Η “unfair” υποδοχή του Μητσοτάκη στην Άγκυρα, ο αλληλοσπαραγμός στην ΠΑΣΚΕ και τη ΔΑΚΕ για την υπόθεση Παναγόπουλου και η ανακατωσούρα στο ΠΑΣΟΚ για τους συνέδρους

Τον υποδέχτηκε ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού

Όπως σας τα 'πα έγιναν τα πράγματα στην Άγκυρα χτες, όπου βρέθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης επικεφαλής μεγάλου κυβερνητικού κλιμακίου από την Ελλάδα. Αντί άλλης ανάλυσης, θα αρκεστώ στο εξής: Τον Έλληνα πρωθυπουργό υποδέχτηκε στο αεροδρόμιο της τουρκικής πρωτεύουσας ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού της χώρας, μαζί με τον δήμαρχο της Άγκυρας και τον νομάρχη της περιοχής. Ο Ευριπίδης Στυλιανίδης σχολίασε πως «ο Τούρκος υπουργός Τουρισμού δεν ήταν ο αρμόδιος» για την υποδοχή. Κομψό το σχόλιο του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και δηκτικό. Για ποιους, δεν ξέρω...

Τα χαμόγελα στο Λευκό Παλάτι και η σημειολογία του πρώτου τετ-α-τετ

Αργότερα, ωστόσο, η εικόνα άλλαξε. Την παγωμάρα του αεροδρομίου αντικατέστησε η θερμή υποδοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη από τον Ταγίπ Ερντογάν στο Λευκό Παλάτι της Άγκυρας. Ο σύντομος διάλογος μπροστά στις κάμερες, με το τυπικό «όλα καλά;» του Πρωθυπουργού και την απάντηση «πολύ καλά» του Τούρκου προέδρου, ήταν η απαραίτητη βιτρίνα πριν οι πόρτες κλείσουν για την ουσία. Οι δύο ηγέτες αντάλλαξαν μια χειραψία με νόημα, επιχειρώντας να συντηρήσουν το αφήγημα των «ήρεμων νερών», την ώρα που το παρασκήνιο της συνάντησης φλεγόταν από τα ανοιχτά μέτωπα.

Το στενό μαρκάρισμα στο γραφείο του Ερντογάν και η απουσία του Δένδια

Μέσα στο γραφείο του Ερντογάν, το σκηνικό έχει στηθεί με χειρουργική ακρίβεια, καθώς συμμετείχαν μόνο οι Γεραπετρίτης - Φιντάν και οι διπλωματικοί σύμβουλοι. Πάντως, όπως έμαθα, στους διαδρόμους του Λευκού Παλατιού σχολιάστηκε έντονα η απουσία του Νίκου Δένδια με την τουρκική πλευρά να νιώθει σαφώς πιο άνετα χωρίς την παρουσία του «σκληρού» της ελληνικής διπλωματίας, όπως τον παρουσίασαν τα τουρκικά ΜΜΕ και ο ίδιος ο Φιντάν τις προηγούμενες ημέρες.

Η διπλωματική «ομίχλη»και το τουρκικό «ναρκοπέδιο»

Πάμε στην ουσία τώρα, αφού οι κοινές δηλώσεις στην Άγκυρα επιβεβαίωσαν πως τα «ήρεμα νερά» είναι η εύθραυστη επιφάνεια πάνω από έναν βυθό γεμάτο νάρκες. Ο Ταγίπ Ερντογάν δεν δίστασε να σερβίρει την ατζέντα του, βαφτίζοντας την πραγματικότητα στο Αιγαίο ως ένα «ακανθώδες» αλλά επιλύσιμο παζλ, την ώρα που επανέφερε το αφήγημα περί «τουρκικής μειονότητας» στη Θράκη. Η Άγκυρα δείχνει να συντηρεί τον διάλογο μόνο και μόνο για να νομιμοποιήσει τις διεκδικήσεις της, μετατρέποντας τη «θετική ατζέντα» σε ένα βολικό προπέτασμα καπνού για τις στρατηγικές της εμμονές.

