Η «βόμβα» Σαμαρά για υποκλοπές, ο Γλαβίνας που πάει για γραμματέας του ΠΑΣΟΚ και η επιθυμία του Τσίπρα να εξαφανιστούν Πολάκης και Σακελλαρίδης

Και με τον χωροφύλακα, και με τον αστυφύλακα

Καθώς μπαίνουμε σιγά σιγά σε εκλογικούς ρυθμούς, παρατηρώ πως όλο το μιντιακό σύστημα πήρε «γραμμή» να την πέσει στο ΠΑΣΟΚ επειδή αποφάσισε το «όχι» στην συγκυβέρνηση με την Νέα Δημοκρατία. Επιμένω, όμως, το ερώτημα (πρέπει να) τίθεται και στην κυβερνώσα παράταξη. Το Μαξίμου, επειδή οι δημοσκοπήσεις στην αναγωγή δείχνουν τη ΝΔ στο 30+%, έχει βάλει μπροστά την ρητορική περί αυτοδυναμίας. Στην εκτίμηση ψήφου όμως τα πράγματα είναι σκούρα. Πώς θα την πετύχει όμως ή έστω θα προσπαθήσει να πλησιάσει την πλειοψηφία στην επόμενη Βουλή; Δια της αμφίπλευρης «εισπήδησης». Με άλλα λόγια ο Κυριάκος Μητσοτάκης, η κυβέρνησή του και το κόμμα του θα λένε την ίδια ώρα και ακροδεξιά και κεντρώα πράγματα.

Και ο Άδωνις σε εμφυλιοπολεμικό οίστρο

Σε αυτό το πλαίσιο, τελικά αποδεικνύεται πως οι εμφυλιοπολεμικές δηλώσεις του Θάνου Πλεύρη δεν ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός. Ο Άδωνις Γεωργιάδης είπε χτες σχεδόν τα ίδια και συγκεκριμένα επισήμανε, «δεν σέβομαι τους αγώνες της Αριστεράς, για την ακρίβεια θεωρώ ότι όσοι αγώνες έκανε η Αριστερά ήταν επί ζημία της Ελλάδας όχι επ' ωφελεία, ίσως μεγάλη ζημία». Είναι, λοιπόν συνειδητή επιλογή και στρατηγική του Κυριάκου Μητσοτάκη να αφήνει να ακούγονται τέτοιες δηλώσεις που λειτουργούν διχαστικά.

Η βόμβα Σαμαρά για τις υποκλοπές

Ο Αντώνης Σαμαράς δεν είναι από αυτούς που αφήνουν τα πράγματα να πέσουν κάτω, και οι πληροφορίες λένε πως παρέμβαση που ετοιμάζει για τις υποκλοπές θα προκαλέσει ισχυρότατο πολιτικό σεισμό. Ο πρώην Πρωθυπουργός φέρεται να έχει στα χέρια του νεότερα στοιχεία που αλλάζουν όλη την εικόνα. H παρακολούθησή του φαίνεται πως ξεκίνησε πολύ νωρίτερα από ό,τι πίστευαν όλοι, ενώ το ζουμί των νέων στοιχείων βρίσκεται στους τελικούς αποδέκτες των συνομιλιών του. Μένει να δούμε τώρα αν οι πληροφορίες που κυκλοφορούν έντονα θα επιβεβαιωθούν...

Η κατασκοπεία και οι εντεταλμένοι του κράτους

Μαθαίνω ότι ο Σαμαράς είναι έτοιμος να χρησιμοποιήσει βαριές κουβέντες, μιλώντας ευθέως για κατασκοπεία εντός του κρατικού μηχανισμού. Αν ο πρώην Πρωθυπουργός δείξει όχι μόνο τους εντεταλμένους που λειτουργούσαν για λογαριασμό τρίτων, αλλά και τους εντολείς, τότε το παιχνίδι περνάει σε άλλη πίστα, πολύ πιο επικίνδυνη για το Μαξίμου και για το κεντρικό σύστημα εξουσίας. Όπως λέγεται θα πρόκειται για καταγγελία που αγγίζει τον πυρήνα της εθνικής ασφάλειας.

