Αναγνώστριες και αναγνώστες μου, σας πληροφορώ ότι στο γαλάζιο στρατόπεδο παίζεται αυτή τη στιγμή η πιο σκληρή παρτίδα πόκερ της δεκαετίας, με τον Κυριάκο Μητσοτάκης να βρίσκεται σε θέση απόλυτης άμυνας. Αντιλαμβανόμενος τον υπαρξιακό κίνδυνο που διατρέχει η κυβέρνησή του από τα ανοιχτά μέτωπα, ο πρωθυπουργός έχει δώσει ρητή, αυστηρή εντολή σε όλα τα κυβερνητικά στελέχη να ρίξουν τους τόνους απέναντι στην πλευρά του Κώστα Καραμανλή. Σε πλήρη αντίθεση με την οριστική, πολεμική ρήξη που είναι δεδομένη με το στρατόπεδο του Αντώνη Σαμαρά, το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί πλέον διακριτικά, σχεδόν απεγνωσμένα, να ξαναχτίσει γέφυρες επικοινωνίας με το γραφείο της Παναγή Κυριακού. Ο Μητσοτάκης γνωρίζει καλά πως, αν ανοίξει ταυτόχρονα διμέτωπο αγώνα με τους δύο πρώην πρωθυπουργούς, η αποσυσπείρωση θα λάβει ανεξέλεγκτες, ιστορικές διαστάσεις, οδηγώντας τη Νέα Δημοκρατία σε εκλογικό Βατερλό.
Η επικοινωνιακή επιχείρηση που στήθηκε με αιχμή του δόρατος τον νέο γραμματέα του κόμματος, Κωνσταντίνο Κυρανάκη, προκειμένου να προσεγγίσει την πλευρά του Κώστα Καραμανλή, εξελίχθηκε σε απόλυτο φιάσκο. Όπως μαθαίνω από τα ενδότερα του καραμανλικού στρατοπέδου, η προσπάθεια αυτή «έφαγε πόρτα» πανηγυρικά. Ο πρώην πρωθυπουργός, αν και αρνείται σθεναρά να ταυτιστεί με σενάρια προδοσίας ή να δώσει ανοιχτή στήριξη στο νέο εγχείρημα Σαμαρά -προστατεύοντας το όνομα του ιδρυτή της Νέας Δημοκρατίας-, κρατάει τα χαρτιά του ερμητικά κλειστά και «χτυπάει» αμείλικτα την κυβέρνηση σε κάθε δημόσια ευκαιρία. Εκείνο για το οποίο μπορώ να δώσω διαβεβαιώσεις είναι ότι η απόστασή του από την σημερινή ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας και φυσικά από την κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι πλέον χαώδης και μη αναστρέψιμη.
Από την άλλη πλευρά, το ρήγμα με τον Αντώνη Σαμαρά έχει μετατραπεί σε ανοιχτό πόλεμο. Το παλαιό modus vivendi έχει πεθάνει, με τον Μεσσήνιο πολιτικό να πνέει μένεα και να έχει βάλει ως αποκλειστικό, προσωπικό του στόχο την «έξωση» του Κυριάκου Μητσοτάκη από το Μαξίμου, αδιαφορώντας αν το νέο του κόμμα γράψει ακόμα και ένα ταπεινό 3%. Η διαρκής κινητικότητα του ιδίου και των συνεργατών του, οι συζητήσεις με πρώην και νυν βουλευτές, και το "μασάζ" στα τοπικά στελέχη, εντείνουν την ανησυχία στο Μαξίμου. Ο Μητσοτάκης κατανοεί απόλυτα πως όταν έχεις απέναντί σου και τον Σαμαρά και τον Καραμανλή, η διαρροή της παραδοσιακής, συντηρητικής βάσης και των μεγάλων οικογενειών που ακολουθούν τυφλά αυτά τα δύο ονόματα, θα οδηγήσει σε πρωτοφανή και σαρωτική αποσυσπείρωση στις επερχόμενες κάλπες.