Το casus belli στο τραπέζι και η «απάντηση» της Λωζάνης

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχείρησε να οριοθετήσει το γήπεδο, ζητώντας την άρση κάθε απειλής - φωτογραφίζοντας το casus belli- και υπενθυμίζοντας πως η μόνη διαφορά είναι η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών. Η αναφορά του στη Συνθήκη της Λωζάνης για τον θρησκευτικό χαρακτήρα της μειονότητας ήταν αναγκαία θεσμική ανάσχεση στον αναθεωρητισμό του Ερντογάν. Ωστόσο, η αίσθηση που μένει είναι πως οι δύο πλευρές μιλούν παράλληλους μονολόγους: η Αθήνα επενδύει στη διαχείριση της έντασης και η Τουρκία στη διεύρυνση της ατζέντας, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να πιέσει τα «κόκκινα» σημεία της ελληνικής κυριαρχίας.

Η «βιτρίνα» των 7 δισεκατομμυρίων και η σκληρή πραγματικότητα

Παρά τα ευχολόγια για αύξηση του διμερούς εμπορίου από τα 7 στα 10 δισεκατομμύρια δολάρια, η ουσία της συνάντησης παρέμεινε καθηλωμένη σε χαμηλές πτήσεις. Η ικανοποίηση του Ερντογάν για το πρόγραμμα Safe και η μείωση των μεταναστευτικών ροών κατά 60% είναι οι μόνες «ψηφίδες» που στηρίζουν το αφήγημα της συνεργασίας. Όμως, το «στέρεο έδαφος» για το οποίο μίλησε ο Τούρκος πρόεδρος μοιάζει περισσότερο με κινούμενη άμμο, αφού η επιμονή του να ανοίγει ζητήματα μειονοτήτων ή θέματα στο Αιγαίο δείχνει ότι το σύστημα της Άγκυρας δεν έχει σκοπό να κάνει πίσω. Η συνάντηση μπορεί να μην παρήγαγε κρίση, αλλά σίγουρα δεν παρήγαγε και ασφάλεια.

Ο Παναγόπουλος απασχολεί το Μαξίμου

Η υπόθεση των προγραμμάτων κατάρτισης, που έσκασε με αιχμή την έρευνα για τον Γιάννη Παναγόπουλο της ΓΣΕΕ, έχει φτάσει στην «αυλή» του Μαξίμου. Η ανάμιξη, άλλωστε, του ονόματος της Άννας Στρατινάκη και μέσω αυτής διαφόρων υπουργών, έχει απασχολήσει το κορυφαίο κυβερνητικό επιτελείο. Μαθαίνω όμως από έμπιστες πηγές μου πως το όλο ζήτημα απασχολεί πρόσωπα στο περιβάλλον του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά όχι μόνο στο κομμάτι της πολιτικής διαχείρισης του θέματος. Ένας άλλος «πόλεμος» βρίσκεται σε εξέλιξη και αφορά τις επόμενες κάλπες.

Συγκρούονται οι κυβερνητικοί συνυποψήφιοι

Η Νίκη Κεραμέως και ο Νίκος Παπαθανάσης είναι οι δυο υπουργοί που φέρονται να νομοθέτησαν και να υπέγραψαν αποφάσεις, που άνοιγαν το δρόμο ώστε να δαπανηθούν λεφτά του δημοσίου και της Ε.Ε. σε προγράμματα κατάρτισης εργαζομένων, ορισμένα από τα οποία διαχειριζόταν ο Παναγόπουλος και δόθηκαν με απευθείας αναθέσεις και ψευτο-διαγωνισμούς. Η νυν υπουργός Εργασίας και ο νυν αναπληρωτής υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, εξέδωσαν και κοινή ανακοίνωση τις προάλλες για το θέμα. Ωστόσο έχουν ένα ακόμα κοινό: Και οι δύο εκλέγονται (και θα είναι εκ νέου υποψήφιοι) στον Βόρειο Τομέα της Αθήνας. Ακούω λοιπόν έντονα πως κορυφαίο στέλεχος που κατοικοεδρεύει στο Μαξίμου, δεν δείχνει τελευταία και τόσο μεγάλη θέρμη να στηρίξει τους δύο υπουργούς, γι αυτό και παραπέμπει τους πάντες στις αιτιάσεις των δύο υπουργών, αφήνοντάς τους ουσιαστικά να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Η κρίσιμη λεπτομέρεια: το εν λόγω στέλεχος του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος θα κατέβει κι αυτός στον Βόρειο Τομέα στις επόμενες εκλογές, ενώ έχει ήδη δραστηριοποιηθεί σχετικά.

