Το σενάριο για πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο, οι συμπράξεις των εσωκομματικών μηχανισμών στο ΠΑΣΟΚ και η περίεργη κριτική του συντονιστή του Ινστιτούτου Τσίπρα

Θύμωσαν με την Καθημερινή

Εκνευρισμό, πολύ εκνευρισμό, προκάλεσε στο Μαξίμου η ανακίνηση της σεναριολογίας για πρόωρες εκλογές, για την οποία σας ενημέρωσα και εγώ χτες. Το γεγονός, δε, πως τις συγκεκριμένες εισηγήσεις τις αναπαρήγαγε η «ναυαρχίδα του αστικού Τύπου», η Καθημερινή, βάρεσε πολλές καμπάνες για το ποιοι εντός και εκτός Νέας Δημοκρατίας μιλούν για την ανάγκη πρόωρης προσφυγής στις κάλπες. Από το περιβάλλον του Κυριάκου Μητσοτάκη μου μετέφεραν πως επικράτησε κλίμα οργής και αγανάκτησης στους τέσσερις τοίχους του πρωθυπουργικού γραφείου, με αποτέλεσμα να βγουν χτες «διαρροές» πως το σενάριο απορρίπτεται και διαψεύδεται οριζοντίως και καθέτως.

Το σενάριο για εκλογές το φθινόπωρο

Οφείλω όμως να παρατηρήσω πως το σενάριο των πρόωρων εκλογών δεν έχει κλείσει οριστικά και αμετάκλητα. Είδα μάλιστα να κυκλοφορεί πολύ πιο έντονα το σενάριο για επίσπευση των εκλογών στο τέλος του προσεχούς φθινοπώρου. Το συγκεκριμένο σενάριο που το άκουσα από πολλές μεριές, λέει πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πάει στη ΔΕΘ και θα εξαγγείλει θηριώδες πακέτο παροχών, που μπορεί να περιλαμβάνει ακόμα και την (σταδιακή) επαναφορά του 13ου μισθού ή/και της 13ης σύνταξης. Εκεί ο πρωθυπουργός, λέει το ίδιο πάντα σενάριο, θα προκηρύξει εκλογές ελπίζοντας να προσεγγίσει την αυτοδυναμία. Όλα αυτά βέβαια έχουν πολλές προϋποθέσεις και ο δρόμος μέχρι τότε θα είναι στρωμένος με ακρίβεια, πόλεμο, ΟΠΕΠΕΚΕ και υποκλοπές. Οπότε το Μαξίμου επιλέγει την τακτική του «βλέποντας και κάνοντας».

Προ ημερησίας με υποκλοπές στο κυρίως μενού

Και μιας και είπα για τις υποκλοπές, την Παρασκευή θα λάβει χώρα στη Βουλή η προ ημερησίας διάταξης συζήτηση στη Βουλή για το Κράτος Δικαίου, με τις υποκλοπές να καταλαμβάνουν κεντρική θέση όπως είναι φυσικό. Ο Νίκος Ανδρουλάκης, που τη ζήτησε, θέλει να προκαλέσει στον Κυριάκο Μητσοτάκη να τοποθετηθεί επί των δηλώσεων του Ταλ Ντίλιαν της Intellexa, που είπε ουσιαστικά πως πούλησε το κακόβουλο Predator στην κυβέρνηση και πως μόνο αυτή το χρησιμοποίησε. Εγώ περιμένω με ενδιαφέρον την τοποθέτηση του πρωθυπουργού, γιατί από την κυβέρνηση, υπουργούς και βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας έχω ακούσει τρεις διαφορετικές γραμμές, που καμία δεν διαψεύδει κάθετα τους ισχυρισμούς του Ισραηλινού επιχειρηματία.

Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και η αυτοδυναμία της ΝΔ

Από τις τοποθετήσεις κυβερνητικών και «γαλάζιων» στελεχών, παρατήρησα πως η απόφαση του ΠΑΣΟΚ να μην συνεργαστεί με τη Νέα Δημοκρατία, που καταγράφηκε μάλιστα και σαφώς στην απόφαση του συνεδρίου του, έχει προκαλέσει έναν σχετικό εκνευρισμό στην κυβερνώσα παράταξη. Η «γραμμή» που παίζει το Μαξίμου είναι πως η Χαριλάου Τρικούπη θα πρέπει να διευκρινίσει με ποιους θα συνεργαστεί, ώστε να ξέρει ο κόσμος «όταν ψηφίζεις ΠΑΣΟΚ, τι έρχεται από πίσω». Το ίδιο ερώτημα βέβαια απευθύνεται και στο Μαξίμου, με τον Παύλο Μαρινάκη να χαρακτηρίζει ως «μονόδρομο» την αυτοδυναμία της ΝΔ. Δεν ξέρω όμως πόσο εφικτό είναι ένα τέτοιο σενάριο, ιδιαίτερα όταν ο δρόμος μέχρι τις εκλογές προμηνύεται κακοτράχαλος. Και δεν ξέρω αν οι απανωτές κάλπες, που φέρνουν πάντα αβεβαιότητα, οδηγήσουν τελικά σε αναζήτηση άλλου συμμάχου στα δεξιά, όσο κι αν το αρνείται σήμερα το Μαξίμου για προφανείς λόγους πολιτικού ανταγωνισμού.

Θα κινηθεί ο Σαμαράς

Ακούγεται στο μεταξύ όλο και πιο έντονα ότι ο Αντώνης Σαμαράς θα ανακοινώσει την ίδρυση κόμματος. Η χθεσινή του ομιλία στην παρουσίαση του βιβλίου του καθηγητή Γιάννη Μάζη έδειξε πως ο πρώην πρωθυπουργός επιμένει στην σκληρή κριτική προς την κυβέρνηση για τα εθνικά και όχι μόνον. Ακούγεται επίσης έντονα πως οι σχετικές ανακοινώσεις μπορεί να γίνουν και μέσα στην άνοιξη με δημοσίευση διακήρυξης υπογεγραμμένη από δεκάδες προσωπικότητες. Το βέβαιο είναι πως δεν θα πλήξουμε καθόλου την επόμενη περίοδο.

Ο Σιακαντάρης του Τσίπρα κριτικάρει το ΠΑΣΟΚ

Ο Γιώργος Σιακαντάρης, ο άνθρωπος που συντονίζει την συγγραφή του προγράμματος του «κόμματος Τσίπρα», έγραψε στο σαββατιάτικο φύλλο των «Νέων» ένα άρθρο για το 4ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Οι πιο ενδιαφέρουσες αναφορές του αφορούν την απόφαση του να ξεκαθαρίσει πως δεν θα συνεργαστεί με τη ΝΔ. Σε αυτό έγραψε μεταξύ άλλων: «Η δημοκρατική Δεξιά και η δημοκρατική Αριστερά αποτελούν πυλώνες των δημοκρατιών και όχι στρατηγικούς αντιπάλους. Η Αριστερά και η Δεξιά είναι πολιτικοί και ιδεολογικοί αντίπαλοι. Στις δημοκρατίες στρατηγικός αντίπαλος είναι μόνο οι εχθροί τους. Κάνουν πολύ κακό σ' αυτές όσοι διαμορφώνουν στρατηγική με βάση το "ποτέ με τη Δεξιά", αλλά και αυτοί, όπως ο υπουργός Θάνος Πλεύρης που δηλώνουν πως η Αριστερά είναι μια αντεθνική παράταξη. Οι πρώτοι βλάπτουν πρωτίστως τον εαυτό τους. Γιατί φαίνεται πως αδυνατούν να διαμορφώσουν μια εναλλακτική κυβερνητική πρόταση».

Με άλλα λόγια ο στενός συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα κάνει κριτική στη Χαριλάου Τρικούπη επειδή ξεκαθάρισε πως δεν θα συνεργαστεί με την κυβερνώσα παράταξη. Είναι «εκτός γραμμής» ο συγγραφέας του προγράμματος ή υπάρχουν δεύτερες σκέψεις στο επιτελείο Τσίπρα για τις συνεργασίες σε περίπτωση αδιεξόδου;