Μπροστά σε αυτή την ζοφερή για το κυβερνητικό στρατόπεδο πραγματικότητα, ο πρωθυπουργός θέτει σε εφαρμογή το σχέδιο με την κωδική ονομασία «Επιστροφή στις Ρίζες», ενεργοποιώντας τα ιστορικά τζάκια της Νέας Δημοκρατίας για να δώσει άλλοθι... συντηρητισμού απέναντι στην παρέλαση, όπως λέγεται στην πιάτσα, «πασόκων» και «ποταμίσιων» που ελέγχουν το Μαξίμου. Το πρώτο βήμα έγινε ήδη με την Αλεξία Έβερτ, κόρη του «μπουλντόζα» της ΝΔ, Μιλτιάδη Έβερτ, η οποία έχει αναλάβει κεντρικό θέση στο... εκστρατευτικό σώμα που θα συμμετάσχει στον πόλεμο κατά του Αντώνη Σαμαρά. Η εκτίμηση στην Ηρώδου Αττικού είναι ότι το βαρύ της όνομα θεωρείται ικανό να λειτουργήσει ως ανάχωμα στην Α' Αθήνας. Όμως το μεγάλο, παρασκηνιακό στοίχημα του Μητσοτάκη ακούει στο όνομα Θωμάς Βαρβιτσιώτης. Αν και η παλαιότερη πολιτική οικογένεια της χώρας δεν εκπροσωπείται πλέον στη Βουλή, ο Μητσοτάκης πιέζει ασφυκτικά τον άτυπο σύμβουλό του να κατέβει στον στίβο, παρά τις ισχυρές αντιστάσεις του Θωμά. Πάντως, η ενεργοποίηση του δικτύου Βαρβιτσιώτη αποτελεί για το Μαξίμου το τελευταίο χαρτί για να περισώσει τη σχέση του με τη γαλάζια κομματική βάση και τα μεσαία η κατώτερα στελέχη της ΝΔ σε ολόκληρη την επικράτεια.
Η Νέα Δημοκρατία βλέπει την κρίσιμη φθορά στην περιφέρεια να λαμβάνει επικίνδυνες διαστάσεις και ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης έχουν εκπονήσει σχέδιο που περιλαμβάνει, σε πρώτη φάση, πρόγραμμα εξορμήσεων στην Πελοπόννησο, εκεί όπου έχει διαπιστωθεί ότι διαθέτει ισχυρές δυνάμεις ο Αντώνης Σαμαράς. Η κίνηση αυτή της μαζικής γαλάζιας εξόρμησης δεν είναι καθόλου τυχαία, καθώς πραγματοποιείται ακριβώς την ώρα που ο πρώην πρωθυπουργός κινείται ανοιχτά σε πανελλαδικό επίπεδο για τη συγκρότηση του νέου του κόμματος, απειλώντας ευθέως τα παραδοσιακά κάστρα της συντηρητικής παράταξης. Για να ανακοπεί η αιμορραγία, κεντρικά στελέχη πλαισιωμένα από τους τοπικούς βουλευτές και τους μηχανισμούς των ΔΕΕΠ και ΔΗΜΤΟ, ρίχνονται στη μάχη τις επόμενες ημέρες. Κομβικό σημείο της περιοδείας αποτελεί η Πέμπτη 25 Ιουνίου, όπου θα διεξαχθεί στην Τρίπολη η Πολιτική Ακαδημία Επιμόρφωσης για τα στελέχη της περιοχής.
Το Μέγαρο Μαξίμου δεν βρίσκεται πλέον απλώς σε θέση άμυνας απέναντι στην πολιτική φθορά, αλλά ήδη λέγεται έντονα ότι επί της ουσίας έχει καθίσει οριστικά και αμετάκλητα στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Το σκηνικό που διαμορφώνεται τις τελευταίες ώρες στα υψηλότερα κυβερνητικά κλιμάκια θυμίζει τέλεια καταιγίδα, καθώς δύο παράλληλα, συντριπτικά δικαστικά χτυπήματα (Διεθνές ένταλμα για Αβραμόπουλο και καταδίκη Ασημακοπούλου) έρχονται δημιουργούν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ, το οποίο περιμένω με μεγάλη ανυπομονησία να δω πως θα καταφέρουν να το αντιμετωπίσουν στην Ηρώδου Αττικού. Η κυβέρνηση βουλιάζει ανοιχτά σε βούρκο σκανδάλων μεγατόνων, αδυνατώντας πλέον να πείσει ακόμα και τους πιο στενούς της συμμάχους πως δεν αποτελεί τον απόλυτο, κεντρικό χορηγό της σήψης.