Ψάχνουν φόρμουλα να παρακάμψουν τον Παναγόπουλο

Στην ίδια τη ΓΣΕΕ και τις παρατάξεις της πάντως γίνεται ο κακός χαμός. Ξεκινώ από το ΠΑΣΟΚ, που αναζητά τρόπο να «φαγωθεί» ο Παναγόπουλος από την ηγεσία της τριτοβάθμιας συνδικαλιστικής ένωσης, αλλά βρίσκει «τοίχο» από τον «στρατό» του προέδρου της Συνομοσπονδίας. Ο τραπεζοϋπάλληλος Γιώργος Μότσιος, που δραστηριοποιείται ως «Δίκτυο Συνδικαλιστών» του ΠΑΣΟΚ, είναι στα μαχαίρια με τον Παναγόπουλο, καθώς ο τελευταίος καταγγέλλεται πως τον Δεκέμβριο του 2024 κατέβασε διασπαστικό ψηφοδέλτιο στην ΟΤΟΕ ώστε να αποδυναμωθεί η παραδοσιακή παράταξη που στήριζε η Χαριλάου Τρικούπη και να δώσει την προεδρία στον Ανδρέα Καλλίρη της ΔΑΚΕ. Ο Μότσιος και συνδικαλιστές που τον ακολουθούν προ ημερών κατέβηκαν στις κάλπες του Εργατικού Κέντρου της Αθήνας με άλλο ψηφοδέλτιο, ώστε να μπορέσουν να παρακάμψουν το μπλόκο Παναγόπουλου στο δρόμο για το συνέδριο της ΓΣΕΕ. Μεγάλη αναταραχή, καθόλου ωραία κατάσταση...

Αναστάτωση και στη ΔΑΚΕ

Έλα όμως που έχει προκύψει διχασμός και στη ΔΑΚΕ, που πρόσκειται στη ΝΔ. «Στο Υπουργείο Εργασίας, με την κα Στρατινάκη σε ρόλο μόνιμου συνδέσμου με τη ΓΣΕΕ, τρεις υπουργοί Βρούτσης, Χατζηδάκης, Κεραμέως συνεργάστηκαν υποδειγματικά με τον πρόεδρο Παναγόπουλο, σχεδιάζοντας πολιτικές σαν να μην υπήρχε καμία απολύτως ιδεολογική ή θεσμική απόσταση» ανάφεραν οι Νίκος Κιουτσούκης και Ευθύμης Θεοχάρης, σημειώνοντας, δε, πως «η τότε ηγετική ομάδα της ΔΑΚΕ είχε ενημερώσει όλους για τα κακώς κείμενα στη ΓΣΕΕ και στο ΙΝΕ». Η ΔΑΚΕ Ιδιωτικού Τομέα, από την άλλη, κράτησε αποστάσεις και «σέβεται απολύτως το τεκμήριο αθωότητας, τη δικαστική έρευνα και το δικαίωμα κάθε πολίτη στην υπεράσπιση, μέχρι την πλήρη και οριστική διαλεύκανση της υπόθεσης».

Άδωνις υπέρ Παναγόπουλου

Δεν πίστευα στα αυτιά μου όταν άκουσα τον Άδωνι Γεωργιάδη λίγο πολύ να υπερασπίζεται τον Γιάννη Παναγόπουλο έναντι του Νίκου Ανδρουλάκη και της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ που έχουν αποφασίσει να κρατήσουν αποστάσεις από τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ. «Δείξε μια γενναιότητα ρε, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ 50 χρόνια είναι. Αρχηγός του ΠΑΣΟΚ είσαι!» φώναζε. Μου δημιουργήθηκε η απορία γιατί ο Γεωργιάδης δεν έριξε στα σκυλιά τον πολιτικό του αντίπαλο, όπως κάνει συνήθως με άλλα πρόσωπα, που μπορεί να φέρουν «σκιές». Μα είναι εύκολη η απάντηση: Ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει θητεύσει ως υπουργός στο Εργασίας με την Άννα Στρατινάκη, φυσικά, στο πλευρό του ως γενική γραμματέα του υπουργείου. Και μην ξεχνάτε, ο Άδωνις λέει επίμονα πως η ΝΔ μόνο με το ΠΑΣΟΚ μπορεί να συγκυβερνήσει. Αν αναρωτιέστε «με ποιο ΠΑΣΟΚ», η απάντηση είναι προφανής.

