Στο Μαξίμου ετοιμάζουν τη ΔΕΘ με φορολογικές ελαφρύνσεις, ανάπτυξη και πολιτική σταθερότητα. Την ίδια ώρα, όμως, οι «Αδιάφθοροι» μπαίνουν στις εγκαταστάσεις της ΤΕΧΑΝ και φεύγουν με ψηφιακά αρχεία, συμβάσεις και στοιχεία για τον διαγωνισμό των περίπου 83 εκατ. ευρώ. Δεν είναι ακριβώς το σκηνικό που βοηθά μια κυβέρνηση να διαφημίσει το... επιτελικό της κράτος, το οποίο θα δεχθεί μεγάλο πλήγμα, όπως μαθαίνω, από τη συγκεκριμένη υπόθεση. Μετά τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ένας ακόμη φάκελος ευρωπαϊκών πόρων ανοίγει και οι αποκλίσεις ανάμεσα στην αρχική αξία των μονάδων και στην τελική τιμολόγηση μπαίνουν στο μικροσκόπιο. Η κυβέρνηση θέλει να συζητά για το μέλλον, αλλά κάθε τόσο εμφανίζεται μια υπόθεση από το πρόσφατο παρελθόν και της τραβά το χαλί.
Στην Ηρώδου Αττικού είχαν επενδύσει στη χρονική απόσταση από την τραγωδία των Τεμπών, αλλά όπως όλα δείχνουν... στραβώνει για τους κυβερνώντες η δουλειά και στις εκλογές θα πάμε και με αυτή την υπόθεση στην ατζέντα της προεκλογικής αντιπαράθεσης. Η εισαγγελική πρόταση για παραπομπή του Χρήστου Τριαντόπουλου στο Ειδικό Δικαστήριο ακυρώνει αυτή την άνεση. Το Μαξίμου υπογραμμίζει ότι πρόκειται για πλημμελήματα και όχι για κακουργήματα. Η κοινωνία, όμως, δεν θυμάται τα Τέμπη με νομικούς χαρακτηρισμούς. Θυμάται τις εικόνες, τους χειρισμούς και όσα ακολούθησαν τις πρώτες ημέρες. Το Δικαστικό Συμβούλιο θα αποφασίσει το φθινόπωρο, αλλά μέχρι τότε η υπόθεση θα βρίσκεται ξανά μπροστά στην κυβέρνηση. Και δεν έρχεται μόνη της. Συναντά την ακρίβεια, τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τις άλλες έρευνες για ευρωπαϊκό χρήμα. Πολλά «μεμονωμένα περιστατικά» μαζί παύουν κάποια στιγμή να είναι μεμονωμένα. Γίνονται απολογισμός.
Στο Μαξίμου θα ήθελαν οι πολίτες να συζητούν για όσα θα ανακοινώσει ο Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ. Προς το παρόν, όμως, συζητούν για Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, Predator, ανακύκλωση και Novartis. Δεν είναι και το ιδανικό προεκλογικό μενού. Η πρόταση παραπομπής Τριαντόπουλου και Αγοραστού ξαναφέρνει στο προσκήνιο το «μπάζωμα». Οι διώξεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στέλνουν τέσσερις γαλάζιους βουλευτές και πρώην πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ στο εδώλιο. Η παραδοχή Ντίλιαν βάζει τις κρατικές αρχές μέσα στην ιστορία του Predator, λίγο πριν από τη δίκη σε δεύτερο βαθμό. Η υπόθεση με τα «Σπιτάκια Ανακύκλωσης» φτάνει μέχρι δημάρχους της ΝΔ, ενώ ο Γιώργος Βλάχος αναγκάστηκε να ζητήσει απαντήσεις από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό. Μέχρι και η Novartis επέστρεψε μέσω της καταγγελίας Σαλμά. Το πρόβλημα για το Μαξίμου δεν είναι ότι συγκεντρώθηκαν πολλές κακές ειδήσεις. Είναι ότι όλες δείχνουν προς την ίδια πολιτική διεύθυνση, κάπου στην Ηρώδου Αττικού.