Το πρώτο, εκκωφαντικό χτύπημα έρχεται από τις Βρυξέλλες, με τη βελγική Δικαιοσύνη να ρίχνει την απόλυτη βόμβα: την έκδοση εντάλματος σύλληψης για τον Δημήτρη Αβραμόπουλο. Η εμπλοκή ενός ιστορικού στελέχους της παράταξης, πρώην Επιτρόπου και κορυφαίου υπουργού, σε ένα σκοτεινό δίκτυο ύποπτης χρηματοδότησης μέσω ΜΚΟ -η οποία φέρεται να λειτουργούσε ως βιτρίνα εγκληματικής οργάνωσης- προκαλεί ανεπανόρθωτη ζημιά στο ελληνικό κεντρικό σύστημα εξουσίας, με την υπόθεση να λαμβάνει διαστάσεις διεθνούς διασυρμού της χώρας μας και της κυβέρνησης βεβαίως βεβαίως. Το γεγονός ότι ένα τόσο προβεβλημένο γαλάζιο στέλεχος ερευνάται με βαρύτατους ποινικούς όρους, τσακίζει το κυβερνητικό αφήγημα και φέρνει την ήδη εκτεθειμένη έναντι της Ευρώπης Αθήνα (βλέπε ΟΠΕΚΕΠΕ και σύγκρουση με Κοβέσι) αντιμέτωπη με τη μήνιν και την καχυποψία των ευρωπαϊκών θεσμών.
Το ένταλμα σύλληψης που εξέδωσε η βελγική Δικαιοσύνη για τον Δημήτρη Αβραμόπουλο είναι αποκαλυπτικό για την ύπαρξη ενός σκοτεινού και καλοκουρδισμένου συστήματος. Το στοιχείο, ωστόσο, που προκαλεί εγκεφαλικά στο κυβερνητικό επιτελείο, είναι ο ρόλος της περιβόητης ΜΚΟ. Η εμπλοκή ενός κορυφαίου, ιστορικού στελέχους της Νέας Δημοκρατίας σε μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση -η οποία πλέον ερευνάται ανοιχτά από τις βελγικές αρχές ως αμιγής εγκληματική οργάνωση και «πλυντήριο» ύποπτων χρηματοδοτήσεων- εκθέτει τον σκληρό πυρήνα της παράταξης με τον πιο βάναυσο τρόπο.
Ανεξαρτήτως της τελικής δικαστικής έκβασης, η πολιτική και ηθική ζημιά είναι ανεπανόρθωτη. Η συγκεκριμένη ΜΚΟ φέρεται να λειτουργούσε ως η απόλυτη βιτρίνα για ένα υπόγειο δίκτυο διακίνησης «μαύρου» χρήματος και αθέμιτης επιρροής, καταρρίπτοντας κάθε μύθο περί θεσμικής διαφάνειας. Αυτή η εξέλιξη δεν πέφτει σε κενό αέρος, αλλά έρχεται να κουμπώσει εφιαλτικά πάνω σε ένα ήδη σαθρό σκηνικό. Με το μέγα-σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ να παραμένει ορθάνοιχτο και την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να ερευνά τρεις επιπλέον υποθέσεις διασπάθισης κοινοτικών πόρων, η υπόθεση της «μαύρης» ΜΚΟ του Αβραμόπουλου μετατρέπεται στην ιδανική θρυαλλίδα. Το πολιτικό σκηνικό μετατρέπεται πια σε ένα μονοθεματικό πεδίο μάχης, με την αντιπολίτευση να εστιάζει αποκλειστικά στον απύθμενο βούρκο της κυβερνητικής (δια)φθοράς.
Από τα πρώτα λεπτά της γνωστοποίησης της υπόθεσης διακινήθηκαν πληροφορίες και σενάρια «καρατόμησης» ή αποκλεισμού του Δημήτρη Αβραμόπουλου από τα ψηφοδέλτια του κυβερνώντος κόμματος. Όμως, σύμφωνα με πληροφορίες τα σενάρια αυτά πηγαίνουν οριστικά περίπατο, καθώς όπως μου λένε οι άνθρωποί μου από τα ενδότερα της κυβέρνησης προκύπτει μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Ο πρώην Επίτροπος δεν βρίσκεται απλώς εντός του «γαλάζιου» κάδρου, αλλά ακόμη και μετά τις τελευταίες εξελίξεις διατηρεί ορθάνοιχτη, απευθείας γραμμή επικοινωνίας με το Μέγαρο Μαξίμου. Το πρωθυπουργικό επιτελείο, αντί να τραβήξει την πρίζα, εμφανίζεται πλέον απολύτως καλυμμένο από τις εξηγήσεις που παρείχε, κλείνοντας ερμητικά τα αυτιά του στις φωνές που ζητούσαν την κεφαλή του επί πίνακι.