Άδωνις κατά Δένδια, ξανά

Ο Άδωνις Γεωργιάδης, σε άλλο πεδίο, δεν άφησε να πέσει κάτω η ευκαιρία να επιτεθεί πάλι στον Νίκο Δένδια. Σχολιάζοντας τον ισχυρισμό της Έλενας Καραγεωργοπούλου, πως η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν την άφηνε να κάνει κοινοβουλευτικές ερωτήσεις στον Νίκο Δένδια, ο υπουργός Υγείας είπε (ξανά με το ίδιο στυλ): «Θεωρώ για τον συνάδελφό μου τον Νίκο Δένδια, ακραία συκοφαντική τη δήλωση της κ. Καραγεωργοπούλου. Αυτό θα σήμαινε ότι υπήρχε κάποια συμφωνία Δένδια - Κωνσταντοπούλου. Δεν μπορεί να έχει υπάρξει τέτοια συμφωνία, το ξεκαθαρίζω, δεν το πιστεύω καν, άρα ο κ. Δένδιας πρέπει να κάνει μήνυση στην κ. Καραγεωργοπούλου για να αποδείξει αυτόν τον ισχυρισμό στο δικαστήριο». Και αφού ο Δένδιας δεν θα ασχοληθεί να κάνει μήνυση σε μια βουλευτή, ο Άδωνις θα έχει ρίξει τον «σπόρο» να φουντώσει η φήμη για ανίερη συμμαχία της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας με τον υπουργό Άμυνας.

Το Ηράκλειο θα υπερσκελίσει τα Νότια Προάστια

Και αν δεν χορτάσατε από παρασκηνιακά «τερτίπια», το Οργανωτικό της ΚΟΕΣ του ΠΑΣΟΚ αποφάσισε χτες πώς θα εκλεγούν οι σύνεδροι στο επικείμενο συνέδριο του κόμματος. Πέρασε, όπως ήταν αναμενόμενο, η πρόταση της πλευράς Ανδρουλάκη, που συσχετίζει τον αριθμό των κατά τόπους συνέδρων με το ποσοστό που έπιασε το ΠΑΣΟΚ στις ίδιες περιφέρειες. Όλες οι υπόλοιπες πλευρές αντιδρούν έντονα (έλειπε ο Μανώλης Χριστοδουλάκης), καθώς με το σύστημα που εγκρίθηκε ο Ανδρουλάκης αναμένεται να βγει κυρίαρχος, όπως λένε οι επικριτές του. Χαρακτηριστικό είναι πως με βάση τους υπολογισμούς, το Ηράκλειο της Κρήτης μπορεί για παράδειγμα να βγάλει περισσότερους συνέδρους από την κάθε περιφέρεια της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Η πλευρά του Νίκου Ανδρουλάκη, αντικρούει αυτά τα επιχειρήματα και λέει ότι η κατανομή «θα γίνει με το πλέον αντικειμενικό κριτήριο». Με αυτά τα δεδομένα δεν προβλέπω η συνεδρίαση της Παρασκευής να είναι «ανέφελη», καθώς θα κονταροχτυπηθοούν όλοι οι «ομαδάρχες» του ΠΑΣΟΚ.

Τη Δευτέρα στον «κάμπο» ο Τσίπρας

Στη Λάρισα θα βρίσκεται τη Δευτέρα ο Αλέξης Τσίπρας για να παρουσιάσει εκεί την «Ιθάκη» του. Ακόμα το πρόγραμμα και οι ομιλητές δεν έχουν ανακοινωθεί, αλλά μαθαίνω πως η εκδήλωση θα λάβει χώρα στο ξενοδοχείο Divani Palace Larissa. Θα ακολουθήσουν, σύμφωνα με τον προγραμματισμό ακόμα δυο παρουσιάσεις, μια στο Ηράκλειο και μια στην Κοζάνη. Και μετά έρχονται οι ανακοινώσεις...

