Το όνομα για το κόμμα Σαμαρά, τα πρόσωπα για την ΕΛΑΣ και το ρίσκο με Φλωρίδη

Το δίλημμα που θα ακούμε μέχρι τις κάλπες

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδειξε στη Βουλή ότι η γραμμή της ΔΕΘ δεν ήταν στιγμιαία. Το δίλημμα που θέλει να στήσει ως τις κάλπες είναι ήδη καθαρό. Σταθερότητα, συνέχεια και κοστολογημένο σχέδιο από τη μία, «περιπέτεια» και αβεβαιότητα από την άλλη. Στη Θεσσαλονίκη είχε μιλήσει για τα πολιτικά διλήμματα των επόμενων εκλογών και είχε επαναφέρει τη λέξη «περιπέτεια». Τώρα την έκανε κεντρικό άξονα, συνδέοντάς την με ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.Α.Σ., κόμματα τα οποία παρουσίασε ως δύο διαφορετικούς δρόμους που οδηγούν, κατά τη δική του αφήγηση, στο ίδιο αδιέξοδο. Αυτό δείχνει ότι η προεκλογική περίοδος έχει ανοίξει πολιτικά, έστω κι αν οι κάλπες τοποθετούνται -όπως φαίνεται- στο τέλος της τετραετίας. Ο Μητσοτάκης δεν περιμένει την επίσημη προκήρυξη για να ορίσει το ερώτημα της εκλογής. Το διατυπώνει ήδη ως εξής: ποιος προσφέρει σταθερότητα και ποιος, κατά τη δική του εκδοχή, εγκυμονεί ρίσκο. Αυτό είναι το σχήμα που φαίνεται ότι θα επαναφέρει ξανά και ξανά μέχρι την κάλπη.

Τώρα το δίλημμα απέκτησε και ονόματα

Το δεύτερο κομμάτι της στρατηγικής Μητσοτάκη είναι πιο προσωπικό. Δεν μένει στο γενικό «σταθερότητα ή περιπέτεια». Στη Βουλή έβαλε ονόματα: «Μητσοτάκης ή Ανδρουλάκης, Μητσοτάκης ή Τσίπρας, Μητσοτάκης ή Κωνσταντοπούλου, Μητσοτάκης ή Βελόπουλος». Αυτό δείχνει πώς σκοπεύει να μεταφέρει τη συζήτηση όσο πλησιάζουν οι εκλογές. Η Νέα Δημοκρατία θα επιχειρήσει να μετατρέψει μια κάλπη με πολλά κόμματα και κατακερματισμένη αντιπολίτευση σε ερώτημα διακυβέρνησης γύρω από το πρόσωπο του πρωθυπουργού. Στη ΔΕΘ είχε ήδη βάλει το περίγραμμα, μιλώντας για «ελπίδα ή περιπέτεια», σταθερότητα και συνέχεια σε ένα αβέβαιο διεθνές περιβάλλον. Τώρα προσθέτει συγκεκριμένους αντιπάλους. Και κάπως έτσι αποκαλύπτεται η κατεύθυνση της καμπάνιας που έχει ήδη ξεκινήσει, η οποία δεν εστιάζει σε μια μάχη μόνο για ποσοστά, αλλά σε μια προσπάθεια να παρουσιαστεί κάθε ψήφος ως επιλογή για το ποιος θα κυβερνήσει την επόμενη ημέρα. Δεν είναι τυχαίο ότι η φράση αυτή εμφανίζεται τώρα, μήνες πριν από τις εκλογές, όταν οι κομματικές στρατηγικές αρχίζουν ήδη να σκληραίνουν δημόσια.