Η σύγκρουση με το Μαξίμου

Αυτή η κίνηση στην οποία αναμένεται να προχωρήσει ο πρώην πρωθυπουργός έρχεται σε μια στιγμή που οι σχέσεις του Σαμαρά με το περιβάλλον Μητσοτάκη είναι στο ναδίρ. Ο Μεσσήνιος φαίνεται αποφασισμένος να φτάσει το θέμα μέχρι το τέλος, αδιαφορώντας για τις ισορροπίες στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, αφού είναι γνωστό ότι εξακολουθεί και ελέγχει έναν αριθμό βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας. Η κλιμάκωση της έντασης θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη, καθώς μια τέτοια παρέμβαση μπορεί να λειτουργήσει ως θρυαλλίδα εξελίξεων. Το ερώτημα είναι το εξής: Πώς θα αντιδράσει η κυβέρνηση αν ο Σαμαράς βγάλει στη σέντρα συγκεκριμένα πρόσωπα τα οποία συνδέθηκαν στενά, τα τελευταία χρόνια, με τον πυρήνα της διακυβέρνησης και του επιτελικού κράτους;

Το «σύμφωνο μη επίθεσης» στο Παλαιό Φάληρο και το βλέμμα στη σύγκρουση με τον Μητσοτάκη

Το τριήμερο στο Παλαιό Φάληρο έκλεισε με άτυπη εκεχειρία, καθώς όλα τα στρατόπεδα του ΠΑΣΟΚ κατάλαβαν ότι η συνέχιση της εσωστρέφειας τούτες τις ώρες ισοδυναμεί με πολιτική αυτοκτονία. Ο Νίκος Ανδρουλάκης βγήκε αναμφίβολα ενισχυμένος και αυτό δεν αμφισβητείται από κανέναν, ενώ φαίνεται που το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα εισέλθει σε κατάσταση ύφεσης της εσωστρέφειας καθώς κανένας από εδώ και πέρα δεν θα ήθελε να χρεωθεί το φρενάρισμα της ανόδου του κόμματος. Πλέον, το ενδιαφέρον μετατοπίζεται στη μετωπική σύγκρουση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, η οποία, βέβαια, αναμενόταν να κορυφωθεί την Παρασκευή στη Βουλή μέχρι που ξαφνικά ο πρωθυπουργός αποφάσισε αναβολή, δηλαδή, όπως φαίνεται και όπως εύλογα καταγγέλλει το ΠΑΣΟΚ, επέλεξε τον εύκολο δρόμο της άτακτης φυγής.

Το χαρτί της πρότασης μομφής

Η προ ημερησίας συζήτηση για τις υποκλοπές και το κράτος δικαίου θα ήταν το πρώτο μεγάλο τεστ για τη νέα ενότητα της Χαριλάου Τρικούπη. Στο τραπέζι των επιτελών του Ανδρουλάκη βρισκόταν το σενάριο για κατάθεση πρότασης μομφής, μια κίνηση που θα ανάγκαζε τη ΝΔ σε πλήρη απολογία στην παρούσα συγκυρία, σε μια στιγμή μάλιστα που οι αποκαλύψεις για το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων διαδέχονται η μία την άλλη. Αν και επίσημα η Χαριλάου Τρικούπη κρατούσε κλειστά τα χαρτιά της για να μην κάψει το στοιχείο του αιφνιδιασμού, η δυναμική του συνεδρίου έδειξε ότι το ΠΑΣΟΚ είναι έτοιμο να παίξει το χαρτί της ολοκληρωτικής ρήξης. Οπότε, όλοι περίμεναν να δουν αν ο Ανδρουλάκης θα τολμούσε -που θα το τολμούσε- το μεγάλο «ντου» την Παρασκευή, σέρνοντας την κυβέρνηση σε εξαντλητική τριήμερη μάχη τώρα που οι εξελίξεις είναι ζεστές.