Η μάχη των μηχανισμών

Και μιας και έγραψα για το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, να σας πω ορισμένα «ντεσού» που έμαθα για την εκλογή της νέας Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του και συγκεκριμένα για την μάχη των μηχανισμών. Πρώτον, η Άννα Διαμαντοπούλου πήγε πάρα πολύ ψηλά επειδή την «έσπρωξε» ο μηχανισμός του Νίκου Ανδρουλάκη, στο πλαίσιο ευρύτερης συμφωνίας που είχαν οι δυο τους. Δεύτερον, η ομάδα του Μανώλη Χριστοδουλάκη εξέλεξε τελικά αρκετά μέλη στην νέα ΚΠΕ (και ο Δούκας πήγε χειρότερα απ' ό,τι περίμενε) επειδή, μου λένε από τη Χαριλάου Τρικούπη, ο μηχανισμός των «Παπανδρεϊκών» στράφηκε στον βουλευτή Ανατολικής Αττικής. Ο μηχανισμός του Χριστοδουλάκη επίσης συνέπεσε σε κάποια πρόσωπα με αυτόν των «προεδρικών». Επιπρόσθετα, οι Παύλος Γερουλάνος και Μιχάλης Κατρίνης κατέγραψαν καλή επίδοση επειδή συνέπραξαν μερικώς στις σταυροδοσίες.

Το μπλόκο στον Κυριάκο και το πράσινο «όχι» που κλείδωσε

Αν κάτι κυριάρχησε στην πολιτική και επιχειρηματική πιάτσα, αλλά και στα δημοσιογραφικά γραφεία. το προηγούμενο χρονικό διάστημα ήταν το ερώτημα αν ο Νίκος Ανδρουλάκης θα γίνει ο επόμενος κυβερνητικός εταίρος του Μητσοτάκη. Όσα συνέβησαν, ωστόσο, στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ αλλάζουν το έργο με τρόπο που να είναι όλοι εντός ΠΑΣΟΚ να είναι ευχαριστημένοι και άλλοι εκτός Κινήματος δυσαρεστημένοι. Ο Νίκος πήρε τα κλειδιά του «μαγαζιού» κερδίζοντας τους συσχετισμούς στην Κεντρική Επιτροπή, όμως και οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι έκαναν το δικό τους πολιτικό ταμείο. Ο Χάρης Δούκας και ο Παύλος Γερουλάνος είναι ικανοποιημένοι καθώς ξεκαθαρίστηκε οριστικά ότι το... καράβι στρίβει οριστικά μακριά από τη Νέα Δημοκρατία...

Ο προβληματισμός στο Μαξίμου και η αναζήτηση νέου ρυθμιστή

Αυτή η εξέλιξη είναι που προκαλεί τον πραγματικό πονοκέφαλο στους επιτελείς της κυβέρνησης. Εκεί που υπολόγιζαν ότι στηα δύσκολη στιγμή θα μπορούσαν να ποντάρουν στη «σταθερότητα» που τόσο συχνά επικαλούνται οι Μητσοτάκης και οι συνεργάτες του και να σύρουν το ΠΑΣΟΚ σε συγκυβέρνηση, τώρα βλέπουν την πόρτα ερμητικά κλειστή. Επειδή η αυτοδυναμία μάλλον είναι όνειρο θερινής νυκτός -αν κρίνουμε από την πρόθεση ψήφου στις δημοσκοπήσεις- τότε αναζητούνται (πειστικές) απαντήσεις από το γαλάζιο στρατόπεδο, που θα πρέπει να βρει σύμμαχο... Δύσκολη εξίσωση...

Το αθόρυβο πλάνο του Νίκου και η έφοδος στις γαλάζιες περιφέρειες

Μπορεί η πιάτσα να ασχολείται με το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ τούτες τις μέρες, αλλά στη Χαριλάου Τρικούπη δουλεύουν εδώ και καιρό πάνω σε έναν οδικό χάρτη που ως αντικειμενικό σκοπό έχει να αλλάξει τις ισορροπίες. Ο Ανδρουλάκης έχει κυκλώσει τρεις συγκεκριμένους άξονες και το κάνει με μεθοδικότητα που αρχίζει να θορυβεί, όπως μου λένε, το Μαξίμου. Πρώτος σταθμός: η «έφοδος» στις εκλογικές περιφέρειες-κάστρα της ΝΔ. Εκεί που η ακρίβεια και οι οικονομικές ανισότητες έχουν αρχίσει να «τρώνε» τη γαλάζια κυριαρχία, το ΠΑΣΟΚ στέλνει κλιμάκια για να μαζέψουν τη δυσαρέσκεια πριν αυτή εκτονωθεί στην αποχή.