Ο Φλωρίδης μπαίνει καθαρά στην εκλογική μάχη

Ο Γιώργος Φλωρίδης μπαίνει καθαρά στην εκλογική μάχη. Στις 15 Σεπτεμβρίου η Νέα Δημοκρατία ανακοίνωσε ότι, με απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη, θα είναι υποψήφιος στην Α’ Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 2027. Μία ημέρα αργότερα βρέθηκε στο κέντρο μιας σκληρής σύγκρουσης στη Βουλή, με τον Παναγιώτη Δουδωνή και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου να ζητούν την αποχώρησή του από την αίθουσα. Η χρονική ακολουθία έχει τη σημασία της. Ο Φλωρίδης δεν είναι πλέον απλώς ένας εξωκοινοβουλευτικός υπουργός. Ο Μητσοτάκης τον βάζει μπροστά σε μια δύσκολη περιφέρεια και του δίνει κομματικό ρόλο. Από εδώ και πέρα, κάθε δημόσια κόντρα του θα διαβάζεται και προεκλογικά.

Τώρα οι κόντρες του έχουν άλλο βάρος

Κρατήστε κάτι ακόμη από τη σύγκρουση της Τετάρτης. Ο Γιώργος Φλωρίδης δεν θα πάει στις επόμενες εκλογές ως υπουργός που απλώς ολοκληρώνει τη θητεία του. Θα ζητήσει σταυρό στην Α’ Θεσσαλονίκης με τη Νέα Δημοκρατία, με απόφαση Μητσοτάκη. Αυτό αλλάζει και το βάρος των παρεμβάσεών του. Η ένταση με το ΠΑΣΟΚ, κόμμα από το οποίο προέρχεται πολιτικά, αποκτά άλλη διάσταση. Ο Φλωρίδης θα βρίσκεται απέναντι σε πρώην συνοδοιπόρους του όχι μόνο ως υπουργός, αλλά και ως υποψήφιος της ΝΔ. Στη Θεσσαλονίκη αυτή η διαδρομή θα συζητηθεί. Πολύ περισσότερο αν οι κόντρες του με το ΠΑΣΟΚ συνεχιστούν με την ίδια ένταση.

Και οι δεξιοί ψηφοφόροι τι θα πουν;

Δεν ξέρω πάντως πώς θα διαβάσουν οι πιο συντηρητικοί ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας την υποψηφιότητα του Γιώργου Φλωρίδη. Ο Μητσοτάκης προσπαθεί να επανασυσπειρώσει ένα ακροατήριο που τα τελευταία χρόνια έχει διαρροές προς τα δεξιά, την ίδια στιγμή όμως βάζει στην πρώτη γραμμή ένα ακόμη πρόσωπο με μακρά διαδρομή στο ΠΑΣΟΚ. Ο Φλωρίδης υπήρξε βουλευτής και υπουργός κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και μόλις τώρα θα κατέβει για πρώτη φορά με τη ΝΔ. Αυτό δεν σημαίνει ότι η επιλογή θα του κοστίσει. Δημιουργεί όμως ένα εύλογο πολιτικό ερώτημα. Πόσο βοηθά τη Νέα Δημοκρατία η προσθήκη στα ψηφοδέλτια, εντός ακόμη -από τα πολλά- προσώπου που προέρχεται από τον χώρο του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ, όταν το ζητούμενο είναι ο επαναπατρισμός παραδοσιακών δεξιών ψηφοφόρων;

Ο Ανδρουλάκης χτυπά τον φόβο που στήνει το Μαξίμου

Ο Ανδρουλάκης επέλεξε να χτυπήσει εκεί ακριβώς όπου ο Μητσοτάκης θέλει να στήσει την προεκλογική του άμυνα: στον φόβο. Στη Βουλή είπε ότι από το «Μητσοτάκης ή χάος» περάσαμε στο «Μητσοτάκης ή Ερντογάν», συνδέοντας τη φράση με όσα είχε πει πρόσφατα ο Γιώργος Φλωρίδης. Και πρόσθεσε ότι, αντί ο πρωθυπουργός να ζητήσει από τον υπουργό Δικαιοσύνης να ανακαλέσει, ζήτησε τα ρέστα από το ΠΑΣΟΚ. Αυτό είναι πλέον ένα σκέλος της στρατηγικής που θα ξεδιπλώσει η Χαριλάου Τρικούπη, δηλαδή να παρουσιάσει το αφήγημα της ΝΔ ως διαρκή κατασκευή νέων φόβων γύρω από την κάλπη. Ο Ανδρουλάκης επιμένει ότι η δημοκρατική εναλλαγή δεν μπορεί να εμφανίζεται ως κίνδυνος για τη χώρα. Και το επαναλαμβάνει από τη ΔΕΘ μέχρι τη Βουλή, άρα δεν πρόκειται για στιγμιαία ατάκα. Είναι μέρος της δικής του προεκλογικής γραμμής απέναντι στον Μητσοτάκη και θα το ακούμε συχνά όσο πλησιάζουν οι εκλογές.