Το κρυφτό του Μαξίμου με τον Κανονισμό και η φυγή προς το Πάσχα

Τελικά, ο φόβος που κυριαρχεί στο κυβερνητικό στρατόπεδο δεν κατέστη εφικτό να κρυφτεί. Η απόφαση να μεταφερθεί η προ ημερησίας συζήτηση για τις 17 Απριλίου, δηλαδή μετά το Πάσχα, μήπως και καταλαγιάσει ο θόρυβος από τις νέες αποκαλύψεις, προκάλεσε την έκρηξη της Χαριλάου Τρικούπη, που κατηγορεί ευθέως τον Κυριάκο Μητσοτάκη για θεσμική εκτροπή. Παρά τα όσα λέει τις τελευταίες ημέρες ο Παύλος Μαρινάκης περί «συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ» και «τοξικής ρητορικής», η ουσία παραμένει ότι η κυβέρνηση δείχνει να αναζητά σωσίβιο στη... λήθη των εορτών, αποφεύγοντας τη μετωπική σύγκρουση την ώρα που το αίτημα για λογοδοσία γίνεται όλο και πιο έντονο.

Ο «Νίξον» του Μαξίμου και το φάντασμα του Ταλ Ντίλιαν

Η επίθεση του ΠΑΣΟΚ ήταν πρωτοφανής σε σκληρότητα, με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να παρομοιάζει τον Πρωθυπουργό με τον Νίξον, «φωτογραφίζοντας» παρακρατικές μεθόδους και τον τρόμο του Μαξίμου απέναντι στις αποκαλύψεις για τον Ταλ Ντίλιαν. Στο ΠΑΣΟΚ καταγγέλλουν ότι η αναβολή παραβιάζει προκλητικά το άρθρο 143 του Κανονισμού, που ορίζει ρητά τη διεξαγωγή της συζήτησης εντός μηνός. Να σας πληροφορήσω βέβαια, πως η ερμηνεία του προεδρείου ότι η προθεσμία αφορά στον... «προγραμματισμό» και όχι στην ίδια τη συζήτηση, το αντικείμενο και το περιεχόμενό της, αντιμετωπίζεται από την πολιτική πιάτσα ως φθηνός δικολαβικός ελιγμός και αυτή είναι η αλήθεια εδώ που τα λέμε.

Ο Γλαβίνας πάει για γραμματέας του ΠΑΣΟΚ

Ένα από τα ερωτήματα που «τρέχει» στους διαδρόμους του ΠΑΣΟΚ αφορά το όνομα του νέου γραμματέα του κόμματος. Ο Ανδρέας Σπυρόπουλος θα αποχωρήσει από τη θέση κατά πώς φαίνεται και το ερώτημα είναι ποιος θα τον διαδεχτεί στην κρίσιμη θέση του νο.2 της Χαριλάου Τρικούπη. Έχω ακούσει αρκετά ονόματα, ανάμεσα στα οποία αυτά του Κώστα Τσουκαλά, της Μιλένας Αποστολάκη και του Λευτέρη Καρχιμάκη. Αν «σπάσει» η παράδοση και δεν γίνει γραμματέας ο καθαρά πρώτος (και νεαρός) Καρχιμάκης, ποντάρω πως το πόστο να αναλάβει ο Θανάσης Γλαβίνας, που τα πήγε εξαιρετικά στη σταυροδοσία για την εκλογή του νέου οργάνου.