Η νέα βιτρίνα και το ψηφιακό στοίχημα

Δεν είναι μόνο οι παλιοί, είναι και η νέα γενιά που βγαίνει μπροστά. Μαθαίνω ότι ο δεύτερος άξονας του Ανδρουλάκη αφορά στην επιλογή προσώπων φρέσκων, με βιογραφικά και ένσημα, που θα αποτελέσουν την «αιχμή του δόρατος» για το νεανικό κοινό. Αυτή η ανανέωση δεν μένει στα χαρτιά, αλλά μεταφέρεται σε επιθετική ψηφιακή στρατηγική. Στη Χαριλάου Τρικούπη επενδύουν σοβαρά στα νέα μέσα για να σπάσουν το επικοινωνιακό τείχος, θέλοντας να δείξουν ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι «παρατηρητής», αλλά μια δύναμη έτοιμη να κυβερνήσει.

Η αξιόπιστη εναλλακτική και το μήνυμα στο Μαξίμου

Ο τρίτος και πιο κρίσιμος άξονας είναι η εικόνα της σοβαρής εναλλακτικής. Την ώρα που η υπόλοιπη αντιπολίτευση αναλώνεται σε εσωτερικές κρίσεις, ο Ανδρουλάκης -αφού φαίνεται να ξεμπερδεύει με την εσωστρέφεια- επιδιώκει να εμφανιστεί ως ο μόνος που καταθέτει συγκροτημένες προτάσεις. Το μήνυμα είναι σαφές: το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ για να αποτελέσει τον ρυθμιστικό παράγοντα της επόμενης μέρας. Η Χαριλάου Τρικούπη δείχνει αποφασισμένη να αποδείξει ότι η σταθερότητα της χώρας μπορεί να εξασφαλιστεί από ένα ανανεωμένο, σοβαρό ΠΑΣΟΚ.

Οι αριστεροί και οι ιεράρχες

Σας έγραφα χτες πως ο Αλέξης Τσίπρας πήγε και είδε το Σάββατο τον Μητροπολίτη Φθιώτιδας Συμεών κατά την παραμονή του στη Λαμία. Ο Σωκράτης Φάμελλος βρέθηκε επίσης στην πρωτεύουσα του νομού χτες, για να συμμετάσχει στο Συνέδριο STAR Forum. Και είπε κι αυτός να περάσει από την Ιερά Μητρόπολη της πόλης για να δει τον Μητροπολίτη. Τι έχουν πάθει οι αριστεροί και τρέχουν να δουν ιεράρχες;

Στην Νέα Αριστερά συζητούν πριν την καταιγίδα

Στο Σαββατοκύριακο που μας πέρασε συνεδρίαση η Κεντρική Επιτροπή της Νέας Αριστεράς στον απόηχο της παραίτησης του Αλέξη Χαρίτση από την ηγεσία της. Ο πρώην πρόεδρος και όσα στελέχη συναπαρτίζουν την ομάδα τους θα δώσουν εσωκομματική μάχη απέναντι στον Γαβριήλ Σακελλαρίδη, που ανέλαβε πρόεδρος μέχρι το επόμενο έκτακτο συνέδριο του κόμματος. Άκουσα πως στελέχη δίπλα στον Χαρίτση επιτέθηκαν στην πλευρά Σακελλαρίδη επειδή στην εισήγηση δεν υπήρχαν ξεχωριστά θετικά λόγια για τον απελθόντα από την προεδρία. Έμαθα βέβαια πως ο Σακελλαρίδης για κανά πεντάλεπτο εξήρε την προσφορά του Χαρίτση και των άλλων βουλευτών, επιμένοντας όμως να θέλει να προετοιμάσει το κόμμα για ό,τι ακολουθήσει. Γι αυτό και στην απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής υπάρχει εκτενής αναφορά σε έναν από τους ελέφαντες στο δωμάτιο: τα χαμηλά δημοσκοπικά ποσοστά της Νέας Αριστεράς 11 μήνες μήνες πριν τις εκλογές. Αν δεν συζητήσει ένα κόμμα γι αυτό, για τι θα συζητήσει;