Το ΠΑΣΟΚ μεταφέρει τη μάχη στην τσέπη

Ο Ανδρουλάκης προσπάθησε ταυτόχρονα να τραβήξει τη συζήτηση από τα εθνικά διλήμματα στην τσέπη του πολίτη. Απέναντι στο «ελπίδα ή περιπέτεια» του Μητσοτάκη, έβαλε την αγοραστική δύναμη, την ακρίβεια και την καθημερινή πίεση στα εισοδήματα. Η λογική του ΠΑΣΟΚ είναι η εξής: αν το Μαξίμου θέλει να μιλά για σταθερότητα, τότε θα πρέπει να απαντά και στο τι σημαίνει αυτή η σταθερότητα για τον μέσο πολίτη. Η Χαριλάου Τρικούπη θέλει να φύγει η προεκλογική κουβέντα από το σενάριο της ακυβερνησίας και να πάει στα προβλήματα που αγγίζουν άμεσα τα νοικοκυριά. Εκεί θεωρεί ότι μπορεί να πιέσει περισσότερο τη ΝΔ. Δεν είναι εύκολο, γιατί ο Μητσοτάκης θα επιμένει στη συνέχεια, στην ασφάλεια και στους κινδύνους που εγκυμονεί το ρευστό πολιτικό περιβάλλον. Ο Ανδρουλάκης απαντά ότι η χώρα έχει μπει ήδη σε περιπέτεια, σε μία περιπέτεια που είναι ήδη εδώ για όσους δεν βγάζουν τον μήνα. Αυτή θα είναι μία από τις βασικές συγκρούσεις της προεκλογικής περιόδου.

«Συναγερμός» στο τραπέζι για το κόμμα Σαμαρά

Μαθαίνω ότι στις συζητήσεις για το νέο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά έχει πέσει στο τραπέζι η λέξη «Συναγερμός» ως ένα από τα συνθετικά της ονομασίας. Δεν μιλάμε, βέβαια, για «Ελληνικό Συναγερμό». Αυτό ήταν το κόμμα που ίδρυσε ο Αλέξανδρος Παπάγος το 1951 και σας πληροφορώ ότι αυτή είναι η πηγή έμπνευσης. Η πληροφορία που έχω είναι ότι η λέξη «Συναγερμός» εξετάζεται μέσα σε συνδυασμό με άλλο όρο. Τελική απόφαση δεν έχει ληφθεί και κανείς δεν μου λέει ακόμη ποια είναι η πλήρης εκδοχή. Κρατήστε όμως τη λέξη. Στις συζητήσεις για το όνομα του νέου φορέα, έχει ήδη μπει στο τραπέζι.