Ο Τσίπρας στον Χατζηνικολάου χωρίς διευθύνσεις και ονόματα

Αύριο θα δώσει την πρώτη του τηλεοπτική συνέντευξη μετά από τρία χρόνια ο Αλέξης Τσίπρας. Μαθαίνω πως ο πρώην πρωθυπουργός επιταχύνει το βήμα του για την δημιουργία κόμματος, αλλά μην περιμένετε να ακούσετε στην συνέντευξή του ούτε το όνομα του νέο φορέα ούτε ονόματα προσώπων που θα ήθελε στο πλάι του. Απ' ό,τι καταλαβαίνω η συνέντευξη στον Νίκο Χατζηνικολάου θα έχει περισσότερο θετική «αύρα» και λιγότερη γκρίνια για το παρελθόν. Θα περιμένω να μάθω κιόλας ποιοι θα μιλήσουν για τον Τσίπρα, όπως συνηθίζεται στην συγκεκριμένη εκπομπή.

Ο Τσίπρας θέλει αντιπάλους Πολάκη και Σακελλαρίδη

Στο μεταξύ έχει προκαλέσει αίσθηση η φράση του στενού συνεργάτη του Τσίπρα, Γιώργου Βασιλειάδη, πως προϋπόθεση για την ανασύνθεση της Αριστεράς είναι η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς. Και είναι πια προφανές αυτό που ακουγόταν εδώ και καιρό: Πως ο πρώην πρωθυπουργός θέλει να παραδοθούν τα δύο κόμματα στα χέρια του Παύλου Πολάκη και του Γαβριήλ Σακελλαρίδη αντίστοιχα, με την ελπίδα να κατέβουν απέναντί του στις επόμενες εκλογές, να μην εξασφαλίσουν την είσοδό τους στη Βουλή και να «εξαφανιστούν» απομένοντας ο ίδιος μοναδικός εκφραστής του χώρου.

Ο Φλωρίδης άδειασε τον Φλωρίδη

Σήμερα θα συνεχιστεί η δίκη για τα Τέμπη, μετά το φιάσκο της έναρξής της πριν δέκα μέρες. Η κυβέρνηση έλεγε τότε πως καλώς σχεδίασε την αίθουσα στο «Γαιόπολις» της Λάρισας, αλλά τελικά προχώρησε σε διορθωτικές κινήσεις. Τέτοιες διορθωτικές κινήσεις όμως δεν είναι διορθωτικές. Από τις πληροφορίες που έχουν κυκλοφορήσει, η επιλογή να κλείσουν τους συγγενείς σε άλλη αίθουσα θα προκαλέσει λογικά κι άλλες έντονες διαμαρτυρίες. Κακός ο σχεδιασμός που έκανε ο Γιώργος Φλωρίδης, κάκιστη η λύση που σκέφτηκαν για να μαζέψουν τις αντιδράσεις.

Ο Ρωμανός ως «αντ' αυτού»

Μπορεί επίσημα να μην έχουμε πατήσει το κουμπί της προεκλογικής περιόδου, αλλά αν κάνεις μία βόλτα σε όλες τις περιφέρειες, ειδικά τα Σαββατοκύριακα, θα μυρίσεις το άρωμα των ερχόμενων εθνικών εκλογών. Και όπου υπάρχει τέτοιο άρωμα, υπάρχει και γκρίνια ανάμεσα στους υποψηφίους που έχουν πάρει ήδη το χρίσμα.

Το τελευταίο περιστατικό γκρίνιας που μου μεταφέρθηκε — όχι από έναν — έχει πρωταγωνιστή τον συνήθως προσεκτικό Νίκο Ρωμανό. Στον Δήμο Δάφνης–Υμηττού, όπου έγινε εκδήλωση, μου μετέφεραν ότι ο τοπικός Δήμαρχος προσφώνησε και κάλεσε να μιλήσει ο Νίκος Ρωμανός ως εκπρόσωπος του πρωθυπουργού, με συνέπεια να υπάρξει γκρίνια από κάτω. «Με ποιο θεσμικό καπέλο εμφανίζεται ως απεσταλμένος του Μαξίμου σε μια προεκλογική μάχη "σώμα με σώμα";» μου είπε στο τηλέφωνο συνυποψήφιός του, την ώρα που βλέπουν τον «ψηφιακό» της κυβέρνησης να παίρνει κεφάλι στην επικοινωνιακή κούρσα του Νότιου Τομέα.