Στο κυβερνητικό επιτελείο άργησαν να καταλάβουν ότι κάθε κουβέντα για συνεργασία με τον Αντώνη Σαμαρά δεν τον φθείρει, αλλά του δίνει πόντους. Έτσι έπεσε γραμμή σε υπουργούς και βουλευτές να μην ανοίγουν το θέμα και να αφήσουν τα σενάρια να ξεφουσκώσουν. Στα μικρόφωνα μπορεί να μπήκε σιωπητήριο. Στους διαδρόμους της Βουλής, όμως, η συζήτηση έχει ήδη πάει στην επόμενη μέρα. Με το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη να θεωρείται, όπως έχουν σήμερα τα πράγματα, χαμένη υπόθεση για συνεργασία, αρκετοί «γαλάζιοι» κοιτούν προς τα δεξιά και κάνουν τις πράξεις. Ένα σχήμα με τη σφραγίδα Σαμαρά και στελέχη με παλιά ένσημα στην παράταξη αντιμετωπίζεται πλέον από κάποιους -όσο κι αν ακούγεται παράδοξο- ως πιθανό σωσίβιο, ένα ενδεχόμενο το οποίο κάποιοι στη ΝΔ συζητούν ήδη σοβαρά. Το αστείο είναι ότι αυτοί που ζητούν να σταματήσει η συζήτηση είναι οι μόνοι που φοβούνται πραγματικά το αποτέλεσμά της. Οι υπόλοιποι έχουν αρχίσει ήδη να μοιράζουν ρόλους.
Με το σενάριο της αυτοδυναμίας να θεωρείται απίθανο και το 25% να μην είναι σίγουρο -που σημαίνει απώλεια του μπόνους των εδρών για τη ΝΔ- έχει ανοίξει η συζήτηση για τις μετεκλογικές συνεργασίες. Πολλά είναι τα σενάρια που έχουν ακουστεί μέχρι σήμερα. Συγκυβέρνηση της ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ ή και ένα ακόμη κόμμα, με ή χωρίς τον Μητσοτάκη στη θέση του πρωθυπουργού. Συγκυβέρνηση της ΝΔ με άλλα σχήματα της Δεξιάς. Κυβέρνηση ειδικού σκοπού ή οικουμενική ή εθνικής σωτηρίας ή όπως θέλετε πείτε την, της οποίας θα ηγείται προσωπικότητα ευρείας αποδοχής, τόσο από την Κεντροδεξιά, όσο και από την Κεντροαριστερά. Συγκυβέρνηση της ΝΔ με άλλα κόμματα με πρωθυπουργό τον Νίκο Δένδια. Αν πάντως ο Κυριάκος Μητσοτάκης καταφέρει να είναι ξανά πρωθυπουργός, η τρίτη θητεία, αν προκύψει, θα έχει συνοδό. Θα μπορούσε αυτός να είναι ο Αντώνης Σαμαράς; Με πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη το αποκλείω. Με άλλον πρωθυπουργό, ακόμη και μέσα από τη ΝΔ, είναι μία πιθανότητα Όμως, κάποιοι ισχυρίζονται ότι το πρόβλημα δεν είναι αν ο Αντώνης Σαμαράς μπορεί να βοηθήσει να σχηματιστεί κυβέρνηση. Το πρόβλημα είναι τι θα ζητήσει για να το κάνει. Στη Νέα Δημοκρατία υπάρχουν βουλευτές που βλέπουν τη συνεργασία ως διέξοδο. Κάποιοι, όμως, ξέρουν ότι μια τέτοια συμφωνία δεν θα ήταν απλή υπόθεση. Ο Σαμαράς θα έμπαινε στο παιχνίδι με δικούς του ανθρώπους, πολιτικές απαιτήσεις, δικούς του όρους και τη δυνατότητα να τραβά χειρόφρενο όποτε διαφωνεί. Σας διαβεβαιώνω πως το Μαξίμου θέλει να εξαφανίσει τα σενάρια πριν αποκτήσουν δυναμική. Και κάποιοι βουλευτές δεν συζητούν πλέον αν θα χρειαστεί ο Σαμαράς. Συζητούν πόσο ακριβά θα κοστίσει η επιστροφή του.
Ο Μάριος Σαλμάς, με τις συγκλονιστικές καταγγελίες που έκανε, λεβαλε ξανά τη Novartis στο κέντρο της πολιτικής συζήτησης και ανάγκασε το Μαξίμου να σηκώσει αμέσως ασπίδα προστασίας γύρω από τον υπουργό Υγείας. Το ΠΑΣΟΚ ζητά καθαρές απαντήσεις και θεωρεί ότι μέχρι να δοθούν, ο Γεωργιάδης δεν μπορεί να παραμένει υπουργός. Αντίστοιχα, η ΕΛΑΣ καλεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη να τον απομακρύνει προσωρινά, επικαλούμενη λόγους θεσμικής ευθύνης. Η κυβέρνηση, πάντως, δεν άφησε ούτε χαραμάδα αμφιβολίας, αφού επαναφέρει τη γραμμή περί πολιτικής στοχοποίησης και σκευωρίας που έχει καταρρεύσει δικαστικά.