Η Γεροβασίλη προανήγγειλε την ένταξή της

Η Όλγα Γεροβασίλη ουσιαστικά προανήγγειλε την ένταξή της στην ΕΛ.Α.Σ. μέσα από συνέντευξή που παραχώρησε στην πολύ καλή της φίλη, Όλγα Τρέμη. Είπε ότι άλλη κομματική στέγη δεν υπάρχει για την ίδια και ότι βλέπει τον εαυτό της μέσα στο σχέδιο του Αλέξη Τσίπρα. Εκκρεμεί, όπως είπε, μία συζήτηση μαζί του, κυρίως επειδή παραμένει ανεξάρτητη βουλευτής. Ο Τσίπρας έχει ήδη ξεκαθαρίσει ότι δεν εντάσσονται στην ΕΛ.Α.Σ. εν ενεργεία βουλευτές που εξελέγησαν με άλλα κόμματα. Άρα το ζήτημα δεν είναι πλέον αν η Γεροβασίλη θέλει να ακολουθήσει. Αυτό το είπε μόνη της. Το ζήτημα είναι πότε και με ποιον τρόπο θα γίνει το επόμενο βήμα, χωρίς να παραβιαστεί ο κανόνας που έθεσε η νέα παράταξη. Πάντως, για να μην κοροϊδευόμαστε, η δημόσια τοποθέτησή της δείχνει ότι αυτή η συζήτηση δεν βρίσκεται σε... θεωρητικό επίπεδο. Δεν είναι ανακοίνωση ένταξης βέβαια, είναι όμως η πιο καθαρή δημόσια προαναγγελία μέχρι τώρα. Σίγουρα κανείς δεν εξεπλάγη...

Η ατάκα για την απειρία έχει μεγαλύτερο βάρος

Εγώ θα κρατούσα περισσότερο μια άλλη φράση της Όλγας Γεροβασίλη από τη συζήτηση που είχε με την Όλγα Τρέμη. Αναφερόμενη στις δηλώσεις του Γιώργου Παππά σχετικά με τις θυρίδες μίλησε για έλλειψη εμπειρίας ανθρώπων που εμφανίζονται τώρα στην πρώτη γραμμή. Η παρατήρηση έχει ειδικό βάρος επειδή προέρχεται από πρώην κυβερνητική εκπρόσωπο και υπουργό, που γνωρίζει καλά τι σημαίνει μια άστοχη δημόσια τοποθέτηση. Και έρχεται την ώρα που, όπως σας είχα γράψει και χθες, στην ΕΛ.Α.Σ. συζητείται ήδη πόσο γρήγορα μπορούν τα νέα πρόσωπα να σηκώσουν τηλεοπτικές και πολιτικές μάχες υψηλής έντασης. Η Γεροβασίλη, χωρίς να το πει ευθέως, έδωσε ένα επιχείρημα σε όσους ζητούν να επιστρέψουν στα τηλεοπτικά πάνελ οι παλιές καραβάνες. Αν η ίδια περάσει τελικά στο νέο κόμμα σύντομα, αν οριστικοποιηθεί προσεχώς και χωρίς άλλες καθυστερήσεις, η ένταξη, τότε η εξέλιξη αυτή θα είναι και μια ένδειξη ότι οι παλιές καραβάνες ίσως χρειαστούν νωρίτερα από όσο αρχικά υπολόγιζαν στην Αμαλίας.

Ο Κωνσταντινόπουλος συζητείται για την ΕΛ.Α.Σ.

Ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος είναι ένα από τα πρόσωπα που, σύμφωνα με τις πληροφορίες μου, συζητούν σοβαρά το ενδεχόμενο να κινηθούν προς την ΕΛ.Α.Σ. και το όνομά του βρίσκεται στην κουβέντα που γίνεται στην Αμαλίας. Η ρήξη του με τον Νίκο Ανδρουλάκη είναι οριστική, αφού διαγράφηκε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ και παρέδωσε αμέσως την έδρα του. Δεν γνωρίζω αν έχει κλείσει συμφωνία ούτε αν έχει υπάρξει τελική συνεννόηση με τον Αλέξη Τσίπρα. Ξέρω όμως ότι η περίπτωσή του εξετάζεται και ότι όχι μόνο δεν βρίσκεται πια πολιτικά κοντά στη σημερινή ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, αλλά η πόρτα της Χαριλάου Τρικούπη έχει κλείσει οριστικά για τον ίδιο.