Η Μάλαμα «γλυκοκοιτάζει» τον Τσίπρα

Και μιας και είπα για τον Τσίπρα διάβασα τη δήλωση της Κυριακής Μάλαμα, που είχε εκλεγεί με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά έφυγε με τον Στέφανο Κασσελάκη, από το κόμμα του οποίου αποσκίρτησε όταν έκανε δεξιά στροφή (λες και ήταν ποτέ αριστερό). «Όλοι μας ήμασταν μέλη ή συνοδοιπόροι ή υποστηρικτές της Σοσιαλιστικής Μεταπολίτευσης, ή της Κυβέρνησης της Αριστεράς, ή της Ανένταχτης Αριστεράς, ή του Ενωτικού Κοινωνικού Μετώπου. Όλοι μαζί πρέπει να πορευτούμε και πάλι. Χρέος μας να συμβάλλουμε στην ενότητα και στην πολιτική συμπόρευση στην βάση συγκεκριμένων πολιτικών αρχών, προοδευτικών κι ενός πολιτικού προγράμματος για την κοινωνική δικαιοσύνη στην Ελλάδα» ανάφερε η ανεξάρτητη βουλεύτρια Χαλκιδικής. Και κάπως έτσι φαίνεται να θέλει να προσεγγίσει τον πρώην πρωθυπουργό.

Το «Success Story» της Γκιλφόιλ και η αμερικανική σφραγίδα στην ενέργεια

Συμπληρώνοντας τις πρώτες 100 ημέρες στην Αθήνα, η Κίμπερλι Γκιλφόιλ επέλεξε μια δυναμική ανάρτηση στο «X». Η πρέσβειρα των ΗΠΑ, υπογράμμισε ότι η συνεργασία των δύο χωρών έχει αγγίξει ιστορικά υψηλά, με αιχμή του δόρατος την ενέργεια. Η αναφορά της στις γεωτρήσεις της ExxonMobil και της Chevron, αλλά και στον «Κάθετο Διάδρομο» για την Ουκρανία, δείχνει πως η Ουάσιγκτον βλέπει την Ελλάδα ως τον κεντρικό ενεργειακό κόμβο που θα απεξαρτήσει την Ευρώπη. Πέρα από τα «βαριά» συμβόλαια, η Γκιλφόιλ δεν παρέλειψε να ποντάρει και στο συναίσθημα, υμνώντας την ελληνική φιλοξενία και προαναγγέλλοντας μια ακόμα πιο στενή οικονομική και τεχνολογική σύμπλευση.

Η κουμπαριά με τον Αργυρό

Αλλά είχαμε και κάτι ακόμη ενδιαφέρον. Μία... οικογενειακή ιστορία με πολιτικές προεκτάσεις, όπως θα σας αποκαλύψω πιο κάτω. Η επιβεβαίωση της Κίμπερλι Γκιλφόιλ πως θα γίνει κουμπάρα του Κωνσταντίνου Αργυρού και της Αλεξάνδρας Νίκα αποτελεί το... κομβικό σημείο όπου το lifestyle συναντά την υψηλή πολιτική. Η Αμερικανίδα πρέσβειρα, η οποία χαρακτήρισε το ζευγάρι «οικογένειά της», δεν αναλαμβάνει απλώς ρόλο νονάς στο δεύτερο παιδί τους, αλλά λειτουργεί και ως ο απόλυτος «καταλύτης» για την είσοδο του καλλιτέχνη στην πολιτική. Αυτό φτάνει στα αυτιά μου τουλάχιστον.