Η δαμόκλειος σπάθη του ΟΠΕΚΕΠΕ και το μαύρο Πάσχα κάποιων βουλευτών της ΝΔ

Κάποιοι στην κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ νιώθουν την... καυτή ανάσα της δεύτερης δικογραφίας του ΟΠΕΚΕΠΕ που λέγεται ότι θα φτάσει σύντομα στην Αθήνα και το κλίμα θυμίζει κηδεία πριν την ώρα της. Στο παρασκήνιο το μήνυμα του Μητσοτάκη ξεχειλίζει από κυνισμό, αφού όποιος θα φανεί ότι βρίσκεται στην λίστα της εισαγγελικής έρευνας, θα μείνει εκτός εκλογικών λιστών με συνοπτικές διαδικασίες. Μαθαίνω ότι ηχηρά ονόματα, που κάποτε γέμιζαν αίθουσες, τώρα βλέπουν τις καρέκλες στις συγκεντρώσεις τους να μένουν άδειες. Ο κόσμος μυρίζεται το «κάψιμο» και γυρίζει την πλάτη, αφήνοντας πρώην υπουργούς και νυν βουλευτές να παλεύουν μόνοι τους περιμένοντας το μοιραίο... Μαύρο Πάσχα μου φαίνεται ότι θα κάνουν κάποιοι...

Η καραντίνα του Μαξίμου και οι άδειες καρέκλες

Διαβάστε τώρα για να καταλαβαίνετε τι συμβαίνει στις τάξεις των βουλευτών της ΝΔ. Μιλάμε για το απόλυτο χάος με την καχυποψία να κυριαρχεί. Η αγωνία έχει χτυπήσει κόκκινο, καθώς στο Μαξίμου δεν σηκώνουν ούτε τα τηλέφωνα σε όσους υποψιάζονται ότι εμπλέκονται στη δεύτερη δικογραφία για το αμαρτωλό πάρτι στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Οι πληροφορίες μου λένε ότι συγκεκριμένοι βουλευτές, που θεωρούσαν τις έδρες τους δεδομένες, βρίσκονται σε καθεστώς πολιτικής απομόνωσης και φοβούνται ότι μετά τις εκλογές θα αρχίζουν να αναζητούν δουλειά, αφού η πολιτική θα τελειώσει για εκείνους. Επειδή τα πρόσωπα είναι γνωστά, σας πληροφορώ πως η αμηχανία στις δημόσιες εμφανίσεις τους είναι διάχυτη, αφού ακόμα και οι σταθεροί υποστηρικτές αποφεύγουν έστω και μια χειραψία. Για κάποιους ή πύλη της πολιτικής ερήμου έχει ανοίξει...

Οι Ιταλοί και οι Ισπανοί πάτησαν το γκάζι και στο Μαξίμου τρόμαξαν

Βαρέθηκαν να περιμένουν την Κομισιόν. Η Ιταλία και η Ισπανία αποφάσισαν να αυτονομηθούν και να πατήσουν το γκάζι πριν οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών αποφασίσουν πως θα κινηθούν. Αναφέρομαι στα μέτρα στήριξης βεβαίως βεβαίως. Αυτή η κίνηση ήταν που έλουσε με κρύο ιδρώτα το Μαξίμου, αναγκάζοντας το επιτελείο σε ένα Σαββατοκύριακο non-stop συσκέψεων. Μέχρι τότε, η γραμμή ήταν «πάμε παρεούλα με την ΕΕ», αλλά όταν είδαν τους Ισπανούς να ρίχνουν 5 δισ. ευρώ στο τραπέζι χωρίς να ρωτήσουν κανέναν, το ελληνικό «safe zone» των 300 εκατομμυρίων έγινε μονόδρομος για να μην φανεί ο Κυριάκος ο τελευταίος των Μοϊκανών.