Ο Αβραμόπουλος έπεισε τους συνομιλητές του πως δεν υπάρχει καμία απολύτως «σκιά» στα οικονομικά του πεπραγμένα. Το Μαξίμου υιοθετεί πλήρως τη γραμμή ότι τα επίμαχα ποσά εισπράχθηκαν απολύτως νόμιμα, με την επίσημη άδεια και έγκριση της ίδιας της Κομισιόν, ενώ δηλώθηκαν κανονικά και φορολογήθηκαν μέχρι κεραίας. Σε αυτό το πλαίσιο η άρση της ασυλίας του από τη Βουλή δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση κυβερνητικό «άδειασμα». Αντιθέτως, είναι μια προσυμφωνημένα και ελεγχόμενη διαδικασία, την οποία άλλωστε έχει ζητήσει δημόσια και επιτακτικά ο ίδιος ο πρώην υπουργός για να καθαρίσει το όνομά του.
Όμως, το πιο «ζουμερό» παρασκηνιακό μυστικό κρύβεται αλλού. Σύμφωνα με πηγές που γνωρίζουν την κομματική γεωγραφία, εξετάζεται πλέον εξαιρετικά σοβαρά ακόμη και ένα σενάριο εκλογικής... αναβάθμισης. Υπάρχουν ισχυρές σκέψεις ο πρώην Επίτροπος να μην κατέβει τελικά στον νομό Ηλείας, όπως αναμενόταν, αλλά να μετακομίσει -όπως εξάλλου σας είχα αποκαλύψει πρόσφατα- στην υπερ-ανταγωνιστική, κεντρική αρένα της Α’ Αθήνας. Αν το συγκεκριμένο σενάριο επιβεβαιωθεί τότε θα αποδειχθεί περίτρανα ότι ο Αβραμόπουλος δεν αντιμετωπίζεται ως βαρίδι, αλλά ως ένα βαρύ χαρτί που η Νέα Δημοκρατία σκοπεύει να αξιοποιήσει στην πρώτη γραμμή της επερχόμενης εκλογικής μάχης.
Η χαριστική βολή στο εσωτερικό μέτωπο έρχεται με την ηχηρή καταδίκη της Άννας Μισέλ Ασημακοπούλου για το περιβόητο, δυσώδες σκάνδαλο με τη μαζική διαρροή των προσωπικών δεδομένων των αποδήμων. Αυτό το δικαστικό «χαστούκι» -ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας- αποτελεί ευθεία, νομική καταδίκη ολόκληρου του κομματικού και κρατικού μηχανισμού της Νέας Δημοκρατίας. Η Δικαιοσύνη επιβεβαιώνει με τον πιο επίσημο τρόπο αυτό που άπαντες γνώριζαν: ότι το περίφημο επιτελικό κράτος και το Υπουργείο Εσωτερικών λειτούργησαν ως αδίστακτο παραμάγαζο παραβίασης προσωπικών δεδομένων για να εξυπηρετηθούν στενά, μικροκομματικά οφέλη.
Η μητέρα των μαχών για την ανεξαρτησία των θεσμών και την ευρωπαϊκή αξιοπρέπεια της χώρας δίνεται σήμερα πίσω από τις βαριές πόρτες του Αρείου Πάγου. Η Διοικητική Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου ετοιμάζεται να συνεδριάσει σε κλίμα απόλυτης θύελλας, με την Ευρωπαία Εισαγγελέα, Λάουρα Κοβέσι, να δίνει αυτοπροσώπως το παρών για να υπερασπιστεί την προσφυγή της. Στόχος της είναι να γκρεμίσει το νομικό εξάμβλωμα του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου, το οποίο, εκτελώντας προφανείς άνωθεν εντολές, ανανέωσε τη θητεία των τριών Ελλήνων εντεταλμένων Ευρωεισαγγελέων, της Πόπης Παπανδρέου, του Διονύση Μουζάκη και της Χαρίκλειας Θάνου, για μόλις δύο χρόνια αντί για τα πέντε που ρητά επιβάλλει το άρθρο 17 του ευρωπαϊκού κανονισμού. Πρόκειται για ωμή, θεσμική παρέμβαση που φωνάζει από μακριά πως το εγχώριο σύστημα εξουσίας τρέμει τις έρευνες που βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.