Οι καταγγελίες του Μάριου Σαλμά προκάλεσαν άμεση κινητοποίηση στην αντιπολίτευση, αλλά η απάντηση της κυβέρνησης ήταν ακόμη ταχύτερη. Πριν προλάβει να ανοίξει συζήτηση για παραίτηση, ο Παύλος Μαρινάκης δήλωσε ότι ο Άδωνις Γεωργιάδης παραμένει κανονικά στο Υπουργείο Υγείας. Η κυβερνητική γραμμή είναι σαφής: η Novartis αποτέλεσε υπόθεση πολιτικής στοχοποίησης, η Δικαιοσύνη έχει αποφανθεί και κάθε νέα αναφορά επιχειρεί να επαναφέρει από το παράθυρο μια ιστορία που έκλεισε.
Στην Αρχή για το Ξέπλυμα δεν χρειάστηκε να ψάξουν πολύ για να καταλάβουν ότι το πόθεν έσχες είχε γίνει για χιλιάδες υπόχρεους προαιρετική διαδικασία. Το πόρισμα του Χαράλαμπου Βουρλιώτη εντόπισε από τις αρχές του 2026 τουλάχιστον 8.000 πρόσωπα που δεν υπέβαλαν δήλωση, παρότι είχαν σχετική υποχρέωση. Από αυτά, 400 φέρονται να απέκρυψαν περιουσιακά στοιχεία μέσης αξίας 900.000 ευρώ. Υπήρξαν και 80 πιο… λιτοί: κατέθεσαν κενή δήλωση, τη γνωστή «λευκή κόλλα», αφήνοντας εκτός περιουσία που κατά μέσο όρο φτάνει τουλάχιστον το 1 εκατ. ευρώ. Το υλικό διαβιβάστηκε στον αρμόδιο εισαγγελέα με αίτημα να ασκηθούν κακουργηματικές διώξεις και στους 8.000. Το πόθεν έσχες υποτίθεται ότι υπάρχει για να φαίνονται τα περιουσιακά στοιχεία. Εδώ, σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν φάνηκε ούτε η διάθεση να συμπληρωθεί η φόρμα.
Στον κατάλογο των 8.000 προσώπων για τα οποία ζητείται κακουργηματική δίωξη βρίσκονται δήμαρχοι, στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, πανεπιστημιακοί, γιατροί του ΕΣΥ, δημοσιογράφοι, υπάλληλοι πολεοδομιών και πρόσωπα που είχαν συμβάσεις με το Δημόσιο. Δηλαδή, αρκετοί από εκείνους που κινούνται γύρω από δημόσιο χρήμα, δημόσιες θέσεις και κρατικές αρμοδιότητες. Η Αρχή αξιοποίησε μεγάλο όγκο πληροφοριών και σύγχρονες μεθόδους για να εντοπίσει δηλώσεις που δεν υποβλήθηκαν, περιουσίες που δεν εμφανίστηκαν και ακόμη και «λευκές κόλλες» χωρίς κανένα στοιχείο. Παράλληλα, έχουν βρεθεί χιλιάδες ακόμη περιπτώσεις σε βαθμό πλημμελήματος. Όλοι οι φάκελοι πήγαν και στο Ελεγκτικό Συνέδριο για πρόστιμα. Το σύστημα ζήτησε διαφάνεια και πήρε πίσω σιωπή, κενά έντυπα και... δεν είδε ποτέ τα εκατομμύρια που έλειπαν από τις δηλώσεις.