Ο Καστανίδης βρίσκεται επίσης στο τραπέζι

Ο Χάρης Καστανίδης είναι επίσης ανάμεσα στα ονόματα που ακούγονται για την ΕΛ.Α.Σ. και, σύμφωνα με όσα μαθαίνω, η περίπτωσή του απασχολεί σοβαρά το επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα. Η πολιτική του διαδρομή έχει άλλο βάρος, με δεκαετίες στο ΠΑΣΟΚ, υπουργικές θητείες, ισχυρή αναγνωρισιμότητα και πλέον ανοιχτή ρήξη με τον Νίκο Ανδρουλάκη. Τον Μάιο αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ καταγγέλλοντας «μεθοδευμένο αποκλεισμό» του από την πολιτική και κομματική δραστηριότητα. Αν αυτή η μεταγραφή προχωρήσει, θα είναι κίνηση με ισχυρό πολιτικό συμβολισμό για τον χώρο της παλιάς Κεντροαριστεράς. Εξάλλου με τον ευρύτερο χώρο γύρω από τον Τσίπρα υπάρχει πολιτικό φλερτ εδώ και πολύ καιρό...

Και η Βρεττού ακούγεται

Η Ρόζα Βρεττού είναι η τρίτη περίπτωση που επανέρχεται επίμονα στις συζητήσεις για την ΕΛ.Α.Σ. Οι πληροφορίες που κυκλοφορούν εδώ και καιρό τη θέλουν να εξετάζει σοβαρά μια μετακίνηση προς το εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα και το όνομά της εξακολουθεί να βρίσκεται στο τραπέζι. Η Βρεττού δεν εμφανίστηκε χθες στον χώρο του ΠΑΣΟΚ, αφού υπήρξε υποψήφια ευρωβουλευτής του κόμματος το 2024 και έχει καθαρή πολιτική διαδρομή στον χώρο. Πάντως όλα δείχνουν ότι ο Τσίπρας αναζητά στελέχη με πασοκικό παρελθόν για το νέο του κόμμα καθώς δεν θέλει πάλι να πλαισιωθεί αποκλειστικά από παλιούς του συντρόφους στον ΣΥΡΙΖΑ.

Το «σιδερένιος» του Μητσοτάκη στον Μυλωνάκη

Η επιστροφή του Γιώργου Μυλωνάκη στα υπουργικά έδρανα είχε και μια καθαρά προσωπική στιγμή. Ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ βρέθηκε ξανά στη Βουλή, για πρώτη φορά μετά τη σοβαρή περιπέτεια της υγείας του, στη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τον είδε απέναντί του και άνοιξε την ομιλία του με το «καλώς ήρθες Γιώργο, καλή δύναμη, σιδερένιος», προσθέτοντας ότι όλοι χαίρονται που βρίσκεται ξανά μαζί τους. Λίγο νωρίτερα είχε προηγηθεί και το καλωσόρισμα του Μάκη Βορίδη. Ο Μυλωνάκης είχε κάνει ήδη την πρώτη πολιτική του εμφάνιση μετά την περιπέτεια της υγείας του στη Θεσσαλονίκη, στις αρχές Σεπτεμβρίου. Η παρουσία του όμως στη Βουλή είχε διαφορετικό συμβολισμό. Ήταν η επιστροφή του στο κέντρο της πολιτικής λειτουργίας, δίπλα στον πρωθυπουργό, ύστερα από μήνες απουσίας και αποκατάστασης. Ο τρόπος με τον οποίο τον υποδέχθηκε ο Μητσοτάκης έδειξε ότι ο στενός συνεργάτης του επιστρέφει σταδιακά και στο κυβερνητικό προσκήνιο και πάλι.

Κουίζ: Ποιος στενός συνεργάτης του Μητσοτάκη δέχεται φίλια πυρά;

Ποιος στενός συνεργάτης του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει αρχίσει να δέχεται όλο και περισσότερα «φίλια πυρά» από το εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας; Μου λένε ότι πρόκειται για πρόσωπο που βρέθηκε από την πρώτη στιγμή στον πυρήνα του επιτελικού κράτους, χωρίς να προέρχεται από την παραδοσιακό κομματικό μηχανισμό της Νέας Δημοκρατίας. Το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν οι... αρνητικές διαρροές για τις δημόσιες παρεμβάσεις του και τον ρόλο του δίπλα στον πρωθυπουργό.