Ο «σταυρός» του Νοτίου Τομέα και το αμερικανικό «χρίσμα»

Στο Μαξίμου παρακολουθούν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αυτή την «κουμπαριά», καθώς οι φήμες για υποψηφιότητα του Αργυρού με τη Νέα Δημοκρατία στον Νότιο Τομέα φουντώνουν επικίνδυνα. Μου λένε πως το προφίλ του τραγουδιστή, ενισχυμένο από την υψηλή προστασία της Γκιλφόιλ, θεωρείται η ιδανική «γέφυρα» για την προσέλκυση των νέων ψηφοφόρων που απέχουν από την παραδοσιακή πολιτική. Η Πειραιώς βλέπει στον Αργυρό έναν υποψήφιο που μπορεί να σαρώσει στις κάλπες της Γλυφάδας και της Βουλιαγμένης, έχοντας στην πλάτη του όχι μόνο τη δημοφιλία της πίστας, αλλά και τη σφραγίδα της πιο ισχυρής γυναίκας στην αμερικανική διπλωματία, η οποία τον θεωρεί «έναν από τους καλύτερους φίλους της».

Το «γηρασμένο» κεφάλαιο και η επενδυτική άπνοια στα ακίνητα

Η νέα ακτινογραφία της Alpha Bank αποκαλύπτει πως η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα είναι η πικρή «κληρονομιά» μιας δεκαετούς επενδυτικής απραξίας. Με τις επενδύσεις σε κατοικίες να καταρρέουν κατά 25% ετησίως την περίοδο της κρίσης, το κτιριακό απόθεμα της χώρας παρέμεινε στάσιμο και γερασμένο. Σήμερα, σχεδόν τα δύο τρίτα των σπιτιών έχουν ανεγερθεί πριν από το 1990, ενώ μόλις το 2,6% είναι κατασκευές της τελευταίας δεκαπενταετίας. Αυτή η αναντιστοιχία δημιουργεί πιεστική ανάγκη για εκτεταμένες ανακαινίσεις, καθώς έξι στις δέκα κατοικίες χρήζουν άμεσης ενεργειακής αναβάθμισης για να θεωρηθούν βιώσιμες και λειτουργικές στην παρούσα αγορά.

Η «δεξαμενή» των κενών ακινήτων και το αγκάθι της πολυιδιοκτησίας

Παρά την ασφυκτική ζήτηση, το 35% των κατοικιών στη χώρα παραμένει ανεκμετάλλευτο, φέρνοντας την Ελλάδα στην τρίτη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ποσοστό κενών ακινήτων. Η μελέτη δείχνει πως η υποαξιοποίηση αυτή πηγάζει από τον «λαβύρινθο» των πολλαπλών ιδιοκτησιών και τις διαφωνίες μεταξύ κληρονόμων, σε συνδυασμό με το απαγορευτικό κόστος ανακαίνισης. Παρόλα αυτά, ένας στους πέντε ιδιοκτήτες εκδηλώνει πρόθεση να διαθέσει το ακίνητό του προς ενοικίαση στο άμεσο μέλλον. Η ενεργοποίηση αυτής της κλειστής δεξαμενής μέσω φορολογικών κινήτρων και ενός μητρώου συναλλακτικής συμπεριφοράς θεωρείται κλειδί για την αποκλιμάκωση των τιμών στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Αστική υπερσυγκέντρωση και η διέξοδος της αποκέντρωσης

Η στεγαστική πίεση εστιάζεται κυρίως στην Αττική, η οποία αν και φιλοξενεί το 35% του πληθυσμού, παράγει σχεδόν το μισό ΑΕΠ της χώρας, δημιουργώντας μια ανισόρροπη ζήτηση που η προσφορά αδυνατεί να ακολουθήσει. Η Alpha Bank προκρίνει ως λύση μια συνεκτική στρατηγική αποκέντρωσης, με αιχμή την εξ αποστάσεως εργασία και τη γεωγραφική διάχυση της απασχόλησης. Μέσω φορολογικών ελαφρύνσεων σε εταιρείες που στηρίζουν την τηλεργασία και κινήτρων για μετεγκατάσταση ιδιοκτητών στην περιφέρεια, μπορεί να επιτευχθεί η αποδυνάμωση της σχέσης τόπου εργασίας και κατοικίας. Μόνο η χαρτογράφηση των κλειστών ακινήτων ανά δήμο θα επιτρέψει τον σχεδιασμό στοχευμένων πολιτικών που θα δώσουν ανάσα στα νοικοκυριά.