Στη Χαριλάου Τρικούπη αποφάσισαν ότι το καλοκαίρι δεν προσφέρεται για συμπεράσματα και μετέφεραν τον λογαριασμό για το φθινόπωρο. Το ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις -τις οποίες αμφισβητεί- παραμένει κολλημένο στην τρίτη θέση, πίσω από το νέο σχήμα του Αλέξη Τσίπρα, αλλά στο επιτελείο Ανδρουλάκη επιμένουν ότι η εικόνα θα αλλάξει όταν οι πολίτες γνωρίσουν καλύτερα το κυβερνητικό του πρόγραμμα. Ποντάρουν, επίσης, στο ότι η δυναμική Τσίπρα θα χάσει σταδιακά την έντασή της και η μάχη για τη δεύτερη θέση θα ανοίξει ξανά. Μέχρι τότε, ο Νίκος Ανδρουλάκης μιλά για δημοκρατία, παραγωγική οικονομία και κοινωνική δικαιοσύνη, παρουσιάζοντας το ΠΑΣΟΚ ως δύναμη αλλαγής και σταθερότητας. Το δύσκολο δεν είναι να δοθεί το ραντεβού, αλλά να εμφανιστούν σε αυτό και οι δημοσκοπήσεις. Διότι αν το φθινόπωρο βρει το κόμμα στην ίδια θέση, η αναμονή θα τελειώσει και θα αρχίσουν οι γκρίνιες και το χειρότερο, θα ζητηθούν... εξηγήσεις. Και να είστε σίγουροι ότι κάποιοι ετοιμάζονται να τις ζητήσουν.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης δηλώνει ότι το ΠΑΣΟΚ θα πορευθεί χωρίς «προστάτες». Στη Χαριλάου Τρικούπη, πάντως, πιστεύουν ότι οι αντίπαλοί τους διαθέτουν αρκετούς. Στελέχη του κόμματος θεωρούν ότι κυβέρνηση και Αλέξης Τσίπρας απολαμβάνουν ευνοϊκότερη μεταχείριση από μέσα ενημέρωσης και ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες, ενώ οι δικές τους προτάσεις περιορίζονται ή απαξιώνονται. Η εξήγηση αυτή βοηθά να διατηρείται η αισιοδοξία, δεν λύνει όμως το πρόβλημα της τρίτης θέσης στα γκάλοπ, μιας εικόνας που εντυπώνεται στο ασυνείδητο του ψηφοφόρου με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για τη συμπεριφορά του εκλογικού σώματος μπροστά στην κάλπη. Προς το παρόν, στο εσωτερικό επικρατεί σχετική ηρεμία, βοηθά και η θερινή χαλάρωση. Κανείς, όμως, δεν θεωρεί ότι η ανακωχή θα κρατήσει για πάντα. Από τα μέσα του φθινοπώρου οι δημοσκοπήσεις θα επιστρέψουν, οι εκλογές θα πλησιάζουν και οι αψιμαχίες εντός κι εκτός των τειχών θα αρχίσουν ξανά. Στο ΠΑΣΟΚ περιμένουν να ξεφουσκώσει ο Τσίπρας. Αν δεν συμβεί, όμως, αυτό, τι θα ακολουθήσει;
Η Νάντια Γιαννακοπούλου ήθελε να ανοίξει μέτωπο με τον Λευτέρη Καρχιμάκη, αλλά τελικά άνοιξε μέτωπο με την επίσημη γραμμή του ΠΑΣΟΚ. Ο νέος συντονιστής του κυβερνητικού προγράμματος είπε ότι ο νόμος Πιερρακάκη πρέπει να αντικατασταθεί από πλαίσιο που θα επιτρέπει μόνο μη κρατικά, μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια. Η απάντηση Γιαννακοπούλου ήταν ότι απόφαση κατάργησης του νόμου δεν υπάρχει. Μόνο που ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο Στέφανος Παραστατίδης έχουν ήδη κινηθεί στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση, καταγγέλλοντας ότι το ισχύον καθεστώς επιτρέπει τη λειτουργία κερδοσκοπικών σχημάτων αμφίβολης ποιότητας. Δεν είναι λίγοι εκείνοι, πάντως, που αποδίδουν τη σύγκρουση στη μάχη της Δυτικής Αθήνας και στην πίεση που δέχεται η φίλη μου η Νάντια από τον Καρχιμάκη.