Η Santander ανεβάζει ξανά τον πήχη

Η Santander ανεβάζει ξανά τον πήχη για τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ . Η τιμή-στόχος ανεβαίνει στα 62 ευρώ από 58, με σύσταση «Outperform», ενώ στο θετικό σενάριο φτάνει τα 72 ευρώ. Το σημαντικό είναι ότι η εκτίμηση έρχεται μέσα από ευρωπαϊκή κλαδική μελέτη, όπου η ελληνική εταιρεία συγκρίνεται με ομίλους όπως Vinci, Ferrovial, ACS και Eiffage και παραμένει στις τρεις κορυφαίες επιλογές της Santander. Μετά την αύξηση κεφαλαίου των 659 εκατ. ευρώ, το ενδιαφέρον μεταφέρεται πλέον στο πώς θα αξιοποιηθούν αυτά τα κεφάλαια. Η αγορά έχει ήδη δώσει στη μετοχή ισχυρή άνοδο φέτος, άρα δεν μιλάμε για «κρυμμένη» αξία όπως στις αρχές της χρονιάς. Παρ’ όλα αυτά, η Santander θεωρεί ότι τα νέα έργα και οι παραχωρήσεις δεν έχουν ακόμη αποτιμηθεί πλήρως. Και αυτό είναι που κρατά ψηλά τις προσδοκίες για τα επόμενα χρόνια, παρά το ήδη ισχυρό ράλι.

Γιατί οι αυτοκινητόδρομοι αλλάζουν το μέγεθος της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ

Η πιο ουσιαστική παρατήρηση της Santander αφορά στους αυτοκινητοδρόμους. Η Ελλάδα χαρακτηρίζεται «sweet spot» για τις παραχωρήσεις, την ώρα που σε άλλες ευρωπαϊκές αγορές υπάρχουν λήξεις συμβάσεων, φορολογικές πιέσεις ή εντονότερος ανταγωνισμός. Για τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ αυτό έχει ειδικό βάρος, επειδή διαθέτει το νεότερο χαρτοφυλάκιο παραχωρήσεων στην Ευρώπη, με μέση υπολειπόμενη διάρκεια περίπου 27 χρόνια, και ελέγχει πάνω από το 85% της κυκλοφορίας στους παραχωρημένους οδικούς άξονες της χώρας. Η Santander υπολογίζει ότι η αξία αυτού του χαρτοφυλακίου μπορεί να φτάσει περίπου τα 3,5 δισ. ευρώ το 2032, ενώ βλέπει το αναλογικό EBITDA των αυτοκινητοδρόμων να αυξάνεται από 353 εκατ. ευρώ το 2025 σε 667 εκατ. το 2030. Αυτές οι προβλέψεις δείχνουν όμως γιατί οι παραχωρήσεις έχουν γίνει ο βασικός πυρήνας της αποτίμησης και γιατί η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ αντιμετωπίζεται ξεκάθαρα ως ευρωπαϊκό infrastructure story πλέον με ορίζοντα πολλών ετών και όχι μιας χρήσης.