Μίλησαν τελικά Δούκας και Πλεύρης

Σας έγραφα παραπάνω για τον Θάνο Πλεύρη και άκουσα τις δηλώσεις που έκανε την Δευτέρα πως «ψάχνει τον Δήμαρχο Αθηναίων 40 μέρες και δεν τον βρίσκει» ώστε να συζητήσουν για τον Ελαιώνα και άλλα θέματα. Ο Χάρης Δούκας απάντησε σκωπτικά (ΣΚΑΙ) πως «το τηλέφωνό μου είναι ανοιχτό. Μήπως ψάχνει κάποιον άλλον;». Έμαθα, δε, πως τον δήμαρχο Αθηναίων είχε καλέσει 3-4 φορές ο γνωστός ακροδεξιός Κωνσταντίνος Πλεύρης και όχι ο γιος του, υπουργός Μετανάστευσης.

Εν τέλει όμως όπως μαθαίνω οι Δούκας και Θ. Πλεύρης μίλησαν απευθείας τηλεφωνικά και δεν υπήρξε τελικά «σπασμένο τηλέφωνο». Η χθεσινή τηλεφωνική επαφή έγινε σε εποικοδομητικό κλίμα και τέθηκαν τα προβλήματα που ταλανίζουν τον μεγαλύτερο δήμο της χώρας.

Η μοναξιά και ο εκνευρισμός του Μαξίμου

Ας επιστρέψουμε, όμως, στο θέμα των μετεκλογικών συνεργασιών, για τις οποίες τόσος λόγος έγινε το προηγούμενο χρονικό διάστημα με φόντο το συνέδριο και τις εσωκομματικές εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ. Η προσπάθεια, νωρίτερα, του Παύλου Μαρινάκη να υποβαθμίσει το «όχι» του ΠΑΣΟΚ στη ΝΔ, στην πραγματικότητα προδίδει τον έντονο εκνευρισμό που επικρατεί στην κυβέρνηση. Η ειρωνεία του κυβερνητικού εκπροσώπου για το «ποιος κάλεσε το ΠΑΣΟΚ» δεν είναι δυνατόν να κρύψει τον εκνευρισμό και τον φόβο ότι ο Μητσοτάκης μένει πλέον χωρίς κανέναν δυνητικό εταίρο, τουλάχιστον στο Κέντρο του πολιτικού συστήματος. Το Μαξίμου βλέπει τη στρατηγική της «πράσινης εφεδρείας» να καταρρέει, καθώς η γραμμή για γκρέμισμα κάθε γέφυρας που να συνδέει το ΠΑΣΟΚ με τη ΝΔ επιβλήθηκε πλήρως στο Συνέδριο του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Το φάσμα της ακυβερνησίας και η «ταμπέλα» του Τσίπρα

Στην κυβέρνηση τρέμουν την επόμενη μέρα, καθώς συνειδητοποιούν ότι με τον Μητσοτάκη στο τιμόνι, κανένα κόμμα του δημοκρατικού τόξου δεν δέχεται πλέον να συγκυβερνήσει. Κανένας δεν θα μπορούσε, ωστόσο, να αποκλείσει τη συγκυβέρνηση με άλλο πρόσωπο στην ηγεσία της ΝΔ και πρωθυπουργό κοινής αποδοχής, αλλά μέχρι να τεθούν επί τάπητος τα σχέδια ώστε η χώρα να μην μείνει ακυβέρνητη έχουμε αρκετό χρόνο ακόμη. Η προσπάθεια, πάντως, του Μαρινάκη να ταυτίσει το ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ, τον Τσίπρα ή την Κωνσταντοπούλου, μοιάζει με κίνηση απελπισίας για να συσπειρώσει το εκλογικό ακροατήριο της ΝΔ. Νομίζω ότι πλέον αυτά δεν περνούν στην κοινωνία. Θα ήταν καλό ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να βρει άλλο αφήγημα για να κρύψει τον πανικό του Μαξίμου...