Δύο δοκιμαστικές έρευνες τρέχουν αυτή την περίοδο μακριά και δεν τις διενεργεί καμία από τις γνωστές εταιρείες δημοσκοπήσεων. Εκτός του ότι κάτι φαίνεται να αλλάζει στην αγορά των μετρήσεων -κάτι που έχει περάσει κάτω από τα ραντάρ-, το ενδιαφέρον είναι ότι οι έρευνες δεν επιχειρούν να μετρήσουν γενικά το εκλογικό σώμα, αλλά να εντοπίσουν τι σκέφτονται οι νεότερες ηλικίες και προς τα πού κινούνται στην πρόθεση ψήφου. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται νέες τεχνολογίες και διαφορετικά εργαλεία συλλογής στοιχείων. Το πείραμα έχει τη σημασία του, διότι οι κλασικές μετρήσεις εξακολουθούν να στηρίζονται σε μεθόδους που δύσκολα συναντούν τη νεολαία στο φυσικό της περιβάλλον. Όσο κι αν εμπλουτίζονται τα δείγματα, υπάρχει πάντα ένα απλό ερώτημα: ποιος νέος, την εποχή της τεχνολογίας, της τεχνητής νοημοσύνης και των social media, κάθεται δίπλα στο σταθερό τηλέφωνο περιμένοντας τον δημοσκόπο; Συνήθως στις δημοσκοπήσεις που βλέπουμε και διαβάζουμε οι απαντήσεις δίνονται από ψηφοφόρους μεγάλης ηλικίας. Οι δύο έρευνες φιλοδοξούν να καταγράψουν ψηφοφόρους που οι παραδοσιακές εταιρείες δυσκολεύονται ακόμη και να βρουν. Όπως μου λένε οι γνώστες του πρότζεκτ αναμένονται μεγάλες ανατροπές. Εκείνο που δεν γνωρίζω είναι αν οι έρευνες αυτές θα δημοσιοποιηθούν ή αν τις έχει παραγγείλει κάποιο κόμμα ή κάποιος... ιδιώτης.
Το Μπρεντ άγγιξε τα 98,80 δολάρια, το WTI πέρασε τα 90 δολάρια και η αγορά κατάλαβε ότι η φωτιά στη Μέση Ανατολή δεν μένει σε ένα σημείο. Οι Χούθι ανέλαβαν την ευθύνη για επιθέσεις στα σαουδαραβικά δεξαμενόπλοια Encelia και Layla, λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση αποκλεισμού των λιμανιών της Σαουδικής Αραβίας. Το Ριάντ είχε ήδη μεταφέρει μεγάλο μέρος των εξαγωγών του στη Γιανμπού, για να παρακάμψει το κλειστό Στενό του Ορμούζ. Από εκεί περνά πλέον ποσότητα ίση με το 75% των συνηθισμένων σαουδαραβικών εξαγωγών. Με άλλα λόγια, οι Χούθι χτύπησαν ακριβώς τον δρόμο που είχε απομείνει ανοιχτός. Η αγορά δεν χρειάστηκε δεύτερη εξήγηση. Όταν κλείνει το Ορμούζ και απειλείται η Ερυθρά Θάλασσα, τα 100 δολάρια παύουν να είναι πρόβλεψη και γίνονται η επόμενη στάση.
Η διαδρομή από τη Γιανμπού προς την Κίνα απαιτεί λίγο περισσότερο από 20 ημέρες. Αν τα πλοία αναγκαστούν να περάσουν από το Σουέζ ή να κάνουν τον γύρο της Αφρικής, το ταξίδι ξεπερνά τις 50 ημέρες. Αυτή η διαφορά εξηγεί καλύτερα από κάθε χρηματιστηριακό γράφημα γιατί το πετρέλαιο πλησιάζει τα 100 δολάρια. Οι επιθέσεις των Χούθι απειλούν τον βασικό διάδρομο μέσω του οποίου η Σαουδική Αραβία στέλνει πλέον το πετρέλαιό της στην Ασία, μετά τον αποκλεισμό του Ορμούζ. Η αγορά πληρώνει ήδη τον διπλασιασμό της απόστασης, την καθυστέρηση των φορτίων και τον φόβο της επόμενης επίθεσης.
Το 21ο πακέτο κυρώσεων κατά της Ρωσίας έκλεισε μόνο όταν βρέθηκε η... χαραμάδα. Η Αθήνα αντέδρασε στην πλήρη απαγόρευση μεταφοράς ρωσικού LNG προς τρίτες χώρες, υποστηρίζοντας ότι τα πλοία θα άλλαζαν απλώς σημαία ή εταιρική έδρα και η Μόσχα θα συνέχιζε κανονικά τις εξαγωγές της. Το επιχείρημα πέρασε. Οι συμβάσεις που είχαν υπογραφεί παραμένουν ενεργές, χωρίς όμως δυνατότητα νέων συμφωνιών ή αύξησης των φορτίων. Στην πράξη, η ρύθμιση κρατά μέσα στο παιχνίδι τη Dynagas του Γιώργου Προκοπίου, η οποία θα συνεχίσει να μεταφέρει ρωσικό LNG από την Αρκτική σε πελάτες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η εξαίρεση θα ανανεώνεται κάθε χρόνο, εκτός αν αποφασίσουν διαφορετικά ομόφωνα οι «27».