Το Μέγαρο Μαξίμου υπολόγισε λάθος τις αντοχές της ίδιας της Δικαιοσύνης, καθώς το παραμύθι της ομοψυχίας των ανώτατων δικαστών έχει ήδη καταρρεύσει με πάταγο. Το κλίμα στον Άρειο Πάγο είναι πρωτοφανώς τρικυμιώδες, κάτι που επιβεβαιώθηκε περίτρανα από την ηχηρή ανταρσία στη Βουλή, όπου από τους 27 υποψήφιους Αντιπροέδρους και Αρεοπαγίτες προσήλθαν μόλις οι 11. Αυτό το ξεγύμνωμα ήταν ένα άγριο, σιωπηλό χαστούκι στις ωμές κυβερνητικές διαρροές που προσπαθούν να προκαταβάλουν την επιλογή της νέας ηγέτης. Τώρα, οι ίδιες πρόθυμες πηγές διαρρέουν πως η προσφυγή Κοβέσι θα απορριφθεί εξ αρχής ως απαράδεκτη. Όμως, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες από τα ενδότερα του δικαστικού μεγάρου, διαμορφώνεται μια πανίσχυρη τάση κορυφαίων δικαστών που είναι έτοιμοι να κάνουν την προσφυγή δεκτή, στέλνοντας κατευθείαν προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το ποιο δίκαιο υπερισχύει, βάζοντας οριστική ταφόπλακα στις μεθοδεύσεις.
Ο πραγματικός λόγος που στο Μαξίμου έχουν χάσει κυριολεκτικά τον ύπνο τους δεν είναι τα νομικά τερτίπια, αλλά ο βούρκος του ΟΠΕΚΕΠΕ. Το γεγονός ότι δύο από τους συγκεκριμένους εισαγγελείς, τους οποίους η κυβέρνηση πασχίζει να κοντύνει, ερευνούν ήδη το τεράστιο σκάνδαλο με τα κοινοτικά κονδύλια, αποκαλύπτει πλήρως το ένοχο μυστικό της υπόθεσης. Η Κοβέσι είναι αποφασισμένη να τραβήξει την υπόθεση μέχρι τα ευρωπαϊκά δικαστήρια. Αν το εγχώριο σύστημα επιμείνει στον ακρωτηριασμό των Ευρωεισαγγελέων για να συγκαλύψει τη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, η Ελλάδα οδεύει ολοταχώς προς έναν ιστορικό, διεθνή διασυρμό, λίγο πριν αναλάβει την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης το δεύτερο εξάμηνο του 2027.
Η νομοθετική παρέμβαση για τους δανειολήπτες συνιστά άλλη μία δικαίωση για τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος βγαίνει απόλυτα κερδισμένος στη σκακιέρα. Ο ίδιος δηλώνει χαρακτηριστικά: «Η νομοθετική πρωτοβουλία για τους δανειολήπτες δικαιώνει την προ ημερών παρέμβασή μου, για την ανάγκη της άμεσης εφαρμογής των αποφάσεων της δικαιοσύνης δίχως καθυστέρηση και δεύτερες σκέψεις».
Ωστόσο, ο πρώην πρωθυπουργός δεν αφήνει σε χλωρό κλαρί την κυβέρνηση, στηλιτεύοντας τον προκλητικό εμπαιγμό χιλιάδων πολιτών που έμειναν εκτός προστασίας. Αποδομώντας πλήρως τα κυβερνητικά ημίμετρα, εξαπολύει ευθεία επίθεση: «Ωστόσο δυσκολεύομαι να κατανοήσω με ποια νομική ή ηθική βάση εξαιρούνται δανειολήπτες που υπέστησαν την ίδια ακριβώς επιβάρυνση, μόνο και μόνο επειδή η ρύθμισή τους ολοκληρώθηκε ή απωλέσθηκε στο μεταξύ. Η αποκατάσταση της νομιμότητας δεν μπορεί να είναι επιλεκτική. Στην πολιτική το αυτονόητο δεν πρέπει να είναι ζητούμενο».