Το μεταγραφικό σενάριο για την Τζάκρη και οι ισορροπίες στην Πέλλα

Στο παρασκήνιο της Χαριλάου Τρικούπη συζητείται πλέον ανοιχτά το ενδεχόμενο επιστροφής της Θεοδώρας Τζάκρη. Πρόκειται για μία κίνηση που εξετάζεται στο πλαίσιο της διεύρυνσης του ΠΑΣΟΚ. Η ανεξάρτητη βουλευτής Πέλλας, η οποία διαγράφηκε από το κίνημα το 2013, στη συνέχεια συμπορεύτηκε με τον ΣΥΡΙΖΑ και ακολούθως με τον Στέφανο Κασσελάκη, φαίνεται να βρίσκεται σε τροχιά επαναπροσέγγισης. Το ερώτημα που απασχολεί κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ είναι αν μια τέτοια προσθήκη θα ενισχύσει τη δυναμική του κόμματος στη Βόρεια Ελλάδα ή αν θα προκαλέσει εσωτερικές αντιδράσεις λόγω της προηγούμενης πολιτικής της διαδρομής.

Η αναζήτηση κοινού τόπου και το πολιτικό ρίσκο

Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ καλείται να ζυγίσει τα οφέλη μιας ενδεχόμενης συνεργασίας με το κόστος της πολιτικής σημειολογίας. Η Τζάκρη, από τη θέση της αντιπροέδρου στο κόμμα του Στέφανου Κασσελάκη, διατηρεί ισχυρό έρεισμα στην εκλογική της περιφέρεια, γεγονός που καθιστά την υποψηφιότητά της ελκυστική για όσους ιεραρχούν την εκλογική αποτελεσματικότητα. Ωστόσο, η μακρά απουσία της και η ένταξή της στον ΣΥΡΙΖΑ αποτελούν σημεία τριβής για τη βάση του κόμματος.

Το ραντεβού των 24 ωρών και η γαλλική ασπίδα του Μαξίμου

Θα φύγω τώρα από την εγχώρια πολιτική πραγματικότητα και θα σας μεταφέρω στο πεδίο των διεθνών σχέσεων, από όπου το ρεπορτάζ είναι πλούσιο. Η έλευση του Εμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα στις 24 Απριλίου παρουσιάζεται από το Μέγαρο Μαξίμου ως άλλη μια κίνηση θωράκισης της χώρας από τον Κυριάκο Μητσοτάκη στον ευρωπαϊκό χάρτη. Οι δύο ηγέτες ετοιμάζονται να σφραγίσουν την ανανέωση της στρατηγικής τους σχέσης, με το Παρίσι να επιβεβαιώνει τον ρόλο του ως ο βασικός προστάτης της Ελλάδας στη Μεσόγειο. Η Αθήνα ποντάρει τα ρέστα της στη γαλλική στήριξη, μετατρέποντας τη διμερή συμμαχία σε ακλόνητο άξονα που φιλοδοξεί να ξεπεράσει τα στενά όρια της ΕΕ.

Η νέα αμυντική ρήτρα και το στοίχημα της καινοτομίας

Η είδηση, ωστόσο, κρύβεται στις λεπτομέρειες της νέας συμφωνίας, αφού η ρήτρα αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής ενισχύεται, με αντικειμενικό σκοπό να σταλεί σαφές μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση. Αυτή τη φορά, όμως, το παιχνίδι περνάει και στο πεδίο της αμυντικής βιομηχανίας, με έμφαση στην έρευνα και την τεχνολογική καινοτομία. Στόχος είναι η Ελλάδα να μην είναι απλώς ένας αγοραστής γαλλικών όπλων, αλλά ένας εταίρος που συμμετέχει στον σχεδιασμό και την παραγωγή.