Ο Ρόκος φέρνει την Αθήνα πιο κοντά στα μεγάλα funds

Ο Κρις Ρόκος πρόκειται, σύμφωνα με το Bloomberg, να μεταφέρει τη φορολογική του κατοικία στην Ελλάδα και να ανοίξει γραφείο στην Αθήνα. Μιλάμε για τον ιδρυτή της Rokos Capital Management, ενός από τα γνωστότερα hedge funds του Λονδίνου, με περίπου 22 δισ. δολάρια υπό διαχείριση. Η επιλογή του έχει προφανώς φορολογική διάσταση, αφού το ελληνικό καθεστώς για εύπορους νέους φορολογικούς κατοίκους είναι ιδιαίτερα ευνοϊκό. Όμως υπάρχει και συνέχεια. Η Millennium Management ετοιμάζει επίσης γραφείο στην Αθήνα. Δύο τέτοιες κινήσεις, σε μικρό χρονικό διάστημα, αξίζουν προσοχής. Η ελληνική πρωτεύουσα δεν έχει το βάθος ούτε το ανθρώπινο δυναμικό του Λονδίνου, αλλά αρχίζει να προσελκύει ονόματα που μέχρι πρόσφατα δύσκολα θα την εξέταζαν ως βάση. Για την Ελλάδα το κέρδος θα είναι ουσιαστικό μόνο αν μαζί με τις φορολογικές κατοικίες έρθουν γραφεία, επενδυτικές ομάδες, στελέχη και δραστηριότητες που θα μείνουν εδώ. Ο ίδιος δεν έχει εξηγήσει γιατί επέλεξε την Ελλάδα, οπότε κάθε μονοδιάστατη ερμηνεία για τα κίνητρά του είναι πρόωρη.

Ο φόρος μετράει, αλλά δεν εξηγεί τα πάντα

Το φορολογικό κίνητρο που προσφέρει η Ελλάδα είναι ισχυρό και στην περίπτωση του Κρις Ρόκος δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί. Το άρθρο 5Α προβλέπει κατ’ αποκοπή φόρο 100.000 ευρώ τον χρόνο για εισόδημα που αποκτάται στο εξωτερικό, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Το Bloomberg όμως βάζει στη συζήτηση μια παράμετρο που συχνά χάνεται στους τίτλους περί «φυγής των πλουσίων». Οι πολύ εύποροι δεν επιλέγουν χώρα μόνο κοιτώντας τον φορολογικό συντελεστή. Μετρούν η ασφάλεια, η οικογένεια, τα σχολεία, οι υπηρεσίες, η ποιότητα ζωής και το επιχειρηματικό περιβάλλον. Αυτό ενδιαφέρει άμεσα την Αθήνα. Αν θέλει να κρατήσει ανθρώπους αυτού του επιπέδου, πρέπει να τους δώσει λόγους να εγκαταστήσουν εδώ πραγματική δραστηριότητα. Η συνέχεια θα δείξει αν πρόκειται για μεμονωμένες περιπτώσεις ή για τάση. Το βάρος θα φανεί αν ακολουθήσουν κι άλλα funds με μόνιμη παρουσία.

Το πετρέλαιο πιέζει ξανά την ελληνική αγορά

Η νέα άνοδος του πετρελαίου αρχίζει να πιέζει ξανά την ελληνική αγορά καυσίμων.Το Brent κινείται πάνω από τα 100 δολάρια, η διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ παραμένει προβληματική και η προέλαση των Χούθι γύρω από το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ αυξάνει ακόμη περισσότερο τον κίνδυνο για τις θαλάσσιες διαδρομές. Στη Σαουδική Αραβία, επιθέσεις έπληξαν τον αγωγό East-West και η Aramco αναζητεί εναλλακτικούς τρόπους φόρτωσης εκτός Ορμούζ. Στην Ελλάδα η πίεση φαίνεται ήδη στα πρατήρια. Στην Αθήνα η μέση τιμή της αμόλυβδης κινείται γύρω στα 2,15 ευρώ το λίτρο. Αν η ένταση διαρκέσει, οι ανατιμήσεις δεν θα μείνουν μόνο στη βενζίνη και στο ντίζελ. Θα περάσουν στις μεταφορές, στα προϊόντα και στα λειτουργικά κόστη των επιχειρήσεων. Το σενάριο των 120 δολαρίων συζητείται ήδη από αναλυτές, χωρίς φυσικά να μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο. Το αν θα φτάσει εκεί θα κριθεί από τη διάρκεια των διαταραχών και από το πόσο γρήγορα θα αποκατασταθούν οι ροές πετρελαίου.