Η Θεσσαλονίκη μπορεί να περνάει κρίσεις, αλλά το brand του Τερκενλή αποδεικνύεται χρυσοφόρο, επιβεβαιώνοντας ότι το παραδοσιακό τσουρέκι και τα προϊόντα αρτοποιίας αποτελούν ακλόνητη πολεμική μηχανή στην αγορά. Τα επίσημα στοιχεία για το 2025 δείχνουν ένα εντυπωσιακό ράλι, με τον κύκλο εργασιών της ιστορικής βιομηχανίας να εκτινάσσεται στα 19,02 εκατ. ευρώ έναντι 18,05 εκατ. του 2024, καταγράφοντας μια καθαρή άνοδο της τάξης του 5,4%. Το μεγάλο story όμως γράφεται στην κερδοφορία. Τα κέρδη προ φόρων έφτασαν τα 846 χιλ. ευρώ, ενώ τα καθαρά κέρδη μετά φόρων κλείδωσαν στα 636 χιλ. ευρώ, σημειώνοντας ένα εντυπωσιακό άλμα της τάξης του 17,2%. Παράλληλα, τα λειτουργικά κέρδη (EBIT) διαμορφώθηκαν στα 909 χιλ. ευρώ, αποδεικνύοντας ότι η επιχείρηση ξέρει να παράγει ζεστό χρήμα.
Το μυστικό της επιτυχίας δεν κρύβεται μόνο στις συνταγές, αλλά στο εκτεταμένο, επιθετικό δίκτυο καταστημάτων που αριθμεί 23 κομβικά σημεία πώλησης σε όλη την επικράτεια. Στη συμπρωτεύουσα, η εταιρεία διατηρεί τη μερίδα του λέοντος με 13 καταστήματα, έχοντας πιάσει τα πιο κομβικά σημεία της αγοράς: Τσιμισκή, Παύλου Μελά, πλατεία Αγίας Σοφίας και Βασιλίσσης Όλγας, ενώ ελέγχει πλήρως τις πύλες εξόδου στο αεροδρόμιο «Μακεδονία», τον Σιδηροδρομικό Σταθμό και τα ΚΤΕΛ. Στην Αθήνα, η απόβαση περιλαμβάνει τη Βασιλίσσης Σοφίας, το Χαλάνδρι και δύο στρατηγικά πόστα στο «Ελευθέριος Βενιζέλος». Με καταστήματα από το Ηράκλειο της Κρήτης και την Κέρκυρα μέχρι το Σπαθοβούνι και την Ακράτα, η Τερκενλής Α.Ε. έχει στήσει μια μηχανή εισροής μετρητών που εκμεταλλεύεται στο έπακρο το εγχώριο κοινό και τα εκατομμύρια των τουριστών.
Η παραγωγική βάση στη ΒΙ.ΠΕ. Νέας Ραιδεστού Θεσσαλονίκης πήρε φωτιά, με τις επενδύσεις σε ενσώματα πάγια να αγγίζουν τα 3,75 εκατ. ευρώ, παρουσιάζοντας αύξηση 11,6%. Η επιχείρηση θωρακίζει το ενεργητικό της, το οποίο σκαρφάλωσε στα 8,70 εκατ. ευρώ, με τα ίδια κεφάλαια να ενισχύονται κατά 15,8% στα 4,66 εκατ. ευρώ. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο του ισολογισμού είναι ότι τα αποθέματα να καταγράφουν άνοδο-μαμούθ κατά 47%, φτάνοντας το 1,32 εκατ. ευρώ. Με αυτά τα νούμερα η διοίκηση δεν άφησε παραπονεμένους τους μετόχους. Προτείνει τη διανομή μερίσματος ύψους 1 εκατ. ευρώ από τα συσσωρευμένα κέρδη, αφήνοντας ένα πλεόνασμα 1,62 εκατ. ευρώ για να μεταφερθεί σε νέο, έτοιμο να χρηματοδοτήσει τα επόμενα επιχειρηματικά βήματα.