Το αγκάθι της Λαγκάρντ και ο εκβιασμός με τα επιτόκια

Στο μεταξύ, η Κριστίν Λαγκάρντ έστειλε το δικό της μήνυμα που διαβάστηκε ως ωμός εκβιασμός: «Αν ανοίξετε τις κάνουλες και ο πληθωρισμός ξεφύγει, θα σας ταράξω στα επιτόκια». Ουσιαστικά, είπε στους παραγωγούς ότι ο δανεισμός θα γίνει πανάκριβος και στις κυβερνήσεις ότι το κόστος του χρέους θα τους πνίξει αν τολμήσουν δημοσιονομικές τσαχπινιές. Πάντως η Αθήνα περιμένει το «πράσινο φως» από τη Eurostat για τα νούμερα του '25, ώστε να ρίξει το δεύτερο, πολύ μεγαλύτερο πακέτο αμέσως μετά το Πάσχα.

Οι φοροαπαλλαγές και το άβατο του ΕΝΦΙΑ

Μαθαίνω, λοιπόν, ότι το νέο πακέτο του Απριλίου θα έχει στο επίκεντρο τους ελεύθερους επαγγελματίες. Ωστόσο θα έχει και μια μεγάλη υποσημείωση: ξεχάστε τη μείωση των έμμεσων φόρων. Η κυβέρνηση δεν αγγίζει ΦΠΑ και ΕΦΚ, ούτε φυσικά τις αντικειμενικές και τον ΕΝΦΙΑ. Σε μια χώρα που, κακά τα ψέματα, δεν παράγει τίποτα αυτά τα σιγουράκια είναι που κρατάνε το μαγαζί όρθιο. Οι τεχνοκράτες έβαλαν το όριο στα 300 εκατομμύρια για τώρα – το ένα τρίτο του πλεονάσματος δηλαδή – αφήνοντας τα υπόλοιπα για τις φοροαπαλλαγές του 2026, ώστε να υπάρχει «καύσιμο» για τη συνέχεια.

Τα άσχημα μαντάτα από το Ορμούζ και ο πληθωρισμός των ελλείψεων

Το πραγματικό ζόρι όμως δεν είναι τα νούμερα, αλλά τα Στενά του Ορμούζ. Αν ο Κόλπος μείνει κλειστός και αρχίσουν τα χτυπήματα στις υποδομές, πάμε σε άλλη πίστα. Εκεί, οι λύσεις τύπου Λαγκάρντ με τα επιτόκια είναι για γέλια, αφού ο πληθωρισμός δεν θα έρθει από την πολλή ζήτηση, αλλά από τις άδειες αποθήκες. Αυτό είναι που τρέμουν και στο Μαξίμου. Τρέμουν την εξέλιξη που θα τους αναγκάσει να δίνουν επιδόματα και φοροαπαλλαγές, αλλά ο κόσμος να μην βρίσκει προϊόντα στα ράφια.

Τα «ματωμένα» εκατομμύρια των τραπεζών και η απάτη με τα κόκκινα δάνεια

Πάμε τώρα στις τράπεζες για οποίες θα μπορούσα να σας γράψω τόμους ολόκληρους. Ξεχάστε τα παραμύθια. Η πιάτσα ξέρει καλά ότι η... διάσταση των συστημικών τραπεζών με τα κόκκινα δάνεια είναι πιο εικονική και από influencer στο Instagram. Το κόλπο είναι απλό: Οι τράπεζες βγάζουν τα κόκκινα δάνεια από τη βιτρίνα για να φαίνονται «καθαρές», αλλά κρατούν το κλειδί του ταμείου μέσω των servicers. Η Πειραιώς, που κρατά τα σκήπτρα της υποκρισίας, ενθυλάκωσε 120 εκατομμύρια την τελευταία τετραετία από τη διαχείριση δανείων που υποτίθεται ότι «ξεφορτώθηκε».

Η Intrum Hellas ως «χρυσή αγελάδα» των Σουηδών

Εδώ η ξεδιαντροπιά χτυπάει κόκκινο. Την ώρα που η μητρική Intrum στη Σουηδία φλέρταρε με τη χρεοκοπία, η ελληνική θυγατρική έγινε το... φιλί της ζωής για τη μαμά εταιρεία με τις κατασχέσεις των ντόπιων νοικοκυριών. Με κέρδη 60,6 εκατ. ευρώ για το 2025, ετοιμάζεται να μοιράσει μέρισμα 50 εκατομμυρίων ευρώ στους μετόχους. Η Πειραιώς, ως μέτοχος του 20%, εισπράττει χωρίς ντροπή το μερίδιό της από τις εξώσεις. Είναι το απόλυτο αίσχος μία τράπεζα να πουλάει «κοινωνικό πρόσωπο» δημόσια, με καμπάνιες, αλλά να θησαυρίζει από την καταδίωξη του δανειολήπτη.

