεκτικά την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, αλλά αποφεύγουν να εξηγήσουν γιατί η ψαλίδα επιτοκίων παραμένει τόσο ευνοϊκή για τους ίδιους και ασφυκτική για τους πολίτες.
Οι τράπεζες επιχειρούν να διατηρήσουν το μοντέλο περιορισμένης πρόσβασης στη χρηματοδότηση, ενώ την ίδια στιγμή συνεχίζεται απρόσκοπτα το πάρτι των διανομών προς μετόχους. Το ερώτημα που τίθεται πλέον ανοιχτά είναι ποιος χαράσσει την οικονομική πολιτική, η εκλεγμένη κυβέρνηση ή τα επιτελεία των τραπεζών;
Τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας. Ο πληθωρισμός τον Απρίλιο «φλερτάρει» με το 5%, από 3,9% τον Μάρτιο, επιβεβαιώνοντας ότι η ακρίβεια όχι μόνο δεν υποχωρεί, αλλά εκτινάσσεται. Το οικονομικό επιτελείο αναζητά εναγωνίως λύσεις, όμως η πραγματικότητα στην αγορά τρέχει πιο γρήγορα. Και όσο οι τιμές ανεβαίνουν, τόσο συρρικνώνεται η αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών.
Τα στοιχεία της Eurostat δείχνουν ότι η έκρηξη εντοπίζεται κυρίως σε ενέργεια και βασικά αγαθά. Αυξήσεις άνω του 20% σε καύσιμα, μεταφορές και τρόφιμα διαμορφώνουν εκρηκτικό μείγμα. Η άνοδος του πετρελαίου πάνω από τα 100 δολάρια βαθαίνει την κρίση, με την ελληνική οικονομία να αποδεικνύεται ιδιαίτερα ευάλωτη. Και αυτή η εξάρτηση μεταφράζεται άμεσα σε πίεση για κάθε νοικοκυριό.
Οι προβλέψεις είναι δυσοίωνες. Τράπεζα της Ελλάδος και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αναθεωρούν προς το χειρότερο, με ανάπτυξη να φρενάρει και πληθωρισμό να επιμένει. Τα μέτρα στήριξης, όπως μου το λένε, μοιάζουν πλέον ανεπαρκή μπροστά στο κύμα ανατιμήσεων. Και αν δεν αλλάξει η διεθνής συγκυρία, ούτε τα νέα πακέτα θα μπορέσουν να ανακόψουν τη φθορά που ήδη καταγράφεται στην πραγματική οικονομία.
Τα αποτελέσματα των εισηγμένων για το 2025 επιβεβαιώνουν την ισχυρή κερδοφορία σε επίπεδα-ρεκόρ, με τα καθαρά κέρδη να αγγίζουν τα 12,1 δισ. ευρώ και τα λειτουργικά να ξεπερνούν τα 16 δισ. ευρώ. Η αύξηση του κύκλου εργασιών στα 102,2 δισ. ευρώ δείχνει ότι, παρά τις διεθνείς αβεβαιότητες, σημαντικοί κλάδοι διατηρούν ανθεκτικότητα και ρυθμούς ανάπτυξης.
Το πιο ηχηρό στοιχείο είναι η εκτόξευση των διανομών, που φτάνουν τα 6,1 δισ. ευρώ, στο υψηλότερο επίπεδο από το 2007. Η αύξηση κατά 42% αποτυπώνει στρατηγική επιστροφής κεφαλαίων προς τους μετόχους, ευθυγραμμισμένη με τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Η μερισματική απόδοση στο 4,4% ξεπερνά εκείνη τόσο των 10ετών ομολόγων, όσο και των προθεσμιακών καταθέσεων. Στο παρασκήνιο, πάντως, επισημαίνεται ότι η εικόνα αυτή βασίζεται σε συγκεκριμένους ισχυρούς πυλώνες και δεν κατανέμεται ομοιόμορφα.