Τα «χρυσά» business plans της UBS και η πραγματικότητα

Η UBS μπορεί να μοιράζει απλόχερα τιμές-στόχους και αγορές, αλλά στην πιάτσα το αφήγημα για τις ελληνικές τράπεζες διαβάζεται πολύ διαφορετικά. Πίσω από τις φουσκωμένες αποδόσεις ιδίων κεφαλαίων (ROTE) που αγγίζουν το 17%, κρύβεται μια κερδοφορία που στηρίζεται σε πήλινα πόδια. Ενώ ο οίκος βλέπει ελκυστικές αποτιμήσεις, οι δανειολήπτες βλέπουν τα επιτόκια χορηγήσεων να παραμένουν στα ύψη, την ώρα που τα επιτόκια καταθέσεων είναι σχεδόν μηδενικά, χαρίζοντας στις τράπεζες περιθώρια κέρδους που δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στην Ευρώπη.

Πιστωτική επέκταση για λίγους και παραμύθια της Χαλιμάς

Η «διψήφια πιστωτική επέκταση» (+12,9%) για την οποία πανηγυρίζει η UBS αφορά αποκλειστικά στους μεγάλους ομίλους, αφήνοντας τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις στο σκοτάδι. Την ώρα που οι τέσσερις ελληνικές συστημικές τράπεζες «τρέχουν» τα νέα business plans, η πραγματική οικονομία στεγνώνει από ρευστότητα. Το περιβόητο discount του 13% έναντι των ευρωπαϊκών τραπεζών δεν είναι «ευκαιρία εισόδου», αλλά η αντανάκλαση του ρίσκου μιας αγοράς που φοβάται ότι τα κέρδη αυτά είναι συγκυριακά και βασίζονται στην αφαίμαξη των προμηθειών και του κόστους χρήματος.

Τεχνητή νοημοσύνη vs Θέσεις εργασίας

Η Πειραιώς και η Alpha υπόσχονται έλεγχο του κόστους μέσω τεχνητής νοημοσύνης, που στην τραπεζική γλώσσα μεταφράζεται σε νέο κύμα απολύσεων και κλείσιμο υποκαταστημάτων, ειδικά στην επαρχία. Το αφήγημα της UBS για «σταθεροποίηση εσόδων» παρακάμπτει το γεγονός ότι οι τράπεζες θησαυρίζουν από τις προμήθειες ακόμη και για τις πιο απλές συναλλαγές, μετατρέποντας τον πελάτη σε μόνιμο αιμοδότη.

Το καμπανάκι του Συστημικού Κινδύνου και οι τραπεζικές ψευδαισθήσεις

Ενώ οι εγχώριες τράπεζες πανηγυρίζουν για τα κέρδη τους, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ) έρχεται να χαλάσει το αφήγημα, εκπέμποντας σήμα κινδύνου για το χρηματοπιστωτικό σύστημα της ΕΕ. Η προειδοποίηση είναι σαφής: η κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή έχει ανεβάσει τους κινδύνους στα ύψη, με το πετρέλαιο και τα ομόλογα να δείχνουν επερχόμενη βίαιη ανατιμολόγηση στις αγορές. Αναλόγως με το πως θα εξελιχθούν τα πράγματα σε διεθνές επίπεδο, με τις κρίσεις να διαδέχονται η μία την άλλη, η ανθεκτικότητα που διαφημίζουν οι τραπεζίτες θα δοκιμαστεί και μπορεί να δούμε απότομες και άτακτες διορθώσεις στις τιμές των περιουσιακών στοιχείων ή ακόμη και αυστηρότερο πλαίσιο στις συνθήκες, τους όρους και τις πρϋποθέσεις χρηματοδοτήσεων.