Πάρτι εκατομμυρίων ευρώ με σφυροκόπημα της κοινωνίας

Στο ίδιο έργο θεατές και οι υπόλοιποι. Η Eurobank μέσω της doValue (με κέρδη-μαμούθ 417 εκατ.) και η Alpha μέσω της Cepal ακολουθούν το ίδιο μοτίβο. Διαχωρίζουν επικοινωνιακά τη θέση τους για να πλασάρουν νέα δάνεια στην αγορά, την ώρα που οι εισπρακτικές -στις οποίες παραμένουν συνέταιροι- σφυροκοπούν την κοινωνία. Μιλάμε για κέρδη από παντού, χωρίς ίχνος ντροπής απέναντι σε μία κοινωνία που υποφέρει.

Το... χρυσό αλουμίνιο της METLEN

Η ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή, με το Ιράν να σημαδεύει κρίσιμες υποδομές σε Εμιράτα και Μπαχρέιν, φέρνει την παγκόσμια αγορά αλουμινίου στα όρια του νευρικού κλονισμού. Σε μια αγορά που ήδη «βράζει» από το ενεργειακό κόστος, η απώλεια των αραβικών μονάδων σπρώχνει τις τιμές προς τα 5.000 δολάρια τον τόνο. Μέσα σε αυτό το χάος, η METLEN εμφανίζεται ως ο παίκτης που όχι μόνο δεν φοβάται την κρίση, αλλά ετοιμάζεται να κάνει «ταμείο» από τη θέση του ισχυρού, καθετοποιημένου παραγωγού.

Το ενεργειακό «shield» και το LNG που κάνει τη διαφορά

Εκτός των παραπάνω, η στρατηγική της εταιρείας στο φυσικό αέριο αποδεικνύεται λίρα εκατό. Ενώ οι άλλοι ψάχνονται, η METLEN έχει ήδη «κλειδώσει» τις ανάγκες της σε χαμηλές τιμές, εφαρμόζοντας hedging που θα ζήλευαν πολλοί. Το μεγάλο της ατού όμως είναι η πρόσβαση στο LNG. Η δυνατότητα να διαχειρίζεται φορτία υγροποιημένου αερίου δεν την προστατεύει απλώς από τις διακυμάνσεις, αλλά τη μετατρέπει σε ρυθμιστή της αγοράς, καθώς μπορεί να πουλάει ενέργεια σε τρίτους που ξέμειναν από καύσιμο.

ΑΠΕ, Αλουμίνιο και το φράγμα των 110 ευρώ στο ρεύμα

Την ώρα που η Ιταλία γονατίζει από την εξάρτηση στα θερμικά εργοστάσια, η METLEN ποντάρει στο διπλό ταμπλό: Αλουμίνιο και Ανανεώσιμες Πηγές. Η διείσδυση των νέων φωτοβολταϊκών στην Ελλάδα αναμένεται να κρατήσει τη χονδρική σε ελεγχόμενα επίπεδα, αρκεί το αέριο να μην ξεφύγει πάνω από τα 50 ευρώ. Αν όμως το ρεύμα σπάσει το φράγμα των 110-120 ευρώ, η πιάτσα προεξοφλεί ότι θα δούμε ξανά κρατικές επιδοτήσεις. Και εκεί ωστόσο η METLEN αναμένεται να βγει κερδισμένη αφού έχει αγοράσει φθηνά και θα πουλάει σε τιμές κρίσης.

Το παράδειγμα της METLEN δείχνει ότι στις διεθνείς αγορές επιβιώνει όποιος έχει ενεργειακή επάρκεια και διαφοροποιημένο χαρτοφυλάκιο. Στο περιβάλλον της απόλυτης μεταβλητότητας, η εταιρεία δείχνει να αντιδρά ταχύτερα από τον ανταγωνισμό, μετατρέποντας τις πιέσεις σε ευκαιρίες κερδοφορίας.