Η Μασούτης έφτιαξε το καταστατικό που της επιτρέπει να γίνει κάτι πολύ περισσότερο από αλυσίδα σούπερ μάρκετ. Ακίνητα, τουρισμός, αποθήκες, logistics, τεχνολογία, ενέργεια και διαφήμιση μπήκαν πλέον επίσημα στο εταιρικό της οπλοστάσιο. Η κίνηση έχει ενδιαφέρον γιατί ο όμιλος διαθέτει ήδη καταστήματα, αποθήκες, οικόπεδα, δίκτυα διανομής και ψηφιακές υποδομές. Μέχρι σήμερα όλα αυτά υπηρετούσαν αποκλειστικά το λιανεμπόριο. Από εδώ και πέρα μπορούν, εφόσον το αποφασίσει η διοίκηση, να αποκτήσουν δική τους εμπορική αξία. Οι αποθήκες μπορούν να εξυπηρετούν τρίτους, τα ακίνητα να αξιοποιούνται διαφορετικά, οι ψηφιακές εφαρμογές να γίνουν ξεχωριστή δραστηριότητα και οι ενεργειακές υποδομές να πάψουν να αποτελούν απλώς λειτουργικό κόστος. Ο Μασούτης δεν ανακοίνωσε δεκαπέντε νέες επενδύσεις. Φρόντισε όμως να έχει δεκαπέντε νέες επιλογές όταν παρουσιαστεί η κατάλληλη ευκαιρία.
Η Ellinair δεν έχει πλέον ούτε νομική ούτε επιχειρηματική επιστροφή. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης την κήρυξε σε πτώχευση, ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση και έκανε δεκτή την αίτηση που είχε κατατεθεί τον Ιούλιο του 2023. Ως ημερομηνία παύσης πληρωμών ορίστηκε η 9η Ιουλίου 2024, διορίστηκε σύνδικος και διατάχθηκε η σφράγιση της εταιρικής περιουσίας. Η απόφαση κλείνει μια εκκρεμότητα που κρατούσε από τότε που η αεροπορική σταμάτησε ουσιαστικά να πετά, τον Μάρτιο του 2020. Η Ellinair είχε δημιουργηθεί το 2013 ως θυγατρική του Mouzenidis Group και για χρόνια εξυπηρετούσε ελληνικούς και διεθνείς προορισμούς. Οι προσπάθειες επανεκκίνησης δεν απέδωσαν. Η εταιρεία που κάποτε μετέφερε επιβάτες σε δεκάδες προορισμούς, σήμερα αφήνει πίσω της μόνο δικαστικούς φακέλους, απαιτήσεις πιστωτών και μια περιουσία υπό σφράγιση.
Η πτώχευση, όμως, είναι μόνο η αρχή του πραγματικού λογαριασμού. Η Ellinair είχε εγκριθεί να λάβει κρατική αποζημίωση 9,224 εκατ. ευρώ για τις ζημιές της πανδημίας και περίπου 6,8 εκατ. ευρώ έχουν ήδη εκταμιευθεί. Τώρα ο σύνδικος πρέπει να βρει πού βρίσκονται τα χρήματα, αν παραμένουν διαθέσιμα και ποιες κινήσεις έγιναν στους τραπεζικούς λογαριασμούς της εταιρείας. Για τον λόγο αυτό έχουν σταλεί εξώδικα σε ελληνικές τράπεζες, ενώ στο τραπέζι βρίσκεται και η διεκδίκηση του υπόλοιπου ποσού της αποζημίωσης. Από όσα εντοπιστούν θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό τι θα πάρουν εργαζόμενοι, πιστωτές και Ελληνικό Δημόσιο. Τα αεροπλάνα έχουν καθηλωθεί εδώ και χρόνια. Το... χρήμα, όμως, δεν μπορεί να εξαφανιστεί μαζί τους.