Η αδιαφάνεια των κεφαλαίων και ο εφιάλτης των ρευστοποιήσεων

Το Συμβούλιο χτυπάει το χέρι στο τραπέζι για την αδιαφάνεια στις ιδιωτικές αγορές και τις αναντιστοιχίες ρευστότητας. Ο φόβος για αναγκαστικές πωλήσεις από επενδυτικά κεφάλαια είναι πλέον ορατός, κάτι που θα μπορούσε να προκαλέσει αρνητική δυναμική ικανή να «στεγνώσει» τη χρηματοδότηση στην αγορά. Οι αρχές της ΕΕ σημειώνουν ότι η μόχλευση σε τμήματα του τομέα παραμένει επικίνδυνη, την ίδια στιγμή που οι γεωπολιτικές εντάσεις αυξάνουν την πιθανότητα κυβερνοεπιθέσεων σε κρίσιμες τραπεζικές υποδομές.

Πίεση στους ισολογισμούς και «κόκκινος» πιστωτικός κίνδυνος

Η πραγματική απειλή όμως κρύβεται στα οικονομικά κανάλια, αφού οι επίμονα υψηλές τιμές ενέργειας απειλούν να «κάψουν» τους ισολογισμούς νοικοκυριών και επιχειρήσεων, ειδικά στους ενεργοβόρους κλάδους. Το ΕΣΣΚ προειδοποιεί για μεσοπρόθεσμη εκτίναξη του πιστωτικού κινδύνου, καθώς το αυξημένο κόστος δανεισμού σε συνδυασμό με τη χαμηλή οικονομική δραστηριότητα δημιουργεί εκρηκτικό κοκτέιλ.

Το άλμα του πληθωρισμού τον Μάρτιο και η ελληνική ακρίβεια που δεν λέει να ξεφουσκώσει

Τα μαντάτα από τη Eurostat για τον Μάρτιο είναι η ψυχρολουσία που κανείς στο οικονομικό επιτελείο δεν ήθελε να δει. Ενώ μας έλεγαν ότι το θηρίο δαμάζεται, ο πληθωρισμός στην Ελλάδα έκανε άλμα στο 3,3%, αφήνοντας πίσω το 3,1% του Φεβρουαρίου και του περσινού Μαρτίου. Το πιο εφιαλτικό νούμερο, όμως, είναι το 2% της μηνιαίας αύξησης· μέσα σε μόλις τριάντα ημέρες, οι τιμές πήραν την ανηφόρα με ρυθμό που εξανεμίζει κάθε ελπίδα για πραγματική ανακούφιση στα ράφια.

Η ευρωπαϊκή σφαλιάρα και το ενεργειακό comeback

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ελληνικό, αλλά η Ελλάδα παραμένει στην πρώτη γραμμή της ακρίβειας. Στην ευρωζώνη, ο πληθωρισμός σκαρφάλωσε στο 2,5%, με την ενέργεια να επιστρέφει ως ο μεγάλος πρωταγωνιστής της ανόδου με ένα σοκαριστικό 4,9% (από το αρνητικό -3,1% του προηγούμενου μήνα). Αυτή η απότομη μεταβολή δείχνει ότι η ηρεμία στα καύσιμα και το ρεύμα ήταν προσωρινή και οι διεθνείς εντάσεις ξαναρχίζουν να αδειάζουν τις τσέπες των καταναλωτών, πριν καν προλάβουν να πάρουν ανάσα.

Δομικές πιέσεις και πανάκριβες υπηρεσίες

Μπορεί τα τρόφιμα να έδειξαν οριακή αποκλιμάκωση στο 2,4%, αλλά οι υπηρεσίες παραμένουν κολλημένες στο 3,2%, αποδεικνύοντας ότι η ακρίβεια έχει πλέον ποτίσει βαθιά τη δομή της οικονομίας. Ο δομικός πληθωρισμός στην ευρωζώνη (χωρίς ενέργεια και τρόφιμα) ανέβηκε κατά 0,8% σε ένα μήνα, στέλνοντας σήμα κινδύνου ότι οι τιμές δεν θα πέσουν εύκολα, ακόμη κι αν η ενέργεια ηρεμήσει. Αναρωτιέμαι πραγματικά πως θα συγκρατηθεί η κατάσταση στην Ελλάδα, όταν το εγχώριο 3,3% αποδεικνύει ότι είμαστε μόνιμα πιο ακριβοί από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.